ตอนจองตั๋ว เราพบว่าตัวเลือกที่แวะฮ่องกงราคาถูกกว่า ในเมื่อประหยัดค่าตั๋วได้ แถมมีเวลาเที่ยวเพิ่มอีกวัน ก็จัดไปเลยสิครับ ฮ่าๆๆ จากทริป Road Trip New Zealand เลยกลายเป็นทริปที่มี Hong Kong แถมท้ายมาอีกหนึ่งเมือง แต่รอบนี้เราไม่ได้ตั้งใจมาเดิน Shopping หรือเที่ยวสวนสนุกนะครับ เพราะมีเวลาเพียงวันเดียว ก่อนบินกลับไทยช่วงเย็น

เราเลยเลือกเที่ยวแบบ สายมู ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิม 2 แห่งที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง โดยเฉพาะเรื่องการขอพรเงินทอง การงาน และความเป็นสิริมงคล หนึ่งแห่งอยู่ริมทะเลที่ Repulse Bay อีกแห่งคือ Kwun Yum Temple, Hung Hom วัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำที่โด่งดังเรื่องพิธีเปิดพระคลัง หรือที่หลายคนเรียกว่า “ยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม” ระหว่างวันยังได้แวะกินติ่มซำร้านดัง Tim Ho Wan ก่อนจะปิดท้ายด้วยการกลับสนามบิน แวะ POP MART อีกนิดหน่อย แล้วเดินทางกลับประเทศไทย เรียกว่า…

เหลือเวลาเที่ยวแค่วันเดียว แต่ก็ยังไม่ยอมกลับง่ายๆ ครับ ฮ่าๆๆ

พัก Novotel Citygate Hong Kong ใกล้สนามบินและ Citygate Outlets

หลังจากเดินทางมาถึงฮ่องกง เราเข้าพักที่โรงแรม Novotel Citygate Hong Kong อีกหนึ่งคืน โรงแรมแห่งนี้อยู่ใกล้ Hong Kong International Airport และมีทางเชื่อมไปยัง Citygate Outlets ซึ่งเป็นศูนย์การค้า Outlet ขนาดใหญ่ของฮ่องกง จุดเด่นของทำเลนี้คือเหมาะกับคนที่ต้องการพักใกล้สนามบิน ไม่ว่าจะเป็นการแวะเปลี่ยนเครื่องหรือพักค้างคืนระหว่างเดินทาง นอกจากนี้ยังอยู่ใกล้สถานี Tung Chung ของรถไฟ MTR ทำให้สามารถเดินทางเข้าเมืองได้สะดวก

ส่วน Citygate Outlets มีทั้งร้านแฟชั่น เสื้อผ้า รองเท้า อุปกรณ์กีฬา และร้านอาหารหลายประเภท สำหรับคนชอบ Shopping ผมว่าทำเลแบบนี้น่าสนใจมากครับ แต่สำหรับเรา… มีห้างอยู่ใกล้ขนาดนี้ แต่ไม่มีเวลาเดิน Shopping เลย! ฮ่าๆๆ แอบเสียดายเหมือนกัน เพราะตอนแรกคิดว่าอย่างน้อยน่าจะได้เดินดูของบ้าง แต่ด้วยเวลาที่จำกัด และวันรุ่งขึ้นเรามีโปรแกรมออกไปไหว้พระกันตั้งแต่เช้า สุดท้ายจึงเลือกพักผ่อนที่โรงแรมมากกว่า ส่วนใครที่ตั้งใจมา Shopping ที่ Citygate Outlets จริงๆ ผมแนะนำให้เผื่อเวลาอย่างน้อยครึ่งวัน จะได้ไม่ต้องรีบเหมือนเรา

เช้าวันใหม่ในฮ่องกง — วันนี้มีเวลาเที่ยวแค่วันเดียว!

หลังจากพักผ่อนกันหนึ่งคืน เช้าวันต่อมาเราก็ลงมากินอาหารเช้าที่โรงแรมก่อนออกเดินทาง วันนี้ต้องบริหารเวลากันพอสมควรครับ เพราะเที่ยวบินกลับประเทศไทยออกช่วงเย็น เราจึงมีเวลาเที่ยวฮ่องกงจริงๆ เพียงช่วงเช้าถึงบ่ายเท่านั้น แทนที่จะเลือกเดิน Shopping หรือเที่ยวแลนด์มาร์กทั่วไป เราตัดสินใจใช้เวลาที่มีไปกับการไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 2 แห่งที่มีชื่อเสียงมากของฮ่องกง ทั้งสองแห่งเกี่ยวข้องกับ เจ้าแม่กวนอิม เหมือนกัน แต่มีบรรยากาศและจุดเด่นแตกต่างกันพอสมควร

แห่งแรกคือ Kwun Yam Shrine ที่ Repulse Bay ศาลเจ้าริมทะเลที่มีรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่ พร้อมเทพเจ้าและจุดมงคลหลายแห่ง อีกแห่งคือ Kwun Yum Temple ที่ Hung Hom วัดเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงเรื่องพิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิม ซึ่งผู้ศรัทธานิยมไปขอพรด้านการเงินและความมั่งคั่ง

แต่ก่อนจะเริ่มไหว้ เรามาทำความรู้จักกับเจ้าแม่กวนอิมกันสักหน่อยครับ

เจ้าแม่กวนอิมคือใคร? ทำไมคนฮ่องกงถึงศรัทธามาก?

เจ้าแม่กวนอิม (Guanyin / Kwun Yam) หรือพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร เป็นพระโพธิสัตว์สำคัญในพุทธศาสนามหายาน ในความเชื่อของชาวจีน เจ้าแม่กวนอิมเป็นสัญลักษณ์ของความเมตตากรุณาและการช่วยเหลือผู้ที่กำลังเผชิญความทุกข์ ผู้ศรัทธาจึงนิยมสักการะเพื่อขอพรเรื่องความสงบสุข สุขภาพ ความปลอดภัย และการผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ ในฮ่องกงมีวัดและศาลเจ้าที่ประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมอยู่หลายแห่ง และยังมีประเพณีท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับการขอพรเรื่องการเงินด้วย โดยเฉพาะพิธีที่เรียกว่า Kwun Yum Treasury Opening (觀音開庫) หรือพิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิม เป็นประเพณีที่ผู้ศรัทธาเดินทางมาขอพรเรื่องความเจริญรุ่งเรืองและความมั่งคั่ง โดยมีการรับเงินมงคลเชิงสัญลักษณ์จากพระคลัง คนไทยจึงมักเรียกพิธีนี้ว่า…

“ยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม”

แต่ต้องอธิบายก่อนว่า การยืมเงินในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการเดินเข้าไปขอเงินสดจากวัดนะครับ เป็นพิธีกรรมเชิงสัญลักษณ์ตามความเชื่อ ไม่ใช่การกู้ยืมเงินจริง และไม่ได้รับประกันว่าผู้ทำพิธีจะร่ำรวยขึ้น นอกจากนี้พิธีเปิดพระคลังยังมีวันจัดเฉพาะตามปฏิทินจันทรคติจีน ไม่ใช่ว่าสามารถเดินทางมาทำพิธีรูปแบบเดียวกันได้ทุกวัน ส่วนการเข้าไปสักการะและขอพรตามปกติสามารถทำได้ในวันเปิดทำการของวัด

Repulse Bay — ชายหาดชื่อดังที่มีศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิมริมทะเล

จุดหมายแรกที่เราจะพาไปทำความรู้จักคือ Repulse Bay (รีพัลส์เบย์) Repulse Bay เป็นชายหาดชื่อดังทางตอนใต้ของเกาะฮ่องกง มีลักษณะเป็นอ่าวโค้งพร้อมชายหาดทราย และเป็นย่านที่พักอาศัยระดับหรูแห่งหนึ่งของฮ่องกง บริเวณนี้มีทั้งอาคารพักอาศัยขนาดใหญ่ ร้านอาหาร และพื้นที่พักผ่อนริมทะเล แต่สำหรับทริปนี้ เราไม่ได้มาเล่นน้ำหรือเดินชายหาดเป็นหลักครับ เพราะบริเวณปลายชายหาดมีศาลเจ้าที่มีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่ง นั่นคือ Kwun Yam Shrine หรือศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิม Repulse Bay สิ่งที่ทำให้ศาลเจ้าแห่งนี้โดดเด่นคือรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมสีขาวขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่คู่กับรูปปั้นเจ้าแม่ทับทิม (Tin Hau) เทพีแห่งท้องทะเลตามความเชื่อจีน ทั้งสององค์มีขนาดสูงประมาณ 10 เมตร และเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนเมื่อเดินเข้ามาในบริเวณศาลเจ้า

นอกจากนี้ยังมีรูปปั้นเทพเจ้าแห่งโชคลาภ พระปู้ไต้ สัตว์มงคล สะพานอายุยืน และจุดสักการะอีกหลายแห่ง ทำให้สถานที่นี้มีความแตกต่างจากวัดจีนทั่วไปที่อาจมีเพียงอาคารหลักและแท่นบูชาภายใน ที่ Repulse Bay เราสามารถเดินชมและสักการะตามจุดต่างๆ ได้ท่ามกลางบรรยากาศริมทะเล บางจุดเกี่ยวข้องกับการเงินและโชคลาภ บางจุดเกี่ยวข้องกับสุขภาพและอายุยืน บางจุดเกี่ยวข้องกับครอบครัวและความปลอดภัยในการเดินทาง ทั้งหมดเป็นความเชื่อและธรรมเนียมที่ได้รับการถ่ายทอดกันมา โดยไม่จำเป็นต้องทำครบทุกจุดจึงจะถือว่าได้มาสักการะครับ

เริ่มต้นเส้นทางไหว้เจ้าแม่กวนอิม Repulse Bay

เมื่อมาถึงบริเวณศาลเจ้า สิ่งแรกที่เห็นคือรูปปั้นเทพเจ้าขนาดใหญ่และสิ่งมงคลจำนวนมาก สำหรับคนที่มาเป็นครั้งแรก อาจไม่แน่ใจว่าควรเริ่มไหว้จากจุดไหนก่อน จริงๆ แล้วไม่ได้มีลำดับบังคับว่าต้องไหว้ครบทุกองค์หรือเริ่มจากองค์ใดเสมอไป แต่เพื่อให้เดินเที่ยวได้ง่ายและไม่สับสน เราจะเริ่มจาก เจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่ ซึ่งเป็นจุดสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของศาลเจ้า จากนั้นค่อยเดินไปสักการะเทพเจ้าแห่งโชคลาภ เจ้าแม่ทับทิม พระปู้ไต้ และจุดมงคลอื่นๆ ตามความสนใจ โดยเฉพาะใครที่ตั้งใจมาไหว้ขอพรเรื่องเงินทอง…

อย่าเพิ่งรีบกลับหลังไหว้เจ้าแม่กวนอิมนะครับ เพราะยังมีเทพเจ้าแห่งโชคลาภและจุดมงคลอีกหลายแห่งให้แวะสักการะ

จุดที่ 1 เจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่ — ขอพรความเมตตาและให้ชีวิตผ่านพ้นอุปสรรค

เมื่อเดินเข้ามาในบริเวณ Kwun Yam Shrine ที่ Repulse Bay สิ่งแรกที่สะดุดตาคือ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมสีขาวขนาดใหญ่ ที่ตั้งเด่นอยู่ท่ามกลางรูปปั้นเทพเจ้าองค์อื่นๆ เจ้าแม่กวนอิม หรือ Guanyin (觀音) เป็นพระโพธิสัตว์สำคัญในพุทธศาสนามหายาน โดยมีพระนามในภาษาสันสกฤตว่า Avalokiteśvara คำว่า Guanyin มีความหมายเกี่ยวข้องกับการสดับรับฟังเสียงแห่งความทุกข์ของสรรพสัตว์ สะท้อนถึงความเมตตากรุณาที่เป็นหัวใจสำคัญของความศรัทธาต่อพระโพธิสัตว์องค์นี้

ผู้คนจึงนิยมมาสักการะเพื่อขอพรเรื่องความสงบสุข ความปลอดภัย สุขภาพ และการผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ แม้หลายคนจะมาไหว้เพื่อขอพรเรื่องการเงิน แต่ตามคติพุทธมหายาน เจ้าแม่กวนอิมไม่ได้เป็นเทพเจ้าแห่งเงินทองโดยเฉพาะนะครับ ความสำคัญหลักอยู่ที่พระเมตตาและการช่วยเหลือผู้ที่กำลังประสบความทุกข์

วิธีไหว้เจ้าแม่กวนอิม

เมื่อเดินมาถึงหน้าองค์เจ้าแม่ ให้ยืนในบริเวณที่เปิดให้สักการะ หันหน้าเข้าหาองค์เจ้าแม่และประนมมือ ตั้งจิตให้สงบก่อนกล่าวคำอธิษฐาน สามารถกล่าวชื่อของตนเองและเรื่องที่ต้องการขอพรได้เลย ไม่จำเป็นต้องพูดภาษาจีนครับ หากต้องการถวายธูปหรือเครื่องบูชา ให้ปฏิบัติตามป้ายและคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ เพราะบางพื้นที่อาจมีข้อจำกัดเรื่องการจุดธูป

ตัวอย่างคำอธิษฐานเจ้าแม่กวนอิม

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะพระโพธิสัตว์กวนอิม ผู้เปี่ยมด้วยพระเมตตา ขอให้ข้าพเจ้าและครอบครัวมีความสุข มีสุขภาพแข็งแรง ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง ขอให้มีสติปัญญาในการดำเนินชีวิต สามารถผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ ไปได้ด้วยดี และขอให้สิ่งที่ข้าพเจ้าตั้งใจทำด้วยความสุจริตประสบความสำเร็จด้วยเทอญ”

ถ้ามีเรื่องที่ต้องการขอพรเป็นพิเศษ สามารถระบุเพิ่มได้ เช่น ขอให้การงานราบรื่น ครอบครัวมีความสุข หรือมีโอกาสดีๆ เข้ามาในชีวิต

ถ้าสมหวังแล้วต้องแก้บนอย่างไร?

หากไม่ได้บนบานสิ่งใดไว้ ก็ไม่จำเป็นต้องแก้บนครับ สามารถกลับมาสักการะ ถวายดอกไม้หรือผลไม้ตามที่ศาลเจ้าอนุญาต หรือทำบุญช่วยเหลือผู้เดือดร้อนตามกำลังศรัทธา สำหรับผู้ที่เคยบนบานไว้ ควรทำตามคำมั่นที่ให้ไว้ หากเป็นสิ่งที่เหมาะสมและไม่สร้างความเดือดร้อนแก่ตนเองหรือผู้อื่น

จุดที่ 2 เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย — ขอพรเงินทอง โชคลาภ และธุรกิจ

สำหรับใครที่ตั้งใจมาไหว้ขอพรเรื่องการเงิน จุดนี้น่าสนใจมากครับ เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย (Cai Shen / Choi Sun) เป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภและความมั่งคั่งตามความเชื่อจีน ผู้ศรัทธานิยมขอพรเรื่องการค้าขาย ธุรกิจ รายได้ การงาน และความมั่นคงทางการเงิน ในวัฒนธรรมจีน ความมั่งคั่งไม่ได้หมายถึงการมีเงินจำนวนมากเพียงอย่างเดียว แต่ยังเชื่อมโยงกับความเจริญรุ่งเรืองของกิจการ ความสำเร็จในการทำงาน และความอุดมสมบูรณ์ของครอบครัวด้วย

วิธีไหว้เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย

ยืนหน้าองค์เทพ ประนมมือและกล่าวคำอธิษฐาน โดยสามารถระบุเรื่องที่ต้องการขอพรได้อย่างชัดเจน บางธรรมเนียมนิยมนำธนบัตรมาถือไว้ระหว่างอธิษฐาน แล้วเก็บเป็นเงินขวัญถุง มีเรื่องเล่าต่อกันว่าบางคนจะนำธนบัตรไปลูบตามรูปปั้นเทพเจ้าเพื่อเสริมโชคลาภ แต่ควรทำเฉพาะเมื่อสถานที่อนุญาตให้สัมผัสเท่านั้นนะครับ เรื่องเลขท้ายธนบัตรมงคลที่บางรีวิวแนะนำ ก็เป็นความเชื่อส่วนบุคคล ไม่ใช่เงื่อนไขที่ศาลเจ้ากำหนด

ตัวอย่างคำอธิษฐานขอเงินทอง

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะเทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย ขอให้ข้าพเจ้ามีโอกาสทางการเงินที่ดี มีรายได้เพิ่มพูนจากการทำงานและธุรกิจที่สุจริต ขอให้มีลูกค้าและผู้สนับสนุนที่ดี มีเงินเก็บ มีทรัพย์สินมั่นคง และสามารถบริหารเงินทองได้อย่างมีสติ ขอให้กิจการและการงานมีความเจริญรุ่งเรืองด้วยเทอญ”

ขอพรเรื่องเงินทองต้องระบุจำนวนเงินไหม?

ไม่จำเป็นครับ

ถ้าต้องการขอให้ธุรกิจเจริญก้าวหน้า อาจกล่าวถึงเป้าหมายของตัวเอง เช่น ต้องการให้มีลูกค้าเพิ่มขึ้น มีรายได้มั่นคง หรือมีโอกาสขยายกิจการ แต่ไม่จำเป็นต้องบอกจำนวนเงินที่ต้องการอย่างละเอียด สำหรับคนที่ทำธุรกิจส่วนตัว อาจขอให้กิจการมีความมั่นคง พบเจอลูกค้าและคู่ค้าที่ดี รวมถึงมีสติในการบริหารเงินทอง

วิธีขอบคุณเมื่อสมหวัง

สามารถกลับมาสักการะ ถวายผลไม้มงคล หรือทำบุญตามกำลังศรัทธา หากเคยบนบานว่าจะทำสิ่งใดไว้ ก็ควรทำตามคำมั่นที่ให้ไว้ โดยไม่จำเป็นต้องใช้เงินเกินกำลังของตัวเอง

จุดที่ 3 เจ้าแม่ทับทิม — ขอพรความปลอดภัยในการเดินทาง

อีกหนึ่งองค์สำคัญของศาลเจ้าริมทะเลแห่งนี้คือ เจ้าแม่ทับทิม หรือ Tin Hau (天后) เจ้าแม่ทับทิมเป็นเทพีแห่งท้องทะเลตามความเชื่อจีน ได้รับความเคารพอย่างมากจากชาวประมงและผู้เดินเรือ โดยเฉพาะในพื้นที่ชายฝั่งของจีนตอนใต้และฮ่องกง ในอดีตผู้คนมักขอพรให้เดินเรือปลอดภัย แต่ปัจจุบันผู้ศรัทธายังนิยมขอพรเรื่องการเดินทางและความปลอดภัยของครอบครัวด้วย สำหรับฮ่องกงที่มีประวัติศาสตร์ผูกพันกับการเดินเรือและการค้าทางทะเล ความศรัทธาต่อ Tin Hau จึงเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมท้องถิ่นมายาวนาน

วิธีไหว้เจ้าแม่ทับทิม

ยืนหันหน้าเข้าหาองค์เจ้าแม่ ประนมมือและตั้งจิตอธิษฐาน สามารถขอพรเรื่องความปลอดภัยในการเดินทาง การประกอบอาชีพ หรือความสงบสุขของครอบครัวได้

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะเจ้าแม่ทับทิม ขอให้ข้าพเจ้าและครอบครัวเดินทางไปทุกแห่งด้วยความปลอดภัย ปราศจากอุบัติเหตุและภัยอันตราย ขอให้การเดินทางทุกครั้งราบรื่น และกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพด้วยเทอญ”

สำหรับทริปของเราที่กำลังจะเดินทางกลับประเทศไทยในช่วงเย็น ผมว่าจุดนี้เข้ากับการเดินทางมากเลยครับ

การขอบคุณเมื่อสมหวัง

หากเดินทางกลับโดยสวัสดิภาพและต้องการแสดงความขอบคุณ สามารถกลับมาสักการะในโอกาสต่อไป หรือทำบุญตามกำลังศรัทธาได้

จุดที่ 4 พระปู้ไต้ — ขอพรเรื่องความสุข ครอบครัว และบุตร

อีกหนึ่งรูปปั้นที่นักท่องเที่ยวให้ความสนใจคือ พระปู้ไต้ (Budai) ซึ่งมีลักษณะเป็นพระอ้วนยิ้มแย้ม ท้องใหญ่ ในประเทศไทยมักมีผู้เรียกรูปแบบนี้ว่าพระสังกัจจายน์ แต่ในคติจีน พระปู้ไต้มีเรื่องราวและอัตลักษณ์เฉพาะของตนเอง จึงไม่ควรถือว่าเป็นบุคคลเดียวกันโดยตรง พระปู้ไต้เป็นสัญลักษณ์ของความสุข ความอุดมสมบูรณ์ และความโชคดี ในความเชื่อพื้นบ้านบางกลุ่มยังนิยมขอพรเรื่องครอบครัวและการมีบุตรด้วย

วิธีไหว้พระปู้ไต้

ประนมมือและกล่าวคำอธิษฐานเกี่ยวกับความสุขของครอบครัวหรือความปรารถนาเรื่องบุตร บางธรรมเนียมนิยมลูบท้องรูปปั้นเพื่อความเป็นสิริมงคล แต่ต้องดูข้ออนุญาตของสถานที่ก่อนครับ

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอให้ครอบครัวของข้าพเจ้ามีความสุข ความรัก ความเข้าใจ และความสามัคคี ขอให้สมาชิกทุกคนมีสุขภาพแข็งแรง มีความอุดมสมบูรณ์ในชีวิต หากข้าพเจ้าและครอบครัวมีความปรารถนาเรื่องบุตร ขอให้มีโอกาสสมหวังและสามารถดูแลครอบครัวได้อย่างอบอุ่นด้วยเทอญ”

การขอบคุณเมื่อสมหวัง

สามารถทำบุญช่วยเหลือเด็กหรือครอบครัวที่ขาดแคลน หรือกลับมาสักการะตามความเหมาะสม

จุดที่ 5 สะพานอายุยืน — เดินข้ามสะพานเพื่อความเป็นสิริมงคล

อีกหนึ่งจุดยอดนิยมของ Repulse Bay คือ Longevity Bridge หรือสะพานอายุยืน สะพานสีแดงแห่งนี้มีความเชื่อว่าการเดินข้ามจะช่วยเสริมสิริมงคลเรื่องสุขภาพและอายุยืน มีตำนานเล่าต่อกันว่าการเดินข้ามสะพานหนึ่งครั้งจะช่วยเพิ่มอายุได้ แต่แต่ละแหล่งเล่าระยะเวลาแตกต่างกัน บางแห่งบอก 3 วัน บางแห่งบอก 3 ปี จึงควรมองเป็นความเชื่อเชิงสัญลักษณ์ ไม่ใช่ข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ครับ

วิธีเดินสะพานอายุยืน

ธรรมเนียมที่นักท่องเที่ยวบางกลุ่มนิยมทำคือเริ่มก้าวขึ้นสะพานด้วยเท้าซ้าย เดินข้ามไปข้างหน้าอย่างสงบ และก้าวลงด้วยเท้าขวา แต่ไม่ได้เป็นข้อบังคับของสถานที่ และไม่จำเป็นต้องทำตามหากไม่สะดวก

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ขอให้ข้าพเจ้าและครอบครัวมีสุขภาพแข็งแรง มีอายุยืนอย่างมีคุณภาพ ปราศจากโรคภัยที่ร้ายแรง และมีความสุขในทุกช่วงวัยด้วยเทอญ”

ต้องกลับมาแก้บนไหม?

การเดินข้ามสะพานไม่ได้เป็นการบนบาน จึงไม่จำเป็นต้องกลับมาแก้บน แต่ถ้าอยากแสดงความขอบคุณ สามารถทำบุญหรือกลับมาเยี่ยมชมสถานที่ในโอกาสต่อไปได้ครับ

จุดที่ 6 ศาลาแปดเหลี่ยม — ขอพรความสมดุลและความเจริญรุ่งเรือง

อีกหนึ่งจุดที่นักท่องเที่ยวชอบแวะคือศาลาแปดเหลี่ยมบริเวณริมทะเล ในความเชื่อฮวงจุ้ย รูปทรงแปดเหลี่ยมมักเชื่อมโยงกับสัญลักษณ์ปากั้ว (Bagua) ซึ่งใช้แทนทิศทางและความสมดุล นักท่องเที่ยวบางกลุ่มจึงนิยมมาอธิษฐานขอความเป็นสิริมงคลในชีวิต การงาน และการเงิน อย่างไรก็ตาม การเชื่อมโยงศาลาแห่งนี้กับพิธีขอพรเฉพาะรูปแบบเป็นธรรมเนียมที่มีการเล่าต่อกัน

วิธีอธิษฐาน

ยืนในบริเวณที่เปิดให้เข้าชม ตั้งจิตให้สงบ และกล่าวคำอธิษฐาน ไม่จำเป็นต้องสัมผัสสิ่งก่อสร้างหรือทำสัญลักษณ์พิเศษใดๆ

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ขอให้ชีวิตของข้าพเจ้ามีความสมดุล ทั้งสุขภาพ ครอบครัว การงาน และการเงิน ขอให้มีสติในการตัดสินใจ พบเจอโอกาสที่ดี และมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างมั่นคงด้วยเทอญ”

หากไม่ได้บนบานไว้ ก็ไม่จำเป็นต้องแก้บนเช่นเดียวกันครับ

แล้วต้องไหว้ทุกจุดไหม?

จริงๆ แล้วไม่จำเป็นครับ เพราะแต่ละจุดเป็นความเชื่อและธรรมเนียมที่แตกต่างกันออกไป ถ้ามีเวลามาก สามารถเดินชมและสักการะได้หลายจุด แต่ถ้ามีเวลาจำกัดแบบทริปของเรา ผมแนะนำให้เลือกจุดที่ตรงกับความตั้งใจของตัวเองมากที่สุด เช่น หากต้องการขอพรเรื่องการเงิน ก็เน้นเจ้าแม่กวนอิมและเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ถ้าอยากขอพรเรื่องสุขภาพ ก็เพิ่มสะพานอายุยืน

ส่วนใครกำลังเดินทางท่องเที่ยว ก็สามารถสักการะเจ้าแม่ทับทิมเพื่อความเป็นสิริมงคลก่อนเดินทางได้ สำหรับผม เสน่ห์ของ Repulse Bay อยู่ที่การได้เดินชมความเชื่อหลายรูปแบบในสถานที่เดียวกัน พร้อมบรรยากาศริมทะเลที่แตกต่างจากวัดจีนในย่านเมือง และถ้าถามว่าเราต้องเชื่อทุกอย่างที่เล่าต่อกันมาหรือไม่?

ผมว่าไม่จำเป็นครับ

บางอย่างเป็นประเพณี บางอย่างเป็นความเชื่อพื้นบ้าน และบางอย่างเป็นเรื่องเล่าที่ถูกส่งต่อกันมาหลายรุ่น สิ่งสำคัญคือการสักการะด้วยความเคารพ ไม่รบกวนผู้อื่น และปฏิบัติตามกฎของสถานที่ เพราะการมาเที่ยวศาลเจ้าแบบนี้ นอกจากการขอพรแล้ว เรายังได้เรียนรู้วัฒนธรรมและความเชื่อของผู้คนในฮ่องกงไปพร้อมกันด้วย

จาก Repulse Bay ไปต่อวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ

หลังจากเดินเที่ยวและไหว้เจ้าแม่กวนอิมริมทะเลกันแล้ว เราก็เตรียมเดินทางต่อไปยังอีกหนึ่งวัดที่มีชื่อเสียงมากของฮ่องกง นั่นคือ Kwun Yum Temple, Hung Hom หรือวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ ถ้า Repulse Bay เป็นสถานที่ที่รวมความเชื่อหลายด้าน ทั้งโชคลาภ สุขภาพ ครอบครัว และความปลอดภัยในการเดินทาง วัดฮ่องฮำก็มีจุดเด่นที่แตกต่างออกไปครับ เพราะที่นี่โด่งดังเรื่อง การขอพรด้านการเงิน การค้าขาย และพิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิม หรือที่คนไทยนิยมเรียกกันว่า…

“ยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม”

แต่การยืมเงินที่ว่านี้ไม่ได้หมายถึงการเดินเข้าไปขอเงินสดจากวัดนะครับ เป็นพิธีกรรมเชิงสัญลักษณ์ตามความเชื่อ เพื่อขอความเป็นสิริมงคลด้านการงาน การเงิน และความมั่งคั่ง ที่สำคัญคือพิธีเปิดพระคลังมีวันจัดเฉพาะตามปฏิทินจันทรคติจีน ไม่ใช่ว่ามาวันไหนก็สามารถทำพิธีแบบเดียวกันได้ทุกวัน

ส่วนวันปกติ ผู้ศรัทธายังสามารถเข้าไปสักการะเจ้าแม่กวนอิมและขอพรได้ตามเวลาเปิดของวัด และที่น่าสนใจคือวัดฮ่องฮำไม่ได้มีชื่อเสียงเฉพาะเรื่องเงินทองเท่านั้น แต่ยังมีประวัติยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1873 รวมถึงเรื่องเล่าจากช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทำให้ผู้คนมีความศรัทธาต่อวัดแห่งนี้อย่างมาก จากศาลเจ้าริมทะเลที่ Repulse Bay เราจึงกำลังเปลี่ยนบรรยากาศมาเป็นวัดเก่าแก่ใจกลางย่านชุมชนฮ่องกง เดี๋ยวเราไปทำความรู้จักประวัติของวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ จุดสักการะสำคัญ และวิธีขอพรเรื่องการงานและเงินทองกันต่อครับ

วัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ วัดเก่าแก่กว่า 150 ปี ที่ผู้คนนิยมมาขอพรเรื่องเงินทอง

Kwun Yum Temple, Hung Hom — วัดเจ้าแม่กวนอิมที่โด่งดังเรื่องการเงิน

หลังจากไหว้เจ้าแม่กวนอิมริมทะเลที่ Repulse Bay กันเรียบร้อยแล้ว เราก็เดินทางต่อมายังอีกหนึ่งวัดที่มีชื่อเสียงมากของฮ่องกง Kwun Yum Temple, Hung Hom (紅磡觀音廟) หรือที่คนไทยนิยมเรียกว่า วัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ วัดแห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณ Station Lane ในย่าน Hung Hom ฝั่ง Kowloon ซึ่งต่างจาก Repulse Bay ที่มีบรรยากาศริมทะเลอย่างชัดเจน เพราะที่นี่เป็นวัดเก่าแก่ขนาดไม่ใหญ่มาก ตั้งอยู่ท่ามกลางอาคารและย่านชุมชนของฮ่องกง

แต่ถึงจะเป็นวัดเล็กๆ…

ความศรัทธาของผู้คนที่มีต่อวัดแห่งนี้ไม่เล็กเลยครับ โดยเฉพาะผู้ที่ทำธุรกิจ ค้าขาย หรืออยากขอพรเรื่องความมั่นคงทางการเงิน เพราะวัดฮ่องฮำเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเสียงเรื่อง พิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิม (Kwun Yum Treasury Opening) ซึ่งหลายคนรู้จักในชื่อ “พิธียืมเงินเจ้าแม่กวนอิม” แต่ก่อนจะไปถึงเรื่องพิธีเปิดพระคลัง เรามาทำความรู้จักประวัติของวัดแห่งนี้กันก่อนครับ

ประวัติวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1873

วัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1873 หรือในช่วงปลายราชวงศ์ชิงของจีน ปัจจุบันมีอายุมากกว่า 150 ปีแล้ว ภายในวัดประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมเป็นองค์ประธาน และยังมีเทพเจ้าตามความเชื่อจีนอีกหลายองค์ให้ผู้ศรัทธาสักการะ แม้ตัวอาคารจะไม่ได้มีขนาดใหญ่โตเหมือนวัดชื่อดังบางแห่งในฮ่องกง แต่กลับเป็นศูนย์รวมความศรัทธาของชาวบ้านในย่าน Hung Hom มายาวนาน วัดนี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารประวัติศาสตร์ระดับ Grade II ของฮ่องกง ซึ่งสะท้อนถึงคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของสถานที่

สิ่งที่น่าสนใจคือวัดแห่งนี้ยังคงรักษารูปแบบศาลเจ้าจีนดั้งเดิมเอาไว้ ทั้งหลังคากระเบื้อง งานตกแต่ง และแท่นบูชาภายใน เมื่อเดินเข้าไปจะเห็นบรรยากาศการสักการะที่แตกต่างจากแหล่งท่องเที่ยวทั่วไป เพราะยังมีผู้ศรัทธาในท้องถิ่นเดินทางมาทำบุญและขอพรอยู่เสมอ

เรื่องเล่าความศักดิ์สิทธิ์ — วัดที่รอดจากระเบิดในสงครามโลกครั้งที่ 2

หนึ่งในเรื่องเล่าที่ทำให้วัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำเป็นที่รู้จัก คือเหตุการณ์ในช่วง สงครามโลกครั้งที่ 2 ตามเรื่องเล่าที่สืบต่อกันมา พื้นที่บริเวณ Hung Hom เคยได้รับผลกระทบจากการทิ้งระเบิดในช่วงสงคราม อาคารหลายแห่งในบริเวณใกล้เคียงได้รับความเสียหาย แต่ผู้คนที่หลบภัยอยู่ภายในวัดเจ้าแม่กวนอิมกลับรอดพ้นจากอันตราย เหตุการณ์นี้จึงถูกเล่าต่อกันว่าเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่สะท้อนถึงความคุ้มครองของเจ้าแม่กวนอิม และทำให้ผู้คนในท้องถิ่นมีความศรัทธาต่อวัดแห่งนี้มากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม เรื่องดังกล่าวเป็น เรื่องเล่าทางความเชื่อของชุมชน ไม่ใช่หลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่าเกิดปาฏิหาริย์จริง แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ความศรัทธาที่ทำให้วัดฮ่องฮำมีความสำคัญมาจนถึงปัจจุบัน

จุดที่ 1 เจ้าแม่กวนอิม — ขอพรความสำเร็จและความมั่นคงในชีวิต

เมื่อเข้ามาภายในวัด จุดสักการะสำคัญที่สุดคือ องค์เจ้าแม่กวนอิม ซึ่งประดิษฐานอยู่บนแท่นบูชาหลัก เจ้าแม่กวนอิมเป็นพระโพธิสัตว์แห่งความเมตตาตามคติพุทธมหายาน ผู้ศรัทธานิยมมาขอพรเรื่องความสงบสุข การผ่านพ้นอุปสรรค สุขภาพ ครอบครัว และความเจริญก้าวหน้าในชีวิต สำหรับวัดฮ่องฮำ ความศรัทธาต่อเจ้าแม่กวนอิมยังเชื่อมโยงกับประเพณีขอพรเรื่องการเงินด้วย

วิธีไหว้เจ้าแม่กวนอิม

เริ่มจากประนมมือ ตั้งจิตให้สงบ และกล่าวชื่อของตนเอง หากต้องการถวายธูปหรือเครื่องบูชา ควรปฏิบัติตามป้ายและคำแนะนำของเจ้าหน้าที่วัด เพราะอาจมีข้อจำกัดเรื่องจำนวนธูปและพื้นที่จุดธูป ไม่จำเป็นต้องพูดภาษาจีน สามารถกล่าวคำอธิษฐานเป็นภาษาไทยได้

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะพระโพธิสัตว์กวนอิม ผู้เปี่ยมด้วยพระเมตตา ขอให้ข้าพเจ้าและครอบครัวมีความสุข สุขภาพแข็งแรง และมีความมั่นคงในการดำเนินชีวิต ขอให้การงานและกิจการที่ข้าพเจ้าตั้งใจทำด้วยความสุจริตมีความเจริญก้าวหน้า มีโอกาสสร้างรายได้ที่ดี สามารถดูแลครอบครัว และผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ ไปได้ด้วยดีเทอญ” หากต้องการขอพรเรื่องการเงินโดยเฉพาะ สามารถเพิ่มคำอธิษฐานเกี่ยวกับรายได้ ธุรกิจ หรือความมั่นคงทางการเงินได้ตามความตั้งใจ

ถ้าสมหวังแล้วต้องกลับมาแก้บนไหม?

