โดยเฉพาะพระเอกอย่าง White Truffle Salt Bread ช่วงที่ผมไปยังจำกัดการซื้ออยู่ที่ คนละ 2 ชิ้น เห็นแบบนี้… ก็ต้องลองแล้วครับ

TRUFFLE BAKERY ร้านดังจากโตเกียวที่เอา Truffle มาใส่ในขนมปัง

ก่อนกิน มารู้จักร้านกันสักนิดครับ TRUFFLE BAKERY เป็นร้านเบเกอรี่จากประเทศญี่ปุ่น เริ่มต้นในโตเกียวช่วงปี 2017 โดยมีแนวคิดน่าสนใจตรงที่เอาวัตถุดิบที่เรามักเชื่อมโยงกับอาหารราคาแพงอย่าง Truffle มาทำให้อยู่ใกล้กับชีวิตประจำวันมากขึ้น แทนที่จะต้องไปกิน Truffle กับ Pasta หรืออาหาร Fine Dining ร้านเลือกเอามาอยู่กับสิ่งง่ายๆ อย่าง… ขนมปัง และหนึ่งในเมนูที่กลายเป็นภาพจำของร้านก็คือ White Truffle Salt Bread หรือขนมปังเกลือไวท์ทรัฟเฟิล พูดง่ายๆ คือเอา Salt Bread ที่คนญี่ปุ่นคุ้นเคย มาเพิ่ม Character ของ Truffle เข้าไป Concept ไม่ซับซ้อนเลย แต่กลับกลายเป็นหนึ่งในเมนูที่สร้างชื่อให้ร้าน

จากโตเกียวมาถึง CentralWorld

สำหรับประเทศไทย TRUFFLE BAKERY เลือกเปิดร้านแรกที่ CentralWorld ชั้น 6 ในช่วงต้นเดือนกันยายน 2569 แต่สำหรับผม เรื่อง “ร้านดังจากญี่ปุ่นมาเปิดไทย” ยังไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจที่สุด เพราะช่วงนี้ร้านต่างประเทศเข้ามาเปิดในกรุงเทพฯ กันเยอะมาก สิ่งที่ผมอยากรู้จริงๆ คือ… ขนมปังเกลือมันดีขนาดไหน ถึงมีคนยืนรอซื้อกันเรื่อยๆ แล้ววันที่ผมไป ภาพตรงหน้าก็ค่อนข้างตอบเรื่องกระแสได้ดีครับ คนต่อคิว คนซื้อ พนักงานอบขนม เอาออกมาเติม แล้วก็หมดอีก เป็นร้านเบเกอรี่ที่ผมแทบไม่ได้เห็นตู้ขนมเต็มๆ เลย ห้าๆๆๆๆๆ

White Truffle Salt Bread ช่วงที่ผมไป จำกัดคนละ 2 ชิ้น

พระเอกของร้านยังเป็น White Truffle Salt Bread ช่วงที่ผมไป ร้านจำกัดจำนวนซื้อ คนละ 2 ชิ้น ตรงนี้ขอย้ำว่าเป็นเงื่อนไขในวันที่ผมไปนะครับ ร้านอาจปรับจำนวนในอนาคตได้ ดังนั้นถ้าจะตามไปซื้อ แนะนำดูป้ายหรือสอบถามร้านในวันที่ไปอีกครั้ง รอบนี้ผมไปกัน 2 คนเลยได้มา 4 ชิ้น White Truffle Salt Bread ชิ้นละ 85 บาท แล้วก็ซื้อ White Truffle Salt Donut 95 บาท มาอีกหนึ่งชิ้น รวมรอบนี้จ่ายไป 435 บาท ไม่ได้กวาดมาทั้งร้านครับ

เริ่มจากตัวดังที่สุดก่อน ห้าๆๆๆๆๆ

Salt Bread อร่อยจริง

มาถึงเรื่องสำคัญ… อร่อยไหม? สำหรับตัว White Truffle Salt Bread ผมว่า ตัวขนมปังอร่อยครับ ถ้าตัดคำว่า Truffle ออกไปก่อน แล้วมองมันในฐานะ Salt Bread อย่างเดียว ผมชอบเลย ตัวขนมปังมีความนุ่ม ได้ความหอมมัน มีรสเค็มมาช่วยให้กินแล้วไม่จืด เป็นขนมปังที่กินเปล่าๆ ได้สบาย แล้วเป็นประเภทที่กินหนึ่งชิ้นหมดได้เร็วมาก เข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนไม่ได้อยากซื้อกลับบ้านแค่ชิ้นเดียว แต่… ปัญหาของผมอยู่ตรงคำว่า TRUFFLE

ร้านชื่อ TRUFFLE BAKERY… ผมเลยคาดหวังกลิ่นมากกว่านี้

ก่อนกินผมคาดหวังค่อนข้างสูงครับ ก็ชื่อร้าน TRUFFLE BAKERY ชื่อเมนูยังเป็น WHITE TRUFFLE SALT BREAD ในหัวผมเลยคิดว่าพอกัดเข้าไป… กลิ่น Truffle น่าจะขึ้นมาค่อนข้างชัด แต่ของที่ผมกินวันนั้น… ผมว่ากลิ่น Truffle เบาไปนิด ไม่ได้เป็นแบบเปิดถุงมาแล้วกลิ่นพุ่ง หรือกัดเข้าไปแล้ว Truffle มาเต็มทันที ผมต้องตั้งใจจับกลิ่นอยู่เหมือนกัน ตรงนี้เป็นเรื่องความชอบส่วนตัวนะครับ บางคนอาจชอบแบบนี้ เพราะกลิ่นไม่แรงจนกลบตัวขนมปัง แต่สำหรับผม… ในเมื่อมาร้านที่ชื่อ TRUFFLE BAKERY แล้ว ขอหอมกว่านี้อีกหน่อยก็ได้ ห้าๆๆๆๆๆ

เพราะฉะนั้นต้องแยกเป็น 2 คำถาม

ถ้าถามผมว่า Salt Bread อร่อยไหม? อร่อยครับ อันนี้ตอบง่ายเลย แต่ถ้าถามว่า White Truffle ชัดไหม? สำหรับชิ้นที่ผมกิน… ยังไม่เท่าที่คาดหวัง และนี่ทำให้ผมรู้สึกกับขนมชิ้นนี้ค่อนข้างแปลก คือถึง Truffle จะเบาไปหน่อย… แต่ขนมปังก็ยังอร่อยอยู่ดี ห้าๆๆๆๆๆ

อบมาเติมเรื่อยๆ แล้วก็หมดเรื่อยๆ

อีกอย่างที่ผมชอบคือบรรยากาศของร้านในวันที่ไป มันให้ Feeling ของ Bakery จริงๆ ไม่ได้มีขนมทำไว้กองเต็มตู้ตั้งแต่เช้าแล้วขายไปทั้งวัน สิ่งที่ผมเห็นคือมีการทำและทยอยเอาขนมออกมาเติม แต่ด้วยจำนวนลูกค้าที่เข้ามาซื้อเรื่อยๆ… ของเลยหายเร็วมาก บางจังหวะมองเข้าไปในตู้แล้วโล่งจนสงสัยว่า “ร้านนี้ขายอะไร?” ห้าๆๆๆๆๆ รอสักพัก… ขนมออกมาใหม่ แล้วเดี๋ยวก็มีคนหยิบไปอีก ดังนั้นถ้าไปแล้วไม่เจอเมนูที่ต้องการ ผมว่าอย่าเพิ่งรีบเดินออก ลองถามพนักงานก่อนว่า กำลังมีรอบใหม่ออกมาหรือเปล่า โดยเฉพาะ Signature อย่าง White Truffle Salt Bread

White Truffle Salt Donut 95 บาท

นอกจาก Salt Bread รอบนี้ผมซื้อ White Truffle Salt Donut ราคา 95 บาท มาลองอีกหนึ่งชิ้น ตัวนี้น่าสนใจตรงที่ยังเล่น Theme เดิมคือ White Truffle + Salt แต่เปลี่ยนจากขนมปังเกลือไปเป็น Donut ทำให้ Texture และวิธีกินต่างออกไป ถ้ามาร้านครั้งแรกและไม่ได้อยากซื้อหลายอย่าง ผมว่าลอง Signature Salt Bread ก่อนดีที่สุด แล้วถ้ายังมีพื้นที่… ค่อยขยับมาลอง Donut เพราะสุดท้ายสิ่งที่ผมอยากรู้มากที่สุดจากการมาครั้งแรกก็คือ White Truffle Salt Bread ที่ทำให้ร้านดัง มันเป็นยังไงกันแน่

ร้านไม่ได้มีแค่ White Truffle Salt Bread

ถึงรอบนี้ผมจะซื้อจริงแค่ Salt Bread กับ Salt Donut แต่ในร้านยังมีขนมอีกหลายแบบครับ มีทั้งขนมปังและเมนูที่ต่อยอดจาก Truffle รวมถึงเมนูรสญี่ปุ่นอย่าง Mentaiko และ Matcha แต่ตรงนี้ผมขอไม่รีวิวรสชาติ เพราะ… ยังไม่ได้กินครับ ห้าๆๆๆๆๆ ไว้รอบหน้าได้ลองจริงแล้วค่อยว่ากัน สำหรับผมการรีวิวอาหาร ถ้ายังไม่ได้เข้าปาก… หน้าตาน่ากินแค่ไหนก็ยังตอบไม่ได้ว่าอร่อยหรือเปล่า