หากไม่ได้บนบานอะไรไว้ ก็ไม่จำเป็นต้องกลับมาแก้บน แต่สามารถกลับมาสักการะ ถวายเครื่องบูชาตามที่วัดอนุญาต หรือทำบุญตามกำลังศรัทธาเพื่อแสดงความขอบคุณได้

จุดที่ 2 เทพเจ้าแห่งโชคลาภ Choi Pak Sing Kwan

นอกจากเจ้าแม่กวนอิมแล้ว ภายในวัดยังมีเทพเจ้าแห่งโชคลาภที่เรียกว่า Choi Pak Sing Kwan (財帛星君) เทพเจ้าองค์นี้เกี่ยวข้องกับความมั่งคั่งและโชคลาภตามความเชื่อจีน ผู้ศรัทธานิยมขอพรเรื่องการเงิน การค้าขาย ธุรกิจ และความเจริญรุ่งเรือง

วิธีไหว้เทพเจ้าแห่งโชคลาภ

เมื่อพบแท่นบูชา ให้ประนมมือและตั้งจิตอธิษฐาน สามารถระบุเป้าหมายด้านการเงินที่ต้องการได้ เช่น การมีรายได้มั่นคง การค้าขายที่ดี หรือการขยายกิจการ แต่ไม่จำเป็นต้องระบุจำนวนเงินที่ต้องการ และไม่ควรมองว่าการขอพรเป็นการรับประกันว่าจะได้รับเงินตามจำนวนที่ขอ

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ขอให้การงานและธุรกิจของข้าพเจ้ามีความเจริญรุ่งเรือง มีโอกาสที่ดี มีลูกค้าและผู้สนับสนุนที่ดี ขอให้มีรายได้มั่นคง มีเงินเก็บ และสามารถบริหารทรัพย์สินได้อย่างรอบคอบ ขอให้ความสำเร็จที่ได้รับมาจากการทำงานและหนทางที่สุจริตด้วยเทอญ”

วิธีขอบคุณเมื่อสมหวัง

สามารถกลับมาสักการะ ถวายผลไม้หรือเครื่องบูชาตามที่วัดอนุญาต หรือบริจาคเงินบำรุงวัดตามกำลังศรัทธา

จุดที่ 3 เทพเจ้ากวนอู — ขอพรเรื่องความซื่อสัตย์และความสำเร็จในการทำงาน

อีกหนึ่งเทพเจ้าที่มีความสำคัญในความเชื่อจีนคือ เทพเจ้ากวนอู (Kwan Tai / Guan Yu) กวนอูเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์จีนช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น และเป็นตัวละครที่มีชื่อเสียงจากวรรณกรรมสามก๊ก ต่อมาได้รับการยกย่องเป็นเทพเจ้าที่เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์ ความกล้าหาญ ความยุติธรรม และการรักษาคำมั่นสัญญา ในวัฒนธรรมจีน ผู้ทำธุรกิจและค้าขายจำนวนมากให้ความเคารพเทพเจ้ากวนอู เพราะเชื่อมโยงกับคุณธรรมในการทำงานและความน่าเชื่อถือ

วิธีไหว้เทพเจ้ากวนอู

ประนมมือ ตั้งจิตให้สงบ และกล่าวคำอธิษฐานเกี่ยวกับการทำงาน ธุรกิจ หรือการตัดสินใจที่ต้องการความกล้าหาญและสติปัญญา

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะเทพเจ้ากวนอู ขอให้ข้าพเจ้ามีความกล้าหาญในการตัดสินใจ มีสติปัญญาในการแก้ไขปัญหา พบเจอผู้ร่วมงานและคู่ค้าที่ซื่อสัตย์ ขอให้สามารถดำเนินกิจการด้วยความยุติธรรม มีความมั่นคง และประสบความสำเร็จด้วยความสุจริตเทอญ”

วิธีขอบคุณเมื่อสมหวัง

สามารถกลับมาสักการะหรือถวายเครื่องบูชาตามที่วัดอนุญาต และตั้งใจรักษาความซื่อสัตย์ในการทำงานและการดำเนินชีวิต

จุดที่ 4 เทพเจ้าไท้ส่วย — ขอพรเรื่องความราบรื่นและการผ่านพ้นอุปสรรค

ภายในวัดยังมีการสักการะ ไท้ส่วย (Tai Sui) ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเชื่อทางโหราศาสตร์จีน ในแต่ละปีจะมีเทพไท้ส่วยประจำปี และผู้ที่เชื่อว่าปีนักษัตรของตนเองมีความขัดแย้งกับปีนั้น อาจเดินทางไปสักการะหรือทำพิธีฝากดวงตามธรรมเนียมจีน ความเชื่อนี้เกี่ยวข้องกับการขอความราบรื่นในชีวิต การลดอุปสรรค และความเป็นสิริมงคล

วิธีไหว้เทพเจ้าไท้ส่วย

สำหรับนักท่องเที่ยวทั่วไป สามารถประนมมือและกล่าวคำอธิษฐานได้ แต่ถ้าต้องการทำพิธีแก้ชงหรือฝากดวงแบบเฉพาะ ควรสอบถามเจ้าหน้าที่วัดถึงขั้นตอนและเงื่อนไข เพราะแต่ละวัดอาจมีรูปแบบพิธีแตกต่างกัน

ตัวอย่างคำอธิษฐาน

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอให้การดำเนินชีวิตในปีนี้เป็นไปด้วยความราบรื่น มีสติในการตัดสินใจ ปลอดภัยจากอุบัติเหตุและอุปสรรคต่างๆ ขอให้ข้าพเจ้าและครอบครัวมีสุขภาพแข็งแรง และสามารถผ่านพ้นปัญหาที่เกิดขึ้นได้ด้วยดีเทอญ”

การไหว้ที่วัดฮ่องฮำต้องเตรียมอะไรบ้าง?

สำหรับคนที่เดินทางมาไหว้ครั้งแรก ไม่จำเป็นต้องเตรียมเครื่องบูชาจำนวนมากจากประเทศไทยครับ สามารถตรวจสอบจุดจำหน่ายเครื่องบูชาหรือสอบถามเจ้าหน้าที่วัดได้เมื่อเดินทางมาถึง สิ่งสำคัญคือการปฏิบัติตามข้อกำหนดของวัด โดยเฉพาะเรื่องการจุดธูปและการเผากระดาษบูชา ซึ่งอาจมีข้อจำกัดด้านความปลอดภัย หากต้องการสักการะหลายองค์ ควรดูตำแหน่งแท่นบูชาและป้ายชื่อเทพเจ้าก่อน ไม่ควรเดินเข้าไปถวายธูปหรือวางเครื่องบูชาในจุดที่ไม่ได้รับอนุญาต และหากต้องการขอพรเรื่องการเงิน ก็ไม่จำเป็นต้องซื้อเครื่องบูชาราคาแพง เพราะไม่มีหลักฐานว่าการใช้เงินมากจะทำให้คำอธิษฐานสำเร็จมากกว่า

วัดฮ่องฮำต่างจาก Repulse Bay อย่างไร?

หลังจากได้มาไหว้เจ้าแม่กวนอิมทั้งสองแห่ง ผมว่าบรรยากาศแตกต่างกันมากครับ Repulse Bay เป็นศาลเจ้าริมทะเลที่มีรูปปั้นขนาดใหญ่และจุดมงคลหลายแห่ง เหมาะกับการเดินเที่ยว ถ่ายรูป และสักการะเทพเจ้าตามความเชื่อหลายด้าน ส่วน วัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ เป็นวัดเก่าแก่ในย่านชุมชนที่มีความศรัทธาเกี่ยวข้องกับพิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิมอย่างชัดเจน

ถ้าอยากชมบรรยากาศและไหว้หลายจุด Repulse Bay น่าสนใจมาก แต่ถ้าอยากเรียนรู้เรื่องพิธียืมเงินเจ้าแม่กวนอิมและความเชื่อด้านการเงินของชาวฮ่องกง วัดฮ่องฮำเป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่ไม่ควรพลาด และนี่ก็นำเราไปสู่เรื่องที่หลายคนน่าจะสงสัยมากที่สุด…

ยืมเงินเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ เปิดพระคลัง ขอพรเงินทอง ต้องคืนเงินและแก้บนอย่างไร?

ยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม คืออะไร? ทำไมคนฮ่องกงถึงนิยมกันมาก?

หลังจากเดินชมและสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำกันแล้ว มาถึงเรื่องที่ผมว่าน่าสนใจที่สุดของวัดแห่งนี้ครับ นั่นคือ พิธียืมเงินเจ้าแม่กวนอิม หลายคนอาจเคยได้ยินว่าถ้าอยากให้การเงินดี ธุรกิจรุ่งเรือง หรือมีโชคลาภ ต้องมาไหว้เจ้าแม่กวนอิมที่ฮ่องฮำ แต่คำว่า “ยืมเงิน” นี่แหละครับที่ทำให้ผมสงสัย

ยืมเงินจริงๆ เหรอ? แล้วต้องเอาเงินมาคืนไหม?

จริงๆ แล้วพิธีนี้เรียกว่า Kwun Yum Treasury Opening (觀音開庫) หรือพิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิม เป็นธรรมเนียมความเชื่อของชาวจีน โดยเฉพาะในฮ่องกง ที่ผู้ศรัทธาจะเดินทางมาสักการะและขอพรเรื่องความเจริญรุ่งเรืองทางการเงิน คำว่า “เปิดพระคลัง” สื่อถึงการเปิดคลังทรัพย์เพื่อแบ่งปันโชคลาภและความเป็นสิริมงคลแก่ผู้ศรัทธา แต่ไม่ได้หมายความว่าเจ้าแม่กวนอิมจะให้เงินสดกลับบ้านนะครับ การยืมเงินในพิธีนี้เป็นการรับพรเชิงสัญลักษณ์ ไม่ใช่การกู้ยืมเงินจริง บางแห่งมีซองแดงหรือกระดาษเงินมงคลให้ผู้ร่วมพิธีรับกลับไปตามธรรมเนียม โดยรูปแบบอาจแตกต่างกันตามวัดและการจัดงานในแต่ละปี

สำหรับผู้ศรัทธา สิ่งที่ได้รับจึงเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งและความหวังว่าจะมีโอกาสทางการเงินที่ดีในปีนั้น

พิธีเปิดพระคลังจัดวันไหน? ไปวันธรรมดาทำได้ไหม?

เรื่องนี้สำคัญมากครับ พิธีเปิดพระคลังเจ้าแม่กวนอิมไม่ได้จัดทุกวัน ตามประเพณีฮ่องกง พิธีจะจัดในวันที่ 26 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติจีน ซึ่งตรงกับวันที่แตกต่างกันไปในแต่ละปีตามปฏิทินสากล ช่วงพิธีมักมีผู้ศรัทธาจำนวนมากเดินทางมายังวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ จนต้องมีการจัดระบบคิวและกำหนดพื้นที่ประกอบพิธีเป็นพิเศษ บางปีอาจเริ่มกิจกรรมตั้งแต่คืนก่อนวันพิธี ขึ้นอยู่กับประกาศของวัดและหน่วยงานที่ดูแล

ดังนั้นถ้าใครตั้งใจมาเพื่อร่วมพิธียืมเงินโดยเฉพาะ ควรตรวจสอบวันและเวลาอย่างเป็นทางการของปีที่เดินทางก่อนจองตั๋วเครื่องบิน

แล้วถ้ามาวันอื่นล่ะ?

ยังสามารถมาไหว้เจ้าแม่กวนอิมและขอพรเรื่องการเงินได้ตามปกติครับ แต่ไม่ควรเข้าใจว่าจะได้รับซองยืมเงินหรือสามารถเข้าร่วมพิธีเปิดพระคลังแบบเดียวกับวันงานประจำปี สำหรับทริปของเรา ไม่ได้มาในช่วงเปิดท้องพระคลังนะครับ มาไหว้ปกติด ถ้ามาวันนั้นเลยคิวยาวมาก บางคนต่อแถวตั้งแต่ตอนกลางคืน

วิธีเตรียมตัวก่อนเข้าร่วมพิธียืมเงินเจ้าแม่กวนอิม

ถ้าใครตั้งใจมาในวันเปิดพระคลัง ผมแนะนำให้เตรียมตัวดังนี้

1. ตรวจสอบกำหนดการของปีนั้น ควรดูประกาศของ Chinese Temples Committee หรือหน่วยงานที่ดูแลวัด เพื่อทราบวัน เวลา จุดเข้าออก และข้อกำหนดเกี่ยวกับเครื่องบูชา
2. เผื่อเวลาในการต่อคิว พิธีนี้มีผู้เข้าร่วมจำนวนมาก บางช่วงอาจต้องรอนาน และอาจมีการจัดทางเดินแบบเข้าออกทางเดียว
3. เตรียมคำขอพรเรื่องการเงินให้ชัดเจน ไม่จำเป็นต้องขอเงินจำนวนมหาศาล แต่สามารถตั้งใจขอเรื่องงาน รายได้ ธุรกิจ หรือความมั่นคงทางการเงินได้
4. เตรียมเครื่องบูชาตามที่วัดอนุญาต ไม่จำเป็นต้องซื้อเครื่องบูชาราคาแพง และควรหลีกเลี่ยงการซื้อชุดพิธีจากผู้ขายที่อ้างว่ารับประกันความร่ำรวย
5. ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ โดยเฉพาะเรื่องการจุดธูป การเผากระดาษบูชา และการรับซองมงคล ซึ่งอาจมีข้อจำกัดด้านความปลอดภัย

ขั้นตอนการยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม ต้องทำอย่างไร?

ขั้นตอนต่อไปนี้เป็นแนวทางทั่วไปสำหรับทำความเข้าใจพิธี ไม่ใช่ลำดับบังคับที่ใช้เหมือนกันทุกวัดหรือทุกปี

ขั้นตอนที่ 1 — สักการะเจ้าแม่กวนอิม

เมื่อเข้ามาถึงจุดสักการะ ให้ประนมมือและตั้งจิตให้สงบ หากมีการถวายธูป ให้ใช้จำนวนและจุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด จากนั้นกล่าวชื่อของตนเองและความตั้งใจที่ต้องการขอพร

ขั้นตอนที่ 2 — กล่าวคำขอพรด้านการเงิน

ผู้ศรัทธาสามารถกล่าวถึงเป้าหมายทางการเงิน เช่น ขอให้การงานมั่นคง มีโอกาสสร้างรายได้ หรือธุรกิจเจริญรุ่งเรือง ไม่จำเป็นต้องพูดภาษาจีน สามารถใช้ภาษาไทยได้

ตัวอย่างคำอธิษฐานขอยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม

“ข้าพเจ้าชื่อ… ขอกราบสักการะพระโพธิสัตว์กวนอิม วันนี้ข้าพเจ้ามาด้วยความเคารพและศรัทธา ขอรับพรจากพระคลังเจ้าแม่กวนอิม เพื่อเป็นสิริมงคลแก่การงานและการเงิน ขอให้ข้าพเจ้ามีโอกาสสร้างรายได้ มีความเจริญก้าวหน้า มีทรัพย์สินมั่นคง สามารถดูแลครอบครัวและผู้ที่ข้าพเจ้ารักได้ ขอให้ความสำเร็จทั้งหลายเกิดจากการทำงานและหนทางที่สุจริต หากประสบความสำเร็จ ข้าพเจ้าจะระลึกถึงพระคุณและกลับมาขอบคุณตามกำลังศรัทธาด้วยเทอญ”

คำอธิษฐานนี้เป็นตัวอย่างภาษาไทยที่เรียบเรียงขึ้น ไม่ใช่บทสวดทางการของวัดครับ

ขั้นตอนที่ 3 — รับซองมงคลหรือสัญลักษณ์จากพระคลัง

ในบางวัดหรือบางปี ผู้ร่วมพิธีจะได้รับซองแดงหรือสิ่งมงคลที่เป็นสัญลักษณ์ของการยืมทรัพย์จากพระคลัง ควรรับจากจุดที่เจ้าหน้าที่จัดไว้เท่านั้น ไม่ควรหยิบซองหรือวัตถุใดๆ จากแท่นบูชาด้วยตัวเอง หากปีที่เดินทางไม่มีการแจกซองหรือใช้รูปแบบพิธีอื่น ให้ปฏิบัติตามประกาศของวัดเป็นหลัก

ขั้นตอนที่ 4 — เก็บสิ่งมงคลตามธรรมเนียม

ผู้ศรัทธาบางคนนิยมเก็บซองมงคลไว้ในกระเป๋าสตางค์ ที่ทำงาน หรือบริเวณที่เก็บเอกสารสำคัญทางการเงิน ถือเป็นเครื่องเตือนใจถึงคำอธิษฐานและเป้าหมายที่ตั้งไว้ แต่ไม่ได้หมายความว่าการเก็บซองจะทำให้มีเงินเพิ่มขึ้นโดยอัตโนมัติ

ต้องขอยืมเงินจำนวนเท่าไร?

หลายคนอาจเคยเห็นรีวิวที่พูดถึงการขอยืมเงินจำนวนมาก เช่น หลักแสน หลักล้าน หรือมากกว่านั้น แต่ตัวเลขเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมและความเชื่อที่มีการเล่าต่อกัน ไม่ใช่จำนวนเงินที่ทุกคนต้องขอ ไม่มีเหตุผลจำเป็นที่จะต้องขอเงินจำนวนมากเพื่อให้พิธีมีความศักดิ์สิทธิ์ขึ้น สำหรับผม ถ้าจะขอพรเรื่องการเงิน ผมว่าเน้นเป้าหมายที่มีความหมายกับชีวิตจริงดีกว่า เช่น มีรายได้มั่นคง ธุรกิจเติบโต หรือมีเงินเก็บเพียงพอสำหรับครอบครัว เพราะท้ายที่สุด การเงินจะดีขึ้นได้ก็ยังต้องอาศัยการทำงาน การวางแผน และการบริหารเงินของเราเองด้วยครับ

ยืมเงินเจ้าแม่กวนอิมแล้ว ต้องคืนเมื่อไร?

มาถึงคำถามสำคัญที่สุดอีกข้อหนึ่งครับ ตามธรรมเนียมของพิธีเปิดพระคลัง ผู้ศรัทธาจำนวนหนึ่งจะกลับมาที่วัดเพื่อแสดงความขอบคุณหรือทำพิธีคืนพระคลังภายในรอบปี ก่อนพิธีเปิดพระคลังครั้งถัดไป แต่รายละเอียดเรื่องระยะเวลา เครื่องบูชา และการคืนซองมงคลอาจแตกต่างกันตามวัดและปีที่เข้าร่วม จึงควรสอบถามเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันที่ทำพิธีว่า ต้องนำอะไรกลับมาคืน และควรกลับมาเมื่อไร การคืนพระคลังไม่ได้หมายถึงการชำระหนี้เงินจริงพร้อมดอกเบี้ย แต่เป็นธรรมเนียมแสดงความกตัญญูและขอบคุณตามความเชื่อ

วิธีคืนเงินเจ้าแม่กวนอิมและแก้บน

หากเคยเข้าร่วมพิธีเปิดพระคลัง และต้องการกลับมาขอบคุณ สามารถเตรียมตัวตามแนวทางนี้

ขั้นตอนที่ 1 — ตรวจสอบว่าต้องนำอะไรกลับไป

หากได้รับซองมงคลหรือวัตถุประกอบพิธี ให้เก็บไว้และสอบถามวัดว่าควรนำกลับไปคืนหรือไม่

ขั้นตอนที่ 2 — กลับไปสักการะเจ้าแม่กวนอิม

เมื่อเดินทางมาถึง ให้ไหว้เจ้าแม่กวนอิมและกล่าวขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต

ขั้นตอนที่ 3 — ถวายเครื่องบูชาตามธรรมเนียมของวัด

อาจเป็นการถวายผลไม้ ดอกไม้ หรือบริจาคเงินตามกำลังศรัทธา ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่วัดอนุญาตและรูปแบบพิธีในปีนั้น

ขั้นตอนที่ 4 — ทำตามคำมั่นที่เคยให้ไว้

หากเคยบนบานว่าจะทำสิ่งใดเมื่อสมหวัง ก็ควรทำตามคำมั่นนั้น หากเป็นสิ่งที่เหมาะสมและสามารถทำได้จริง

ตัวอย่างคำกล่าวขอบคุณและคืนพระคลัง

“ข้าพเจ้าชื่อ… ได้มาสักการะและขอพรเรื่องการงานและการเงินไว้ก่อนหน้านี้ วันนี้ข้าพเจ้ากลับมาเพื่อแสดงความขอบคุณต่อพระโพธิสัตว์กวนอิม สำหรับโอกาสที่ดีและความสำเร็จที่เกิดขึ้นในชีวิต ข้าพเจ้าขอตั้งใจทำความดี ใช้ทรัพย์สินอย่างสุจริต และแบ่งปันสิ่งที่มีให้เกิดประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยเทอญ”

ถ้าไม่ได้กลับมาฮ่องกง จะทำอย่างไร?

สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ เรื่องนี้เป็นคำถามที่สำคัญมากครับ เพราะการเดินทางกลับมาฮ่องกงอีกครั้งมีค่าใช้จ่าย และอาจไม่สะดวกสำหรับทุกคน หากเข้าร่วมพิธีเปิดพระคลังจริง ควรสอบถามเจ้าหน้าที่วัดตั้งแต่วันนั้นว่ามีวิธีคืนพระคลังหรือแสดงความขอบคุณสำหรับผู้ที่ไม่สามารถกลับมาได้หรือไม่ ไม่ควรสรุปเองว่าสามารถฝากผู้อื่นคืนเงิน ส่งเงินออนไลน์ หรือไปทำพิธีที่วัดอื่นแทนได้ เพราะยังไม่มีหลักฐานว่าทุกวัดยอมรับวิธีเหล่านั้น แต่ถ้าเป็นเพียงการไหว้ขอพรในวันธรรมดา โดยไม่ได้เข้าร่วมพิธียืมเงินและไม่ได้บนบานอะไรไว้ ก็ไม่มีภาระต้องกลับมาคืนพระคลังครับ

ถ้าขอพรแล้วไม่สมหวัง ต้องแก้บนไหม?

ต้องแยกสองกรณีครับ

• กรณีแรก — ขอพรตามปกติ หากเพียงอธิษฐานขอพรโดยไม่ได้บนบานว่าจะถวายสิ่งใด ก็ไม่จำเป็นต้องแก้บน
• กรณีที่สอง — เข้าร่วมพิธียืมเงินหรือให้คำมั่นไว้ ควรปฏิบัติตามธรรมเนียมที่วัดแจ้งไว้ และพิจารณาคำมั่นที่เคยให้ไว้ด้วย ถ้าไม่แน่ใจ สามารถสอบถามเจ้าหน้าที่วัดโดยตรงได้ ไม่ควรเชื่อคำกล่าวที่ว่าหากไม่คืนเงินจะเกิดโชคร้ายหรือถูกลงโทษ เพราะเป็นการตีความทางความเชื่อที่ไม่มีหลักฐานยืนยัน

ข้อควรระวังสำหรับคนที่ตั้งใจไปยืมเงินเจ้าแม่กวนอิม

สิ่งที่ผมอยากเตือนเป็นพิเศษคืออย่าเข้าใจว่าการทำพิธีจะทำให้ร่ำรวยขึ้นโดยไม่ต้องทำอะไร พิธีเปิดพระคลังเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและความศรัทธา ไม่ใช่เครื่องมือทางการเงินหรือการรับประกันความสำเร็จ นอกจากนี้ยังควรระวังผู้ที่อ้างว่าสามารถทำพิธีแทน รับจองเงินมงคล หรือรับประกันว่าจะได้เงินกลับมาเป็นจำนวนมาก โดยเรียกเก็บค่าบริการสูงผิดปกติ ถ้าจะเข้าร่วมพิธีจริง ควรใช้ข้อมูลจากวัดและหน่วยงานที่ดูแลโดยตรง สำหรับคนที่มาเที่ยวฮ่องกงเพียงวันเดียวแบบเรา ผมว่าแค่ได้เข้าไปสักการะ เรียนรู้ประวัติ และเข้าใจความหมายของพิธีนี้ ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจแล้วครับ

จากความเชื่อเรื่องเงินทอง สู่การปิดท้ายทริปฮ่องกง

หลังจากไหว้เจ้าแม่กวนอิมทั้งสองแห่งแล้ว สิ่งที่ผมรู้สึกว่าน่าสนใจไม่ใช่เพียงเรื่องการขอเงินทองหรือโชคลาภเท่านั้น แต่เป็นการได้เห็นว่าความเชื่อมีบทบาทต่อชีวิตผู้คนในฮ่องกงมากแค่ไหน จากศาลเจ้าริมทะเลที่ Repulse Bay ซึ่งมีเทพเจ้าและจุดมงคลหลายแห่ง มาถึงวัดเก่าแก่ในย่าน Hung Hom ที่ผู้คนเดินทางมาสักการะเจ้าแม่กวนอิมและร่วมพิธีเปิดพระคลังกันมาหลายชั่วอายุคน ทั้งสองแห่งมีบรรยากาศแตกต่างกัน แต่สะท้อนความศรัทธาที่เชื่อมโยงกับชีวิตประจำวันของผู้คนได้อย่างน่าสนใจ และสำหรับทริปของเรา… หลังจากไหว้พระกันเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาเตรียมตัวเดินทางกลับประเทศไทยจริงๆ เสียทีครับ

กิน Tim Ho Wan ติ่มซำร้านดัง แวะ POP MART ก่อนบินกลับไทย ปิดทริป New Zealand + Hong Kong

เที่ยวฮ่องกง 1 วัน จะขาดเรื่องกินไปได้ยังไง!

หลังจากเที่ยวฮ่องกงกันแบบสายมู ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิมที่ Repulse Bay และวัดเจ้าแม่กวนอิมฮ่องฮำ (Hung Hom Kwun Yum Temple) กันแล้ว ก็ถึงเวลาพูดถึงอีกหนึ่งเรื่องสำคัญของการมาฮ่องกงครับ

เรื่องกิน!

เพราะถ้าพูดถึงฮ่องกง นอกจากวัดดัง ตึกสูง และแหล่งช้อปปิ้งแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ผมนึกถึงก็คืออาหาร โดยเฉพาะติ่มซำ ทริปนี้เรามีเวลาอยู่ฮ่องกงแค่วันเดียว ก่อนต้องบินกลับประเทศไทยช่วงเย็น เลยไม่ได้มีเวลาตระเวนกินหลายร้านเหมือนทุกครั้ง แต่ก็ยังได้แวะกินร้านติ่มซำชื่อดังอย่าง Tim Ho Wan (添好運) ร้านที่หลายคนรู้จักในฐานะร้านติ่มซำราคาย่อมเยาที่เคยได้รับดาว Michelin และสิ่งที่ทำให้ร้านนี้โด่งดัง ไม่ใช่แค่เรื่องดาว Michelin เท่านั้นครับ เพราะมีเมนูหนึ่งที่เรียกได้ว่าเป็น Signature ของร้านเลย นั่นคือ…

ซาลาเปาอบไส้หมูแดง!

Tim Ho Wan — จากร้านติ่มซำเล็กๆ สู่ร้านดังระดับโลก

Tim Ho Wan เป็นร้านติ่มซำที่ก่อตั้งขึ้นในฮ่องกงเมื่อปี 2009 โดยเชฟ Mak Kwai Pui และ Leung Fai Keung เชฟ Mak เคยทำงานเป็นเชฟติ่มซำที่ร้าน Lung King Heen ภายในโรงแรม Four Seasons Hong Kong ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนระดับหรูที่มีชื่อเสียงมาก แต่เมื่อออกมาเปิดร้านของตัวเอง แนวคิดกลับแตกต่างออกไป แทนที่จะเปิดร้านอาหารหรูราคาแพง เขาเลือกเปิดร้านติ่มซำขนาดเล็กในย่าน Mong Kok ที่มีที่นั่งเพียงประมาณ 20 ที่นั่ง โดยเน้นทำติ่มซำคุณภาพดีในราคาที่คนทั่วไปเข้าถึงได้ และเพียงไม่นานหลังเปิดร้าน…

Tim Ho Wan ก็ได้รับดาว Michelin 1 ดาวในคู่มือ Michelin Guide Hong Kong Macau 2010

เรื่องนี้ทำให้ร้านกลายเป็นที่พูดถึงอย่างมาก เพราะในยุคนั้นร้านอาหารที่ได้รับดาว Michelin มักถูกมองว่าเป็นร้านหรูราคาแพง แต่ Tim Ho Wan กลับเป็นร้านติ่มซำเล็กๆ ที่ขายอาหารในราคาย่อมเยา จนได้รับฉายาว่าเป็นหนึ่งใน ร้านอาหารติดดาว Michelin ที่ราคาถูกที่สุดในโลก ในช่วงเวลานั้น อย่างไรก็ตาม ดาว Michelin เป็นการประเมินตามร้านและปี ไม่ได้หมายความว่าทุกสาขาของ Tim Ho Wan ในปัจจุบันมีดาว Michelin เหมือนกันทั้งหมดนะครับ หลังจากประสบความสำเร็จ ร้านก็เริ่มขยายสาขาทั้งในฮ่องกงและต่างประเทศ จนกลายเป็นแบรนด์ติ่มซำที่มีชื่อเสียงในหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทยด้วย

เมนูที่ต้องลอง — ซาลาเปาอบไส้หมูแดง Baked BBQ Pork Buns

ถ้ามา Tim Ho Wan แล้วไม่รู้จะสั่งอะไร ผมว่าเริ่มจากเมนูนี้ได้เลยครับ Baked BBQ Pork Buns (酥皮焗叉燒包) หรือซาลาเปาอบไส้หมูแดง เมนูนี้แตกต่างจากซาลาเปาหมูแดงแบบนึ่งที่เราคุ้นเคย เพราะใช้วิธีอบจนผิวด้านนอกมีลักษณะกรอบบาง จุดเด่นคือผิวด้านบนมีความกรอบและหวานเล็กน้อย คล้ายขนมปังอบที่มีหน้ากรอบๆ ส่วนด้านในเป็นไส้หมูแดงสไตล์ฮ่องกงที่มีรสหวานเค็ม พอกัดเข้าไปจะได้ทั้งความกรอบของผิวด้านนอก ความนุ่มของแป้ง และรสชาติเข้มข้นของหมูแดงด้านใน นี่คือเมนูที่ทำให้ Tim Ho Wan เป็นที่จดจำ และยังเป็นหนึ่งในเมนูที่แบรนด์ใช้เป็นจุดขายมาจนถึงปัจจุบัน ถ้าใครยังไม่เคยลอง ผมว่าเป็นเมนูที่ควรสั่งอย่างน้อยหนึ่งชุดครับ

นอกจากซาลาเปาอบแล้ว Tim Ho Wan มีอะไรดังอีก?