สิ่งที่น่าสนใจของ TRUFFLE BAKERY คือทำของแพงให้กลายเป็นของกินง่าย

หลังจากได้ลอง ผมว่าความน่าสนใจของแบรนด์ไม่ได้อยู่ที่การเอา Truffle มาใส่ขนมปังอย่างเดียว แต่มันอยู่ที่การเปลี่ยนภาพของ Truffle ด้วย ปกติพูดถึง Truffle เรามักนึกถึงอาหารราคาแพง Pasta, Steak, Risotto หรือร้าน Fine Dining แต่ที่นี่เอามาอยู่กับ Salt Bread ถือเดินกินได้ ซื้อกลับบ้านได้ ราคาไม่ถึงหลักร้อยต่อชิ้น จากวัตถุดิบที่ดูเหมือนต้องรอโอกาสพิเศษถึงจะกิน… กลายเป็นขนมปังหนึ่งชิ้นที่แวะซื้อระหว่างเดิน CentralWorld ได้ ผมว่า Concept นี้เข้าใจง่ายมาก และน่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เมนู Signature ของร้านเข้าถึงคนได้กว้าง

TRUFFLE BAKERY CentralWorld อยู่ตรงไหน?

สาขาที่ผมไปคือ TRUFFLE BAKERY CentralWorld ชั้น 6 เป็นร้านแรกของแบรนด์ในประเทศไทย โดยเข้ามาเปิดให้บริการช่วงต้นเดือนกันยายน 2569 ถ้ามาด้วย BTS ลง สถานีชิดลม แล้วเดิน Skywalk เชื่อมมายัง CentralWorld ได้เลย หรือจะลง BTS สยามแล้วเดินมาก็ได้ ส่วนเวลาเปิด-ปิด จำนวนที่จำกัดต่อคน และเมนูที่มีในแต่ละวัน ผมแนะนำให้ตรวจสอบกับร้านอีกครั้งก่อนเดินทาง เพราะโดยเฉพาะช่วงเปิดใหม่ เงื่อนไขสามารถเปลี่ยนได้ครับ

สรุป รีวิว TRUFFLE BAKERY CentralWorld

หลังจากเห็นคนซื้อกันเรื่อยๆ เห็นขนมอบมาเติมแล้วหมด เห็น White Truffle Salt Bread จำกัดคนละ 2 ชิ้น สุดท้ายคำถามก็เหลือแค่… มันอร่อยจริงไหม? สำหรับผม อร่อยครับ แต่ต้องแยกออกเป็นสองเรื่อง สิ่งที่ผมชอบคือ ตัว Salt Bread ขนมปังทำออกมาดี นุ่ม หอมมัน เค็มกำลังดี กินง่าย เป็นขนมปังที่ต่อให้ไม่รู้จักชื่อเสียงของร้านมาก่อน ผมก็ยังรู้สึกว่าอร่อย

แต่สิ่งที่ผมอยากได้เพิ่มคือ… กลิ่น Truffle เพราะด้วยชื่อร้านและชื่อเมนู ผมคาดหวังว่ามันจะเป็นพระเอกที่ชัดกว่านี้ ของที่ผมกินวันนั้นกลับค่อนข้างเบา จนบางจังหวะรู้สึกว่า Salt Bread เด่นกว่า White Truffle ห้าๆๆๆๆๆ แต่ถามว่าจะซื้ออีกไหม? ซื้อครับ เพราะสุดท้ายถึง Truffle จะไม่แรงอย่างที่หวัง… ตัวขนมปังก็ยังอร่อย และถ้ากลับไปอีกครั้ง ผมอยากลองเมนูอื่นเพิ่มด้วย เผื่อได้เจอตัวที่ Truffle ชัดกว่าเดิม แต่ก่อนจะคิดถึงรอบหน้า… ต้องดูก่อนครับว่า รอบใหม่ออกจากเตาหรือยัง เพราะจากภาพวันที่ผมไป… อบมาเติมเมื่อไร เดี๋ยวก็หมดอีก ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว TRUFFLE BAKERY CentralWorld ร้านดังจากโตเกียว White Truffle Salt Bread อบมาเติมก็หมด… อร่อยจริง แต่ Truffle เบากว่าที่คิด appeared first on ChilliLazy.

ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่เราคุ้นเคย พอถูกจับมาเปิดเป็นร้านเต็มรูปแบบกลางห้างแล้ว… มันจะต่างจากที่เรากินกันข้างทางยังไง? รอบนี้เลยจัดทั้ง น้ำ + แห้ง แล้วก็สั่ง Topping เพิ่มไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกที… เต็มโต๊ะครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ตรอกมะระกา ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระจาก iberry Group

ตรอกมะระกาเป็นอีกแบรนด์ในเครือ iberry Group ที่หยิบอาหารไทยที่หลายคนคุ้นเคยอย่าง ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ มาทำเป็นร้านอาหารเต็มรูปแบบ Concept นี้ผมว่าน่าสนใจนะ เพราะไม่ได้พยายามเปลี่ยนก๋วยเตี๋ยวไก่มะระให้กลายเป็นอาหาร Fine Dining อะไรขนาดนั้น สิ่งที่เราคุ้นเคยยังอยู่ค่อนข้างครบ มีทั้งไก่ตุ๋น, น่องไก่, ปีกไก่, ตีนไก่, ข้อไก่, เลือด, มะระ, ไชเท้า เลือกเส้นได้หลายแบบ อยากเพิ่มอะไรก็สั่ง Topping เพิ่มได้ แต่เอาทุกอย่างมาจัดระบบใหม่ให้อยู่ในร้านที่นั่งสบายขึ้น เมนูชัดเจนขึ้น และไม่ได้มีแค่ก๋วยเตี๋ยวอย่างเดียว

ร้านสวยกว่าภาพก๋วยเตี๋ยวไก่มะระในหัวผมเยอะ

อันนี้ต้องพูดถึงครับ เพราะถ้าเดินผ่านโดยไม่ดูชื่อร้าน ผมอาจไม่คิดว่านี่คือร้านที่มี ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระเป็นพระเอก ร้านตกแต่งออกมาเป็นไทยร่วมสมัย ใช้ทั้งไม้ หวาย โคมสาน อิฐช่องลม และสีเขียวเข้ามาประกอบกัน มีรูปไก่เป็น Element อยู่ตามร้าน บรรยากาศโดยรวมยังมีความเป็นร้านอาหารไทย แต่ไม่ได้ไทยโบราณจ๋า ดู Modern ขึ้น โต๊ะเยอะพอสมควร และวันที่ผมไป… คนค่อนข้างแน่นเลยครับ ตรงนี้ผมว่าทำให้ Concept “Street Food ขึ้นห้าง” ชัดดี อาหารยังเป็นของที่เราคุ้นเคย แต่ Environment เปลี่ยนไปเลย

พระเอกคือก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระกา

มาถึงร้านนี้ครั้งแรก ผมว่าต้องเริ่มจากเมนูนี้ก่อน ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร ราคา 149 บาท เลือกได้ทั้ง น้ำ หรือ แซ่บแห้ง และยังเลือกเส้นได้หลายแบบอีก เมนูมีทั้งบะหมี่เหลือง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เส้นใหญ่ วุ้นเส้น เส้นเล็ก เส้นหมี่ และเส้นบุก รวมถึงมีเส้นไข่ขาวเป็นตัวเลือกเพิ่มเงิน รอบนี้ไหนๆ มาแล้ว… ผมเลยลองสองแบบครับ

ชามแรก แซ่บแห้ง + เส้นเล็ก

เริ่มจาก ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร แบบแซ่บแห้ง + เส้นเล็ก ราคาเริ่มต้น 149 บาท แบบแห้งของร้านสามารถเลือกระดับความเผ็ดได้ด้วย ตั้งแต่ ไม่เผ็ด เผ็ดน้อย เผ็ดปกติ ไปจนถึงเผ็ดมาก ตรงนี้ทำให้มันไม่ได้เป็นแค่ “ก๋วยเตี๋ยวแห้งเอาน้ำออก” แต่มี Character ของตัวเอง พอคลุกเส้นกับเครื่องปรุงแล้ว รสจะเข้มและชัดกว่าแบบน้ำ ส่วนตัวผม… ชอบนะ เส้นเล็กกับแบบแห้งเข้ากันดี กินแล้วมีรสในตัว ไม่จำเป็นต้องปรุงเพิ่มเยอะ ใครเป็นสายก๋วยเตี๋ยวแห้ง ผมว่าตัวนี้น่าลองครับ