Tim Ho Wan มีเมนูที่มักถูกเรียกว่า Big Four Heavenly Kings หรือสี่เมนูเด่นของร้าน ได้แก่

1. Baked BBQ Pork Buns — ซาลาเปาอบไส้หมูแดง เมนู Signature ที่โด่งดังที่สุดของร้าน โดดเด่นด้วยผิวกรอบบางและไส้หมูแดงหวานเค็ม
2. Steamed Egg Cake — เค้กไข่นึ่ง เค้กนึ่งสไตล์กวางตุ้ง เนื้อฟูนุ่ม มีกลิ่นหอมและรสหวานอ่อนๆ เป็นเมนูที่ดูเรียบง่ายแต่ต้องอาศัยเทคนิคในการทำ
3. Pan-Fried Turnip Cake — ขนมผักกาดทอด ขนมผักกาดสไตล์ฮ่องกง ทำจากหัวไชเท้าและแป้ง ก่อนนำไปทอดให้ผิวด้านนอกเหลืองหอม ด้านในยังมีความนุ่ม เหมาะกับคนที่ชอบติ่มซำแบบดั้งเดิม
4. Vermicelli Roll with Pig’s Liver — ก๋วยเตี๋ยวหลอดไส้ตับหมู ก๋วยเตี๋ยวหลอดแป้งบางนุ่ม สอดไส้ตับหมู เสิร์ฟพร้อมซอสปรุงรสแบบกวางตุ้ง เมนูนี้อาจไม่ใช่แนวที่ทุกคนชอบ แต่เป็นหนึ่งในเมนูที่ทำให้ Tim Ho Wan มีเอกลักษณ์แตกต่างจากร้านติ่มซำทั่วไป

นอกจากนี้ยังมีเมนูยอดนิยมอย่างฮะเก๋า ขนมจีบ และติ่มซำอื่นๆ ให้เลือกอีกหลายอย่าง โดยเมนูและราคาอาจแตกต่างกันตามสาขา สำหรับใครที่อยากลองอาหารฮ่องกงแบบไม่ต้องไปร้าน Fine Dining ผมว่า Tim Ho Wan เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ เพราะได้ลองติ่มซำสไตล์กวางตุ้งจากแบรนด์ที่มีประวัติและชื่อเสียงมายาวนาน

ได้เวลากลับสนามบิน Hong Kong International Airport

หลังจากเที่ยวและกินกันเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาต้องเดินทางกลับสนามบินครับ เพราะเที่ยวบินของเราออกช่วงเย็น ยังต้องเผื่อเวลาเช็กอิน โหลดกระเป๋า และผ่านขั้นตอนตรวจคนเข้าเมือง สำหรับคนที่พักฮ่องกงเพียงหนึ่งคืนแบบเรา ผมว่าเรื่องการจัดเวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะสถานที่ท่องเที่ยวแต่ละแห่งไม่ได้อยู่ใกล้กันทั้งหมด อย่าง Repulse Bay อยู่ทางตอนใต้ของเกาะฮ่องกง ส่วน Hung Hom อยู่ฝั่ง Kowloon ขณะที่สนามบินอยู่บนเกาะลันเตา

ดังนั้นการเดินทางจากวัดกลับสนามบินอาจใช้เวลาพอสมควร โดยเฉพาะถ้าเจอการจราจรหนาแน่น สำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศ ผมแนะนำให้เผื่อเวลาไปถึงสนามบินประมาณ 3 ชั่วโมงก่อนเครื่องออก หรือตามเวลาที่สายการบินกำหนด เพราะถ้าพลาดเครื่องบินเพราะมัวแต่เที่ยว… ค่าตั๋วที่ประหยัดมาอาจหายหมดเลยครับ ฮ่าๆๆ

ถึงสนามบินแล้ว ยังมีเวลากินข้าวอีกมื้อ

พอกลับมาถึงสนามบินฮ่องกง เราก็จัดการเรื่องเช็กอินและสัมภาระกันเรียบร้อย แต่ก่อนขึ้นเครื่องยังมีเวลาเหลืออยู่อีกนิดหน่อย เลยแวะหาอะไรกินกันอีกมื้อครับ จริงๆ วันนี้กินกันมาตั้งแต่อาหารเช้าที่โรงแรม ตามด้วยติ่มซำมื้อกลางวันที่ Tim Ho Wan แต่พอเดินทางมาทั้งวัน ทั้งไหว้พระ เดินเที่ยว และนั่งรถกลับสนามบิน ก็เริ่มหิวกันอีกแล้ว สนามบินฮ่องกงมีร้านอาหารให้เลือกค่อนข้างหลากหลาย ทั้งอาหารจีน อาหารเอเชีย ร้านกาแฟ และอาหารนานาชาติ สำหรับเรา มื้อนี้เป็นการกินรองท้องก่อนเดินทางกลับประเทศไทย ไม่ได้มีอะไรหวือหวาเป็นพิเศษ แต่ถือเป็นการปิดท้ายเรื่องกินของทริปฮ่องกงได้ดีครับ

POP MART อีกแล้ว! ก่อนกลับไทยขอแวะดูหน่อย

และแน่นอนครับ… ก่อนขึ้นเครื่องเรายังมีอีกหนึ่งภารกิจเล็กๆ แวะ POP MART! ฮ่าๆๆ หลังจากก่อนหน้านี้เราเพิ่งได้เดิน POP MART ที่ Auckland กันไปแล้ว พอมาถึงฮ่องกงก็ยังอดแวะดูไม่ได้ POP MART เป็นแบรนด์ Art Toy และของสะสมที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะ Blind Box และตัวละครยอดนิยมอย่าง LABUBU, MOLLY, DIMOO และ SKULLPANDA ความสนุกของการเดิน POP MART คือแต่ละสาขาอาจมีสินค้าและคอลเลกชันให้เลือกแตกต่างกันตามช่วงเวลา บางทีตั้งใจจะเข้าไปดูเฉยๆ…

แต่สุดท้ายก็ใช้เวลาอยู่ในร้านนานกว่าที่คิดครับ รอบนี้เราไม่ได้มีเวลา Shopping ในฮ่องกงมากนัก แม้โรงแรมจะอยู่ใกล้ Citygate Outlets ก็ตาม เลยถือว่าได้มาเดินดูของที่ POP MART ก่อนขึ้นเครื่องเป็นการชดเชยเล็กๆ น้อยๆ จากนั้นก็ถึงเวลาต้องเดินทางกลับประเทศไทยจริงๆ แล้วครับ

จาก New Zealand สู่ Hong Kong — ทริปที่ยาวกว่าที่วางแผนไว้

ถ้ามองย้อนกลับไปตั้งแต่วันแรก ทริปนี้เราเดินทางกันเยอะมากจริงๆ เริ่มจากประเทศไทย บินไปเปลี่ยนเครื่องที่ฮ่องกง ก่อนเดินทางต่อไป Auckland แล้วบินอีกครั้งไป Queenstown เพื่อเริ่ม Road Trip เกาะใต้ เราได้เห็นธรรมชาติของ New Zealand ในหลายรูปแบบ ทั้งภูเขาหิมะ ทะเลสาบสีฟ้า ธารน้ำแข็ง น้ำตก และเส้นทาง Road Trip ที่สวยจนต้องจอดรถถ่ายรูปกันตลอดทาง ที่ Lake Tekapo เรายังเจอเหตุการณ์ที่จำไม่ลืม คืนเดียวหิมะตกจนเมืองทั้งเมืองกลายเป็นสีขาว จากนั้นเดินทางต่อไป Christchurch ก่อนบินข้ามมายังเกาะเหนือที่ Rotorua ได้เรียนรู้เรื่องฟาร์มแกะที่ Agrodome เห็นพลังงานความร้อนใต้พิภพที่ Te Puia ลองแช่น้ำแร่ร้อนที่ Polynesian Spa และเอาโคลนทาทั้งตัวที่ Hell’s Gate ก่อนเปลี่ยนอารมณ์ไปเดินเที่ยวหมู่บ้าน Hobbiton สถานที่ถ่ายทำจริงของ The Lord of the Rings และ The Hobbit แล้วมาปิดท้ายการเดินทางในนิวซีแลนด์ที่ Auckland แต่แทนที่จะกลับไทยทันที…

เรากลับได้แวะเที่ยว Hong Kong อีกหนึ่งวัน กินติ่มซำร้านดัง ไหว้เจ้าแม่กวนอิมสองแห่ง เรียนรู้ความเชื่อเรื่องการขอพรเงินทองและพิธีเปิดพระคลัง ก่อนแวะ Shopping เล็กๆ น้อยๆ แล้วบินกลับบ้าน เรียกว่าเป็นทริปที่มีครบทั้งธรรมชาติ อาหาร วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และความเชื่อเลยครับ

ฮ่องกง 1 วัน คุ้มไหมสำหรับการแวะเปลี่ยนเครื่อง?

ถ้าถามผมว่าการแวะฮ่องกงเพิ่มอีกหนึ่งคืนคุ้มไหม? สำหรับทริปนี้ ผมว่าคุ้มครับ เพราะตอนจองตั๋วเครื่องบิน เราพบว่าตัวเลือกที่แวะฮ่องกงมีราคาถูกกว่าตัวเลือกที่เปรียบเทียบไว้ และแทนที่จะใช้เวลาเปลี่ยนเครื่องเฉยๆ เราได้เที่ยวเพิ่มอีกหนึ่งวัน แม้จะไม่ได้เที่ยวครบทุกสถานที่ หรือมีเวลา Shopping มากนัก แต่ก็ได้ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิมสองแห่งที่ตั้งใจไว้ ได้กินติ่มซำร้านดัง และได้สัมผัสบรรยากาศฮ่องกงอีกครั้ง แต่ถ้าใครกำลังวางแผนทำแบบเดียวกัน ผมแนะนำให้คำนวณค่าใช้จ่ายรวมทั้งหมดก่อนตัดสินใจ เพราะแม้ตั๋วเครื่องบินแบบแวะพักอาจถูกกว่า แต่ก็มีค่าโรงแรม ค่าเดินทาง และค่าอาหารเพิ่มเติม นอกจากนี้ควรตรวจสอบเงื่อนไขตั๋ว การรับสัมภาระ และข้อกำหนดการเข้าฮ่องกงให้เรียบร้อยก่อนเดินทางด้วย

สำหรับผม ข้อดีอีกอย่างคือการได้เปลี่ยนบรรยากาศจาก New Zealand มาเป็น Hong Kong จากธรรมชาติและภูเขาหิมะ กลายเป็นเมืองใหญ่ที่มีทั้งอาหารอร่อย วัฒนธรรมจีน และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนให้ความเคารพ แม้จะมีเวลาเพียงวันเดียว แต่ก็ได้ประสบการณ์ที่แตกต่างจากทริปนิวซีแลนด์อย่างชัดเจน

ปิดทริป New Zealand + Hong Kong อย่างสมบูรณ์

สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ผมชอบที่สุดของการเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่สถานที่ใดสถานที่หนึ่ง แต่เป็นการได้เห็นความแตกต่างของแต่ละเมือง แต่ละภูมิประเทศ และแต่ละวัฒนธรรมตลอดเส้นทาง จากเกาะใต้ของ New Zealand ที่เต็มไปด้วยภูเขาหิมะและทะเลสาบ ไปสู่เกาะเหนือที่มีภูเขาไฟ ฟาร์มแกะ และวัฒนธรรม Māori ก่อนมาจบที่ฮ่องกง เมืองที่มีทั้งความทันสมัยและความเชื่อดั้งเดิมอยู่ร่วมกัน บางวันเราได้เจอวิวที่สวยเกินคาด บางวันฝนตกหนักจนแทบมองไม่เห็นธารน้ำแข็ง บางวันตื่นมาแล้วพบว่าหิมะปกคลุมเมืองทั้งเมือง และบางวัน…

แค่เลือกตั๋วเครื่องบินที่ถูกกว่า ก็ทำให้เราได้เที่ยวเพิ่มอีกหนึ่งประเทศ เอ๊ย อีกหนึ่งจุดหมายปลายทางครับ ฮ่าๆๆ นี่แหละครับเสน่ห์ของการเดินทาง บางครั้งสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในแผนตั้งแต่แรก กลับกลายเป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่น่าประทับใจที่สุดของทริป แล้วพบกันใหม่ใน Road Trip ครั้งหน้าครับ

The post ฮ่องกง 1 วัน สายมูต้องไป! ไหว้เจ้าแม่กวนอิม 2 วัดดัง ขอพรเงินทอง เปิดทรัพย์ พร้อมวิธีไหว้และแก้บน appeared first on ChilliLazy.

แต่ถ้าจะมาถึง Rotorua แล้วเห็นแค่ฟาร์มแกะ… ก็คงยังไม่ถึง Rotorua จริงๆ เพราะสิ่งที่ทำให้เมืองนี้แตกต่างจากหลายเมืองที่เราเที่ยวมา คือสิ่งที่อยู่ ใต้พื้นดิน รอบนี้เราเลยมาเที่ยวกันต่อที่ Te Puia – New Zealand Māori Arts and Crafts Institute และแค่เดินเข้าไปไม่นานก็เริ่มเห็นแล้วครับว่า…

พื้นดินที่นี่มีควันออกมาจริงๆ!

แต่เดี๋ยวก่อน มันไม่ใช่ควัน มันคือ ไอน้ำจากพลังงานความร้อนใต้พิภพ

ท่องเที่ยวแบบได้ความรู้

Te Puia ไม่ได้มีแค่น้ำพุร้อน

ก่อนมา ผมเองก็รู้จัก Te Puia จากรูป Pōhutu Geyser (โพฮูตู ไกเซอร์) น้ำพุร้อนธรรมชาติที่ปะทุพ่นน้ำร้อนและไอน้ำขึ้นจากพื้นดิน อยู่ใน Te Whakarewarewa Geothermal Valley ภายใน Te Puia เมือง Rotorua คิดว่าคงเข้ามาดูน้ำพุร้อน ถ่ายรูป แล้วก็กลับ แต่พอมาเที่ยวจริงๆ ที่นี่ใหญ่และมีเรื่องให้ดูเยอะกว่านั้นมาก เพราะ Te Puia ตั้งอยู่ใน Te Whakarewarewa Geothermal Valley พื้นที่ ความร้อนที่มาจากใต้พื้นโลก  (Geothermal) ขนาดประมาณ 70 เฮกตาร์ และยังเป็นที่ตั้งของ New Zealand Māori Arts and Crafts Institute (NZMACI) ด้วย

ดังนั้นการมา Te Puia ครั้งเดียว เราได้เจอทั้ง

• ธรรมชาติจากภูเขาไฟ
• วัฒนธรรม Māori
• งานแกะสลักและงานหัตถกรรม
• อาหาร Hāngī
• Kiwi
• พิธีต้อนรับ
• Cultural Performance
• และแน่นอน… Haka

สำหรับคนมีเวลาใน Rotorua จำกัด ที่นี่จึงเหมือนรวบหลาย Character ของเมืองมาไว้ในสถานที่เดียว คุ้มเลยครับ

ตื่นตาตื่นใจมาก ควันขึ้นบริเวณภูเขา แปลกตามาก

Guided Tour เดินเข้าไปในดินแดนที่พื้นยังร้อนอยู่

รอบที่เราเลือกมี Guided Tour พาเดินเข้าไปตามจุดต่างๆ ผมว่าการมี Guide ช่วยเยอะ เพราะถ้าเดินดูเอง บางอย่างเราจะเห็นเป็นเพียง “หลุมที่มีควัน” หรือ “บ้านแกะสลักสวยๆ” แต่พอมีคนอธิบาย จะเริ่มรู้ว่าหลายอย่างมีเรื่องราวซ่อนอยู่ โดยเฉพาะเรื่องของ Geothermal Activity Rotorua (ความร้อนที่มาจากใต้พื้นโลกที่ยังทำงานอยู่) ตั้งอยู่ใน Taupō Volcanic Zone ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีระบบภูเขาไฟและพลังงานความร้อนใต้พิภพสำคัญของ New Zealand น้ำฝนและน้ำใต้ดินสามารถซึมลงไปตามรอยแตกของชั้นหิน ได้รับความร้อนจากระบบใต้พื้นโลก ก่อนกลับขึ้นมาเป็นน้ำร้อนและไอน้ำ

จึงเกิดสิ่งที่เราเห็นรอบๆ ตัว ทั้ง Steam Vent, Hot Pool, Mud Pool และ Geyser บางจุดเดินผ่านแล้วเห็นไอน้ำลอยขึ้นมาจากพื้นอยู่ข้างทางเลย สำหรับคนไทยอย่างเรา… มันแปลกตาดีมาก

Pōhutu Geyser พระเอกของ Te Puia

เดินมาเรื่อยๆ ก็ถึง Highlight ที่หลายคนตั้งใจมาดู Pōhutu Geyser คำว่า Geyser คือ น้ำพุร้อนที่เกิดการปะทุเป็นช่วงๆ เมื่อน้ำใต้ดินได้รับความร้อนสูงและเกิดแรงดันจนดันน้ำกับไอน้ำขึ้นมาบนผิวโลก Pōhutu เป็น Geyser ที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกใต้ที่ยัง Active อยู่ สามารถพ่นน้ำขึ้นไปสูงประมาณ 30 เมตร (แต่ช่วงที่ผมไปไม่เห็นเลย ไม่แน่ใจว่าเดี๋ยวนี้มันพุ่งน้อยลงแล้วรึปล่าว เสียดายเหมือนกัน พุ่งแค่เบาๆ) และ Te Puia ระบุว่าสามารถปะทุได้มากถึงประมาณ 20 ครั้งต่อวัน

ดังนั้นถ้ามาแล้วเห็นมันกำลังพุ่งอยู่… อย่าเพิ่งเดินผ่านครับ หยุดดูสักพัก เพราะตอนยืนอยู่ตรงนั้น ทั้งเสียงน้ำ ไอน้ำที่ลอยขึ้นมา และ Landscape รอบๆ ทำให้รู้สึกต่างจากดูในรูปเยอะ และตอนนั้นก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า… ทำไม Rotorua ถึงถูกเรียกว่าเมืองแห่ง Geothermal

พื้นที่บริเวณด้านหลังนี้ ต้องนั่งรถเข้าไป… เป็นโซนน้ำพุร้อน พุ่งออกมาเป็นช่วงๆ

ภาพนี้อย่างกับอยู่บนดวงจันทร์ ด้านหลังมีน้ำพุร้อนพุ่งออกมาเป็นช่วงๆ

Māori อยู่กับพลังงานใต้ดินนี้มานานกว่าที่เราคิด

สิ่งที่ผมชอบของ Te Puia คือเขาไม่ได้แยกเรื่อง Geothermal (ความร้อนที่มาจากใต้พื้นโลก) กับ Māori Culture ออกจากกัน เพราะสำหรับชุมชน Māori ในพื้นที่ Whakarewarewa ความร้อนจากใต้ดินเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมาหลายชั่วอายุคน ใช้ทั้งสำหรับความอบอุ่น อาบน้ำ และ… ทำอาหาร จนมาถึงสิ่งที่ผมเพิ่งรู้จักจริงๆ ในทริปนี้ Hāngī

Hāngī — เตาอบที่อยู่ใต้ดิน

ระหว่างทางเราจะเจอป้าย Earth Oven – Hē hāngī

Hāngī คือวิธีปรุงอาหารแบบดั้งเดิมของ Māori โดยใช้ Earth Oven หรือเตาอบใต้ดิน วิธีดั้งเดิมคือขุดหลุม นำหินมาเผาจนร้อนจัด แล้วนำอาหารวางเป็นชั้นๆ ลงไป เนื้ออยู่ด้านล่าง ผักอยู่ด้านบน จากนั้นคลุมด้วยวัสดุอย่างใบไม้และเสื่อเพื่อกักความร้อนและไอน้ำเอาไว้หลายชั่วโมง

พูดง่ายๆ คือเป็นการทำอาหารแบบ Slow Cook + Steam อยู่ใต้ดิน ที่น่าสนใจคือป้ายของ Te Puia ยังเตือนด้วยว่า หินที่นำมาใช้ต้องเลือกอย่างระมัดระวัง เพราะหินภูเขาไฟบางชนิดสามารถแตกหรือระเบิดเมื่อได้รับความร้อนสูง และพื้นที่ Whakarewarewa ยังสามารถใช้ Geothermal Steam ตามธรรมชาติ ช่วยในการปรุงอาหารได้ด้วย นี่คือจุดที่ธรรมชาติกับวิถีชีวิตเชื่อมกันแบบเห็นภาพมาก

Te Arawai เรือรบ Māori ที่แกะจากต้นไม้ต้นเดียว

ระหว่าง Guided Tour เรายังเจอ Te Arawai Waka Taua Waka Taua คือ เรือรบแบบดั้งเดิมของ Māori ลำที่ Te Puia ชื่อ Te Arawai แปลประมาณว่า “Pathway through the water”  Te Arawai ยาวประมาณ 19 เมตร รองรับคนได้ประมาณ 30 คน และที่น่าทึ่งคือ… แกะสลักจากต้น Tōtara ขนาดใหญ่เพียงต้นเดียว

ต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่พอสำหรับทำ Waka ระดับนี้อาจต้องมีอายุประมาณ 1,500–2,000 ปี ส่วน Waka Taua ขนาดใหญ่บางลำสามารถยาวได้ถึงประมาณ 30 เมตร และรองรับนักรบได้ถึงประมาณ 100 คน Te Arawai สร้างขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 100 ปีของ Rotorua ในปี 1980 พอได้เห็นของจริงแล้ว งานแกะสลัก Māori ที่เราเห็นอยู่รอบๆ เริ่มมีความหมายมากขึ้น มันไม่ได้เป็น Pattern สวย ๆ สำหรับตกแต่งสถานที่เท่านั้น

ที่นี่มีโรงเรียนสอนศิลปะ Māori จริง ๆ

อีกส่วนสำคัญคือ New Zealand Māori Arts and Crafts Institute หรือ NZMACI ที่นี่ทำหน้าที่อนุรักษ์และถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านศิลปะ Māori ให้คนรุ่นต่อไป และมีการเรียนการสอนจริงทั้ง Wood Carving, Stone & Bone Carving และ Weaving ระหว่างเที่ยวจึงมีโอกาสเห็นช่างและนักเรียนทำงานจริง

ผมชอบตรงนี้ เพราะมันทำให้ Te Puia ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่เอา “วัฒนธรรมเก่า” มาจัดแสดงให้นักท่องเที่ยวดู แต่มันยังเป็นพื้นที่ที่ความรู้นั้น ถูกสอนและส่งต่ออยู่ในปัจจุบัน

Rotowhio Marae ไม่ใช่แค่บ้าน Māori หลังหนึ่ง

อีกจุดหนึ่งที่เราเดินผ่านคือ Rotowhio Marae ตอนแรกเห็นอาคารแกะสลักสวยๆ อาจคิดง่ายๆ ว่าเป็นบ้าน Māori แต่จริงๆ แล้วคำว่า Marae หมายถึงพื้นที่รวมตัวที่มีความสำคัญต่อชุมชน Māori และประกอบด้วยอาคารหลายประเภท อย่างที่ Rotowhio มีทั้ง Wharenui หรือ Meeting House, Wharekai สำหรับรับประทานอาหาร, Pātaka สำหรับเก็บของ และ Waharoa หรือทางเข้า Wharenui หลักที่นี่ชื่อ Te Aronui a Rua และเดี๋ยวเราจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง… เพราะนี่คือสถานที่ที่เราจะมาชม Cultural Performance กันช่วงหลัง

Kiwi ตัวจริงมีนะ…แต่ไม่มีรูป

อีกหนึ่งจุดใน Tour คือ Kiwi Conservation Centre Kiwi เป็นสัตว์หากินกลางคืน ดังนั้นภายในจึงทำสภาพแสงให้ค่อนข้างมืดเพื่อให้เหมาะกับพฤติกรรมของมัน และที่สำคัญ…

ห้ามถ่ายรูป

ดังนั้น Section นี้ของรีวิวไม่มีรูป Kiwi ไม่ใช่เพราะผมลืมถ่ายนะครับ เขาไม่ให้ถ่ายจริงๆ แต่ถ้ายังไม่เคยเห็น Kiwi ตัวจริง นี่เป็นอีกหนึ่งโอกาสที่จะได้เห็นสัตว์ที่กลายเป็น Symbol ของ New Zealand แบบใกล้ๆ

เดินมาพักใหญ่ ได้เวลากิน Hāngī Buffet

เดิน Tour กันมาพอสมควร ถึงเวลาเติมพลัง เรากิน Buffet กันภายใน Te Puia ซึ่งมีอาหารที่เชื่อมโยงกับ Hāngī รวมอยู่ด้วย ถ้าถามกันตรงๆ ว่าอาหารเป็นอย่างไร…

สำหรับผม ไม่ได้ถึงขั้นมีเมนูไหนอร่อยจนต้องร้องว้าว กินได้ครับ มีตัวเลือกหลายอย่าง แต่สิ่งที่ผมชอบมากกว่าคือ ความสะดวก เพราะไม่ต้องออกจาก Te Puia ไปหาร้านอาหารข้างนอก เดิน Tour เสร็จ → กิน Buffet → นั่งพัก → แล้วเดินไปดู Cultural Performance ต่อได้เลย

ถ้ามองเป็นส่วนหนึ่งของ Experience ทั้งวัน ผมว่า Flow แบบนี้ดี โดยเฉพาะถ้ามากันหลายคนแบบเรา ไม่ต้องเสียเวลาออกไปหาร้านแล้วกลับเข้ามาใหม่

กินเสร็จ…ยังไม่ได้เดินเข้าไปดู Haka เลยนะ

นี่เป็นอีกเรื่องที่ผมเพิ่งเข้าใจตอนมาเที่ยวจริง ก่อนชม Cultural Performance เราไม่ได้เดินเข้า Wharenui แล้วนั่งดู Show กันทันที แต่มี พิธีต้อนรับ Māori ก่อน เรียกว่า… Pōhiri

Pōhiri คือกระบวนการต้อนรับผู้มาเยือนเข้าสู่พื้นที่ตามวัฒนธรรม Māori ดังนั้นสิ่งที่เราเห็นก่อนเข้าไปด้านใน ไม่ใช่ Opening Act ที่ทำขึ้นเพื่อเรียกเสียงปรบมือ แต่มันมี Context ของการต้อนรับแขกอยู่เบื้องหลัง พอรู้ตรงนี้ ผมว่าการชม Performance สนุกขึ้นเยอะ เพราะเราเริ่มรู้ว่าอะไรคืออะไร

ตอนที่เห็นการแสดงนี้ครั้งแรก แอบขนลุกเบาๆ ดูขลัง

แล้ว Haka ที่เรารู้จักคือ “เต้นสงคราม” จริงไหม?

มาถึงคำที่คนส่วนใหญ่น่าจะรู้จักมากที่สุด

Haka

หลายคน มักจำภาพว่า Haka คือ War Dance หรือการเต้นสงครามของ Māori เรียกแบบนั้นก็ทำให้เห็นภาพง่าย แต่จริงๆ แล้ว Haka มีความหมายกว้างกว่านั้นมาก Haka เป็นรูปแบบการแสดงที่ใช้ เสียง การเปล่งถ้อยคำ การเคลื่อนไหวของร่างกาย จังหวะ สีหน้า และท่าทาง เพื่อสื่อสารความหมายและอารมณ์

สามารถใช้ในบริบทของการต้อนรับ การเฉลิมฉลอง การให้เกียรติ การแสดงความสามัคคีหรืออัตลักษณ์ และในอดีต Haka บางรูปแบบก็เกี่ยวข้องกับการเตรียมตัวก่อนการต่อสู้

แต่ Haka ไม่ได้หมายถึงการเต้นสงครามอย่างเดียว

Cultural Performance ไม่ได้มีแค่ Haka

พอเข้าไปใน Wharenui แล้ว การแสดงจริงๆ มีหลายช่วง ทั้ง Waiata หรือบทเพลง, Traditional Chant, การแสดง Poi และ Haka จุดนี้ผมว่าคนที่รู้จัก Māori Culture ผ่าน Rugby อย่างเดียวจะสนุกเป็นพิเศษ เพราะภาพที่เราคุ้นคือผู้ชายยืนกระทืบเท้า ตบตัว เบิกตา แลบลิ้น แล้วเปล่งเสียงดังๆ แต่พอมาดู Performance เต็มๆ จะเห็นว่าศิลปะการแสดงของ Māori มีหลายอารมณ์กว่านั้นมาก มีทั้งจังหวะที่นุ่มนวล สนุกสนาน และทรงพลัง

ก่อนจะมาถึงช่วง Haka ที่… พลังมาเต็มจริง  ดูผ่าน YouTube กับนั่งอยู่ตรงหน้าคนแสดง ความรู้สึกต่างกันเยอะ เสียงเท้า เสียงตบตัว เสียงร้อง และ Energy ของคนแสดงทั้งกลุ่ม อยู่ใน Meeting House แล้วเสียงมันเข้ามาหาเราตรงๆ อันนี้เป็นหนึ่งในช่วงที่ผมชอบที่สุดของ Te Puia

Te Puia ควรเผื่อเวลาเท่าไร?

ถ้ามาแค่ Guided Experience พื้นฐาน ปัจจุบัน Te Rā Guided Experience ใช้เวลาประมาณ 90 นาที แต่ถ้าจะทำแบบเรา ทั้งเดิน Tour, ดู Geothermal Valley, Kiwi, Māori Arts & Crafts, กิน Buffet และชม Cultural Performance

อย่าเผื่อแค่ 1–2 ชั่วโมง

ผมแนะนำให้กันเวลาประมาณ ครึ่งวัน ไปเลย จะเที่ยวได้ไม่รีบ Package และรอบการแสดงมีการเปลี่ยนแปลงได้ ควรเช็กรอบและราคาจากก่อนเดินทาง

จาก Agrodome มาถึง Te Puia — Rotorua มีอะไรเยอะกว่าที่คิด

ถ้าเอาสองวันที่เราเที่ยว Rotorua มาต่อกัน ผมชอบความแตกต่างมาก ที่ Agrodome เราได้รู้จัก New Zealand ผ่าน Farming

• เห็นแกะ 19 สายพันธุ์
• ดู Sheep Shearing
• ดู Working Dogs ต้อนแกะ
• นั่ง Tractor เที่ยวฟาร์ม

พอมาถึง Te Puia เปลี่ยนโลกเลย

• จากทุ่งหญ้ากลายเป็นพื้นที่ที่ไอน้ำพุ่งออกจากพื้น
• จากเรื่อง Farming กลายเป็นเรื่อง Geothermal
• จาก Working Dogs กลายเป็น Māori Arts
• จากการให้อาหาร Alpaca กลายเป็นการยืนดู Geyser พ่นน้ำขึ้นไปบนฟ้า
• ก่อนปิดท้ายด้วย Hāngī, Pōhiri และ Haka

ถ้ามีเวลาเที่ยว Rotorua ไม่มาก ผมว่า Te Puia เป็นสถานที่หนึ่งที่ทำให้เราเข้าใจ Character ของเมืองนี้ได้เร็วมาก เพราะภายในที่เดียว เราได้เห็นทั้ง…

ธรรมชาติ + ภูเขาไฟ + อาหาร + ศิลปะ + ประวัติศาสตร์ + Māori Culture

และสิ่งที่ผมชอบที่สุดหลังออกจากที่นี่ ไม่ใช่แค่การได้รูป Pōhutu Geyser แต่เป็นการที่คำซึ่งก่อนหน้านี้เราเคยได้ยินผ่านๆ อย่าง

• Hāngī
• Pōhiri
• Marae
• และ Haka
• เริ่มมีความหมายขึ้นมาจริง ๆ

นี่แหละครับเสน่ห์ของ Road Trip บางสถานที่เราไปเพราะอยากถ่ายรูป แต่กลับออกมาพร้อมเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน และ Road Trip เกาะเหนือของเรา…

ยังไม่จบแค่ Rotorua ครับ

The post Rotorua เมืองที่ไอน้ำพุ่งจากพื้น! เที่ยว Te Puia ชม Pōhutu Geyser กิน Hāngī ก่อนดูพิธี Māori และ Haka เต้นสงคราม appeared first on ChilliLazy.

แต่ความน่าสนใจของวันนี้… เริ่มตั้งแต่เครื่องยังไม่ทันลงเลยครับ

หลังจบการแสดงมีแจกขนแกะ เผื่อใครจะเก็บเป็นที่ระลึก

ยังไม่ถึง Rotorua ก็เจอภูเขาไฟก่อนแล้ว

ระหว่างนั่งเครื่องจาก Christchurch ข้ามมายังเกาะเหนือ ผมมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วเห็นภูเขาขนาดใหญ่มากอยู่ด้านล่าง ยอดด้านบนปกคลุมด้วยหิมะ บินต่อไปอีกหน่อยก็เห็นภูเขาอีกลูกเป็นทรงกรวยชัดเจน จนอดสงสัยไม่ได้ว่า… นี่มันภูเขาไฟหรือเปล่า?

จากลักษณะภูเขาและตำแหน่งตามเส้นทางบิน สิ่งที่เราเห็นน่าจะเป็นกลุ่มภูเขาไฟบริเวณ Tongariro National Park โดยภูเขาหิมะขนาดใหญ่ตรงกับลักษณะของ Mount Ruapehu ส่วนยอดทรงกรวยที่เห็นในอีกภาพตรงกับ Mount Ngauruhoe ทั้งสองอยู่ในเขตภูเขาไฟสำคัญของเกาะเหนือ และไม่ได้เป็นเพียงภูเขาไฟโบราณที่ดับไปแล้ว บริเวณนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูเขาไฟที่ยัง Active อยู่ในปัจจุบัน โดย Mount Ruapehu สูง 2,797 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของ North Island

เรียกว่า… ยังไม่ทันลงเครื่อง เกาะเหนือก็เปิดตัวด้วยภูเขาไฟเลยครับ และนี่กำลังจะกลายเป็น Theme สำคัญของ Rotorua เช่นกัน

บินผ่านคิดว่าฟูจิ… ห้าๆๆๆ

Rotorua เมืองที่มีพลังงานอยู่ใต้พื้นดิน

พอมาถึง Rotorua บรรยากาศเปลี่ยนจากเกาะใต้พอสมควร Rotorua ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มี Geothermal Activity สูงมาก จึงมีทั้งบ่อน้ำร้อน บ่อโคลนเดือด ไอน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมาจากพื้น และ Geyser กระจายอยู่รอบเมือง บางพื้นที่ถึงขั้นได้กลิ่นกำมะถันเป็นเอกลักษณ์ของเมืองเลย ขณะเดียวกัน Rotorua ยังเป็นหนึ่งในพื้นที่สำคัญสำหรับการเรียนรู้ วัฒนธรรม Māori (เดี๋ยวเราจะไปดูกัน) ทำให้เมืองนี้มี Character ที่แตกต่างจาก Queenstown, Lake Tekapo หรือ Christchurch ที่เราเพิ่งเที่ยวมาอย่างชัดเจน

ถ้ามีเวลาหลายวัน รอบ Rotorua มีสถานที่ดังเยอะมาก ทั้ง Te Puia และ Pōhutu Geyser, Wai-O-Tapu Thermal Wonderland, Waimangu Volcanic Valley, Hell’s Gate รวมถึง Whakarewarewa Forest แต่สถานที่แรกของเราที่ Rotorua รอบนี้… ไม่ได้ไปดูภูเขาไฟครับ เราไปดูแกะกัน

Agrodome Farm Experience ฟาร์มแกะที่ไม่ใช่แค่ฟาร์มแกะ

จาก Rotorua ขับรถออกมาไม่นานก็ถึง Agrodome ก่อนมาผมคิดว่าที่นี่คงประมาณ…

เดินดูแกะ → ให้อาหาร Alpaca → ถ่ายรูป → กลับ

แต่พอเข้าไปจริงๆ กลับมีอะไรให้ดูเยอะกว่าที่คิดมาก เพราะ Agrodome เป็นทั้ง Tourist Attraction และ Working Farm ขนาดประมาณ 350 Acres หรือประมาณ 885 ไร่ มีทั้ง Farm Show, Sheep Shearing, Working Dogs, Farm Tour และกิจกรรมใกล้ชิดกับสัตว์หลายอย่าง และที่น่าสนใจคือที่นี่เปิดมาตั้งแต่ ปี 1971

โชว์รีดนมวิว ร่วมกิจกรรมกันได้ รีดเสร็จก็ให้นมลูกแกะกันต่อสำหรับเด็กๆ

จุดเริ่มต้นของ Agrodome ดันมาจาก World Expo ที่ญี่ปุ่น

เรื่องนี้ผมชอบมาก ย้อนกลับไปปี 1970 รัฐบาล New Zealand ต้องการนำเสนอภาคเกษตรกรรมของประเทศในงาน Expo ’70 ที่ Osaka ประเทศญี่ปุ่น หนึ่งในคนที่ถูกเชิญไปคือ Godfrey Bowen นักตัดขนแกะระดับ Champion ของ New Zealand Bowen ออกแบบการแสดงโดยนำแกะสายพันธุ์ต่างๆ ขึ้นมายืนเรียงกันบนเวที เพื่อให้คนดูเห็นว่าแกะไม่ได้มีอยู่แบบเดียว

โชว์ได้รับความนิยมมาก หลังกลับ New Zealand เขาจึงร่วมกับ George Harford เกษตรกรใน Rotorua พัฒนาแนวคิดต่อ และเปิด Agrodome ขึ้นในปี 1971 และรูปแบบแกะยืนเรียงกันบนเวทีที่เริ่มต้นจาก Osaka เมื่อกว่า 50 ปีก่อน…

ทุกวันนี้เรายังได้เห็นอยู่ใน Farm Show ของ Agrodome

นั่งดูโชว์ก็เพลินดีครับ มีหูฟังให้ แต่… ไม่มีภาษาไทย

ก่อนมาที่นี่ ผมนึกว่าแกะก็คือแกะ

ช่วงที่ผมชอบมากที่สุดของ Agrodome คือ Farm Show แกะแต่ละตัวจะค่อยๆ ขึ้นไปยืนตามตำแหน่งบนเวที หนึ่งตัว สองตัว สามตัว… จนสุดท้ายเต็มเวทีถึง 19 สายพันธุ์ ตอนนั้นถึงเพิ่งรู้จริงๆ ว่า เฮ้ย…แกะมันต่างกันขนาดนี้เลยเหรอ?  ก่อนหน้านี้สำหรับผม แกะก็คือสัตว์ขนฟูสีขาว หน้าตาคล้ายๆ กันหมด แต่พอเอาหลายสายพันธุ์มายืนข้างกัน ความแตกต่างเห็นได้ชัดมาก บางตัวหน้าขาว บางตัวหน้าดำ บางพันธุ์ตัวใหญ่ บางพันธุ์ขนยาวและหยาบ บางพันธุ์มีขนละเอียดกว่า และแต่ละสายพันธุ์ก็ถูกพัฒนามาเพื่อวัตถุประสงค์แตกต่างกัน ทั้งเรื่อง Wool, Meat, ความทนทานต่อสภาพอากาศ และความเหมาะสมกับพื้นที่เลี้ยง

ใน Agrodome มีทั้งสายพันธุ์อย่าง Romney, Merino, Suffolk, Drysdale และสายพันธุ์อื่นๆ อีกหลายชนิด นี่เป็นช่วงที่ดูสนุก แต่ได้ความรู้ไปพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว

ทำไม New Zealand ถึงมีแกะหลายพันธุ์ขนาดนี้?

พอมาถึงตรงนี้ Story เริ่มเชื่อมกับสิ่งที่เราเห็นมาตลอด Road Trip New Zealand มีประวัติการทำ Sheep Farming มายาวนาน และภูมิประเทศของประเทศแตกต่างกันมาก ตั้งแต่พื้นที่ชื้นและเขียวของ North Island ไปจนถึง High Country ที่หนาวและแห้งกว่าของ South Island แกะแต่ละพันธุ์จึงมีข้อได้เปรียบไม่เหมือนกัน อย่าง

• Merino มีชื่อเสียงเรื่องขนละเอียดมาก เหมาะสำหรับผลิตเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายคุณภาพสูง
• Romney เป็นสายพันธุ์ที่พบมากใน New Zealand สามารถปรับตัวกับสภาพพื้นที่ชื้นได้ดี และใช้ประโยชน์ได้ทั้ง Wool และ Meat
• Suffolk ที่มีใบหน้าและขาสีดำโดดเด่น ถูกเลี้ยงเพื่อการผลิตเนื้อเป็นสำคัญ

พอรู้ตรงนี้แล้ว…

การเห็นแกะ 19 ตัวบนเวทีไม่ได้เป็นแค่โชว์น่ารักๆ อีกต่อไป แต่เหมือนกำลังดูวิวัฒนาการของอุตสาหกรรม Sheep Farming New Zealand ย่อส่วนอยู่ตรงหน้าเรา

Sheep Shearing ตัดขนแกะกันสดๆ

จากนั้นมาถึงอีก Highlight โชว์ตัดขนแกะ เขานำแกะขึ้นมาบนเวทีแล้วสาธิตให้ดูตั้งแต่การจับแกะให้อยู่ในตำแหน่ง ไปจนถึงใช้เครื่องตัดขนออกทีละส่วน ตอนดูเหมือนง่ายนะครับ แต่จริงๆ Technique เยอะมาก Shearer ต้องใช้ตำแหน่งของขาและร่างกายควบคุมแกะให้อยู่นิ่ง โดยไม่ต้องจับมัดไว้ แล้วใช้ Clipper ตัดขนอย่างต่อเนื่อง

พอตัดเสร็จ… ขนออกมาเป็นผืนใหญ่เลย นี่คือสิ่งที่เรียกว่า Fleece และยิ่งรู้ว่า Godfrey Bowen หนึ่งในผู้ก่อตั้ง Agrodome เป็น Champion Sheep Shearer ด้วย ก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไม Sheep Shearing ถึงกลายเป็นหัวใจของ Farm Show มาตั้งแต่ยุคแรก

แล้วแกะเจ็บไหมเวลาตัดขน?

อันนี้เป็นคำถามที่ผมคิดว่าหลายคนน่าจะสงสัยเหมือนกัน การตัดขนแกะอย่างถูกวิธีไม่ได้เป็นการตัดเนื้อหรือทำร้ายแกะ แต่เป็นการเอา Fleece ที่งอกยาวออก คล้ายกับการตัดผม เพียงแต่ต้องทำโดยคนที่มีทักษะ เพราะสัตว์สามารถขยับตัวได้ตลอดเวลา

สำหรับแกะสายพันธุ์ที่ขนเติบโตต่อเนื่อง การ Shearing ยังเป็นส่วนสำคัญของการดูแลสัตว์ เพราะหากปล่อยขนหนาเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาเรื่องความร้อน ความสกปรก และสุขภาพตามมา ตรงนี้ทำให้การดูโชว์ตัดขนมีความหมายมากกว่าแค่ Entertainment

สุนัขต้อนแกะ ช่วงนี้สนุกมาก

ต่อจาก Sheep Shearing เป็นอีกช่วงที่ผมชอบมาก Working Farm Dogs ถ้าใครอ่านตอน Lake Tekapo ของเรามาก่อน น่าจะจำ Mackenzie Sheep Dog Memorial ได้ ตอนนั้นเรายืนดูรูปปั้นสุนัขแล้วเล่าว่า Working Dogs สำคัญต่อ Shepherd และ Sheep Farming ของ New Zealand ขนาดไหน มาถึง Rotorua… ได้เห็นมันทำงานจริงแล้วครับ

Farm Dogs ถูกฝึกให้ฟังคำสั่งของ Handler และควบคุมทิศทางของฝูงสัตว์ คนไม่ได้วิ่งไล่แกะเอง แค่ส่งคำสั่งออกไป แล้วหมาก็รู้ว่าจะต้องวิ่งไปด้านไหน บีบฝูงจากทิศไหน และทำให้สัตว์เคลื่อนที่ไปในทิศทางที่ต้องการ ที่สนุกคือไม่ได้มีแค่ต้อนแกะ… มีต้อนเป็ดด้วย

Agrodome มี Live Dog Trial ซึ่งทำให้เห็นชัดมากว่า Farm Dog ไม่ได้เป็นเพียงสัตว์เลี้ยงของชาวไร่ แต่เป็น Working Partner ดูตรงนี้แล้วกลับไปเข้าใจ Sheepdog Memorial ที่ Lake Tekapo มากขึ้นทันที

โชว์สุนัขต้อนแกะ อยู่ทางด้านนอก ตื่นตา ตื่นใจมาก น้องเก่งมากๆ

ส่วนต้อนเป็ดจะอยู่ในโชว์ Indoor ครับ น้องตั้งใจมาก

Farm Show ไม่ได้มีแต่นั่งดู

สิ่งที่ทำให้ Show สนุกคือมี Interaction กับคนดูด้วย มีทั้งการเรียกผู้ชมขึ้นไปบนเวที ลอง รีดนมวัวด้วยมือ และป้อนนมลูกแกะ ดังนั้นจังหวะของ Show จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ดูแกะ 19 สายพันธุ์ → Sheep Shearing → Farm Dogs → รีดนมวัว → ป้อนนมลูกแกะ

ใช้เวลาประมาณ 45 นาที ก่อนต่อด้วย Dog Trial อีกประมาณ 15 นาที ส่วนตัวผมว่ากำลังดี เด็กดูได้ แต่ผู้ใหญ่ก็ดูสนุกจริง ไม่ใช่นั่งรอเด็กเล่นอย่างเดียว

จาก Farm Show ขึ้น Tractor ไปเที่ยวฟาร์มจริง

ดู Show เสร็จยังไม่จบครับ กิจกรรมต่อไปคือ Farm Tour คราวนี้เราออกจากอาคารแล้วขึ้นรถ All-Terrain Tractor Trailer เข้าไปเที่ยวใน Working Farm ขนาดประมาณ 350 Acres Farm Tour ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ระหว่างทางบรรยากาศเปลี่ยนไปเลย จากเวที Indoor กลายเป็นทุ่งกว้างๆ และพื้นที่เลี้ยงสัตว์จริง มีทั้งแกะ วัว กวาง Llama, Alpaca, Ostrich และสัตว์ในฟาร์มอีกหลายชนิดให้เห็นตามจุดต่างๆ

นั่ง Tractor ชมฟาร์ม ได้บรรยากาศนิวซีแลนด์มาก

แต่ฟาร์มที่นี่ดูดี ดูสะอาดกว่าที่ไทยเยอะมาก บรรยากาศดี

Highlight คือไม่ได้ดูสัตว์อยู่บนรถอย่างเดียว

รถจะจอดเป็นช่วงๆ เพื่อให้เราลงไปใกล้สัตว์ แล้วแจกอาหารให้… หลังจากนั้นความสงบก็จบครับ เพราะพอแกะกับ Alpaca รู้ว่าเรามีอาหาร เดินเข้ามาหากันเองหมด บางตัวค่อยๆ มา บางตัวไม่ค่อยค่อยเท่าไร  ตรงนี้สนุกมาก โดยเฉพาะถ้ามากับเด็ก แต่ผู้ใหญ่อย่างเราก็ถ่ายรูปกันเพลินไม่แพ้กัน และการได้เข้าไปอยู่ใกล้สัตว์จริงๆ ทำให้ Farm Tour สนุกกว่าการนั่ง Tractor ดูวิวอย่างเดียวเยอะ

แนะนำให้รีบถ่ายรูป พออาหารหมดน้องก็ไป ห้าๆๆๆๆ

ส่วนของอัลปากาที่นี่เค้าปล่อยอิสระมาก ใกล้ชิดเกิ้น

ชิมน้ำผึ้งกลาง Farm Tour

อีกจุดหนึ่งที่ผมจำได้คือ Honey Tasting ระหว่างเที่ยวฟาร์มจะมีช่วงให้ลองชิมน้ำผึ้งของ New Zealand จากเมื่อกี้ยังยืนให้อาหารแกะอยู่… อีกแป๊บมาชิมน้ำผึ้งแล้ว  เป็น Detail เล็กๆ ที่ช่วยให้ Farm Tour มีอะไรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่ได้มีแต่สัตว์ตลอดหนึ่งชั่วโมง ถ้าชอบก็มีผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับ Honey ให้เลือกซื้อกลับได้ด้วย

Agrodome ต้องเผื่อเวลากี่ชั่วโมง?

ถ้าจะทำ Experience หลักครบๆ ผมแนะนำให้เผื่ออย่างน้อย 2.5–3 ชั่วโมง เพราะมีทั้ง Farm Show + Dog Trial + Farmyard Nursery + Farm Tour แล้วยังต้องเผื่อเวลาเดินเล่น ถ่ายรูป เข้าร้านของฝาก หรือหาอะไรกินอีก ดังนั้นอย่าวาง Agrodome เป็นจุดแวะหนึ่งชั่วโมงระหว่างทาง มันเป็นกิจกรรมประมาณ ครึ่งวัน ได้เลย

จากที่คิดว่าจะมาดูแกะ…กลายเป็นสนุกกว่าที่คิด

ก่อนมา Agrodome ผมไม่ได้คาดหวังมาก คิดว่าเป็น Farm Attraction สำหรับครอบครัวและเด็กเป็นหลัก แต่หลังจากใช้เวลาอยู่ที่นี่หลายชั่วโมง ผมกลับชอบ Farm Show มากที่สุด เพราะมันไม่ได้พยายามทำให้ทุกอย่างเป็นสวนสนุก สิ่งที่เขาเอามาโชว์คือเรื่องที่เกิดขึ้นใน Farming จริง แกะต่างสายพันธุ์มีหน้าที่ไม่เหมือนกัน Shearer ต้องมี Skill Working Dogs เป็นแรงงานสำคัญ และฟาร์มขนาดใหญ่ไม่ได้มีแค่แกะอย่างที่เราคิด โดยเฉพาะช่วง แกะ 19 สายพันธุ์ + Sheep Shearing + Farm Dogs สามอย่างนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าได้รู้จัก New Zealand เพิ่มขึ้นอีกมุมหนึ่ง

หลังจาก Road Trip เกาะใต้ เราเห็นฟาร์มแกะเต็มสองข้างทางมาตลอด เห็น Sheepdog Memorial ที่ Lake Tekapo เห็น High Country ที่มนุษย์ต้องใช้ Working Dogs ช่วยดูแลฝูงสัตว์ แต่เราแค่ “เห็น” พอมาถึง Agrodome… เราเริ่มเข้าใจว่าระบบพวกนี้ทำงานอย่างไร และนั่นทำให้ที่นี่สนุกกว่าการเป็นแค่จุดถ่ายรูปกับแกะเยอะเลย

Road Trip เกาะเหนือเพิ่งเริ่มต้น

จากภูเขาหิมะของ South Island วันนี้เราบินข้ามมาเห็นภูเขาไฟจากหน้าต่างเครื่องบิน ลงมาถึงเมืองที่มีพลังงานความร้อนอยู่ใต้พื้นดิน แล้วจบกิจกรรมแรกด้วยการยืนให้อาหาร Alpaca อยู่กลางฟาร์ม นี่แหละครับ Rotorua และ Road Trip เกาะเหนือของเรา… เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

เพราะหลังจากนี้ Rotorua ยังมีทั้ง Geothermal, Māori Culture และธรรมชาติอีกหลายแบบที่แตกต่างจากเกาะใต้แทบทั้งหมด เดี๋ยวไปเที่ยวกันต่อครับ

The post Road Trip New Zealand เกาะเหนือ เริ่มที่ Rotorua เที่ยว Agrodome Farm Experience ดูแกะ 19 สายพันธุ์ ตัดขนแกะ สนัขต้อนแกะ และชมฟาร์ม 350 Acres appeared first on ChilliLazy.

หลังใหญ่ที่สุดของโครงการ

โต๊ะอาหารนั่งได้ 10 ที่นั่ง มีเสริมด้านอกอีก และสามารถขอโต๊ะและเก้าอี้เพิ่มได้

Thammachat Grand บ้านใหญ่แค่ไหน?

Thammachat Khaoyai Villa มีบ้านหลายขนาด ตั้งแต่ Villa สำหรับ 14 คน, Grand สูงสุด 18 คน ไปจนถึง Estate สูงสุด 20 คน โดยบ้านที่เราเลือกคือ Thammachat Grand ซึ่งเว็บไซต์ระบุว่าสามารถรองรับผู้เข้าพักได้สูงสุด 18 คน แต่จากที่เราอยู่จริง ถ้าถามผมว่าเท่าไรถึงกำลังสบาย…

ประมาณ 10–12 คน ผมว่ากำลังดี

เพราะคำว่า “พักได้” กับ “พักแล้วสบาย” เป็นคนละเรื่องกัน บ้านมีทั้งหมด 5 ห้องนอน 6 ห้องน้ำ มีห้องนั่งเล่น ห้องครัว และพื้นที่ส่วนกลางค่อนข้างเยอะ เหมาะกับครอบครัวใหญ่ กลุ่มเพื่อน หรือทริปรวมญาติที่อยากอยู่ด้วยกันมากกว่าการแยกนอนคนละห้องตามโรงแรม

สิ่งอำนวยความสะดวกหลักของวิลล่ามีทั้งครัวและอุปกรณ์ทำอาหาร เตา BBQ, Wi-Fi, Smart TV และคาราโอเกะ ส่วนข้อมูลส่วนกลางของที่พักระบุว่ามีสระส่วนตัวระบบเกลือยาว 12 เมตรพร้อมสระเด็กด้วย

พื้นที่ส่วนกลางใหญ่ สวย อบอุ่น

ครัวมีทั้งตู้เย็น เตา ไมโครเวฟ หม้อทอด เครื่องล้างจาน … ครบ ขอให้บอกอยากได้อะไร

ห้องนอนหลักชั้น 1 มีอ่างอาบน้ำ ด้านบนเปิดให้ดูดาว

Master Bedroom อยู่ชั้น 2 มีโซฟา และห้องน้ำใหญ่ พร้อมอ่างอาบน้ำ

นอนดูวิวแบบเต็มๆ วิวประมาณนี้เลย โล่งดี ไม่มีอะไรมาขวางวิว

อีกห้องที่ชั้น 2 วิวหน้าต่าง จะอยู่ทางด้านข้าง

ห้องติดสระสวยนะ…แต่มีข้อแลกเปลี่ยน

ห้องหนึ่งที่ผมจำได้เป็นพิเศษอยู่ตรงบริเวณสระว่ายน้ำ มองออกมาแล้วสวย ได้บรรยากาศ Pool Villa เต็มๆ แต่ห้องค่อนข้างเล็กกว่าห้องหลัก และตำแหน่งของมันทำให้เวลาเข้าไปยังพื้นที่บ้านต้องเดินผ่านบริเวณสระ ผมเลยมองว่าห้องนี้มี Character ดี เหมาะกับคนที่ชอบความเป็นส่วนตัวหรืออยากตื่นมาเจอสระทันที

แต่ถ้าให้เลือกห้องที่อยู่สะดวกที่สุด… ผมอาจเลือกห้องด้านในบ้านมากกว่า นี่เป็น Detail ที่ดูจากเว็บไซต์อย่างเดียวอาจไม่รู้ แต่พอไปอยู่จริงแล้วรู้สึกได้เลย

ห้องที่สระว่ายน้ำ เล็กหน่อย ถ้าฝนตกจะเข้าบ้านลำบากหน่อย ต้องเดินลัดตรงสระว่ายน้ำ

แต่นอนจะได้วิวแบบนี้ ทั้งวิวภูเขาและสระว่ายน้ำ

Day 1 — Check-in 15:00 แล้วเลิกคิดเรื่องออกไปเที่ยว

เวลา Check-in ของที่พักคือ 15:00 น. และ Check-out 11:00 น. วันแรกพอเข้าบ้าน เก็บกระเป๋า เดินสำรวจห้องกันเสร็จ เราก็เข้าสู่โหมดพักผ่อนทันที ไม่มีใครเสนอว่า… “ไปคาเฟ่กันไหม?” ดีมาก  เพราะแค่พื้นที่ในบ้านก็มีอะไรให้ทำพอสมควร ทั้งเล่นน้ำ นั่งคุย เล่นเกม เปิดเพลง หรือแยกย้ายกันไปพัก และการเช่าบ้านหลังใหญ่มีข้อดีที่โรงแรมให้ไม่ได้ คือ ทุกคนยังอยู่ด้วยกัน

อยากกินก็มารวมกันที่โต๊ะ อยากคุยก็นั่งห้องนั่งเล่น อยากพักก็แยกเข้าห้อง

โดยไม่ต้องนัดว่า “เดี๋ยวเจอกัน Lobby ตอนหกโมงนะ”

เย็นวันแรก BBQ กันที่บ้านเลย

พอเย็นก็ไม่ต้องคิดว่าจะไปกินร้านไหนอีกเหมือนกัน บ้านมีเตา BBQ ให้ใช้อยู่แล้ว ซึ่งเป็น Facility ที่ทางที่พักระบุไว้เช่นกัน เราเตรียมทั้งเนื้อและ BBQ มาย่างกันเอง ส่วนอาหารอย่างอื่นก็สามารถสั่งผ่านทางที่พักให้มาส่งถึงบ้านได้ และนี่คือจุดที่ Experience เริ่มต่างจากการเช่า Pool Villa ทั่วไป เพราะไม่ได้หมายความว่า…

“เช่าบ้านแล้วทุกอย่างจัดการกันเองนะครับ”

มีทีมงานมาช่วยเตรียมโต๊ะ แกะอาหาร จัดของ และดูแลความเรียบร้อยให้ หน้าที่ของเราจึงเหลือประมาณ… ย่าง → กิน → คุย → กินต่อ  ทางที่พักมีบริการอาหารเย็นทั้งหมูกระทะและ BBQ โดยสามารถสั่งล่วงหน้าได้ด้วย

Butler + แม่บ้าน คือสิ่งที่ทำให้ทริปนี้สบายขึ้นเยอะ

คำว่า Pool Villa บางทีฟังดูสบาย แต่ความจริงถ้ามากัน 10 กว่าคน… แค่จานหลัง Dinner ก็สามารถทำลายบรรยากาศ Vacation ได้แล้ว  สิ่งที่ผมชอบของที่นี่คือมีคนช่วยประสานและดูแลบ้าน เรามี Butler เป็นเหมือนหัวหน้าผู้ดูแล คอยประสานสิ่งต่างๆ ระหว่างเข้าพัก ติดต่อได้เวลาต้องการอะไร ส่วนแม่บ้านก็คอยเข้ามาดูแลความเรียบร้อย เก็บกวาดและล้างจาน

จากประสบการณ์ที่เราเข้าพัก สามารถเรียกทีมดูแลได้ตั้งแต่ช่วงเช้าจนประมาณ สามทุ่ม ถ้ากินดึกกว่านั้นก็ไม่จำเป็นต้องยืนล้างจานตอนห้าทุ่ม วางไว้แล้วเช้ามาทีมงานค่อยเข้ามาจัดการ ตรงนี้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ “เช่าบ้านหลังใหญ่” แต่ใกล้เคียงกับการเอา Service ของโรงแรมมาใส่ไว้ใน Private Villa มากกว่า

Day 2 — ตื่นมา Breakfast รออยู่แล้ว

เช้าวันที่สองไม่ต้องตื่นมาเปิด Google Maps หาร้านอาหารเช้า ประมาณก่อน 08:30 น. ทีมงานก็เข้ามาจัดอาหารไว้ให้ที่บ้าน Set แรกที่เราได้มีทั้ง ข้าวต้ม ไข่ดาว ไส้กรอก สลัด ผลไม้ น้ำส้ม และนม ปริมาณถือว่าพอกินและสะดวกมาก แต่ผมขอบอกตามตรงว่า ถ้าเป็นสาย Breakfast แบบผมที่ชอบ Buffet โรงแรมใหญ่ๆ มี Egg Station, Bakery, Cold Cut และเดินตักสามรอบ…

อันนี้อาจไม่ได้ว้าวขนาดนั้น

ข้อดีของมันไม่ใช่ความอลังการ แต่คือ ตื่น → เดินลงมา → กิน ไม่ต้องอาบน้ำแต่งตัว ไม่ต้องขับรถออกไป และไม่ต้องแย่งกันคิดว่า 10 คนจะกินร้านไหนดี ทางที่พักยืนยันว่ามีบริการอาหารเช้าและอาหารเย็นสำหรับผู้เข้าพัก โดยต้องแจ้งสั่งล่วงหน้า

11 โมง หมอนวดมาหาเราถึงบ้าน

กิจกรรมต่อไปของวันนี้ยิ่งทำให้เหตุผลที่จะออกจากบ้านน้อยลงไปอีก นวด แต่ไม่ใช่เราออกไปหาร้านนวด ร้านนวดมาหาเรา ประมาณ 11 โมง หมอนวดเดินทางมาถึง Villa พร้อมอุปกรณ์และที่นอนสำหรับนวด สามารถจัดพื้นที่นวดกันภายในบ้านได้เลย มีทั้งนวดไทยและนวดน้ำมันให้เลือกตามที่นัดหมาย อันนี้ผมชอบมากสำหรับทริปครอบครัวหรือกลุ่มใหญ่ เพราะถ้าออกไปร้านนวดพร้อมกันหลายคน ต้องทั้งจองร้าน ขับรถ และรอกัน

แต่แบบนี้นวดเสร็จ… เดินไปนอนต่อได้เลย นี่แหละ Vacation ที่แท้จริง

เที่ยงวันที่สอง ในที่สุดก็ยอมออกจากบ้าน

หลังจากอยู่ Villa กันมาตั้งแต่เมื่อวาน ในที่สุดเราก็ยอมออกไปเที่ยวเขาใหญ่กันบ้าง มื้อกลางวันเราไปกินที่ ระลึก เขาใหญ่ ถือเป็นช่วงเปลี่ยนบรรยากาศ ออกไปหาอะไรกิน เดินเล่น ซื้อของที่อยากได้ แล้วค่อยกลับบ้าน

สังเกตคำว่า… กลับบ้าน อยู่แค่สองคืน แต่เริ่มเรียก Pool Villa ว่าบ้านแล้ว

มื้อเย็นเราก็ยังเลือกกลับมากินที่ Villa เหมือนเดิม เพราะพอมีโต๊ะใหญ่ ครัว สระ และพื้นที่นั่งเล่นอยู่พร้อม จะซื้อของกลับมาเพิ่มหรือสั่งอาหารให้มาส่งก็สะดวกกว่าการลากสมาชิกทั้งหมดออกไปกินข้างนอกอีกครั้ง

มีเกม มีสระ มีคาราโอเกะ แล้วก็…TV น้อยไปหน่อยนะ

บ้านมี Entertainment ให้ทำพอสมควร โดย Official ระบุทั้ง Smart TV, Wi-Fi และคาราโอเกะ เป็น Facilities ของที่พัก แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่ค่อยชอบ TV น้อย บ้านใหญ่ขนาดนี้ ตอนที่เราเข้าพักมี TV หลักๆ ที่ห้องนั่งเล่นและห้องเด็ก รวมแล้วประมาณ 2 เครื่อง ในห้องนอนอื่นไม่มี สำหรับบางคนอาจไม่ใช่ปัญหาเลย เพราะมาเขาใหญ่ทั้งที จะนอนดู TV ทำไม

แต่สำหรับผม…

กลางคืนก่อนนอนมันก็อยากดูบ้างไง หรือ Concept ของเขาอาจตั้งใจว่า มาพักกับครอบครัวแล้ว กรุณาคุยกับครอบครัวด้วยครับ ถ้ามองอีกมุม มันก็ทำให้ทุกคนออกมาใช้พื้นที่ส่วนกลางมากขึ้นจริง แต่ถ้าเป็นคนติดดู Netflix ก่อนนอนเหมือนผม เรื่องนี้ควรรู้ไว้ก่อน

ห้องนั่งเล่น โซฟาใหญ่มาก

ห้องเด็กใหญ่ไม่แพ้ Master Bedroom มีเตียง 2 ชั้น เอาจริงๆ ผู้ใหญ่ก็น่าจะนอนได้

สระว่ายน้ำอุ่น สำคัญกว่าที่คิดเมื่อมาเขาใหญ่

อีกอย่างที่ผมชอบคือ สระว่ายน้ำอุ่น เวลาไปเขาใหญ่ อากาศช่วงเช้าหรือเย็นบางฤดูค่อนข้างเย็น ถ้าเป็นสระธรรมดา บางครั้งเห็นสระสวยแต่ไม่มีใครอยากลง การมีน้ำอุ่นจึงทำให้สระเป็น Facility ที่ใช้งานได้จริงมากขึ้น ไม่ใช่มีไว้ถ่ายรูปอย่างเดียว ยิ่งบ้านพักเป็น Pool Villa ถ้ามาแล้วไม่มีใครลงสระ… ก็เหมือนสั่งกะเพราแล้วลืมกะเพราไปนิดหนึ่ง

สระว่ายน้ำใหญ่ อุ่น สบาย ตื่นเช้ามาเล่นก็ไม่หนาว

Day 3 — ตื่นมา Breakfast เปลี่ยนเมนูแล้ว

เช้าวันสุดท้าย ทีมงานเข้ามาเตรียมอาหารให้เหมือนเดิม แต่วันนี้เปลี่ยนเป็น โจ๊ก + หมูปิ้ง + ข้าวเหนียว ผมชอบที่ไม่ได้ให้ Set เดิมซ้ำสองวัน ยังคงเป็นอาหารเช้าแบบง่ายๆ ไม่ได้อลังการเหมือน Hotel Buffet แต่เหมาะกับ Morning Routine ของบ้านมากกว่า ตื่นมา กินกาแฟ กินข้าว ค่อยกลับขึ้นไปอาบน้ำ เก็บกระเป๋า

ก่อน Check-out เวลา 11:00 น. และวันนี้… เราถึงจะเริ่ม “เที่ยวเขาใหญ่” กันจริงจัง

Check-out แล้วค่อยเที่ยว — หลวงปู่ทวด, Primo และเป็นลาว

หลังออกจาก Thammachat Grand เราไปไหว้ หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ ก่อน จากนั้นแวะ Primo Café ถ่ายรูป เดินเล่น และพักก่อนมื้อกลางวัน ส่วนมื้อสุดท้ายของทริปฝากท้องกันที่ เป็นลาว ตรงนี้ผมชอบวิธีจัดทริปแบบนี้นะ แทนที่จะพยายามยัดทุกอย่างลงใน Day 1–2 จนเหนื่อย เราเลือกใช้สองวันแรกเป็น Staycation จริงๆ แล้วเก็บสถานที่เที่ยวบางส่วนไว้วัน Check-out ระหว่างเดินทางกลับ ทำให้ได้ทั้งพักและเที่ยว โดยไม่ต้องตื่นเช้าแล้วรีบออกจาก Villa ทุกวัน

แวะมาเที่ยวหน่อยก่อนกลับ ที่นี่เอาจริงๆ ยังไม่เคยมา เลยถ่ายรูปเล่นหน่อย

บัตรเข้าสามารถเอาไปแลกอาหารแกะ เลี้ยงแกะกันได้

เที่ยวหน้าฝนมันดีแบบนี้ ต้นไม้เขียวขจี สวยมาก

แล้ว Thammachat Grand คุ้มไหม?

ราคาที่เราเห็นในช่วงวางแผนอยู่ประมาณ 19,000–29,900 บาทต่อคืน แล้วแต่วันและช่วงเวลา ดังนั้นควรตรวจสอบราคาจริงในวันที่จะเข้าพักอีกครั้ง เพราะ Rate สามารถเปลี่ยนได้ ถ้ามองตัวเลข 20,000 กว่าบาทต่อคืนแบบคนสองคน… แพงแน่นอน

แต่บ้านนี้ไม่ได้ทำมาสำหรับสองคน

สมมติคืนละ 19,000 บาท มากัน 10 คน จะเฉลี่ยประมาณ 1,900 บาท/คน/คืน พอคิดในบริบทว่าได้บ้านส่วนตัวทั้งหลัง 5 ห้องนอน 6 ห้องน้ำ สระส่วนตัว ห้องครัว พื้นที่ BBQ และมี Service มาช่วยดูแล ประสบการณ์จะแตกต่างจากการจองโรงแรมแยกกัน 5 ห้องพอสมควร และสิ่งที่สำคัญกว่า Cost per Head คือ… ทุกคนได้อยู่ด้วยกัน นี่เป็นเหตุผลที่ผมคิดว่าบ้านแบบนี้เหมาะกับทริปครอบครัวใหญ่หรือเพื่อนหลายครอบครัวมากกว่าโรงแรม

สูงสุด 18 คน แต่ผมว่า 10–12 คนกำลังสวย

Official ระบุว่า Thammachat Grand รองรับสูงสุด 18 คน แต่ถ้าถามจากคนไปอยู่จริง ผมเลือก 10–12 คน จำนวนนี้ใช้ห้องและพื้นที่ส่วนกลางได้สบายกว่า ไม่ต้องแย่งห้องน้ำ โต๊ะอาหารไม่แน่น เวลาใช้สระหรือห้องนั่งเล่นก็ยังรู้สึกเป็น Private Villa มากกว่าบ้านพักหมู่คณะ ถ้าต้องการประหยัด Cost per Head จริงๆ จะเพิ่มจำนวนคนก็ได้

แต่ถ้ามาทริปพักผ่อนและ Budget ถึง… อย่าเอาคำว่า “รองรับสูงสุด” มาเป็น Target 

ทริปเขาใหญ่ที่แทบไม่ได้เที่ยวเขาใหญ่

พอมองย้อนกลับไป 3 วัน 2 คืน รอบนี้ เราไปสถานที่ท่องเที่ยวจริงๆ ไม่เยอะเลย

• วันแรก Check-in แล้วอยู่บ้าน
• วันที่สองออกไปกินข้าวกลางวันแล้วก็กลับบ้าน
• วันที่สาม Check-out แล้วถึงค่อยเที่ยวก่อนเดินทางกลับ

แต่ผมกลับไม่รู้สึกว่าเสียเที่ยว เพราะจุดประสงค์ของทริปนี้เปลี่ยนจาก “ไปเขาใหญ่แล้วต้องเที่ยวให้ครบ” เป็น “ไปเขาใหญ่เพื่อพัก” เรากิน BBQ ด้วยกัน เล่นน้ำ นั่งคุย นวดที่บ้าน ตื่นมาก็มีอาหารรออยู่ เย็นก็ไม่ต้องขับรถออกไปไหน สำหรับผม นี่คือจุดที่ทำให้ Thammachat Grand แตกต่างจากการจองที่พักเพื่อใช้เป็นแค่ Base สำหรับเที่ยวเขาใหญ่ เพราะถ้าจะพักที่นี่แล้วออกจากบ้าน 8 โมงเช้า กลับ 4 ทุ่มทุกวัน…

ผมว่าเสียดายบ้าน ลองเผื่อเวลาให้ตัวเองสักวัน ไม่ต้องเปิด Google Maps ไม่ต้องหาร้านกาแฟร้านต่อไป ไม่ต้องถามว่าแลนด์มาร์กถัดไปอยู่ไหน ตื่นมากินข้าว เล่นน้ำ นวด หิวก็กิน เหนื่อยก็นอน แล้วอาจพบว่า…

ทริปเขาใหญ่ที่แทบไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน กลับเป็นทริปที่ได้พักจริงๆ มากที่สุดทริปหนึ่งก็ได้

The post เขาใหญ่ 3 วัน 2 คืน แต่แทบไม่ได้ออกจากบ้าน! รีวิว Thammachat Grand Pool Villa สระน้ำอุ่น Butler + แม่บ้านดูแล appeared first on ChilliLazy.

ทริปนี้ทำให้ผมเลิกเชื่อเรื่องอากาศ New Zealand ไปเลย วันที่ 2 ตุลาคม เรายังเดินเที่ยว Lake Tekapo กันตามปกติ อากาศหนาว ฟ้าครึ้ม มีลมบ้าง แต่พื้นยังเป็นสีเขียว ถนนแห้ง บ้านพักก็หน้าตาเหมือนบ้านธรรมดา ผ่านไปแค่คืนเดียว…

เช้าวันที่ 3 ตุลาคม

เปิดประตูบ้านออกมาแล้วแทบไม่เชื่อสายตา ทุกอย่างกลายเป็นสีขาว หลังคาบ้าน ต้นไม้ สนามหญ้า รถ ถนน รวมถึง Church of the Good Shepherd ที่เราเพิ่งไปถ่ายรูปเมื่อวันก่อน ถูกหิมะปกคลุมไปหมด Lake Tekapo ที่เราเที่ยวเมื่อวานกับ Lake Tekapo เช้าวันนี้… เหมือนคนละเมือง

ไม่น่าเชื่อว่า แค่คืนเดียวจากภาพด้านบนจะกลายเป็นภาพด้านล่าง

2 ตุลาคม — Lake Tekapo แบบที่เราคิดว่าจะได้เจอ

วันแรกที่มาถึง Lake Tekapo อากาศเย็นมาก แต่ยังไม่มีหิมะ รอบเมืองเป็นสีเขียวสลับน้ำตาลตามแบบต้นฤดู Spring ภูเขาไกล ๆ ยังมีหิมะหลงเหลือให้เห็น แต่บริเวณที่พักและตัวเมืองไม่มีอะไรบอกเลยว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงทุกอย่างจะเปลี่ยนไป เราใช้เวลาที่ Lake Tekapo ตามแผน ทั้งเดินริมทะเลสาบ ชม Church of the Good Shepherd และ Mackenzie Sheep Dog Memorial กลับเข้าที่พักตอนเย็นก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ

จนกระทั่งกลางดึก… ไฟดับ และพอไม่มีไฟ สิ่งที่รู้สึกได้ทันทีคือ… หนาวมาก ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าข้างนอกกำลังเกิดอะไรขึ้น

เช้าวันที่ 3 ตุลาคม — เปิดประตูมา หิมะเต็มเมือง!

เช้าวันต่อมา พอเปิดประตูออกจากบ้านเท่านั้นแหละ อ๋อ…เมื่อคืนเกิดเรื่องนี่เอง บ้านหลังเดิมที่เมื่อวานยังเห็นหลังคาสีเข้ม ตอนนี้กลายเป็นหลังคาสีขาว สนามหญ้าหายไปใต้หิมะ ต้นไม้ทุกต้นมีหิมะเกาะ รถที่จอดอยู่ริมถนนบางคันแทบกลายเป็นก้อนหิมะขนาดใหญ่ และหิมะยังตกลงมาเรื่อยๆ ความรู้สึกมันแปลกมาก เพราะเราไม่ได้เดินทางมา New Zealand ในช่วงกลาง Winter แต่เป็น ต้นเดือนตุลาคม ซึ่งเข้าสู่ Spring แล้ว เมื่อคืนยังคิดว่าหนาวเฉยๆ

เช้ามา… Winter กลับมาเยี่ยมหนึ่งวัน

หิมะปกคลุมในเดือน ตค. แถมตกหนักมากๆ เปลี่ยนบรรยากาศในชั่วข้ามคืน

ยิ่งสาย หิมะยิ่งตกหนัก

ตุลาคม Lake Tekapo ยังมีหิมะตกได้จริงหรือ?

ได้ครับ New Zealand อยู่ซีกโลกใต้ ดังนั้นฤดูกาลจะตรงข้ามกับประเทศไทยและซีกโลกเหนือ โดยทั่วไป

September – November = Spring

ดังนั้นวันที่เราไปช่วงต้น October ถือว่าเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว แต่ Lake Tekapo อยู่ในพื้นที่ Inland South Island ใกล้ Southern Alps สภาพอากาศจึงเปลี่ยนแปลงเร็วและมีความผันผวนสูง แม้จะเข้าสู่ Spring แล้ว ก็ยังสามารถเจอ Cold Outbreak / Cold Snap ซึ่งพาอากาศเย็นจัดและหิมะลงมายังพื้นที่ได้ NIWA หรือปัจจุบันคือ Earth Sciences New Zealand ระบุว่าพื้นที่ Inland South Island อย่าง Lake Tekapo มี Winter ที่หนาวจัดและมี Snowfall เป็นครั้งคราว ขณะที่ช่วง Spring ก็ยังสามารถเกิดช่วงอากาศเย็นผิดปกติได้

ดังนั้น… มาตุลาคม = มีโอกาสเจอหิมะ แต่

มาตุลาคม ≠ จะเจอหิมะแน่นอน ของเราเรียกว่าโชคดีเจอจังหวะพอดีมากกว่า

Church of the Good Shepherd เมื่อวานกับวันนี้

จุดที่เห็นความแตกต่างชัดที่สุดคือ Church of the Good Shepherd เมื่อวานเรายังถ่ายรูปโบสถ์ท่ามกลางพื้นหญ้าสีน้ำตาลทองและภูเขา เช้าวันต่อมา… พื้นรอบโบสถ์กลายเป็นสีขาว หญ้า Tussock มีหิมะเกาะอยู่ตามปลายใบ ทางเดินและเนินรอบ ๆ ถูกคลุมด้วย Snow โบสถ์หินหลังเดิม แต่บรรยากาศเปลี่ยนไปทั้งหมด ถ้าเอารูป 2 October vs 3 October มาวางคู่กัน ผมว่าแทบไม่ต้องเขียน Caption เลย แค่หนึ่งคืน Lake Tekapo เปลี่ยนฤดูให้เราดู

ได้เวลาออกจาก Lake Tekapo ไป Christchurch

แต่วันนี้เรายังมีปัญหาอีกอย่าง เราต้อง ย้ายเมือง จุดหมายต่อไปของ Road Trip คือ Christchurch ก่อนออกเดินทางจึงต้องเช็กทั้งสภาพถนนและอากาศให้เรียบร้อย เพราะการขับรถบนถนนที่มี Snow หรือ Ice ต่างจากถนนแห้งโดยสิ้นเชิง โดยเฉพาะช่วงเช้า อุณหภูมิต่ำอาจทำให้เกิด Black Ice ซึ่งมองเห็นยากมาก

ถ้า Road Trip New Zealand ช่วง Winter หรือ Shoulder Season ผมแนะนำให้เผื่อเวลาไว้เยอะๆ อย่าฝืนขับตาม Schedule ถ้าสภาพอากาศไม่ดี สำหรับเรา เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วก็ถึงเวลาบอกลา Lake Tekapo แต่ก่อนจะถึง Christchurch… มีของกินสำคัญที่ต้องแวะก่อน

Fairlie Bakehouse — Road Trip นี้ต้องมี Pie

จาก Lake Tekapo เราขับลงมาทาง Fairlie แล้วมาหยุดที่ร้านที่ดูจากภายนอกอาจเหมือน Bakery เมืองเล็กทั่วไป Fairlie Bakehouse แต่ Pie ของร้านนี้ดังมาก Fairlie Bakehouse เป็น Bakery แบบ Family-owned โดยผู้ก่อตั้งและเชฟ Franz Lieber จุดขายคือ Gourmet Pie ที่ทำสดและ Hand-filled โดยใช้วัตถุดิบท้องถิ่นและตามฤดูกาลเมื่อเป็นไปได้ ปัจจุบัน Pie ของร้านไม่ได้ขายเฉพาะที่ Fairlie แต่กระจายไปยังร้านต่างๆ ทั่ว New Zealand แล้ว

เมนู Pie มีหลายแบบ ทั้ง Beef, Mince & Cheese, Steak & Cheese และรสอื่น ๆ ซึ่งเมนูจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ราคาปัจจุบันเฉลี่ยประมาณ NZ$6–10 ต่อชิ้น จากรูปที่เราสั่งมา แค่เห็นชั้น Puff Pastry ก็น่ากินแล้ว ข้างนอกกรอบเป็นชั้นๆ ส่วนด้านในเป็นไส้ร้อนๆ หลังจากออกมาจาก Lake Tekapo ที่หิมะตก… Pie ร้อน ๆ + Coffee คือถูกเวลามาก

ข้ามเมืองมาหิมะเริ่มหาย แวะกินอะไรร้อนๆ กันหน่อย

Fairlie Lions Lookout — จุดแวะเล็กๆ แต่วิวดีเกินคาด

ออกจาก Fairlie เราเจอจุดชมวิวเล็กๆ ระหว่างทาง ตอนแรกไม่ได้อยู่ใน Plan แต่เห็นวิวแล้วต้องจอด ตรงกลางมีหินก้อนใหญ่พร้อมแผ่นโลหะเขียนว่า FAIRLIE LIONS CLUB – MILLENNIUM PROJECT นี่คือจุดชมวิวที่สร้างขึ้นโดย Fairlie Lions Club เป็น Millennium Project ช่วงเข้าสู่สหัสวรรษใหม่ ด้านบนก้อนหินมี Orientation Table สำหรับบอกทิศและภูมิประเทศรอบๆ จากตรงนี้มองออกไปเป็นพื้นที่ชนบทของ Fairlie แบบกว้างมาก ทุ่งหญ้า พื้นที่เกษตร แนวต้นไม้ เนินเขา และภูเขาที่อยู่ไกลออกไป แต่วันที่เราไป หมอกยังค่อนข้างหนา ภูเขาหายไปเกือบหมด กลับกลายเป็นว่าสวยอีกแบบ ทุ่งสีเขียวค่อยๆ จางหายเข้าไปในหมอก เหมือนภาพชนบท New Zealand ที่ตั้งใจเปิด Fog Effect ไว้

นี่เป็นหนึ่งในเสน่ห์ของ Road Trip ที่ผมชอบมาก จุดที่ไม่ได้อยู่ใน Plan บางทีทำให้เราจอดรถนานกว่าจุดที่ตั้งใจมาเสียอีก

Farmers Corner — แวะเข้าห้องน้ำจริงๆ

จุดต่อมาคือ Farmers Corner ใกล้ Ashburton อันนี้ต้องบอกตรงๆ ว่า… เราไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยว แวะเข้าห้องน้ำจริงๆ

สถานที่นี้ทำมาเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวและรถทัวร์ค่อนข้างชัด เป็นทั้ง Refreshment Stop, ร้านอาหาร และร้านขายสินค้านิวซีแลนด์ขนาดประมาณ 2,000 ตารางเมตร มีตั้งแต่ Manuka Honey, Skincare, Merino/Possum, Alpaca Products ไปจนถึงของฝากต่างๆ สำหรับความรู้สึกส่วนตัวของเรา มันจึงออกแนว Tourist Stop / จุดแวะซื้อของสำหรับกรุ๊ปทัวร์ มากกว่าจะเป็นสถานที่ที่ต้องตั้งใจขับรถมาเที่ยวโดยเฉพาะ แต่มีอะไรให้เดินดูอยู่เหมือนกัน

ทุ่ง Lavender ที่…ยังไม่ม่วง

ด้านนอก Farmers Corner มี Lavender Field จริง พื้นที่ประมาณ 4 เฮกตาร์ ปลูก Lavender ราว 20,000 ต้น ปัญหาคือช่วงที่เราไป… เขียวทั้งทุ่ง เพราะช่วงที่ทาง Farmers Corner แนะนำสำหรับดู Lavender คือประมาณ December–February ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ เราไปต้น October ก็เลยได้ดู… ต้น Lavender ถ้ามาช่วงดอกบาน ภาพน่าจะต่างกันคนละเรื่องเลย

มี Alpaca ให้ป้อนอาหารด้วย

ด้านนอกยังมี Alpaca สามารถซื้อ Pellet จากเครื่องแล้วป้อนอาหารได้ ทาง Farmers Corner ทำส่วนนี้เป็นหนึ่งใน Visitor Experiences โดยตรง ถ้ามากับเด็กน่าจะชอบ แต่ถ้าถามว่าควรตั้งใจเดินทางมา Farmers Corner โดยเฉพาะไหม สำหรับผม ไม่ถึงขนาดนั้น ถ้าผ่านทางแล้วอยากพักรถ เข้าห้องน้ำ ซื้อของ หรือให้อาหาร Alpaca ก็แวะได้

แต่ห้องน้ำที่ตั้งใจมาใช้…ดันไม่ธรรมดา

อันนี้ขำที่สุด Farmers Corner มี Bathroom Pavilion ที่ได้รับรางวัลด้านสถาปัตยกรรม ตัวอาคารออกแบบให้ใช้ Glass, Timber และ Stone เชื่อมพื้นที่ห้องน้ำกับ Rural Landscape รอบ ๆ และได้รับรางวัล 2020 New Zealand Architecture Awards บาง Cubicle ถึงขั้นมีหน้าต่างมองออกไปเห็นทุ่งและ Alpaca ได้ด้วย

สรุปว่า… ตั้งใจมาเข้าห้องน้ำ แล้วห้องน้ำกลับเป็นสิ่งที่มี Story ที่สุดของที่นี่

จาก Lake Tekapo สองฤดู มุ่งหน้าสู่ Christchurch

หลังจาก Farmers Corner เรากลับขึ้นรถอีกครั้ง คราวนี้จุดหมายคือ Christchurch ถ้ามองย้อนกลับไปแค่ประมาณ 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา มันแปลกมาก วันที่ 2 October เรายังเดินเล่น Lake Tekapo บนพื้นหญ้า กลางคืนไฟดับและหนาวจนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เช้าวันที่ 3 เปิดประตูมาเจอหิมะเต็มเมือง แล้วไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เรากำลังนั่งกิน Pie ที่ Fairlie ขับผ่านทุ่งเขียว ๆ ในสายหมอก แวะ Lookout แล้วลงมาทาง Ashburton นี่คือสิ่งที่ผมเริ่มชอบมากขึ้นเรื่อย ๆ ของ Road Trip เกาะใต้ New Zealand บางวัน Highlight ไม่ได้มีแค่ Destination แต่เป็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น ระหว่างทาง Lake Tekapo ครั้งนี้ก็เหมือนกัน

ถ้ามาเพียงวันเดียว เราคงจำมันในฐานะทะเลสาบสี Turquoise กับ Church of the Good Shepherd แต่เพราะอยู่ต่ออีกคืน… เราเลยได้เห็น Lake Tekapo อีกเวอร์ชันหนึ่ง เวอร์ชันที่ทั้งเมืองกลายเป็นสีขาว สองวัน เมืองเดียว แต่ได้กลับไปพร้อมภาพจำสองแบบที่ต่างกันแทบสิ้นเชิง และนี่อาจเป็นเหตุผลที่ Road Trip สนุกกว่าการรีบ Check-in Landmark แล้วเดินทางต่อ เพราะบางครั้ง…

แค่นอนเพิ่มอีกหนึ่งคืน ธรรมชาติก็เปลี่ยนสถานที่เดิมให้กลายเป็นอีกโลกหนึ่งได้เลย

ต่อไป… Christchurch

The post Lake Tekapo 2 วัน 2 บรรยากาศ! คืนเดียวหิมะขาวทั้งเมือง ก่อน Road Trip ต่อ Christchurch appeared first on ChilliLazy.

ภูเขาที่ควรจะเห็นอยู่ตรงหน้า… หายไปในเมฆแทบทั้งหมด จริงๆ แล้วเรื่องแบบนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของการเที่ยว Aoraki / Mount Cook เพราะสภาพอากาศบนเทือกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วมาก ทาง The Hermitage เองยังแนะนำให้นักท่องเที่ยวเตรียมเสื้อผ้าสำหรับอากาศหลายรูปแบบภายในวันเดียว ตอนนั้นเราจึงตัดสินใจว่า… ยังไม่เดินดีกว่า ขอหาที่หลบฝนก่อน และสถานที่ที่เราแวะก็คือ The Hermitage Hotel

The Hermitage โรงแรมเก่าแก่กลาง Aoraki / Mount Cook

The Hermitage ไม่ได้เป็นเพียงโรงแรมสำหรับมานอน Mount Cook แต่เป็นสถานที่ที่อยู่คู่กับการท่องเที่ยวของพื้นที่นี้มานานกว่า 140 ปี The Hermitage แห่งแรกสร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1884 ใกล้ White Horse Hill โดย Frank Huddleston นักสำรวจและศิลปินสีน้ำจาก Timaru ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดูแลพื้นที่ Mount Cook เนื่องจากมีความกังวลว่าพืชท้องถิ่นจะได้รับความเสียหายจากการเลี้ยงสัตว์และการเผาพื้นที่ สมัยนั้นการมาเที่ยว Mount Cook ไม่ได้ขับรถสบายๆ แบบทุกวันนี้

นักท่องเที่ยวต้องเดินทางด้วยรถม้าจาก Fairlie และใช้เวลารวมถึงประมาณ 3 วันจาก Timaru กว่าจะมาถึง The Hermitage ตัวโรงแรมผ่านทั้งไฟไหม้ น้ำท่วม การสร้างใหม่ และต่อเติมหลายครั้ง อาคารรุ่นที่สองเปิดในปี 1914 แต่ถูกไฟไหม้เสียหายทั้งหมดในปี 1957 ก่อนสร้างโรงแรมใหม่บนตำแหน่งปัจจุบันและเปิดใช้งานในปี 1958 ดังนั้น The Hermitage ที่เราเดินเข้ามาหลบฝนวันนี้ จริงๆ แล้วเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์การท่องเที่ยว Aoraki / Mount Cook มานานกว่าศตวรรษแล้ว

หลบฝนอยู่ดีๆ มาเจอ Sir Edmund Hillary

เดินเข้าไปด้านในแล้วมีสิ่งหนึ่งสะดุดตามาก รูปผู้ชายตัวสูงใหญ่พร้อมข้อความ “A GIANT OF A MAN – SIR EDMUND HILLARY” หลายคนน่าจะรู้จักชื่อนี้อยู่แล้ว Sir Edmund Hillary คือนักปีนเขาชาว New Zealand ซึ่งร่วมกับ Tenzing Norgay เป็นสองคนแรกที่ได้รับการยืนยันว่าสามารถพิชิตยอด Mount Everest สำเร็จในปี 1953

แต่สิ่งที่ผมเพิ่งรู้คือ… ก่อน Everest เขาฝึกฝนการปีนเขาอยู่ที่ Aoraki / Mount Cook นี่เอง

Aoraki / Mount Cook คือสนามฝึกก่อน Everest

ความสัมพันธ์ของ Sir Edmund Hillary กับพื้นที่นี้ลึกกว่าการเอาชื่อคนดังมาตั้งพิพิธภัณฑ์มาก บริเวณ Aoraki / Mount Cook คือพื้นที่ที่ Hillary ปีนภูเขาลูกใหญ่เป็นครั้งแรก และต่อมาเขายังสร้างผลงาน First Ascent หลายเส้นทาง รวมถึงการพิชิต South Face ของ Aoraki / Mount Cook

ประสบการณ์จาก Southern Alps กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมตัวสำหรับทั้ง Everest Expedition และ Antarctic Expedition ในเวลาต่อมา พอรู้เรื่องนี้แล้ว การที่มี Sir Edmund Hillary Alpine Centre อยู่ที่ The Hermitage จึงสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที

Sir Edmund Hillary Alpine Centre มีอะไร?

ภายใน The Hermitage มีพิพิธภัณฑ์ชื่อ Sir Edmund Hillary Alpine Centre เนื้อหาไม่ได้เล่าเฉพาะชีวิตของ Hillary แต่รวมประวัติของภูมิภาค Mount Cook ด้วย

มีทั้งเรื่อง

• Sir Edmund Hillary
• ประวัติการปีนเขา
• อุปกรณ์และ Memorabilia
• ประวัติ Aviation ใน Southern Alps
• การเดินทางและ Transport ในอดีต
• ประวัติ The Hermitage
• Movie Theatre

Hillary Gallery จะเน้นความสัมพันธ์ระหว่าง Sir Edmund Hillary กับ Aoraki / Mount Cook โดยเฉพาะ ปัจจุบันค่าเข้าประมาณ NZ$29 สำหรับผู้ใหญ่ / NZ$15 สำหรับเด็ก 4–14 ปี และเปิดประมาณ 08:30–19:00 น. ตามฤดูกาล โดยราคามีกำหนดปรับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2026

ฝนยังไม่หยุด…งั้นกินกาแฟก่อน

หลังจากเดินดูอะไรไปเรื่อยๆ ก็กลับมาดูข้างนอกอีกที ฝนยังตก ภูเขายังถูกเมฆบังเหมือนเดิม ไหนๆ ก็มาแล้ว เราเลยใช้เวลานั่งพัก ดื่มกาแฟ กินขนม และรอดูว่าอากาศจะเป็นใจขึ้นมาบ้างไหม The Hermitage มี Sir Edmund Hillary Café สำหรับกาแฟ ขนม Snack และอาหารเบาๆ อยู่ภายในโรงแรมพอดี

นั่งไปสักพัก… ฝนก็ยังไม่หยุด แต่เหมือนจะเบาลง และนี่คือช่วงเวลาที่ทุกคนเริ่มมองหน้ากันว่า “แล้วเอาไง…จะไปไหม?”

ซื้อเสื้อกันฝนเพิ่ม แล้วไป!

สุดท้ายคำตอบคือ ไป ไหนๆ ขับมาถึง Aoraki / Mount Cook National Park แล้ว จะกลับโดยไม่ได้เห็นอะไรเลยก็คงเสียดาย ปัญหาคืออากาศทั้ง หนาว + ฝน + ลม เสื้อที่เตรียมมาบางคนเริ่มเอาไม่อยู่ เลยตัดสินใจซื้อ เสื้อกันลมกันฝนเพิ่ม แล้วออกเดินทางต่อ

เป้าหมายคือ Haupapa / Tasman Glacier ธารน้ำแข็งที่ยาวที่สุดใน New Zealand

Tasman Glacier ธารน้ำแข็งที่ยาวที่สุดใน New Zealand

ชื่อเต็มในปัจจุบันคือ Haupapa / Tasman Glacier ธารน้ำแข็งมีความยาวประมาณ 23 กิโลเมตร และเป็น Glacier ที่ยาวที่สุดของประเทศ New Zealand บริเวณปลายธารน้ำแข็งมี Tasman Lake ซึ่งเกิดขึ้นจากการถอยร่นของ Glacier และหนึ่งในจุดที่นักท่องเที่ยวทั่วไปสามารถเดินขึ้นไปชมได้ง่ายที่สุดคือ

Tasman Glacier Viewpoint

จริงๆ แล้ว Tasman Valley มีหลายเส้นทาง

ถ้ามีเวลาและอากาศดี บริเวณ Aoraki / Mount Cook มี Walking Track ให้เลือกเยอะมาก ตั้งแต่เดินสั้นไม่กี่นาทีไปจนถึง Hiking หลายชั่วโมง เฉพาะบริเวณ Tasman Valley ก็มีทั้งเส้นทางไป Blue Lakes, Tasman Glacier Viewpoint, Tasman Lake และ Tasman River ส่วนอีกฝั่งของ National Park ยังมีเส้นทางดังอย่าง Hooker Valley Track, Kea Point และ Sealy Tarns

แต่วันนี้… ด้วยสภาพอากาศแบบนี้ เราไม่ได้คิดจะพิชิตอะไรทั้งนั้น  ขอแค่ขึ้นไปถึง Tasman Glacier Viewpoint แล้วกลับ ก็พอ…

Tasman Glacier View Track เดินไกลไหม?

ข่าวดีคือ… ไม่ไกล New Zealand Department of Conservation (DOC) (กรมอนุรักษ์ของประเทศนิวซีแลนด์) ระบุเส้นทาง Blue Lakes and Tasman Glacier View Track ประมาณ 40 นาทีไป-กลับ จาก Tasman Valley Car Park เดินตามทาง Gravel Track แล้วเริ่มไต่ระดับขึ้นไป ประมาณ 10 นาทีจะถึงบริเวณ Blue Lakes แรก จากนั้นอีกประมาณ 5 นาที ก็ถึง Tasman Glacier Viewpoint ฟังดูง่ายใช่ไหม?

แต่มีข่าวอีกด้านหนึ่ง… ต้องขึ้นบันไดมากกว่า 300 ขั้น DOC ระบุไว้ตรงๆ ว่าเส้นทางนี้เป็น Short, Steep Climb และมีบันได มากกว่า 300 ขั้น นี่แหละที่อธิบายได้ว่าทำไมคุณจำได้ว่า “เดินไม่ไกลนะ…แต่เหนื่อยเอาการอยู่” เพราะระยะไม่ได้ยาว แต่เป็นการ ขึ้น แล้วยิ่งวันนั้นใส่เสื้อกันฝน อากาศเย็น พื้นเปียก และฝนตกอยู่เรื่อยๆ… 300 กว่าขั้นก็เริ่มรู้สึกเหมือนเยอะขึ้นเอง

แต่ระหว่างทาง…สวยมาก

แม้อากาศจะไม่เป็นใจ สิ่งหนึ่งที่ผมกลับชอบคือวิวระหว่างเดิน ภูเขาสูงสองข้างทางถูกเมฆและหมอกคลุมเป็นช่วงๆ ต้นไม้และ Alpine Vegetation เปียกฝน บางจังหวะลมพัดเมฆเปิดออกเล็กน้อย เห็นแนวภูเขาที่มีหิมะอยู่ด้านหลัง ก่อนจะถูกหมอกกลืนหายไปอีกครั้ง มันไม่ได้เป็น Mount Cook แบบฟ้าใสที่เราเห็นตามโปสการ์ด แต่เป็นอีก Character หนึ่งของ Southern Alps ดิบ เย็น เปียก และดูยิ่งใหญ่มาก

ตอนนั้นเริ่มรู้สึกว่า… ถึงสุดท้ายจะไม่เห็น Glacier อย่างที่หวัง อย่างน้อยระหว่างทางก็ยังคุ้มแล้ว

เดินขึ้น 300 กว่าขั้น…แล้วป้ายถามว่า “Where’s the glacier?”

ในที่สุดก็มาถึง Viewpoint ตรงนั้นมีป้ายหนึ่งเขียนว่า “Where’s the glacier?” ตอนแรกอ่านแล้วแอบขำ แต่พอมองออกไป… เออ…Where’s the glacier จริงๆ  วันนั้นเมฆหนามาก ฝนยังตก และ Visibility ต่ำจนแทบมองไม่เห็นสิ่งที่ตั้งใจมาดู Tasman Lake อยู่เบื้องหน้า แต่ส่วนของ Glacier ที่ควรทอดยาวอยู่ด้านหลังถูกเมฆและหมอกบดบังไปเกือบหมด ยอมรับเลยว่า… แอบเศร้า เดินขึ้นมาตั้ง 300 กว่าขั้น ทั้งหนาว ทั้งเปียก ซื้อเสื้อกันฝนเพิ่มอีก

แล้วมาถึง… ขาวทั้งจอ

แต่คำว่า “Where’s the glacier?” มีความหมายมากกว่าสภาพอากาศวันนั้น

ป้ายไม่ได้ตั้งขึ้นมาเพื่อแซวนักท่องเที่ยววันที่หมอกลง จริงๆ แล้วมันกำลังเล่าเรื่องการเปลี่ยนแปลงของ Tasman Glacier ธารน้ำแข็งถอยร่นจากตำแหน่งเดิมไปมาก และบริเวณที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยน้ำแข็ง ปัจจุบันกลายเป็น Tasman Lake จุด Viewpoint ที่เรายืนอยู่เองอยู่บนแนว Moraine หรือกองเศษหินและตะกอนที่ธารน้ำแข็งเคยพัดพามาทิ้งไว้ ดังนั้นต่อให้วันฟ้าใส สิ่งที่เห็นในปัจจุบันก็แตกต่างจากภาพของพื้นที่เมื่อหลายสิบปีก่อนอยู่แล้ว

ป้ายจึงชวนให้เรามองว่า Glacier ที่เคยอยู่ตรงนี้…ตอนนี้ถอยไปถึงไหนแล้ว?

Tasman Glacier Viewpoint คุ้มไหม ถ้าวันนั้นฝนตก?

ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าขึ้นไปแล้วแทบมองไม่เห็นอะไร… จะยังเดินไหม? สำหรับผม… ยังเดิน เพราะ Road Trip ไม่ได้มีแต่วันที่ทุกอย่างออกมาตรงกับรูปใน Google บางวันฟ้าเปิด บางวันเจอหิมะ บางวันพระอาทิตย์ตกสวยมาก และบางวัน…

ขับรถมาดูภูเขาที่สูงที่สุดใน New Zealand แต่ภูเขาหายทั้งลูก

แต่สิ่งที่ได้กลับมาในวันนั้นกลับมีเยอะกว่าที่คิด เราได้รู้จัก The Hermitage ที่อยู่กับ Mount Cook มาตั้งแต่ปี 1884 ได้รู้ว่า Sir Edmund Hillary ใช้ Southern Alps แห่งนี้เป็นสนามฝึกก่อน Everest ได้เรียนรู้เรื่อง Tasman Glacier และได้เดินอยู่ท่ามกลางภูเขา หมอก ฝน และอากาศแบบ Alpine จริงๆ สุดท้าย Glacier อาจไม่ยอมออกมาให้เห็น แต่ประสบการณ์ระหว่างทางยังอยู่ครบ

ถ้าจะไป Tasman Glacier Viewpoint เตรียมตัวยังไง?

Aoraki / Mount Cook เป็น Alpine Environment สภาพอากาศเปลี่ยนเร็วมาก ก่อนเดินควรตรวจ Weather และ Track Condition ล่าสุดกับ DOC รองเท้าควรยึดเกาะดี เพราะทางและบันไดอาจลื่นเมื่อฝนตก ควรมีเสื้อกันลมและกันฝนจริงๆ ไม่ใช่แค่เสื้อ Jacket กันหนาว เพราะ หนาวกับเปียกพร้อมกันไม่สนุก และถ้าอากาศแย่มากจน Visibility ต่ำหรือมีคำเตือนจาก DOC… ไม่ต้องฝืน ภูเขายังอยู่ กลับมาคราวหน้าได้

สรุป Road Trip Aoraki / Mount Cook วันที่ Glacier ไม่ยอมให้เราเห็น

วันนี้เป็นอีกวันที่ไม่ได้เป็นไปตาม Plan เลย ตั้งใจมาดู Glacier แต่เจอฝนหนักตั้งแต่ก่อนเริ่ม ต้องหลบเข้า The Hermitage กินกาแฟ กินขนมรอ ได้รู้จัก Sir Edmund Hillary แบบไม่ได้ตั้งใจ ฝนยังไม่หยุดก็ไปซื้อเสื้อกันฝนเพิ่ม แล้วสุดท้ายก็ตัดสินใจเดินขึ้นบันไดกว่า 300 ขั้นไป Tasman Glacier Viewpoint พอถึงข้างบน…

แทบไม่เห็นอะไรเลย

แต่แปลกตรงที่ผมกลับไม่ได้รู้สึกว่าเสียเที่ยว เพราะบางครั้งความทรงจำของ Road Trip ไม่ได้เกิดจากการได้ภาพที่สวยที่สุด แต่มาจากวันที่ทุกอย่างไม่เป็นใจ… แล้วเรายังตัดสินใจไปต่อ วันนั้นเราอาจไม่ได้เห็น Tasman Glacier ชัดๆ แต่ได้เห็น Aoraki / Mount Cook National Park ในวันที่มันเป็นตัวเองที่สุดวันหนึ่ง ทั้งฝน ลม หมอก ความหนาว และภูเขาที่โผล่ออกมาให้เห็นเป็นช่วงๆ มันอาจไม่ใช่ภาพที่ตั้งใจมาเอา

แต่มันคือ New Zealand ที่เราได้เจอจริงๆ

ข้อมูลสั้น ๆ ก่อนเดินทาง

สถานที่: Aoraki / Mount Cook National Park
จุดแวะ: The Hermitage Hotel / Sir Edmund Hillary Alpine Centre
เส้นทางเดิน: Tasman Glacier View Track
จุดเริ่ม: Tasman Valley Car Park
ระยะเวลา: ประมาณ 40 นาทีไป-กลับตามข้อมูล DOC
ทางขึ้น: มากกว่า 300 ขั้น
ไฮไลต์: Tasman Lake + Haupapa/Tasman Glacier
Tasman Glacier: ยาวประมาณ 23 km และเป็น Glacier ที่ยาวที่สุดใน New Zealand

The post Road Trip New Zealand ลุยฝนขึ้น Tasman Glacier Viewpoint ตามหาธารน้ำแข็งที่ยาวที่สุดในนิวซีแลนด์ แวะ The Hermitage และ Sir Edmund Hillary Alpine Centre appeared first on ChilliLazy.

เพราะตั้งแต่ Check-in ที่ Pattaya Marriott Resort and Spa เรามีตั้งแต่ห้อง Sea View, สระว่ายน้ำ, Water Slide ที่เล่นจริงแล้วสนุกเกินคาด, ชายหาดหน้าโรงแรมที่ตอนเย็นคนออกมานั่ง Picnic กันเต็ม, Rooftop วิวทะเล ไปจนถึง Dinner Buffet ที่มีทั้ง Seafood, Sashimi และมะพร้าวสดให้หยิบกันแบบไม่อั้น

ตอนแรกคิดว่ามาพักโรงแรมใหม่ของ Marriott เฉยๆ สุดท้ายกลายเป็น Staycation ที่… Check-in แล้วอยู่โรงแรมยาวจนถึง Check-out ก็ยังได้

Pattaya Marriott Resort and Spa โรงแรมใหม่ของ Marriott ริมทะเลพัทยา

Pattaya Marriott Resort and Spa เปิดให้บริการในปี 2025 เป็นรีสอร์ตระดับ 5 ดาวของ Marriott Hotels ตั้งอยู่ฝั่งจอมเทียน-นาจอมเทียน ซึ่งบรรยากาศต่างจากพัทยากลางค่อนข้างชัด โรงแรมมีทั้งหมด 289 ห้องและห้องสวีท พร้อมสระว่ายน้ำ 3 โซน Water Slide, Kids Club, Quan Spa, Fitness และร้านอาหารกับบาร์หลายแห่ง

ตัวโรงแรมไม่ได้ใหญ่แบบ Mega Resort แต่จัด Facility มาให้ใช้เวลาพักอยู่ภายในโรงแรมได้ค่อนข้างครบ และหลังจากลองพักจริง… ผมคิดว่านั่นแหละคือวิธีเที่ยวโรงแรมนี้ที่เหมาะที่สุด อย่าจองแล้วออกไปเที่ยวข้างนอกทั้งวัน เพราะเสียดายของ

Design แรงบันดาลใจจาก “ต้นตาล”

ถ้าเดินเข้ามาบริเวณ Lobby แล้วเงยหน้ามอง จะเห็นเส้นสายและรูปทรงที่ไม่ได้ออกแบบมาแบบสุ่มๆ Concept ของโรงแรมชื่อ Sugar Palm Trees Paradise ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปทรงของ ต้นตาล แล้วนำมาตีความใหม่เป็นงาน Tropical Contemporary ทั้งเส้นสาย เสา รูปทรง และ Texture ภายในโรงแรม

แนวคิดคือทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ใต้ร่มเงาของเรือนยอดต้นตาล และค่อย ๆ เชื่อมพื้นที่ภายในออกไปหาทะเลด้านนอก เป็น Detail ที่ถ้าไม่รู้มาก่อนอาจเดินผ่านไปเฉย ๆ แต่พอรู้ Concept แล้วลองกลับมามอง Lobby อีกที จะเริ่มเห็นว่ารูปทรงหลายอย่างเชื่อมกันอยู่

ครั้งนี้เราเปิด 2 ห้อง เลยได้เทียบกันจริงๆ

เราเดินทางกันหลายคนจึงเปิดทั้งหมด 2 ห้อง และบังเอิญเลือกห้องต่าง Type กันพอดี ทำให้ได้เปรียบเทียบกันตรงๆ ว่า… ควรเพิ่มเงินเอา Sea View + Balcony ไหม?

Deluxe, 2 Double — ถ้าใช้ห้องแค่นอน แบบนี้ก็พอ

ห้องแรกเป็น Deluxe, Guest Room, 2 Double มีเตียง Double 2 เตียง เหมาะกับการพักหลายคน ตัวห้องใหม่ สะอาด การจัดพื้นที่ใช้งานค่อนข้างลงตัว ห้องที่เราได้ ไม่มี Balcony ถ้าตั้งใจมาถึงแล้วลงไปเล่นสระ ใช้ Facility ของโรงแรม กินข้าว แล้วกลับมานอน ห้องนี้ผมว่าเพียงพอ ไม่จำเป็นต้อง Upgrade ก็ได้ (ห้องพอเห็นทะเลจากกระจก ด้านใน แค่เปิดออกไปไม่ได้)

แต่ปัญหาคือ… เราเปิดอีกห้องเป็น Sea View ด้วยนี่สิ

ม่านเปิดเองอัตโนมัติ แต่แอบอึดอัดหนิดหน่อย ไม่มีระเบียง

Premium Deluxe Sea View + Balcony ชอบห้องนี้มากกว่า

อีกห้องเป็น Premium Deluxe, Guest Room, 2 Double, Sea View, Balcony ความรู้สึกต่างขึ้นมาทันทีเมื่อเปิดม่านแล้วเห็นทะเล สำหรับผมมา Beach Resort แล้วการเห็น Sea View จากห้องมีผลกับบรรยากาศพอสมควร ช่วงเช้าเปิดม่านออกมาเห็นทะเล ช่วงเย็นออกไปดูแสงด้านนอก แค่ตรงนี้ผมก็ชอบห้อง Premium Deluxe มากกว่า Deluxe แล้ว แต่ไม่ได้ชมทุกอย่างนะ…

Balcony แอบแคบไปหน่อย

วิวที่ระเบียงเหมือนโดนตีกรอบ อึดอัดเบาๆ แต่ก็ยังได้ออกไปด้านนอก

นี่เป็นจุดที่รู้สึกจริงตอนเข้าพัก แม้จะมี Balcony และ Sea View แต่ พื้นที่ระเบียงไม่ได้กว้างหรือเปิดโล่งอย่างที่จินตนาการไว้ ออกไปยืนชมวิว รับลม หรือถ่ายรูปได้ แต่ถ้าคาดหวัง Balcony ใหญ่ๆ ที่ออกไปนั่งเล่นยาวๆ แบบ Beach Resort บางแห่ง อาจรู้สึกว่าแคบไปนิด

ดังนั้นถ้าถามว่าคุ้มไหม ผมยังเลือก Premium Deluxe แต่สิ่งที่ผมยอมจ่ายเพิ่มจริงๆ คือ Sea View + เปิดออกไปสัมผัสอากาศด้านนอกได้ ไม่ใช่เพราะพื้นที่ Balcony ใหญ่

วิวที่ระเบียง เวลาที่ออกไปยืน

ขนาดห้องและห้องน้ำไม่ต่างกันกับ Room Type แบบไม่มีระเบียง

เก็บของเสร็จแล้ว…ลงสระ

จุดที่ทำให้ Pattaya Marriott Resort and Spa สนุกกว่าที่คิดคือโซนสระ โรงแรมมีสระหลายโซน รวมทั้งพื้นที่สำหรับเด็กและครอบครัว และสิ่งที่เด่นที่สุดจากระยะไกลก็คือ… Water Slide ตอนแรกเห็นก็คิดว่า “อ๋อ ทำให้เด็กเล่น” จนได้ลองเอง

สระว่ายน้ำด้านล่างเด็กเล่นได้ คนเยอะไปหน่อย และถ้าไปบ่ายๆ ไม่มีที่นั่งบริเวณรอบสระ คนแน่นไปนิด

ถ้าอยากได้แบบไม่วุ่นวาย มีบริเวณด้านบน ที่เฉพาะผู้ใหญ่

เงียบลงแต่สระไม่ใหญ่มาก

Water Slide อันนี้ผู้ใหญ่ก็เล่นสนุก

ผิดคาดมาก มันไม่ได้เป็นสไลเดอร์เด็กสั้นๆ ที่นั่งแล้วไหลลงมาสองวินาทีจบ มีทั้งความเร็วให้พอได้ลุ้น เล่นรอบแรกเสร็จ… ก็ขึ้นไปอีกรอบ แล้วก็มีรอบต่อไปเองโดยไม่ต้องมีเด็กมาชวน สำหรับผม Water Slide เป็นหนึ่งใน Highlight ที่สนุกที่สุดของ Staycation รอบนี้ ถ้ามากับเด็กยิ่งไม่ต้องพูดถึง น่าจะหายตัวอยู่โซนนี้กันเป็นชั่วโมง แต่ต่อให้มาเป็นกลุ่มผู้ใหญ่ ผมก็ยังบอกว่า… ลองก่อน อย่าเพิ่งทำเป็นโต

สไลด์เดอร์นี้ แอบเสียวใช้ได้

ถ้าเด็ก อยากเล่นเพิ่มเติม มีจากชั้น 2 ลงไปชั้น 1 เหมือนสำหรับเด็ก ไหลช้าๆ

แต่โรงแรมค่อนข้าง Compact

ตรงนี้เป็นข้อสังเกตที่ควรรู้ แม้ Facility จะครบ แต่ Pattaya Marriott ไม่ได้เป็นรีสอร์ตที่พื้นที่กว้างมหาศาล ทุกอย่างอยู่ค่อนข้างใกล้กัน ซึ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือเดินง่าย จากห้องลงสระ จากสระไป Kids Club จาก Lobby ไปร้านอาหาร ไม่ต้องเดินจนเหนื่อย แต่ข้อเสียคือช่วงที่ Occupancy สูง บริเวณสระอาจรู้สึกคนเยอะ

เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่เราสังเกต เพราะรีวิวผู้เข้าพักรายอื่นก็พูดถึงทั้งด้านดีของ Water Slide และ Family Pool ขณะเดียวกันบางรีวิวรู้สึกว่าพื้นที่สระแน่นในช่วงคนเยอะ ดังนั้นถ้าชอบความเงียบแบบ Private Resort มากๆ ตรงนี้ควรรู้ไว้ก่อน

ชิลๆ ยามเย็นตรงนี้กันได้ นอนชมทะเล

จากสระ เดินออกไปชายหาดหน้าโรงแรม

อีกอย่างที่ทำให้บรรยากาศของที่นี่เปลี่ยนตอนเย็นคือ ชายหาดด้านหน้าโรงแรม บริเวณชายหาดค่อนข้างกว้างจากการปรับปรุงพื้นที่ชายฝั่งในบริเวณจอมเทียน ตอนกลางวันอาจดูเป็นชายหาดทั่วไป แต่พอแดดเริ่มอ่อน… คนเริ่มออกมาเต็มเลย

ตอนเย็นหน้าโรงแรมบรรยากาศอย่างกับเกาหลี

อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ  มีคนออกมานั่งริมทะเลเป็นกลุ่มๆ บางคนเอาเก้าอี้สนามมานั่ง Picnic บางคนซื้ออาหารกับเครื่องดื่มมานั่งกิน แล้วมี เก้าอี้ Camping / เก้าอี้สนามให้เช่า สำหรับนั่งริมทะเลด้วย พอเห็นคนนั่งเรียงกันถืออาหาร รับลม รอดูพระอาทิตย์ตก… ทำให้นึกถึงบรรยากาศคนออกมานั่ง Picnic ริมแม่น้ำในเกาหลีขึ้นมาทันที เป็นพัทยาอีกแบบที่ไม่ค่อยเหมือนภาพพัทยาที่เราคุ้นกัน ถ้ามาพักที่นี่ ผมแนะนำช่วงเย็นอย่าเพิ่งรีบไปกิน Dinner ออกมาเดินชายหาดก่อนสักรอบ ไม่เสียเงิน แต่บรรยากาศดีมาก

ชายหาดตรงนี้ดูความวุ่นวายน้อยกว่าโซนพัทยา เหนือ กลาง ใต้ ชิลๆ ดี

แล้วค่อยเปลี่ยนจากวิวระดับชายหาด…ขึ้นไปดูจาก Rooftop

อีกจุดที่ผมชอบมากคือ Torien Rooftop and Bar ร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์ Izakaya ที่อยู่ด้านบนของโรงแรม ถ้าด้านล่างเราเพิ่งเดินดู Sunset จากชายหาด พอขึ้นมาด้านบน… เป็นอีกวิวหนึ่งเลย

Torien Rooftop วิวสวยมาก

ตัวร้านอยู่บนชั้นสูง ทำให้มองเห็นทะเลและแนวชายฝั่งได้แบบ Panorama ช่วงที่ผมแนะนำที่สุดคือ ก่อน Sunset ขึ้นไปตอนที่ยังมีแสงอยู่ จะเห็นทะเลชัด จากนั้นนั่งต่อจนพระอาทิตย์เริ่มตก สีของท้องฟ้าเปลี่ยน แล้วโรงแรมและเมืองค่อยๆ เปิดไฟ ได้สามบรรยากาศในรอบเดียว Torien เป็นร้านแนว Japanese Izakaya มีอาหารญี่ปุ่น Sake และ Cocktail แต่สำหรับผม ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจมากินมื้อใหญ่… ขึ้นมาดูวิวก็คุ้มแล้ว

เป็นอีกจุดที่ทำให้ Staycation วันเดียวมี Activity ต่อเนื่องโดยไม่ต้องขับรถออกจากโรงแรม

โซน Rooftop ด้านบนอาหารจะน้อยกว่า ห้องอาหารด้านล่าง ถ้าอยากกินโซนร้านอาหาร แนะนำให้จองก่อนนะครับ ผมเข้าไปตอนประมาณ 6 โมง ทางร้านบอกว่าโต๊ะเต็ม

นั่งสบายๆ ช่วงเย็นๆ ชิลดี

มื้อเย็น — อันนี้แนะนำให้ซื้อ Package มาเลย

ครั้งนี้เราจองห้องพักแบบ รวมอาหารเย็น แล้ว เลือก Upgrade มื้อเย็นเป็น Dinner Buffet ที่ Goji Kitchen Grill & Bar หลังจากกินแล้ว… ผมแนะนำ ถ้าตอนจองห้อง Package รวม Dinner มีราคาต่างจาก Room Only ไม่เยอะ เอาแบบรวมมาเลย แล้วดูเงื่อนไข Upgrade เป็น Buffet อีกที

เพราะสำหรับเรา มื้อนี้ค่อนข้างคุ้ม

Goji Dinner Buffet ของเยอะและคุณภาพดี

Goji เป็น All-Day Dining หลักของโรงแรม Dinner Buffet ที่เราไปมีอาหารหลาย Station มาก ทั้งอาหารไทย อาหารนานาชาติ Grill ของหวาน และโซนที่ผมเดินไปก่อนเพื่อนแน่นอนคือ… Sashimi + Seafood มีอาหารญี่ปุ่นให้เลือกพอสมควร รวมถึง Sashimi และ Sushi Seafood ก็มีหลายอย่างให้เลือก ถ้าเป็นสายกิน Buffet แบบผม แค่สองโซนนี้ก็เดินวนหลายรอบแล้ว และจากรีวิวอื่นที่ผมไปอ่านเพิ่มเติม ความเห็นเรื่อง Goji ค่อนข้างไปในทิศทางเดียวกัน คือไลน์อาหารใหญ่ มีทั้ง Sushi/Sashimi, Seafood, Oyster, Grill และของหวานหลากหลาย

ดังนั้นเรื่องอาหารไม่ได้เป็นแค่เรารู้สึกคนเดียว

อาหารดีมากเลยครับ แนะนำ กินบุฟเฟ่ต์มื้อเย็นที่นี่ไปเลย

ถ้าอยากกินกั้งกระดานเผา ต้องมาวันศุกร์เท่านั้นนะครับ แอบเสียดายผมไปวันเสาร์ ไม่มีกั้งกระดานเผา ถามทางโรงแรมแล้ว แจ้งมาว่ามีเฉพาะวันศุกร์ หรือลองเช็คกับทางโรงแรมอีกครั้ง

แต่ของที่ผมชอบที่สุดดันเป็น…มะพร้าว

มะพร้าวสดดื่มได้ไม่อั้น อันนี้ชอบมาก มะพร้าวจริง สดจากลูก เมื่อก่อนเหมือนเคยเสิร์ฟเป็นลูก แต่เดี๋ยวนี้เทน้ำใส่เป็นขวดไว้ให้ ผมว่าก็สะดวกดีนะครับ ชื่นใจมาก

• กิน Seafood → มะพร้าว
• กิน Sashimi → มะพร้าว
• กลับจากของหวาน → ยังหยิบมะพร้าวอีกได้

และพอไปอ่านรีวิวคนอื่นก็พบว่ามีคนพูดถึง Fresh Whole Coconut เหมือนกัน แสดงว่าไม่ได้มีเฉพาะวันที่เราไป เป็น Detail เล็กมาก แต่กลายเป็นสิ่งที่ผมจำ Buffet โรงแรมนี้ได้ดีที่สุดอย่างหนึ่ง

น้ำมะพร้าวสด สดชื่นมาก

Dinner Buffet ราคาเท่าไหร่ถ้าไม่ได้ซื้อ Package?

ปัจจุบันโรงแรมมี Seafood & Grill Dinner Buffet ที่ Goji Kitchen Grill & Bar ช่วง Thursday–Sunday

ราคาปัจจุบันประมาณ

• Thursday / Sunday — 1,688++ บาท/คน
• Friday / Saturday — 1,788++ บาท/คน

เป็น Food Only และโปรโมชั่นสามารถเปลี่ยนแปลงได้ เพราะฉะนั้นถ้ากำลังจะจองห้องพัก ผมแนะนำให้ลองเทียบราคา Room Only + ซื้อ Buffet แยก กับ Package รวม Dinner + Upgrade Buffet (วันที่ผมไปอัพเกรดประมาณ 400 กว่าบาท) ก่อนกดจอง บางช่วง Package แบบหลังอาจคุ้มกว่าพอสมควร

เช้าวันต่อมา…กลับมาที่ Goji อีกครั้ง

Breakfast ก็อยู่ที่ Goji Kitchen Grill & Bar เหมือนกัน ไลน์อาหารเช้าค่อนข้างใหญ่ มีทั้งอาหารไทย จีน ญี่ปุ่น และ Western Breakfast มี Egg Station, Noodle, Bakery, Cold Cut, ผลไม้ และอาหารร้อนหลายอย่าง ผมยกให้ Breakfast เป็นหนึ่งในจุดแข็งของโรงแรม ซึ่งผมว่าถ้ามาพักแบบ Staycation แล้วไม่ต้องรีบ Check-out เช้าๆ ก็ควรเผื่อเวลานั่งกินยาวหน่อย

เพราะจาก Dinner คืนก่อน… เช้าก็กินต่อ

โรงแรมนี้เหมาะกับใคร?

หลังจากพักจริง ผมว่ากลุ่มที่เหมาะที่สุดคือ ครอบครัว เหตุผลง่ายมาก

• มี Family Room
• มี Kids Club
• มี Kids Pool
• มี Water Slide
• มีชายหาด

และมี Buffet ที่เลือกอาหารง่ายสำหรับคนหลายวัย แต่ผมไม่คิดว่าต้องมีเด็กถึงจะมาพักได้ เราเองเล่น Slide กันสนุก และ Rooftop กับ Sea View ก็ทำให้โรงแรมยังมีมุมสำหรับผู้ใหญ่และคู่รักอยู่

แล้วมีอะไรที่ไม่ชอบไหม?

มีครับ Balcony ของ Premium Deluxe แคบกว่าที่หวัง โรงแรมโดยรวมค่อนข้าง Compact ถ้าเจอวันคนเข้าพักเยอะ บริเวณสระอาจรู้สึกแน่น และถ้าคุณกำลังหา Resort ที่เน้นความสงบสุด ๆ แบบมีพื้นที่ส่วนตัวกว้าง ๆ เดินไปแล้วแทบไม่เจอใคร… ที่นี่อาจไม่ใช่แนวนั้น เพราะ Character ของ Pattaya Marriott ค่อนข้างเป็น Active Family Resort มีคนเล่นน้ำ มีเด็กเล่น Slide มีคนเดินไปกินข้าว ช่วงเย็นคนออกไปชายหาด บรรยากาศมีชีวิตมากกว่าเงียบสงบ

Deluxe หรือ Premium Deluxe Sea View?

ถ้าถามหลังจากได้ลองสองห้องพร้อมกัน ผมเลือก Premium Deluxe Sea View + Balcony แม้ Balcony จะแคบ แต่การเปิดม่านแล้วเห็นทะเลทำให้ประสบการณ์การมา Staycation ริมทะเลต่างออกไปจริงๆ แต่ถ้าราคาต่างกันเยอะ… Deluxe ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เพราะพูดตามตรง ถ้ามาโรงแรมนี้แล้วใช้เวลาอยู่ในห้องทั้งวัน… เสียดาย Water Slide

ชั้น 2 โซนสระว่ายน้ำผู้ใหญ่สงบหน่อย

Pattaya Marriott Resort and Spa คุ้มไหม?

สำหรับผม จุดแข็งของโรงแรมไม่ได้อยู่ที่ Feature ใด Feature หนึ่ง แต่มันคือการที่ ทุกอย่างต่อกันได้ทั้งวัน บ่าย Check-in เก็บกระเป๋าแล้วลงไปเล่น Water Slide เหนื่อยก็ขึ้นมาพัก เย็นออกไปเดินชายหาด ดูคน Picnic ก่อนพระอาทิตย์ตกขึ้น Torien Rooftop ดูวิวจากมุมสูง ค่ำลงมากิน Seafood + Sashimi Buffet แล้วตื่นมากิน Breakfast ต่อ แทบไม่มีช่วงไหนที่ต้องคิดว่า…

“ออกไปไหนดี?”

และนั่นคือสิ่งที่ผมชอบที่สุดของ Pattaya Marriott Resort and Spa ถ้าจะมาพักที่นี่ ผมจึงไม่ได้แนะนำให้ใช้เป็นแค่โรงแรมสำหรับนอน แล้วขับรถออกไปเที่ยวพัทยาทั้งวัน แต่ให้ลองใช้มันเป็น Destination ของวันนั้นไปเลยสำหรับผม 4 อย่างที่จำได้มากที่สุดคือ

• Sea View จากห้อง Premium Deluxe
• Water Slide ที่ผู้ใหญ่เล่นแล้วสนุกกว่าที่คิด
• วิว Sunset จาก Torien Rooftop

และ…

• Dinner Buffet ที่ Sashimi, Seafood และมะพร้าวสดกินได้ไม่อั้น

โดยเฉพาะมะพร้าวสดนี่กลายเป็นของโปรดแบบไม่คาดคิด จากที่ตั้งใจมากิน Seafood สุดท้ายเดินหยิบมะพร้าวกันหลายรอบมาก  ถ้าถามว่า Pattaya Marriott Resort and Spa คุ้มไหม?

สำหรับผมค่อนข้างคุ้ม โดยเฉพาะถ้ามาพักแบบ Staycation และตั้งใจใช้ Facility ของโรงแรมจริงๆ เพราะถ้าจองห้องแล้วออกไปเที่ยวข้างนอกตั้งแต่เช้าจนค่ำ อาจไม่ได้สัมผัสสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นเสน่ห์จริง ๆ ของที่นี่เลย

ถ้าให้เลือกห้องอีกครั้ง ผมยังเลือก Sea View + Balcony

ครั้งนี้เราได้ลองพร้อมกัน 2 ห้อง ห้องแรกคือ Deluxe, Guest Room, 2 Double ไม่มีระเบียง อีกห้องเป็น Premium Deluxe, Guest Room, 2 Double, Sea View, Balcony ถ้าเน้นความคุ้มและใช้เวลาอยู่ในห้องไม่เยอะ Deluxe ก็เพียงพอ ห้องใหม่ สะอาด และได้เตียง Double 2 เตียงเหมือนกัน

แต่ถ้าให้ผมเลือกใหม่ ผมยังยอมเพิ่มเพื่อไป Premium Deluxe Sea View ไม่ใช่เพราะห้องใหญ่กว่ากันจนรู้สึกได้ชัด แต่เป็นเพราะบรรยากาศ การตื่นมาแล้วเปิดม่านเห็นทะเล หรือสามารถเปิดประตูออกไปรับลมด้านนอก ทำให้รู้สึกว่าเรามาพัก Beach Resort มากกว่า มีข้อเสียอย่างหนึ่งคือ Balcony ค่อนข้างแคบ

ออกไปยืนชมวิวหรือถ่ายรูปได้ แต่ถ้าคาดหวังระเบียงกว้าง ๆ สำหรับออกไปนั่งเล่นชิล ๆ นาน ๆ ผมว่าพื้นที่ยังไม่ค่อยโปร่งเท่าที่อยากได้ ดังนั้นถ้าจะ Upgrade ผมมองว่าจ่ายเพิ่มเพื่อ Sea View เป็นหลัก ส่วน Balcony ถือเป็นของแถมมากกว่า

Package พร้อม Dinner ผมว่าเลือกมาเถอะ

อีกเรื่องที่ถ้ากลับไปพักใหม่ ผมน่าจะเลือกเหมือนเดิม คือ Package ห้องพักพร้อมอาหารเย็น แล้วค่อย Upgrade มื้อเย็นเป็น Buffet เพราะหลังจากเล่นน้ำ เดินชายหาด และขึ้น Rooftop มาทั้งวัน ช่วงค่ำไม่ต้องขับรถออกไปหาร้านอาหารในพัทยาอีก เดินลงมากินในโรงแรมได้เลย ที่สำคัญ Line Buffet วันที่เราไปทำออกมาดีกว่าที่คาด มีทั้ง Sashimi, Seafood, อาหารร้อน อาหารไทย อาหารนานาชาติ ของหวาน และที่ผมชอบเป็นพิเศษคือ มะพร้าวสดแบบไม่อั้น

ถ้าราคาส่วนต่างระหว่าง Package ไม่สูงมาก ผมว่าการเพิ่ม Dinner เข้าไปทำให้ประสบการณ์ Staycation สมบูรณ์กว่า Room Only เยอะ

โรงแรมนี้เหมาะกับใคร?

ถ้ามา Pattaya เพื่อเที่ยวกลางเมือง เดิน Walking Street หรือวางแผนออกไปเที่ยวข้างนอกตั้งแต่เช้าจนค่ำ ผมว่าไม่จำเป็นต้องเลือก Resort แบบนี้ก็ได้ เพราะทำเลอยู่ฝั่ง นาจอมเทียน และจุดแข็งจริง ๆ อยู่ภายในโรงแรม แต่ถ้าเป็น

• ครอบครัวที่มีเด็ก — มี Kids Pool, Water Slide และ Kids Club
• คู่รัก — เลือก Sea View แล้วขึ้นไปดู Sunset ที่ Rooftop
• กลุ่มเพื่อน — เล่นสระ เล่น Slide กิน Buffet แล้วไปนั่งดื่มต่อ

หรือคนที่แค่อยากหนีกรุงเทพฯ มาพักสักคืนสองคืนโดยไม่ต้องวางโปรแกรมเที่ยวเยอะ ผมว่าตอบโจทย์มาก

สิ่งที่ชอบ และสิ่งที่ยังไม่สุด

ถ้าให้สรุปแบบไม่อวยทุกอย่าง ผมชอบที่โรงแรมใหม่ Facilities ค่อนข้างครบ และแต่ละพื้นที่เชื่อมต่อกันจนสามารถใช้เวลาทั้งวันอยู่ใน Resort ได้จริง

สิ่งที่ชอบมาก: Water Slide สนุกกว่าที่คิด, Premium Deluxe ได้ Sea View สวย, Torien Rooftop วิวดีมากช่วง Sunset, Dinner Buffet หลากหลาย และบรรยากาศชายหาดนาจอมเทียนช่วงเย็นที่คนออกมานั่ง Picnic กันทำให้พื้นที่มีชีวิตกว่าที่คิด

ส่วน สิ่งที่ผมว่ายังไม่สุด: Balcony ของห้อง Premium Deluxe ค่อนข้างแคบ ทำให้ไม่โปร่งเท่าระเบียงของ Beach Resort บางแห่ง และถ้าไม่ได้ตั้งใจใช้ Facility ของโรงแรม ราคาที่จ่ายเพิ่มเพื่อ Resort Experience อาจไม่คุ้มเท่ากับคนที่อยู่โรงแรมทั้งวัน

แต่สำหรับทริปนี้ เราใช้แทบทุกอย่าง เลยรู้สึกว่าเงินที่จ่ายไปไม่ได้หมดกับแค่ “ห้องนอน”

เช็กราคา Pattaya Marriott Resort and Spa

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วรู้สึกว่า “เออ…มาพัทยารอบหน้าอยากลองอยู่โรงแรมทั้งวันแบบนี้บ้าง” แนะนำลองเช็กราคาก่อน เพราะราคาห้องพักแต่ละวันต่างกันพอสมควร โดยเฉพาะวันศุกร์–เสาร์และช่วงวันหยุด ส่วนตัวถ้าราคาต่างกันไม่มาก ผมยังแนะนำ Premium Deluxe Sea View มากกว่า Deluxe เพราะวิวทะเลช่วยเพิ่มบรรยากาศของการมาพัก Resort ได้เยอะ แม้ Balcony จะแอบแคบไปนิดก็ตาม และลองเทียบ Package ที่ รวมอาหารเย็น ไว้ด้วย ถ้าส่วนต่างไม่แรง ผมว่าคุ้ม โดยเฉพาะถ้าสามารถ Upgrade เป็น Dinner Buffet แบบที่เราไปกิน เพราะวันนั้นแทบไม่ต้องออกจากโรงแรมไปหาอะไรกินข้างนอกเลย

👉 เช็กราคาและจอง Pattaya Marriott Resort and Spa ผ่าน Agoda ที่นี่

ราคาห้องพักและ Package อาจเปลี่ยนแปลงตามวันเข้าพัก แนะนำเทียบ Room Type, อาหารเช้า และเงื่อนไขอาหารเย็นก่อนกดยืนยันการจอง

The post รีวิว Pattaya Marriott Resort and Spa โรงแรมใหม่ริมหาดจอมเทียน สไลเดอร์สนุก Buffet คุ้ม Rooftop วิวสวย จนแทบไม่ต้องออกไปไหน appeared first on ChilliLazy.

จุดหมายต่อไปของ Road Trip เกาะใต้ New Zealand คือหนึ่งในทะเลสาบที่ผมอยากเห็นด้วยตาตัวเองมากที่สุด Lake Tekapo หรือ Takapō วันนี้เราจะเปลี่ยนบรรยากาศจากเมืองแห่ง Adventure มาเป็นเมืองเล็ก ๆ ริมทะเลสาบสี Turquoise รายล้อมด้วยภูเขา พัก Airbnb ใกล้ Lake Tekapo แล้วออกไปตามหาแลนด์มาร์กสำคัญของเมือง ทั้ง Church of the Good Shepherd โบสถ์หินเล็ก ๆ ที่กลายเป็นภาพจำของ Lake Tekapo และ Mackenzie Sheep Dog Memorial อนุสาวรีย์สุนัขที่มีเรื่องราวมากกว่าที่เห็น

วิวสวยมาก นั่งเพลินๆ เผลอแป๊บเดียว เดินเล่นเป็นชั่วโมง ถ่ายรูปเยอะมาก

ย้ายบ้าน ย้ายเมือง มาถึง Lake Tekapo

เสน่ห์อย่างหนึ่งของการ Road Trip เกาะใต้คือ ทุกครั้งที่ย้ายเมือง ภูมิประเทศก็เปลี่ยนตามไปด้วย จาก Queenstown ที่เต็มไปด้วยภูเขาสูง เมืองคึกคัก และกิจกรรม Adventure พอเดินทางเข้าสู่ Mackenzie Basin พื้นที่รอบตัวจะเริ่มเปิดกว้างขึ้น จนกระทั่งสีฟ้าอมเขียวของ Lake Tekapo ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า และนั่นคือสัญญาณว่า…

ถึงบ้านหลังใหม่ของเราแล้ว

ครั้งนี้เราเลือกพัก Airbnb ใกล้ Lake Tekapo เป็นบ้านทั้งหลังเหมือนเดิม เหมาะมากกับการเดินทางกันหลายคน เพราะมีพื้นที่ส่วนกลาง ทำอาหารได้ และสามารถจอดรถหน้าบ้านได้สะดวก บรรยากาศรอบที่พักต่างจาก Queenstown อย่างชัดเจน บ้านกระจายตัวกัน ไม่วุ่นวาย ถนนเงียบ และไม่ต้องขับรถไกลก็ถึงทะเลสาบ

ข้อดีของการ Road Trip แบบย้ายบ้านไปเรื่อย ๆ คือเราไม่ได้รู้สึกเหมือนมา Check-in สถานที่แล้วกลับ แต่เหมือนได้ลองใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนั้นจริงๆ สักสองสามวัน

มีพื้นที่ส่วนกลาง เหมาะสำหรับมาแบบครอบครัวใหญ่

มีหลายห้อง บ้านนี้มีทั้งหมด 5 ห้อง ห้องน้ำส่วนตัวทุกห้อง

Road Trip นานๆ เหมือนผม 2 สัปดาห์ มีพื้นที่ให้ซักผ้า และอบแห้งได้เลย

ข้อดีคือเป็นส่วนตัวสำหรับมาเป็นครอบครัว ข้อเสียต้องทำอาหารเช้าเอง หรือต้องออกไปกิน

และถ้าหิมะตกหนักมากๆ ไฟจะดับ เหมือนช่วงผมไป แอบดับ หนาวมาก ช่วงกลางคืน พักใหญ่ เพราะที่นี่เมืองเล็ก ถ้าใช้เครื่องทำความร้อนเยอะๆ ไฟฟ้าทั้งเมืองจะไม่พอ และดับ แต่ถ้าเป็นโรงแรมจะมีเครื่องปั่นไฟ

Lake Tekapo ทำไมน้ำถึงเป็นสีฟ้า Turquoise?

Lake Tekapo เป็นทะเลสาบที่ได้รับน้ำจากธารน้ำแข็งและแม่น้ำที่ไหลมาจาก Southern Alps สีฟ้า Turquoise ที่เป็นเอกลักษณ์ไม่ได้เกิดจากการแต่งภาพ แต่เกี่ยวข้องกับอนุภาคหินละเอียดมากที่เรียกว่า Rock Flour หรือ Glacial Flour เมื่อธารน้ำแข็งเคลื่อนตัวผ่านภูเขา น้ำแข็งจะบดหินด้านล่างจนกลายเป็นผงแร่ขนาดเล็กมาก อนุภาคเหล่านี้ถูกน้ำจากธารน้ำแข็งพัดลงมายังทะเลสาบ

เมื่อแสงอาทิตย์ตกกระทบ อนุภาคเหล่านี้จะช่วยกระเจิงและสะท้อนแสง จนทำให้น้ำของ Lake Tekapo มีสีฟ้าอมเขียวแบบที่เราเห็น จึงไม่น่าแปลกที่สีของทะเลสาบอาจดูแตกต่างกันในแต่ละวัน ขึ้นอยู่กับแสง เมฆ และสภาพอากาศด้วย ข้อมูลการท่องเที่ยวของ Mackenzie Region ก็อธิบายว่าสี Turquoise อันโดดเด่นของทะเลสาบมาจากอนุภาค Rock Flour จากธารน้ำแข็งเช่นกัน

วันที่เราไปฟ้าค่อนข้างมีเมฆ แต่สีของน้ำก็ยังสวยมาก โดยเฉพาะเมื่อมีภูเขาเป็นฉากหลัง มันเป็นวิวที่ดูเรียบๆ แต่ยืนมองได้นานกว่าที่คิด

ไม่ค่อยจะมีแสงแต่น้ำก็ยังสีสวย

Church of the Good Shepherd สัญลักษณ์ของ Lake Tekapo

ถ้าค้นคำว่า Lake Tekapo ใน Google มีโอกาสสูงมากที่จะเจอภาพโบสถ์หินหลังเล็กริมทะเลสาบแห่งนี้ ชื่อว่า Church of the Good Shepherd

แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ โบสถ์แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็น Tourist Attraction หรือ Photo Spot ตั้งแต่แรก Church of the Good Shepherd สร้างขึ้นในปี 1935 เพื่อเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจและเพื่อรำลึกถึงเหล่า Pioneers หรือผู้บุกเบิกยุคแรกของ Mackenzie Country ทุกวันนี้มันกลับกลายเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาค

โบสถ์ที่ตั้งใจสร้างให้เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

รายละเอียดที่ผมชอบมากคือแนวคิดในการสร้างโบสถ์ คนสร้างไม่ได้ต้องการให้อาคารหลังนี้โดดออกมาจากภูมิประเทศ แต่ต้องการให้มัน ดูกลมกลืนและเป็นส่วนหนึ่งของ Mackenzie Country หินที่ใช้ก่อสร้างเป็นหินท้องถิ่นซึ่งเก็บจากบริเวณใกล้เคียงภายในรัศมีประมาณ 5 ไมล์

มีข้อกำหนดถึงขนาดว่า หินตามแนวกำแพงเดิมและพุ่มไม้ Matagouri รอบพื้นที่ไม่ควรถูกรบกวนโดยไม่จำเป็น ตัวหินที่ใช้กรุอาคารก็ไม่ได้ถูกแต่งผิวจนเรียบ และยังปล่อย Lichen ที่เกาะอยู่บนหินเอาไว้

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม Church of the Good Shepherd ถึงดูเหมือนอยู่ตรงนี้มานานกว่าตัวอาคารจริง ๆ และเข้ากับภูเขา หิน และทะเลสาบรอบตัวอย่างเป็นธรรมชาติ

หน้าต่างที่ไม่ได้มี Stained Glass แต่ใช้ Lake Tekapo เป็นภาพแทน

อีกหนึ่งรายละเอียดสำคัญอยู่ภายในโบสถ์ ด้านหลังแท่นบูชามีหน้าต่างบานใหญ่ที่ตั้งใจเปิดมุมมองออกไปยัง Lake Tekapo และภูเขาด้านหลัง แทนที่จะใช้กระจกสีอลังการเหมือนโบสถ์หลายแห่ง วิวธรรมชาติด้านนอกกลับทำหน้าที่เหมือน Artwork ของโบสถ์แทน

แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าของฟาร์มในพื้นที่ ซึ่งมองว่าวิวทะเลสาบเป็นวิธีที่เหมาะสมในการระลึกถึงบรรพบุรุษผู้บุกเบิก Mackenzie Country เป็น Detail เล็กๆ ที่พอรู้ประวัติแล้วทำให้มองโบสถ์หลังนี้ต่างไปจากเดิมเยอะ

Foundation Stone วางโดย Duke of Gloucester

Church of the Good Shepherd ยังมีรายละเอียดทางประวัติศาสตร์อีกหลายอย่าง Foundation Stone (“ศิลาฤกษ์” หรือ “หินวางศิลาฤกษ์”) ถูกวางโดย Duke of Gloucester ก่อนที่โบสถ์ที่สร้างเสร็จแล้วจะได้รับการ Dedicate โดย Bishop of Christchurch หลังคาดั้งเดิมเป็น Wooden Shingles ก่อนถูกเปลี่ยนเป็น Slate ในปี 1957

แม้แต่ตู้ภายใน Vestry ก็ยังมีเรื่องราว เพราะทำจากไม้ของ สะพาน Tekapo เก่า ที่ถูกรื้อในปี 1954 จึงเรียกได้ว่าอาคารเล็ก ๆ หลังนี้เก็บประวัติศาสตร์ของพื้นที่เอาไว้หลายชั้นกว่าที่เห็นจากภายนอกมาก

ทุกวันนี้ยังเป็นโบสถ์จริง ไม่ใช่ฉากถ่ายรูป

อีกเรื่องที่ควรรู้ก่อนมาเที่ยวคือ Church of the Good Shepherd ยังเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจจริง มีการจัดพิธีทางศาสนา และยังใช้สำหรับงานแต่งงานและงานศพจนถึงปัจจุบัน ดังนั้นแม้บริเวณนี้จะเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวและคนมาถ่ายรูป ก็ควรให้ความเคารพสถานที่ด้วย

ข้อมูลล่าสุดระบุว่าปัจจุบันตัวโบสถ์ไม่ได้เปิดให้ Walk-in เข้าไปชมด้านในตลอดวัน แต่สามารถเดินชมบริเวณรอบโบสถ์ได้ และสามารถติดต่อเรื่อง Guided Tour หรือเข้าร่วม Service ได้

สำหรับเรา แค่เดินรอบๆ ถ่ายรูปตัวโบสถ์กับ Lake Tekapo และภูเขาด้านหลังก็สวยแล้ว

แล้วหมาที่อยู่ใกล้โบสถ์คือใคร?

เดินจาก Church of the Good Shepherd มาไม่ไกล จะเจอรูปปั้นสุนัข Bronze ยืนอยู่บนแท่นหิน มองออกไปทาง Lake Tekapo ตอนแรกหลายคนรวมถึงผมอาจคิดว่า นี่ต้องเป็นหมาตัวสำคัญในประวัติศาสตร์แน่ๆ คำตอบคือ…

ทั้งใช่และไม่ใช่

เพราะรูปปั้นนี้ ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อสุนัขตัวใดตัวหนึ่ง ชื่อที่รู้จักกันคือ Mackenzie Sheep Dog Memorial สร้างขึ้นเพื่อยกย่อง Working Sheepdogs ทั้งหมด ที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาการทำฟาร์มแกะใน Mackenzie Country (ชื่อเรียก “ภูมิภาค/พื้นที่” (region/area) บริเวณตอนกลางของเกาะใต้ New Zealand)

ทำไมต้องสร้างอนุสาวรีย์ให้ Sheepdog?

ถ้ามองภูมิประเทศรอบ Lake Tekapo ก็เริ่มเข้าใจได้ไม่ยาก Mackenzie Country เป็นพื้นที่ High Country ขนาดใหญ่ มีทั้งภูเขา ที่ราบ และพื้นที่ห่างไกล ในศตวรรษที่ 19 ผู้ตั้งถิ่นฐานจำนวนมากเข้ามาทำ Pastoral Farming โดยเฉพาะการเลี้ยงแกะ แต่การควบคุมแกะจำนวนมากบนพื้นที่กว้างขนาดนี้แทบเป็นไปไม่ได้หากไม่มีสุนัขทำงาน

Shepherd ชาวสกอตที่เดินทางมายัง New Zealand จึงนำ Border Collies (สุนัขสายพันธุ์หนึ่งที่ถูกพัฒนามาเพื่อใช้ต้อนแกะโดยเฉพาะ) และสุนัขต้อนแกะติดตัวมาด้วย Te Ara – The Encyclopedia of New Zealand (สารานุกรมออนไลน์อย่างเป็นทางการของประเทศนิวซีแลนด์ ) ถึงกับอธิบายว่า High Country ของ South Island ไม่สามารถทำฟาร์มได้อย่างประสบความสำเร็จหากไม่มี Collies เหล่านี้

ปี 1968 จึงมีการสร้างอนุสาวรีย์สุนัข Bronze บนแท่นหินใกล้ Church of the Good Shepherd เพื่อเป็นเกียรติแก่ Working Sheepdogs ที่ช่วยให้การพัฒนาและจัดการ High Country Runs เป็นไปได้

พูดง่ายๆ คือ…

ถ้าผู้บุกเบิก คือ คนที่สร้าง Mackenzie Country ขึ้นมา Sheepdog ก็คือเพื่อนร่วมงานที่ขาดไม่ได้

แล้วสุนัขชื่อ Friday ที่หลายคนพูดถึงล่ะ?

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปถึงปี 1855 และเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ก่อนจะถูกเล่าต่อจนกลายเป็นตำนานของพื้นที่ James Mackenzie ชายชาวสกอต ถูกพบอยู่ในพื้นที่ High Country พร้อมฝูงแกะประมาณ 1,000 ตัวที่ถูกขโมยมาจาก Levels Station โดยมีสุนัขต้อนแกะคู่ใจชื่อ Friday อยู่กับเขาด้วย

ลองนึกภาพตาม…

ผู้ชายหนึ่งคน + สุนัขหนึ่งตัว + แกะประมาณ 1,000 ตัว กำลังเดินทางผ่านพื้นที่ภูเขาอันห่างไกลของ New Zealand ในปี 1855 Mackenzie ถูกจับและต่อมาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานขโมยแกะ แม้ภายหลังเขาจะได้รับการอภัยโทษเนื่องจากพบข้อบกพร่องในกระบวนการพิจารณาคดี แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นโด่งดังมาก และชื่อของเขาก็ถูกนำมาเชื่อมโยงกับพื้นที่ที่เรารู้จักกันในปัจจุบันว่า Mackenzie Country

ส่วน Friday กลายเป็นสุนัขในตำนาน เพราะเรื่องราวเล่าถึงความสามารถในการช่วย Mackenzie ควบคุมฝูงแกะจำนวนมหาศาล อย่างไรก็ตาม รายละเอียดเกี่ยวกับ Friday หลายส่วนถูกเล่าต่อและเติมแต่งภายหลัง จึงควรแยกออกจากข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

และตรงนี้เองที่ทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่า… รูปปั้นสุนัขที่ Lake Tekapo คือ Friday แต่จริงๆ แล้ว ไม่ใช่ รูปปั้นนี้คือ Mackenzie Sheep Dog Memorial สร้างขึ้นเพื่อยกย่อง Working Sheepdogs ทุกตัว ที่ช่วย Shepherd ต้อนแกะและทำฟาร์มบนพื้นที่ High Country อันกว้างใหญ่ ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อ Friday โดยเฉพาะ

พูดง่ายๆ คือ James Mackenzie + Friday = เรื่องราวที่กลายเป็นตำนานของ Mackenzie Country แต่ สุนัขที่ Lake Tekapo = อนุสรณ์แทนสุนัขต้อนแกะทุกตัว ดังนั้นถ้าใครมายืนตรงนี้แล้วได้ยินว่า “นี่คือรูปปั้น Friday” ก็รู้ไว้เลยว่าเรื่องราวสองเรื่องถูกเอามารวมกันจนกลายเป็นความเข้าใจผิดครับ

Church กับ Sheepdog Memorial จริงๆ กำลังเล่าเรื่องเดียวกัน

พอรู้ประวัติทั้งสองแห่งแล้ว ผมกลับรู้สึกว่าการวางอนุสรณ์ทั้งคู่ไว้ใกล้กันมีความหมายมาก Church of the Good Shepherd สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึง Pioneers ผู้บุกเบิก Mackenzie Country

ส่วน Mackenzie Sheep Dog Memorial สร้างขึ้นเพื่อยกย่อง Working Dogs ที่ช่วยให้คนเหล่านั้นสามารถเลี้ยงสัตว์บนพื้นที่ High Country ได้

หนึ่งแห่งพูดถึงคน อีกแห่งพูดถึงสุนัขที่ทำงานเคียงข้างคน ทั้งสองจึงไม่ได้เป็นเพียง Photo Spot ริม Lake Tekapo แต่ช่วยกันเล่าเรื่องการตั้งถิ่นฐานและวิถี Pastoral ของ Mackenzie Country พอรู้เรื่องนี้แล้ว การเดินดูโบสถ์กับรูปปั้นหมาก็สนุกกว่าการมาถ่ายรูปแล้วกลับเยอะ

Lake Tekapo สำหรับผม ไม่ได้มีดีแค่สีของทะเลสาบ

สิ่งที่ผมชอบ Lake Tekapo คือความเรียบง่าย เมืองไม่ได้ใหญ่ ไม่ได้มี Shopping เยอะ ไม่ได้มีกิจกรรมหวาดเสียวทุกหัวมุมแบบ Queenstown แต่แค่เดินลงมาริมทะเลสาบก็ได้เห็นน้ำสี Turquoise มีภูเขาเป็นฉากหลัง และอากาศเย็นๆ ให้เดินเล่นได้เรื่อยๆ

พอมี Church of the Good Shepherd กับ Sheep Dog Memorial อยู่ริมทะเลสาบ ก็ยิ่งทำให้สถานที่นี้ไม่ได้มีแค่ความสวย แต่มีเรื่องราวของคนที่เคยใช้ชีวิตอยู่บนพื้นที่ High Country แห่งนี้ด้วย

สำหรับ Road Trip ของเรา Lake Tekapo จึงเป็นเหมือนการเปลี่ยนจังหวะของทริป จากหลายวันที่เต็มไปด้วยกิจกรรมและการเดินทาง… มาสู่เมืองที่แค่ได้นั่งมองทะเลสาบก็มีความสุขแล้ว

และตอนกลางคืน Lake Tekapo ยังมีอีกโลกหนึ่ง

ถ้ากลางวัน Lake Tekapo มีชื่อเสียงจากน้ำสี Turquoise กลางคืนพระเอกจะเปลี่ยนเป็น ท้องฟ้า พื้นที่ Lake Tekapo อยู่ภายใน Aoraki Mackenzie International Dark Sky Reserve ซึ่งก่อตั้งในปี 2012 เพื่ออนุรักษ์ท้องฟ้ามืดของ Mackenzie Basin และส่งเสริมทั้งงานวิจัยทางดาราศาสตร์กับ Astrotourism

ตอนก่อตั้ง ที่นี่เป็น International Dark Sky Reserve แห่งแรกในซีกโลกใต้ และแห่งแรกที่ได้รับระดับ Gold Tier หากท้องฟ้าเปิดและตรงกับช่วงเดือนมืด มีโอกาสเห็นดาวจำนวนมหาศาล รวมถึงแนว Milky Way และในคืนที่กิจกรรม Aurora แข็งแรงพอ ประกอบกับท้องฟ้าและทิศทางเหมาะสม ก็มีโอกาสลุ้น Aurora Australis หรือ Southern Lights ได้เช่นกัน แน่นอนว่าเรื่องธรรมชาติไม่มีใครรับประกันได้

แต่การได้พักบ้านใกล้ Lake Tekapo ทำให้เราสามารถออกมาดูท้องฟ้าได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องรีบขับรถกลับเมืองอื่น และนี่คืออีกเหตุผลที่ผมรู้สึกว่า… Lake Tekapo ไม่ควรเป็นแค่จุดแวะถ่ายรูป แต่ควรลองนอนที่นี่อย่างน้อยสักคืน

สรุป Lake Tekapo คุ้มกับการพักไหม?

สำหรับผม คุ้ม โดยเฉพาะถ้ากำลัง Road Trip เกาะใต้ แทนที่จะขับผ่าน Lake Tekapo เพื่อถ่ายรูป Church of the Good Shepherd แล้วเดินทางต่อ ลองพักสักคืนหรือสองคืน กลางวันเดินเล่นริมทะเลสาบ ชม Church of the Good Shepherd และ Sheep Dog Memorial เย็นกลับมาทำอาหารกินที่บ้าน กลางคืนออกมาลุ้นดาวและ Milky Way แล้วเช้าวันต่อไปค่อยเดินทางต่อ มันเป็นจังหวะการเที่ยวที่ช้าลงจาก Queenstown อย่างชัดเจน แต่กลับเข้ากับบรรยากาศของ Mackenzie Country มาก

และสำหรับ Road Trip ของเรา… Lake Tekapo ยังไม่ใช่ปลายทางสุดท้าย เพราะจากที่นี่ เรากำลังจะเดินทางลึกเข้าไปใน Southern Alps เพื่อไปยังหนึ่งในสถานที่ที่ผมรอมากที่สุดของทริป Aoraki / Mount Cook National Park

แต่เอาไว้ไปต่อกันในตอนหน้าครับ

The post Road Trip Lake Tekapo New Zealand พัก Airbnb ริมทะเลสาบ เที่ยว Church of the Good Shepherd และอนุสาวรีย์สุนัขแห่ง Mackenzie Country appeared first on ChilliLazy.

แต่พอมาถึงจริง ๆ ที่นี่กลับเป็นทั้งฟาร์มแซลมอน ร้านอาหาร ร้านขายปลา และสถานที่ท่องเที่ยวในจุดเดียว เราสามารถให้อาหารปลา เดินดูฟาร์ม ตก Chinook Salmon เอง ดูเรื่องราวการเลี้ยงปลา แล้วกลับเข้ามากิน Sashimi, Sushi หรือ Salmon ปรุงสุกได้ทันที กลายเป็น Lunch Stop ที่ใช้เวลาเที่ยวได้เป็นชั่วโมงแบบไม่รู้ตัว

ร้านเล็กๆ ช่วงผมไปคนยังไม่เยอ แต่พอกลับออกมาแถวยาวออกมาด้านนอกเลยครับ

บริเวณนี้ เผื่อเวลากันหน่อยนะครับ ถ้าจะไปเที่ยว หิวๆ อย่าไปรอนานใช้ได้ ^^

   สั่งอาหารต้องมาสั่งที่เคาร์เตอร์ บางส่วนรับไปได้เลย บางส่วนจะไปเสิร์ฟให้ที่โต๊ะ

High Country Salmon ฟาร์ม Chinook Salmon กลาง Mackenzie High Country

High Country Salmon เป็นฟาร์ม Chinook Salmon หรือ King Salmon ของครอบครัว Logan ตั้งอยู่บน State Highway 8 ห่างจากเมือง Twizel ไปทางใต้ประมาณ 3 กิโลเมตร เริ่มต้นธุรกิจมาตั้งแต่ปี 2000 จากร้านลอยน้ำเล็กๆ ของ Margaret และ Richard Logan ก่อนค่อยๆ พัฒนากลายเป็นทั้ง Working Salmon Farm, Fish Shop & Deli, Restaurant และกิจกรรมสำหรับนักท่องเที่ยวอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

จุดที่น่าสนใจคือปลาเลี้ยงอยู่ที่นี่ มีการจัดการและ Processing ที่นี่ แล้วขายและทำอาหารให้เรากินที่นี่เช่นกัน High Country Salmon จึงเรียกแนวคิดของตัวเองว่า “Glacier to Plate” 

ด้านหลังร้านจะเป็นฟาร์มแซลมอนจริงๆ

Glacial Mountain Salmon ต่างจากแซลมอนทั่วไปยังไง?

ปลาในฟาร์มเป็น Chinook Salmon ซึ่งหลายคนน่าจะรู้จักในชื่อ King Salmon ปลาเริ่มต้นจาก Hatchery ที่ Kaiapoi เมื่ออายุประมาณ 6 เดือนและมีน้ำหนักเพียงประมาณ 30 กรัม จึงถูกนำมายังฟาร์มที่ Twizel จากนั้นเลี้ยงต่ออีกประมาณ 17–27 เดือน จนมีน้ำหนักราว 3–5 กิโลกรัม สิ่งที่ High Country Salmon ใช้เป็นจุดขายคือสภาพแวดล้อมของ Mackenzie Basin และน้ำเย็นจากระบบ Glacial-fed Waterways น้ำไหลผ่านพื้นที่เลี้ยงอย่างต่อเนื่อง ทำให้ปลาต้องว่ายทวนกระแสน้ำอยู่ตลอด ซึ่งทางฟาร์มอธิบายว่าช่วยให้ได้เนื้อที่ค่อนข้างแน่นและมีรสชาติสะอาด ทางฟาร์มยังระบุว่าไม่มีการใช้ Antibiotics หรือ Growth Hormones ในการเลี้ยงปลา

มื้อเที่ยงวันนี้…แน่นอนว่าต้องเป็น Salmon

มาถึงฟาร์มแซลมอนทั้งที มื้อนี้แทบไม่ต้องคิดว่าจะกินอะไร Salmon ล้วนๆ  สิ่งที่ผมชอบคือมีให้เลือกหลายแบบมาก ไม่ได้มีเฉพาะ Sashimi ทั้งอาหารพร้อมกินในตู้และอาหารปรุงสุก ทำให้สามารถลอง Salmon ได้หลาย Texture ในมื้อเดียว

แซลมอนสดใหม่มาก น่าจะไม่มีสดกว่านี้แล้ว ฟาร์มอยู่ทางด้านหลัง

Salmon Sashimi 100g – NZ$15

อันนี้ผมว่าคุ้มมาก Salmon Sashimi ขนาด 100 กรัม ราคาเพียง NZ$15 ตอนที่เราไป คิดเป็นเงินไทยประมาณ 292.53 บาท ถ้ามองในฐานะ Sashimi จาก Chinook Salmon ที่กินกันถึงแหล่งเลี้ยง ผมว่าราคานี้ไม่ได้แพงเลย เนื้อมีสีส้มสวย ลายไขมันชัด หั่นมาค่อนข้างหนา และได้กินแบบไม่ต้องปรุงอะไรเยอะ

สำหรับผม ถ้ามาถึง High Country Salmon แล้วเลือกกินได้อย่างเดียว… Sashimi นี่แหละที่ควรลองก่อน

Sushi และ Salmon Roll ก็ราคาไม่แรง

จากตู้ที่เราเห็นตอนเดินทาง มี Sushi ทำไว้พร้อมกินหลายแบบ เช่น

• Raw Salmon Sushi – NZ$15
• Spicy Hot Smoked Salmon Sushi – NZ$16
• Hot Smoked Salmon Sushi – NZ$16
• Soy Marinated Salmon Sushi – NZ$17
• Prawn Roll – NZ$17

สามารถหยิบจากตู้แล้วเอาไปกินได้เลย เหมาะมากสำหรับคนที่ Road Trip แล้วไม่ได้มีเวลานั่งกินอาหารนานๆ เราเองก็ลอง Salmon Roll ด้วย สิ่งที่ดีคือสามารถกินเทียบกันได้เลยว่า Salmon แบบ Raw, Smoked และปรุงรสให้ Texture และรสชาติแตกต่างกันยังไง

Salmon ย่าง และคางปลา Salmon Teriyaki

ถ้ากินแต่ Sashimi กับ Sushi อาจจะเย็นไปทั้งมื้อ เราเลยสั่งอาหารร้อนมาลองด้วย ทั้ง Salmon ย่าง และ คางปลา Salmon Teriyaki ส่วนตัวผมชอบไอเดียของการได้กินหลายส่วนของปลาในมื้อเดียว Sashimi จะได้ความนุ่มและมันของเนื้อปลาแบบตรงๆ ส่วน Salmon ย่าง พอผ่านความร้อน ไขมันจะละลายออกมา กลิ่นและรสชาติจะเข้มขึ้น

แต่คางปลาเป็นอีกแบบเลย เพราะบริเวณใกล้กระดูกมีทั้งเนื้อและไขมัน พอเอาไปย่างแล้วเคลือบ Teriyaki จะได้ความหอม มัน และ Texture ที่ต่างจาก Fillet ชัดเจน จากที่คิดว่าจะมาแวะกินมื้อเที่ยงง่ายๆ … สุดท้ายโต๊ะเต็มไปด้วย Salmon หลายแบบ

คางปลาแซลมอนมันๆ หน่อย ละลายในปาก อร่อย

กินเสร็จแล้วออกไปให้อาหาร Salmon ต่อ

ความสนุกของ High Country Salmon คือกินเสร็จแล้วไม่ได้ต้องกลับขึ้นรถทันที ด้านนอกมี Salmon Feeding Pen นักท่องเที่ยวสามารถไปดูและให้อาหาร Chinook Salmon ตัวใหญ่ ๆ ที่กำลังว่ายอยู่ในน้ำได้ กิจกรรมให้อาหารปลาปัจจุบัน ไม่มีค่าใช้จ่าย และสามารถบริจาคเงินโดยสมัครใจเพื่อนำไปช่วยองค์กรหรือชุมชนในพื้นที่ได้

ถ้ามากับเด็ก ผมว่าตรงนี้น่าจะสนุกมาก แต่สำหรับผู้ใหญ่ที่เพิ่งกิน Sashimi มาเมื่อกี้… ความรู้สึกอาจซับซ้อนนิดหนึ่ง

ให้อาหารปลาแซลมอน แต่ไม่เหมือนปลาสวายบ้านเรานะครับ

โรยอาหารไป นิ่งสนิท นานๆ ขึ้นมากินที ห้าๆๆๆๆ

อยากตก Salmon เองก็ได้ — Catch-A-Fish

อีก Activity ที่น่าสนใจมากคือ Catch-A-Fish เราสามารถตก Chinook Salmon จากฟาร์มได้จริง ไม่เคยตกปลาก็เล่นได้ เพราะมีอุปกรณ์และเจ้าหน้าที่คอยแนะนำ และไม่ต้องมี Fishing Licence แต่กติกาสำคัญมากคือ No Release ตกขึ้นมาแล้วไม่สามารถปล่อยกลับลงไปได้ ต้องซื้อปลาตัวนั้น ตอนที่เราเดินทาง ป้ายหน้าบ่อระบุราคาไว้ว่า Catch-A-Fish Experience – NZ$30 และปลาที่ตกได้คิดเพิ่ม NZ$35/kg

ดังนั้นปลา 4 กิโลกรัมก็ประมาณ NZ$140 บวกค่ากิจกรรม ปัจจุบันราคาเปลี่ยนไปแล้ว โดย Catch-A-Fish Experience อยู่ประมาณ NZ$55 และปลาคิดประมาณ NZ$38/kg เพราะฉะนั้นใครอ่านบทความนี้แล้วกำลังจะไป แนะนำเช็กราคาปัจจุบันอีกครั้ง

อยากตก แต่กลัวตกได้ ห้าๆๆๆๆ

ตกแล้วได้ปลาตัวใหญ่ จะเอาไปไหน?

ไม่ต้องแบก Salmon สด ๆ ขึ้นรถทั้งตัว ทีมงานสามารถจัดการปลา ทำความสะอาด Fillet, Vacuum Pack และแพ็กน้ำแข็งใน Insulated Bag ให้พร้อมเดินทางต่อได้ เหมาะมากสำหรับคนที่ Road Trip แล้วพัก Airbnb ที่มีครัว ตกเองตอนกลางวัน… เอากลับไปทำ Dinner ตอนเย็นได้เลย ถ้าไม่สามารถเอาปลากลับได้ ทางฟาร์มยังมี Pay It Forward Programme ซึ่งเปิดโอกาสให้นำปลาที่ตกได้บริจาคให้ Local Food Bank

ไม่อยากตก แต่อยากรู้เรื่อง Salmon ก็มี Talk & Taste

อีก Activity ที่สายกินน่าจะชอบคือ Talk & Taste ใช้เวลาประมาณ 30 นาที เจ้าหน้าที่จะเล่าเรื่องฟาร์ม การเลี้ยง Chinook Salmon, Anatomy ของปลา และสาธิตการแล่ Salmon จากนั้นจบด้วย… Sashimi Tasting เรียกว่าเริ่มจากดูปลา แล้วจบด้วยการกินครบวงจรจริงๆ นอกจากนี้ยังมี Farm Talk เวอร์ชันสั้นประมาณ 15 นาที สำหรับคนที่อยากรู้เรื่องการเลี้ยงปลาและ Sustainability แต่ไม่ต้องการ Tasting

Logans Floating Restaurant ร้านอาหารลอยน้ำ

ถ้าอยากนั่งกินจริงจัง ที่นี่มี Logans Floating Restaurant ทาง High Country Salmon ระบุว่าเป็น Floating Café แห่งเดียวใน New Zealand มีอาหาร Salmon หลายรูปแบบ ทั้ง Raw และ Cooked รวมถึงกาแฟและเครื่องดื่ม จุดเด่นคือสามารถนั่งกินอาหารท่ามกลางวิวของ Mackenzie High Country ได้ ทำให้ความรู้สึกแตกต่างจากการเข้าไปกิน Salmon ในร้านอาหารกลางเมืองพอสมควร

ที่นั่งมีไม่เยอะ ช่วงคนแน่นๆ ที่นั่งไม่เหลือต้องรอกันหน่อย

ซื้อ Salmon กลับบ้านก็ได้

ด้านในยังมี Fish Shop & Deli มีตั้งแต่ Fresh Salmon, Sashimi Grade, Smoked Salmon, Cured Salmon, Frozen Salmon, Caviar ไปจนถึง Paté เหมาะกับคน Road Trip มาก โดยเฉพาะถ้าคืนนี้พักบ้านหรือ Airbnb ที่มีครัว สามารถซื้อกลับไปทำอาหารต่อได้ เรียกว่า… กลางวันกิน Salmon ที่ฟาร์ม กลางคืนซื้อ Salmon กลับไปกินต่อ

ร้านของที่ระลึก มีปลาแซลมอนแช่แข็งซื้อกลับไปได้…

High Country Salmon เป็นทั้ง “ที่เที่ยว” หรือ “ร้านอาหาร”?

หลังจากแวะจริงๆ ผมว่าตอบยาก เพราะถ้าบอกว่าเป็นร้านอาหารอย่างเดียวก็ไม่ใช่ ถ้าบอกว่าเป็นฟาร์มปลาอย่างเดียวก็ไม่ครบ และถ้าบอกว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวก็ยังขาดเรื่องอาหารไปอีก ผมว่า High Country Salmon เป็น Road Trip Stop มากกว่า เป็นสถานที่ที่เราสามารถแวะกินมื้อเที่ยง ดูฟาร์ม ให้อาหารปลา ตกปลา เรียนรู้เรื่อง Chinook Salmon และซื้อของกลับไปกินต่อได้ในจุดเดียว ที่สำคัญคืออยู่บน State Highway 8 ซึ่งเป็นเส้นทาง Road Trip สำคัญของ South Island อยู่แล้ว

ดังนั้นไม่จำเป็นต้องอ้อมไปไกลเพื่อมาเที่ยว

คุ้มกับการแวะไหม?

สำหรับผม คุ้ม โดยเฉพาะถ้าชอบกิน Salmon เพราะ Sashimi 100 กรัม NZ$15 หรือประมาณ 292 บาทในวันที่เราไป ผมว่าราคาดีมากเมื่อเทียบกับประสบการณ์ที่ได้กินถึงฟาร์ม แต่สิ่งที่ทำให้จำ High Country Salmon ได้ ไม่ใช่แค่ราคาหรือความสดของปลา มันคือการที่มื้อเที่ยงธรรมดาๆ ระหว่าง Road Trip กลายเป็นกิจกรรมเที่ยวไปด้วย

เรามาถึงเพื่อกินข้าว แต่กลับได้ดู Salmon ให้อาหารปลา เดินดูฟาร์ม เห็นจุดตกปลา และเรียนรู้ว่าปลาที่อยู่ในจานของเรามาจากไหน นี่แหละคือเสน่ห์ของ Road Trip New Zealand บางครั้งจุดแวะระหว่างทาง กลับกลายเป็นหนึ่งในสถานที่ที่จำได้ดีที่สุดของทริป

ข้อมูล High Country Salmon

สถานที่: High Country Salmon
ที่อยู่: 2602 Twizel-Omarama Highway, Glenbrook, Twizel, New Zealand
เส้นทาง: State Highway 8
ห่างจาก Twizel: ประมาณ 3 km

กิจกรรมหลัก

• กิน Salmon / Sashimi / Sushi
• Logans Floating Restaurant
• ให้อาหาร Salmon
• Catch-A-Fish
• Talk & Taste
• Farm Talk
• Fish Shop & Deli
• ซื้อ Fresh / Smoked / Sashimi Grade Salmon กลับได้

เวลาเปิดและราคากิจกรรมอาจเปลี่ยนแปลง แนะนำตรวจสอบข้อมูลปัจจุบันจาก High Country Salmon ก่อนเดินทาง

The post High Country Salmon New Zealand แวะฟาร์มแซลมอนกลางภูเขา กิน Sashimi สด ๆ ตกปลา ให้อาหารปลา ระหว่าง Road Trip appeared first on ChilliLazy.

เมืองตื่นทองของนิวซีแลนด์ ในตำนาน ตอนนี้เป็นร้านของฝากและของที่ระลึก

Arrowtown เมืองเล็กที่เติบโตจากยุค Gold Rush

ก่อนถึง Kawarau เราแวะ Arrowtown หรือ Kā-Muriwai ก่อน จาก Queenstown ใช้เวลาขับรถประมาณ 20 นาที เมืองนี้ทุกวันนี้ดูสงบมาก มีอาคารเก่า ร้านอาหาร คาเฟ่ และ Boutique เรียงอยู่ตามถนนเล็กๆ แต่ถ้าย้อนกลับไปปี 1862 เรื่องราวของ Arrowtown เริ่มต้นจากการค้นพบทองบริเวณ Arrow River ข่าวเรื่องทองแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ทำให้คนงานเหมืองจำนวนมากเดินทางเข้ามาในพื้นที่ ภายในปลายปีเดียวกันมีคนมากกว่า 1,500 คน เข้ามาตั้งถิ่นฐานและขุดทองตามริมแม่น้ำ

ช่วงต้นปี 1863 มีรายงานว่าทองจากพื้นที่ Arrow River ถูกนำออกมาราว 340 กิโลกรัม (มูลค่าประมาณ มูลค่าประมาณ 1,530,552,000 บาท) จากพื้นที่ขุดทองชั่วคราวจึงค่อยๆ พัฒนาเป็นเมือง

ปัจจุบัน Arrowtown ยังมีอาคารและสถานที่ประวัติศาสตร์หลงเหลืออยู่มากกว่า 70 แห่ง ทำให้เสน่ห์ของเมืองไม่ได้อยู่แค่ความน่ารัก แต่คือการเดินอยู่ท่ามกลางเมืองจริงที่ผ่านยุค Gold Rush มาแล้วกว่าร้อยปี

Buckingham Street ใจกลางเมืองเก่า

จุดที่เดินง่ายที่สุดคือ Buckingham Street อาคารเก่าหลายหลังยังคงรักษาหน้าตาแบบเดิมไว้ แต่ภายในถูกปรับให้เป็นร้านอาหาร คาเฟ่ ร้านขายของที่ระลึก และ Gallery ตรงนี้เหมาะกับการเดินเล่นแบบไม่ต้องมีแผนมาก จอดรถแล้วเดินไปเรื่อยๆ ถ่ายรูป แวะร้านกาแฟ และดูรายละเอียดอาคารเก่าก็เพลินแล้ว

Chinese Settlement อีกด้านของประวัติศาสตร์ Arrowtown

อีกจุดที่น่าสนใจคือ Arrowtown Chinese Settlement เมื่อ Gold Rush ช่วงแรกเริ่มซาลง คนงานเหมืองชาวจีนจำนวนหนึ่งถูกเชิญเข้ามาทำงานในพื้นที่ Otago แต่ชีวิตของพวกเขาไม่ได้ง่าย ชุมชนจีนต้องเผชิญกับทั้งสภาพความเป็นอยู่ที่ยากลำบากและการเลือกปฏิบัติ จนต้องตั้งชุมชนแยกออกมาบริเวณ Bush Creek

ปัจจุบันยังมีร่องรอยกระท่อมและสิ่งปลูกสร้างบางส่วนได้รับการอนุรักษ์ไว้ให้เดินชม ทำให้ Arrowtown มีทั้งด้านที่สวยงามของเมืองเก่า และอีกด้านหนึ่งที่สะท้อนประวัติศาสตร์แรงงานและการอพยพของ New Zealand

จากเมืองขุดทอง ไปยังสถานที่ที่คนยอมจ่ายเงินเพื่อกระโดดจากสะพาน

หลังจากเดิน Arrowtown กันพอประมาณ เรากลับขึ้นรถและเดินทางต่อ ไม่นานบรรยากาศก็เปลี่ยนจากเมืองเก่าเงียบ ๆ ไปเป็นวิวถนนและภูเขาแบบ South Island จนมาถึง Kawarau Bungy Centre และนี่คือจุดที่ผมรู้สึกว่า “ควรแวะ” มาก แม้จะไม่ได้ตั้งใจมากระโดด Bungy ก็ตาม เพราะที่นี่ไม่ได้เป็นแค่สถานที่เล่น Adventure แต่มันคือหนึ่งในจุดเริ่มต้นสำคัญของ Bungy Jumping ยุคใหม่

Kawarau Bridge จุดกำเนิด Commercial Bungy Jumping แห่งแรกของโลก

Kawarau Bridge Bungy เปิดให้บริการในเดือนพฤศจิกายน 1988 โดย AJ Hackett และ Henry van Asch ที่นี่ถูกยอมรับในฐานะ Commercial Bungy Jumping Site แห่งแรกของโลก ความสูงจากจุดกระโดดลงไปยังแม่น้ำ Kawarau อยู่ที่ประมาณ 43 เมตร หรือ 141 ฟุต ตอนเปิดให้บริการใหม่ ๆ ราคากระโดดอยู่ที่ประมาณ NZ$75 จากกิจกรรมที่ครั้งหนึ่งดูเหมือนเรื่องบ้าบิ่นของคนไม่กี่คน มันค่อย ๆ กลายเป็นธุรกิจ Adventure ที่แพร่ไปทั่วโลก และ Queenstown ก็เริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะเมืองแห่งกิจกรรม Extreme

ก่อนมี Kawarau Bungy มี Eiffel Tower มาก่อน

เรื่องของ AJ Hackett สนุกตรงนี้ ปี 1987 ก่อนเปิด Kawarau Bungy หนึ่งปี เขาแอบขึ้นไปบน Eiffel Tower ที่ Paris จากนั้นกระโดด Bungy ลงมาในตอนเช้า หลังลงถึงพื้นก็ถูกตำรวจฝรั่งเศสควบคุมตัว แต่ภาพการกระโดดถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก เหตุการณ์นั้นทำให้ชื่อ AJ Hackett และคำว่า Bungy Jumping กลายเป็นข่าวระดับนานาชาติ หนึ่งปีต่อมา เขากับ Henry van Asch จึงเปิด Kawarau Bridge Bungy แบบเชิงพาณิชย์ที่ New Zealand พูดง่ายๆ คือ จากการกระโดดผิดกฎหมายบน Eiffel Tower กลายมาเป็นธุรกิจ Adventure ที่ขายบัตรถูกกฎหมายทั่วโลก

ทำไม Kawarau ถึงสำคัญต่อ Queenstown

ก่อนยุค Bungy Queenstown มีธรรมชาติสวยอยู่แล้ว แต่สิ่งที่กิจกรรมอย่าง Kawarau Bungy ทำ คือเปลี่ยนภาพจำของเมืองจาก “เมืองวิวสวย” ให้กลายเป็น Adventure Capital หลังจาก Bungy ประสบความสำเร็จ กิจกรรมอื่นๆ ก็เติบโตตามมา ทั้ง Jet Boat, Skydive, Swing และ Adventure Activity อื่นๆ จนทุกวันนี้ ถ้าพูดถึง Queenstown หลายคนไม่ได้คิดถึงแค่ภูเขาและ Lake Wakatipu แต่คิดถึงคำว่า “ต้องหาอะไรหวาดเสียวเล่นสักอย่าง” และ Kawarau Bridge คือหนึ่งในสถานที่ที่เริ่มต้นภาพจำแบบนั้น

Water Touch คือ Signature ของที่นี่

จุดเด่นอีกอย่างของ Kawarau Bungy คือสามารถเลือก Water Touch ได้ ทีมงานจะคำนวณ Bungy Cord ตามน้ำหนักและเงื่อนไขในวันนั้น เพื่อให้ผู้กระโดดลงไปใกล้หรือสัมผัสผิวน้ำ Kawarau River นอกจากนี้ยังรองรับ Tandem Bungy ในบางเงื่อนไข ทำให้สามารถกระโดดพร้อมกันสองคนได้ ตรงนี้เหมาะกับคู่รักหรือเพื่อนที่อยากมีประสบการณ์ร่วมกันแบบ… ถ้าจะกลัว ก็กลัวไปด้วยกันเลย

ไม่กระโดดก็เข้ามาดูได้ฟรี

อันนี้เป็นเหตุผลที่ผมว่า Kawarau Bungy Centre เหมาะกับ Road Trip มาก Spectator สามารถเข้าชมฟรี มี Viewing Deck ให้ยืนดูคนอื่นกระโดดแบบใกล้ๆ บางคนเดินออกไปตรงขอบแบบมั่นใจมาก บางคนยืนอยู่นาน บางคนพอทีมงานนับถอยหลังแล้วก็… ยังไม่ไป แค่ยืนดูคนอื่นก็สนุกแล้ว

ภายในยังมี Café, Bar และร้านขาย Merchandise ให้นั่งพักหรือซื้อของได้ด้วย ดังนั้นต่อให้ไม่มีใครในกลุ่มอยากกระโดด ก็ยังแวะเที่ยวได้

ปัจจุบันไม่ได้มีแค่ Bungy

ตอนนี้ Kawarau Bungy Centre มีกิจกรรมอื่นเพิ่มเข้ามาด้วย เช่น

• Kawarau Swing
• Kawarau Zipride
• Package รวมหลาย Activity

Zipride เหมาะกับคนที่อยากลองอะไรตื่นเต้นแต่ยังไม่พร้อมกระโดดหัวลงจากสะพาน ส่วน Swing ก็ให้ความรู้สึกต่างจาก Bungy เพราะเป็นการเหวี่ยงออกไปเหนือแม่น้ำ ดังนั้นมากันหลายคน ไม่ต้องเล่นเหมือนกันหมด

ราคา Kawarau Bungy ปัจจุบัน

ราคาฤดูกาล 2025–2026 โดยประมาณ (ไกด์บอกว่าราคขึ้นลงอย่างกับทอง ห้าๆๆๆๆ)

• Kawarau Bridge Bungy Adult – NZ$320
• Child อายุ 10–14 ปี – NZ$280
• Kawarau Swing – NZ$240
• Kawarau Zipride – NZ$50
• Bungy + Swing – NZ$460
• Bungy + Swing + Zipride – NZ$495

ราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลาและโปรโมชั่น แนะนำเช็กราคาปัจจุบันก่อนเดินทาง

ถ้าใครวางแผนไป Queenstown และอยากจอง Kawarau Bungy / AJ Hackett Bungy ล่วงหน้า สามารถเช็กราคาและรอบว่างผ่าน Klook ได้ที่

👉 เช็กราคาและจอง Kawarau Bungy ที่นี่

ช่วง High Season รอบยอดนิยมอาจเต็ม โดยเฉพาะช่วงกลางวัน ถ้ามีวันเที่ยวค่อนข้างแน่น การจองรอบไว้ล่วงหน้าจะช่วยจัด Road Trip ได้ง่ายกว่าครับ

จาก Kawarau ถึงเวลาย้ายเมืองจริงๆ แล้ว

หลังจากดูคนกระโดดกันจนพอใจ (รอบนี้ไม่มีใครในครอบครัวโดดครับ น่ากลัวเกิน แต่ไปดูก็สนุกแล้ว) พวกเรากลับขึ้นรถอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีจุดแวะใน Queenstown แล้ว กระเป๋าทั้งหมดอยู่หลังรถ บ้านที่พักมาหลายวัน Check-out ไปแล้ว และปลายทางคืนนี้ บ้าน Airbnb ใกล้ๆ Lake Tekapo จาก Queenstown ไป Lake Tekapo ใช้เวลาขับรถประมาณ 3 ชั่วโมงกว่า หากขับตรง แต่สำหรับ Road Trip New Zealand คำว่า “ขับตรง” แทบไม่มีอยู่จริง เพราะเส้นทางระหว่างเมืองเองก็คือส่วนหนึ่งของการเที่ยว จาก Queenstown ที่เต็มไปด้วย Adventure เรากำลังมุ่งหน้าไปยัง Lake Tekapo ที่บรรยากาศเปลี่ยนไปอีกแบบ จากเสียงเรือ Jet และเสียงคนกรี๊ดบน Bungy ไปสู่ทะเลสาบสีฟ้า ภูเขา และท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว

วันนี้จึงเหมือนเป็นเส้นแบ่งพอดี

Arrowtown เล่าเรื่องอดีต
Kawarau Bungy เล่าเรื่อง Adventure
ส่วน Lake Tekapo คือ บทความต่อไปของ Road Trip New Zealand ครั้ง ฝากติดตามกันด้วยน้า…

The post รีวิว Kawarau Bungy Queenstown จุดกำเนิดบันจี้จัมพ์เชิงพาณิชย์แห่งแรกของโลก แวะ Arrowtown ก่อน Road Trip ไป Lake Tekapo appeared first on ChilliLazy.

เพราะนี่คือการเอา Jet Boat วิ่งด้วยความเร็วสูงสุดประมาณ 90 km/h ผ่านแม่น้ำที่บางช่วงทั้งตื้นและแคบ มีหน้าผาหินของ Shotover Canyon อยู่ใกล้จนรู้สึกเหมือนเรือกำลังจะพุ่งเข้าไปชน ก่อนคนขับจะหักหลบอย่างรวดเร็ว

แล้วยังไม่พอ… มี 360° Spin กลางแม่น้ำให้เล่นกันอีกหลายรอบ แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าความเร็ว คือเทคโนโลยีและระบบความปลอดภัยที่อยู่เบื้องหลัง เพราะ Jet Boat แบบนี้มีต้นกำเนิดและพัฒนาการสำคัญอยู่ที่ New Zealand นี่เอง

Shotover Jet คืออะไร?

Shotover Jet เป็นกิจกรรม Jet Boat บน Kimiākau / Shotover River บริเวณ Arthurs Point ใกล้ Queenstown ความแตกต่างจากการนั่ง Speed Boat ทั่วไปคือ เส้นทางไม่ได้อยู่บนทะเลสาบหรือแม่น้ำกว้างๆ เรือจะพาเราเข้าไปวิ่งภายใน Shotover Canyons บางช่วงเป็นช่องเขาหินที่ค่อนข้างแคบ ตัวเรือสามารถวิ่งเข้าใกล้กำแพงหินด้วยความเร็วสูง ก่อนเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว

รวมกับ Signature ของ Shotover Jet อย่าง 360° Spin ทั้งหมดนี้ใช้เวลาบนเรือประมาณ 25 นาที 25 นาทีอาจฟังดูไม่นาน… แต่ตอนนั่งจริงมีอะไรเกิดขึ้นตลอดทางจนแทบไม่มีเวลาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเลย

Shotover Jet เปิดมาตั้งแต่ปี 1965

สิ่งหนึ่งที่ผมเพิ่งรู้หลังจากมาเที่ยวคือ Shotover Jet ไม่ใช่กิจกรรมที่เพิ่งสร้างขึ้นเพื่อรับนักท่องเที่ยวยุคใหม่ กิจกรรมนี้เริ่มต้นมาตั้งแต่ ปี 1965 หมายความว่าในปี 2025 Shotover Jet มีอายุครบ 60 ปี ตลอดระยะเวลาหลายสิบปี มีการพัฒนาทั้งตัวเรือ เครื่องยนต์ ระบบ Waterjet เทคนิคการขับ และมาตรฐานความปลอดภัยอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบัน Shotover Jet อยู่ภายใต้ Ngāi Tahu Tourism ซึ่งเป็นธุรกิจการท่องเที่ยวของ Ngāi Tahu iwi แห่ง Te Waipounamu หรือเกาะใต้ของ New Zealand

ถึงขนาด Queen Elizabeth II ก็เคยมานั่ง

ภายในอาคารก่อนขึ้นเรือมี Wall of Fame ตอนแรกผมก็เดินผ่านไปเฉยๆ แต่พอดูดีๆ… มีรูปบุคคลสำคัญและคนดังจากหลายประเทศเต็มผนัง หนึ่งในภาพที่โดดเด่นที่สุดคือ Queen Elizabeth II และ Prince Philip ซึ่งเคยมาเยือน Shotover Jet ระหว่างการเสด็จเยือน New Zealand ในปี 1990

นอกจากนี้ยังมีทั้งนักกีฬา นักแสดง และบุคคลมีชื่อเสียงอีกหลายคน ตรงนี้ทำให้รู้เลยว่า Shotover Jet ไม่ได้เป็นเพียง Activity สำหรับนักท่องเที่ยว แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์การท่องเที่ยว Queenstown มาหลายสิบปีแล้ว

ทำไมเรือถึงวิ่งในน้ำตื้นขนาดนี้ได้?

นี่คือเรื่องที่ผมว่าน่าสนใจที่สุด เรือทั่วไปมักใช้ Propeller หรือใบพัด ที่ยื่นลงไปใต้น้ำ ถ้าเอาไปวิ่งในแม่น้ำตื้นที่เต็มไปด้วยหิน โอกาสที่ใบพัดหรือชุดขับเคลื่อนจะกระแทกพื้นก็ค่อนข้างสูง แต่ Jet Boat ใช้หลักการแตกต่างออกไป หัวใจสำคัญคือระบบ Hamilton Waterjet น้ำจะถูกดูดเข้าจากบริเวณใต้ท้องเรือ ผ่าน Impeller ที่เพิ่มความเร็วและแรงดัน ก่อนพ่นน้ำออกจาก Nozzle ทางด้านท้ายเรือ

พูดง่ายๆ คือ ดูดน้ำเข้า → เร่งน้ำ → พ่นออกด้านหลัง → แรงปฏิกิริยาผลักเรือไปข้างหน้า ไม่มีใบพัด ยื่นลงมาจากใต้ท้องเรือเหมือนเรือทั่วไป จึงเหมาะอย่างมากกับแม่น้ำตื้นอย่าง Shotover River

HamiltonJet เทคโนโลยีที่เกิดจาก New Zealand

ระบบ Waterjet ไม่ได้ถูกเลือกมาใช้กับ Shotover Jet แบบบังเอิญ เพราะ Sir William Hamilton ชาว New Zealand เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่พัฒนา Marine Jet Propulsion ให้สามารถใช้งานกับเรือได้จริงในช่วงทศวรรษ 1950

เป้าหมายในตอนนั้นคือการสร้างเรือที่สามารถวิ่งผ่านแม่น้ำตื้นและมีหินจำนวนมากของ New Zealand ได้ เทคโนโลยีที่เริ่มต้นจากการแก้ปัญหาการเดินเรือในประเทศนี้ ต่อมาถูกพัฒนาและใช้งานกับเรือทั่วโลก ภายใน Shotover Jet มี Hamilton Jet HJ212 แบบผ่าครึ่ง จัดแสดงอยู่ด้วย ถ้ามีเวลาแนะนำให้ลองดู เพราะเราจะเห็นชิ้นส่วนภายในและเข้าใจทันทีว่า Waterjet ทำงานต่างจากใบพัดเรือทั่วไปอย่างไร

เรือ Shotover Jet แรงแค่ไหน?

เรือ Shotover Jet รุ่นปัจจุบันใช้เครื่องยนต์ MerCruiser V8 ขนาด 350 จำนวน 2 เครื่อง กำลังรวมประมาณ 700 แรงม้า ทำงานร่วมกับ Hamilton 212 Jet Unit จำนวน 2 ชุด ระบบสามารถผลักน้ำรวมประมาณ 760 ลิตรต่อวินาที ผลลัพธ์คือ Jet Boat ที่สามารถทำความเร็วได้ประมาณ 90 km/h

ตัวเลข 90 km/h บนถนนอาจไม่ได้ฟังดูน่ากลัว แต่ลองนึกภาพว่า… เรากำลังนั่งอยู่บนเรือลำเล็ก ผิวน้ำอยู่ห่างจากตัวเราไม่มาก และสองข้างเป็นกำแพง Canyon 90 km/h เริ่มรู้สึกเร็วขึ้นมาทันที

แล้ว 360° Spin ทำได้ยังไง?

อีก Signature ที่ทุกคนรอคือ 360° Spin ก่อนหมุน Skipper จะให้สัญญาณผู้โดยสารรู้ตัว แล้วหลังจากนั้น… เตรียมตัวเปียก  หลักการสำคัญมาจากการควบคุมทิศทางของ Waterjet ด้านท้ายมี Steering Nozzle สำหรับเปลี่ยนทิศทางของกระแสน้ำ เมื่อคนขับเปลี่ยนทิศทางของ Jet อย่างรวดเร็วพร้อมควบคุมกำลังเครื่อง ตัวเรือสามารถเปลี่ยนทิศและหมุนได้อย่างรวดเร็ว

นี่คือหนึ่งในข้อดีของ Waterjet ที่ให้ Steering Response สูงมาก

รูปนี้ดาวโหลดได้จาก QR Code ของทาง Shotover Jet หลังจากที่เรานั่งเรือเสร็จ

คนขับ Shotover Jet ไม่ได้ฝึกกันไม่กี่วัน

หลังจากนั่งจริง สิ่งหนึ่งที่อดคิดไม่ได้คือ พี่รู้ได้ยังไงว่าต้องหักตรงไหน? บางจังหวะเรือพุ่งตรงเข้าหากำแพงหินจนสัญชาตญาณบอกว่า… “ไม่หลบเหรอ!” แล้วอีกเสี้ยววินาทีเรือก็เปลี่ยนทิศผ่านไปอย่างรวดเร็ว

คำตอบคือ Skipper ของ Shotover Jet ต้องผ่านการฝึกเฉพาะทางอย่างจริงจัง Shotover Jet ระบุว่าคนขับต้องผ่านการฝึกบนแม่น้ำอย่างน้อย 120 ชั่วโมง ก่อนจะได้รับอนุญาตให้ขับผู้โดยสารเชิงพาณิชย์ของ Shotover Jet

การฝึกไม่ได้มีแค่การบังคับเรือ แต่รวมถึง

• Boat Handling
• Route Familiarisation
• การอ่านสภาพแม่น้ำ
• Manoeuvre
• Defensive Driving
• Emergency Procedures
• การขับเส้นทางจริง

ในช่วงการฝึกยังมีการจำลองน้ำหนักผู้โดยสารก่อนที่จะเริ่มขับผู้โดยสารจริง ดังนั้นการเข้าใกล้กำแพง Canyon ที่เราเห็น ไม่ได้เกิดจากการขับแบบเสี่ยงดวง แต่เป็นเส้นทางที่ Skipper ต้องเรียนรู้และฝึกซ้ำมาอย่างละเอียด

แม่น้ำเปลี่ยนทุกวัน จึงต้องตรวจทุกเช้า

Shotover River เป็นแม่น้ำธรรมชาติ ไม่ได้เหมือนสนามแข่งที่วาง Track ไว้แล้วทุกอย่างจะเหมือนเดิมตลอดทั้งปีระดับน้ำ กระแสน้ำ Riverbed และสภาพแวดล้อมสามารถเปลี่ยนแปลงได้ Shotover Jet จึงมีการตรวจสอบสภาพแม่น้ำทุกเช้าก่อนเริ่มให้บริการ เพื่อดูว่ามีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิมหรือไม่ ตัว Skipper เองก็ต้องผ่าน Driver Check และการ Monitor อย่างสม่ำเสมอ

เรือก็มี Maintenance จริงจังไม่แพ้คนขับ

อีกเรื่องที่ผมชอบคือระบบ Maintenance Shotover Jet ใช้แนวคิด Reliability Centred Maintenance หรือ RCM ซึ่งเป็นแนวทางที่ถูกใช้อย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมที่ต้องการความน่าเชื่อถือสูง รวมถึงการบิน ชิ้นส่วนสำคัญจะถูกบันทึกชั่วโมงการทำงาน ตรวจสอบ และเปลี่ยนตามรอบที่กำหนด

ตัวอย่างเช่น Steering Nozzle ต้องผ่าน Crack Testing ทุก 500 ชั่วโมง และเปลี่ยนใหม่เมื่อครบ 2,000 ชั่วโมง แม้ว่าจะยังไม่พบความเสียหายก็ตาม พอรู้เรื่องเหล่านี้แล้ว การนั่งเรือพุ่งเข้าใกล้กำแพงหินด้วยความเร็ว 90 km/h ก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมานิดหนึ่ง …นิดหนึ่งจริงๆ

ก่อนขึ้นเรือต้องเตรียมตัวยังไง?

เมื่อมาถึง Shotover Jet จะมีจุด Check-in และพื้นที่รอก่อนขึ้นเรือ ทาง Shotover Jet มีเสื้อคลุมสำหรับช่วยป้องกันน้ำและลมให้ผู้โดยสาร แนะนำให้ใส่เสื้อผ้าที่เคลื่อนไหวสะดวก รองเท้าที่กระชับ และเก็บของที่ไม่ต้องการให้เปียกให้เรียบร้อย โดยเฉพาะช่วงอากาศเย็น

อย่าลืมว่า อากาศ Queenstown + ลม + เรือวิ่ง 90 km/h หนาวกว่าการยืนอยู่เฉย ๆ เยอะ

จะมีคิวเป็นรอบๆ ถ้ามาหลายคนอาจจะไม่ได้นั่งด้วยกัน

ดูคลิปบรรยากาศจริงบน Shotover Jet

อ่านว่าเรือวิ่งเกือบ 90 km/h ผ่าน Canyon แคบๆ อาจยังนึกภาพไม่ออกว่ามันเร็วและใกล้กำแพงหินขนาดไหน อันนี้เป็นคลิปที่เราจะได้หลังจากที่นั่งเรือ (มี QR Code ให้ดาวโหลด) ถ่ายจาก บนเรือ Shotover Jet จริงๆ ระหว่างวิ่งบน Shotover River มีทั้งช่วงเร่งความเร็ว พุ่งผ่าน Canyon และจังหวะ 360° Spin ที่เป็น Signature ของที่นี่

ดูในคลิปอาจรู้สึกว่าเร็วแล้ว แต่ตอนนั่งจริงความรู้สึกเร็วกว่าในคลิปอีก เพราะเรานั่งอยู่แทบติดผิวน้ำ และบางจังหวะกำแพงหินของ Canyon อยู่ใกล้จนรู้สึกว่า… “พี่จะหักแล้วใช่ไหม?”  ก่อนที่ Skipper จะเปลี่ยนทิศทางเรือผ่านไปแบบเหมือนเป็นเรื่องปกติ และนั่นทำให้ผมสงสัยเหมือนกันว่า…

คนขับต้องฝึกขนาดไหน ถึงขับเรือเกือบ 100 km/h ผ่านเส้นทางแบบนี้ได้?

ราคา Shotover Jet

ตอนที่เราเดินทาง ราคาที่หน้าร้านคือ

• Adult – NZ$159
• Child อายุ 5–15 ปี – NZ$89
• Family Pass 2 Adults + 2 Children – NZ$407

แต่ปัจจุบันราคาได้ปรับขึ้นแล้ว ราคาล่าสุดอยู่ประมาณ

• Adult – NZ$199
• Child – NZ$109
• Family Pass – NZ$507

ราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลา แนะนำตรวจสอบราคาล่าสุดจากเว็บไซต์ Shotover Jet ก่อนเดินทาง

ถ้าใครมีแพลนไป Queenstown และอยากลอง Shotover Jet แนะนำเช็กราคาและรอบว่างล่วงหน้าก่อนเดินทาง โดยสามารถดูราคาปัจจุบันและจองผ่าน Klook ได้ที่

👉 เช็กราคา Shotover Jet และรอบว่างที่นี่

ช่วง High Season บางรอบอาจเต็ม โดยเฉพาะช่วงกลางวัน ดังนั้นถ้าวันเที่ยวค่อนข้างแน่น การจองรอบไว้ก่อนจะจัดแผนได้ง่ายกว่าครับ

Shotover Jet กำลังพัฒนา Electric Jet Boat

เรื่องนี้ผมว่าเจ๋งมาก เพราะกิจกรรมที่เริ่มต้นมาตั้งแต่ปี 1965 ไม่ได้หยุดอยู่กับเทคโนโลยีเดิม Shotover Jet และ Ngāi Tahu Tourism เริ่มโครงการพัฒนา Electric Jet Boat ตั้งแต่ปี 2019 มีการนำเรือพาณิชย์เดิมมาดัดแปลงเป็นต้นแบบไฟฟ้า ทั้ง Battery Pack, Battery Management System และ Electric Motors ปี 2022 มีการทดสอบต้นแบบบน Lake Wakatipu ก่อนนำไปทดสอบบน Shotover River

เป้าหมายคือศึกษาความเป็นไปได้ในการลดการใช้เชื้อเพลิงและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในอนาคต จาก Jet Boat ที่เริ่มต้นเมื่อกว่า 60 ปีก่อน… วันนี้กำลังพยายามก้าวเข้าสู่ยุค Electric Boat แล้ว

Shotover Jet คุ้มไหม?

ถ้าชอบกิจกรรม Adventure ผมว่าควรลองสักครั้ง มันไม่ได้น่ากลัวระดับ Bungy Jumping ที่ต้องตัดสินใจกระโดดลงจากสะพานด้วยตัวเอง แต่ยังให้ความตื่นเต้นแบบที่คนทั่วไปสามารถสนุกได้

สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจกลับไม่ใช่แค่ 360° Spin แต่คือการได้รู้ว่าเบื้องหลังเรือลำนี้มีทั้งประวัติศาสตร์ของ New Zealand, เทคโนโลยี Hamilton Waterjet, การออกแบบเรือเฉพาะทาง การฝึก Skipper อย่างเข้มข้น และระบบ Maintenance ที่จริงจัง

มันจึงไม่ได้เป็นเพียง… “นั่งเรือเร็วแล้วหมุน 360°” แต่นี่คือหนึ่งในกิจกรรม Adventure ที่อยู่คู่ Queenstown มานานกว่า 60 ปี และเมื่อมาถึง Queenstown แล้ว…

น้ำก็ตื้น Canyon ก็แคบ พี่แกยังซิ่งเกือบ 100 km/h แถมหมุน 360° อีก จะไม่ลองสักครั้งจริงเหรอ?

ข้อมูล Shotover Jet Queenstown

สถานที่: Shotover Jet
ที่ตั้ง: Arthurs Point, Queenstown, New Zealand
กิจกรรม: Jet Boat ผ่าน Shotover Canyons
เวลาบนเรือ: ประมาณ 25 นาที
ความเร็ว: สูงสุดประมาณ 90 km/h
ไฮไลต์: Canyon, น้ำตื้น, High-Speed Manoeuvres และ 360° Spins
เหมาะสำหรับ: คนที่อยากลอง Adventure ใน Queenstown แต่ยังไม่อยากไปถึงระดับ Bungy หรือ Skydive

ควรจองล่วงหน้าในช่วง High Season และตรวจสอบข้อจำกัดด้านอายุ/ส่วนสูง รวมถึงสภาพอากาศและเงื่อนไขล่าสุดก่อนเดินทาง

👉 เช็กราคา Shotover Jet และรอบว่างที่นี่

The post รีวิว Shotover Jet Queenstown ซิ่งเรือเกือบ 100 km/h ฝ่า Canyon น้ำตื้น หมุน 360° กิจกรรมห้ามพลาด New Zealand appeared first on ChilliLazy.

FAB Avenue คอมมูนิตี้แห่งใหม่บนถนนประดิษฐ์มนูธรรม ที่ไม่ได้ตั้งใจทำให้เป็นเพียง Community Mall สำหรับมากินข้าวหรือดื่มกาแฟ แต่มี Top Secret Thailand เป็นหนึ่งในหัวใจสำคัญของโครงการ พอเดินเข้ามา บรรยากาศหลายส่วนให้ความรู้สึกเหมือนยกวัฒนธรรมรถแต่งญี่ปุ่นมาไว้ในกรุงเทพฯ มีทั้งรถแต่งให้ดู คาเฟ่ ราเมน ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก และมุมถ่ายรูปสไตล์ญี่ปุ่น ตอนที่เราไปโครงการยังเปิดไม่ครบทั้งหมดด้วยซ้ำ แต่สำหรับคนรักรถ แค่โซน Top Secret ก็เดินดูเพลินแล้ว

ชอบตรงนี้ รถแต่งสวยๆ เต็มไปหมด

มุมนี้ฟิวส์ ญี่ปุ่น ผมเห็นบางวัน มีรวมตัว รถแต่ง แน่นที่จอด คือ น่ามาเที่ยวมากๆ

FAB Avenue คืออะไร?

FAB Avenue เป็นคอมมูนิตี้ใหม่ ตั้งอยู่บริเวณถนนประดิษฐ์มนูธรรม ซอย 1 เขตวังทองหลาง กรุงเทพฯ แนวคิดของที่นี่ค่อนข้างแตกต่างจาก Community Mall ทั่วไป เพราะมีการนำเรื่อง รถยนต์ อาหาร คาเฟ่ และ Lifestyle มารวมกัน โดยเฉพาะวัฒนธรรมรถแต่งญี่ปุ่นหรือ JDM ที่เห็นได้ชัดจาก Top Secret Thailand ภายในโครงการมีทั้งพื้นที่เกี่ยวกับรถ ร้านอาหาร คาเฟ่ และพื้นที่สำหรับนั่งเล่นหรือถ่ายรูป

การตกแต่งหลายส่วนมีกลิ่นอายญี่ปุ่น ทั้งตัวอาคาร ป้าย และองค์ประกอบต่างๆ ทำให้บางมุมถ่ายรูปออกมาแล้วแทบไม่เหมือนอยู่กรุงเทพฯ แต่พระเอกสำหรับเราคงหนีไม่พ้น…

TOP SECRET THAILAND

ถ้าไม่อ่านข้อความ คือ ญี่ปุ่นเลย มาทำ Content กันได้

Top Secret Thailand ตำนานรถแต่งญี่ปุ่นมาอยู่เมืองไทยแล้ว

ถ้าเป็นสายรถญี่ปุ่น ชื่อ Top Secret น่าจะคุ้นหูกันดี Top Secret เป็นสำนักแต่งรถชื่อดังจากประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งโดย Kazuhiko “Smokey” Nagata บุคคลระดับตำนานของวงการรถแต่งญี่ปุ่น เอกลักษณ์ที่หลายคนจำได้คือรถ Performance Car สีทอง รวมถึงผลงานการแต่งรถญี่ปุ่นแรงๆ หลายรุ่น โดยเฉพาะ Nissan GT-R, Skyline, Supra และรถ JDM อีกหลายคัน

สำหรับประเทศไทย เบียร์ ใบหยก ซึ่งเป็นแฟนของ Top Secret มานาน ได้พูดคุยกับ Smokey Nagata ก่อนนำสิทธิ์ License ของแบรนด์มาเปิดเป็น Top Secret Thailand และเปิด Top Secret Thailand Shop ที่ FAB Avenue ร้านไม่ได้แค่เอาชื่อ Top Secret มาตกแต่งให้เหมือนญี่ปุ่น แต่เป็น Top Secret Thailand ที่มีความเชื่อมโยงกับแบรนด์ต้นฉบับจากญี่ปุ่นจริงๆ

คนรักรถน่าจะเสียเวลาอยู่ตรงนี้นานที่สุด

สิ่งที่เราชอบที่สุดตอนมา FAB Avenue คือ รถที่นำมาจอดโชว์ ไม่ใช่รถที่เอามาวางเป็นพร็อพเฉยๆ แต่มีรถแต่งจริงหลายคัน ผมอยากเห็นมานาน ทำให้พื้นที่นี้มีบรรยากาศเหมือนเป็นทั้ง Garage, Showroom และ Hangout Space ของคนรักรถในเวลาเดียวกัน

ตอนที่เราไปเห็นรถหลายคัน เช่น รถแต่งในตระกูล Toyota Supra, Nissan GT-R และ Nissan Silvia รวมถึงรถที่ตกแต่งด้วยเอกลักษณ์ของ Top Secret อีกคันที่สะดุดตามากคือรถธีม Lightning McQueen ในสไตล์ Top Secret Thailand ใครเป็นสายรถน่าจะเดินวนดูรายละเอียดกันอยู่นาน

ส่วนคนที่ไม่ได้อินเรื่องรถมากก็ยังมาเที่ยวได้ เพราะรถหลายคันกลายเป็น Photo Spot ที่ถ่ายรูปออกมาสวยและแตกต่างจากคาเฟ่ทั่วไป (จะบอกว่าพาแฟนไปด้วยได้ ^^)

รถทุกคันถ่ายรูปได้ แต่นั่งไม่ได้น้า… แค่นี้กี่ฟินละ

เสียดายอย่างเดียวไม่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ ตอนสตาร์ท คงมันกว่านี้ ไปออกท่อ เคยเห็นในคลิป !!!

Lightning McQueen ในตำนาน แต่แบบนี้ก็ดุดีนะ ชอบ ชอบ…

Top Secret Cafe คาเฟ่ที่เอา JDM Culture มาผสมกับกาแฟ

เดินดูรถเสร็จแล้วไม่ต้องไปไหนไกล เพราะภายใน FAB Avenue มี Top Secret Cafe Concept ของร้านชัดเจนมากว่าอยากให้เป็นพื้นที่สำหรับคนรักรถ ไม่ใช่แค่เอาโลโก้ Top Secret มาติดแล้วขายกาแฟ ภายในใช้ บรรยากาศ Industrial ผสม Japanese Minimalism พร้อมของตกแต่งที่เกี่ยวกับ Motorsport และ Top Secret มีทั้งรถ Top Secret, Memorabilia และของตกแต่งเกี่ยวกับรถอยู่รอบๆ ร้าน

เมนูก็เล่นกับโลกของรถ เช่น กาแฟ Signature และชื่อ Blend ที่อ้างอิงรถญี่ปุ่น ทำให้คนที่อินกับ JDM Culture น่าจะสนุกกับรายละเอียดเล็กๆ เหล่านี้ ที่สำคัญราคาถูกวางมาให้เข้าถึงได้ ไม่ได้เป็นคาเฟ่ธีมรถแล้วบวกราคาแรงเกินเหตุ โดยข้อมูลจากผู้ก่อตั้งระบุว่ากาแฟเริ่มต้นประมาณ 55 บาท

ดังนั้นจะมาดูรถแล้วนั่งดื่มกาแฟ หรือไม่ได้เป็นสายรถแต่อยากหาคาเฟ่ถ่ายรูปแปลกๆ ก็มาได้เหมือนกัน

Top Secret Ramen จากรถแต่งมาถึงราเมน

อีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจคือ Top Secret Ramen Concept ยังคงเอาวัฒนธรรมรถญี่ปุ่นมาเชื่อมกับอาหารญี่ปุ่นเหมือนเดิม ร้านตกแต่งในแนว JDM และ Motorsport ให้ความรู้สึกเหมือนเป็น Pit Stop หลังออกไปขับรถ มากกว่าจะเป็นร้านราเมนญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม เมนูเน้นราเมนหลายรูปแบบ โดยทาง Top Secret Thailand ระบุว่ามีทั้ง Tonkotsu และ Spicy Miso เป็นต้น และจุดที่น่าสนใจคือราคาเริ่มต้นประมาณ 89 บาท

สำหรับคนที่ตั้งใจมาเที่ยว FAB Avenue สามารถจัดง่ายๆ เลยว่า มาดูรถ → ถ่ายรูป → กินราเมน → จบด้วยกาแฟ แทบไม่ต้องออกไปไหน

เสียดายไม่มีเวลา ไม่ได้ชิม ทั้ง Cafe และ Ramen เลยบอกไม่ได้ว่าอร่อยมั๊ย

แต่เดี๋ยวมีซ้ำแน่นอน อาจจะเป็นช่วง Event หรือ ที่นี่เปิดครบแล้ว ทุกฟังก์ชั่น

ตอนนี้ยังไม่เต็ม แต่ก็ตื่นเต้นแล้ว

Sekai No Yamachan ก็มาเปิดที่ FAB Avenue

อีกหนึ่งร้านที่เปิดแล้วคือ Sekai No Yamachan ร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังจาก Nagoya ที่หลายคนน่าจะรู้จักจากเมนู Tebasaki หรือปีกไก่ทอดสไตล์นาโกย่า Yamachan เริ่มต้นใน Nagoya ประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1985 และปัจจุบันมีสาขาทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ รวมถึงประเทศไทย สาขา FAB Avenue จึงช่วยเติมบรรยากาศความเป็นญี่ปุ่นของโครงการได้ค่อนข้างลงตัว

ใครมาช่วงเย็นก็สามารถเปลี่ยนจากคาเฟ่มาเป็นมื้ออาหารจริงจังได้เลย

ร้านนี้ไก่ทอดคือดีย์ ต้องลอง แต่ถ้ากินต้องมีน้ำเก๊กฮวยมีฟองนิดนึง

#ดื่มไม่ขับ กลับ Taxi

มีร้านขายของที่ระลึก Top Secret ด้วย

สำหรับแฟน Top Secret อีกจุดที่น่าจะเสียเงินง่ายที่สุดคือโซน Merchandise มีของเกี่ยวกับ Top Secret ให้เลือก ทั้งเสื้อผ้า Accessories, Sticker, พวงกุญแจ ของสะสม และ Merchandise ต่างๆ สำหรับคนที่ติดตาม Smokey Nagata หรือ Top Secret มานาน การได้ซื้อของจาก Top Secret Thailand กลับไปก็น่าจะเป็น Souvenir ที่มีความหมายกว่าของฝากทั่วไป

วันที่ไป มีหลายอย่างที่อยากได้ แต่… Sold Out ซะส่วนใหญ่

จริงๆ ก็แอบเห็นจากที่ต่างๆ เวลาเปิดตัวสินค้าใหม่คนต่อคิวยาวมากกกกกก จะไปซื้อตอนนี้คงไม่มีแล้ว

นอกจากของที่ระลึกแล้ว อะไหล่ รถแต่งต่างๆ ก็มี ผมแอบวนไปด้านหลัง ต่อไปน่าจะมีอะไรเพิ่มเติมแน่ๆ คนรักรถ สายรถแต่ง ได้มาที่นี่แน่นอน

FAB Avenue ยังเปิดไม่ครบ

จุดนี้อยากบอกไว้ก่อนสำหรับคนที่จะมาตามรีวิว ตอนที่เราไป FAB Avenue ยังไม่ได้เปิดเต็มโครงการ บางส่วนยังอยู่ระหว่างการเตรียมเปิด และยังมีร้านที่จะเข้ามาเพิ่มเติมอีก จากข้อมูลและป้ายที่เราเห็นหน้างาน มีชื่อร้านอย่าง เจ๊แดง และ Santa Fe’ ที่เตรียมเข้ามาเพิ่มเติมในอนาคต เพราะฉะนั้นถ้ามาช่วงนี้ สิ่งที่เห็นอาจยังไม่ใช่ FAB Avenue ในเวอร์ชันสมบูรณ์

ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ถ้าร้านต่างๆ เปิดครบ บรรยากาศของที่นี่น่าจะคึกคักกว่านี้อีกเยอะ

ไม่ได้รักรถก็มาถ่ายรูปได้

ถึงบทความนี้จะพูดเรื่องรถเยอะ แต่จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องเป็น Car Guy ถึงจะมาได้ ตัว FAB Avenue ตกแต่งค่อนข้างมี Character มีทั้งอาคารสไตล์ญี่ปุ่น ป้ายร้าน รถแต่ง และมุมถ่ายรูปหลายจุด บางมุมให้บรรยากาศคล้าย Street Scene ญี่ปุ่น ยิ่งมีรถ JDM จอดอยู่ในฉากยิ่งถ่าย Content สนุก ใครกำลังหาที่เที่ยวกรุงเทพฯ แบบไม่ใช่ห้าง ไม่ใช่วัด และไม่ใช่คาเฟ่หวาน ๆ แบบเดิม ๆ ที่นี่ถือว่าแตกต่างพอสมควร

แล้ว FAB Avenue เหมาะกับใคร?

ถ้าเป็นแฟน Top Secret, Smokey Nagata, JDM หรือรถแต่งญี่ปุ่น ผมว่าไม่ต้องคิดเยอะ ควรมาสักครั้ง เพราะการได้เห็นรถจริง Merchandise และบรรยากาศของ Top Secret Thailand ในที่เดียว หาไม่ได้จาก Community Mall ทั่วไปแน่นอน

แต่สำหรับคนทั่วไป ผมกลับคิดว่าก็มาเที่ยวได้เหมือนกัน อาจไม่ได้เดินดูรายละเอียดเครื่องยนต์เหมือนสายรถ แต่ยังสามารถมากินอาหารญี่ปุ่น ดื่มกาแฟ ถ่ายรูปกับรถ และเดินเล่นในบรรยากาศญี่ปุ่น ๆ ได้ สิ่งที่น่าสนใจที่สุดของ FAB Avenue สำหรับผมจึงไม่ใช่แค่คำว่า “Community Mall” แต่มันกำลังกลายเป็น Community ของคนที่ชอบรถ อาหาร และวัฒนธรรมญี่ปุ่น

ตอนนี้อาจยังเปิดไม่ครบ… แต่ถ้าร้านต่าง ๆ ทยอยเปิดเพิ่มตามแผน ที่นี่น่าจะเป็นอีกหนึ่ง Hangout Spot ที่น่าสนใจของกรุงเทพฯ โดยเฉพาะสำหรับสายรถ

ข้อมูล FAB Avenue / Top Secret Thailand

สถานที่: FAB Avenue / Top Secret Thailand
ที่อยู่: ถนนประดิษฐ์มนูธรรม ซอย 1 แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพฯ 10310

ร้านที่เปิดให้บริการแล้วตอนที่เราไป

• Top Secret Thailand
• Top Secret Cafe
• Top Secret Ramen
• Top Secret Merchandise
• Sekai No Yamachan

ร้านที่เราเห็นว่ามีแผนเปิดเพิ่มเติม

• เจ๊แดง
• Santa Fe’

เนื่องจาก FAB Avenue เป็นโครงการใหม่ ร้านค้าและเวลาเปิด-ปิดยังมีการเปลี่ยนแปลง แนะนำตรวจสอบข้อมูลของแต่ละร้านก่อนเดินทาง

The post รีวิว FAB Avenue x Top Secret Thailand อาณาจักรคนรักรถ JDM กิน เที่ยว คาเฟ่ ถ่ายรูปรถแต่งระดับตำนานจากญี่ปุ่น appeared first on ChilliLazy.