อีกชาม แบบน้ำ + บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

อีกชามผมเปลี่ยนไปอีกทางเลย ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร แบบน้ำ + บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ตอนเลือกเส้นก็ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนครับ แค่อยากรู้ว่า… มาม่ากับน้ำซุปไก่มะระจะเข้ากันไหม คำตอบหลังจากกินคือ อร่อยครับ ห้าๆๆๆๆๆ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมันมี Texture และกลิ่นเฉพาะตัวอยู่แล้ว พอมาอยู่กับน้ำซุปไก่ตุ๋น ผมว่ากินง่ายและเข้ากันกว่าที่คิด ถ้ากลับไปรอบหน้า ตัวนี้ผมสั่งได้อีก

แล้ว Topping ที่เต็มโต๊ะ… ไม่ได้รวมใน 149 บาทนะครับ

อันนี้ขอเขียนตัวใหญ่ๆ ไว้ก่อนเลย เพราะเดี๋ยวเห็นรูปแล้วเข้าใจผิด Topping ที่ผมสั่งเพิ่ม คิดเงินเพิ่มแยกต่างหากครับ ห้าๆๆๆๆๆ ราคา 149 บาทคือ ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร แต่ร้านมี Add-on ให้เลือกเพิ่มอีกเยอะมาก อย่างที่ผมเห็นในเมนู เช่น

• ไชเท้าตุ๋น 49 บาท
• มะระตุ๋น 49 บาท
• ข้อไก่ตุ๋น 59 บาท
• ไก่บ้านฉีก 59 บาท
• น่องไก่ตุ๋น 69 บาท
• ตีนไก่ตุ๋น 69 บาท
• ปีกไก่ตุ๋น 79 บาท

รวมถึงเพิ่มเส้นต่างๆ ได้อีก ผมก็สั่งเพิ่มไปเรื่อยๆ… พออาหารมาครบถึงได้รู้ว่า เออ… เยอะเหมือนกันนะ ห้าๆๆๆๆๆ

ไก่ฉีก Topping แบ่งกัน 2 คนได้น้า… เยอะเลย

เครื่องแยกมาเป็นอีกชาม… พอเห็นปริมาณก็เข้าใจ

อีก Detail ที่ผมชอบคือ เครื่องที่เพิ่มมาไม่ได้เทกองลงไปในก๋วยเตี๋ยวทั้งหมด ร้านแยกมาเป็นชามให้ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอเห็นปริมาณจริง… ดีแล้วครับที่แยก เพราะถ้าเอา Topping ที่ผมสั่งเพิ่มทั้งหมดเทลงไปในชามก๋วยเตี๋ยว… ผมว่าน่าจะล้น ห้าๆๆๆๆๆ

ข้อดีอีกอย่างคือกินง่ายด้วย อยากหยิบตีนไก่มากินกับเส้นก็หยิบ อยากเพิ่มไชเท้า เพิ่มข้อ เพิ่มไก่ จัดเองได้ตามใจ จริงๆ Feeling ก็ยังคล้ายร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่เราคุ้นเคยนะ “พี่ เพิ่มตีน เพิ่มข้อ เพิ่มไชเท้า” เพียงแต่รอบนี้… เราสั่งจากเมนูใน CentralWorld ครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ไม่อยากกินรวมมิตร ก็เลือกส่วนที่ชอบได้

เมนูก๋วยเตี๋ยวไม่ได้มีแค่รวมมิตรครับ ร้านแยกตามส่วนของไก่ให้เลือกค่อนข้างละเอียด มีตั้งแต่ ก๋วยเตี๋ยวเลือดไก่ล้วน 109 บาท, ก๋วยเตี๋ยวข้อไก่ล้วน 119 บาท, ก๋วยเตี๋ยวตีนไก่ล้วน 129 บาท, ก๋วยเตี๋ยวไก่บ้านฉีก 139 บาท และก๋วยเตี๋ยวน่องไก่ล้วน 149 บาท ถ้าอยากเน้นโปรตีนก็มี ก๋วยเตี๋ยวไก่ฉีก High Protein 169 บาท หรือไม่อยากกินเส้นเลยก็มี เกาเหลารวมมิตร 169 บาท ตรงนี้ผมว่าดี เพราะแต่ละคนกินก๋วยเตี๋ยวไก่มะระไม่เหมือนกันจริงๆ บางคนรักตีนไก่ บางคนไม่แตะเลย บางคนเอาแต่น่อง ร้านเลยให้เลือก Character ของชามตัวเองได้ค่อนข้างเยอะ

มีหม้อไฟด้วย ถ้ามาหลายคนน่าสั่ง

อีกกลุ่มที่ผมเพิ่งเห็นแล้วคิดว่า ถ้ามารอบหน้าหลายคนน่าลองคือ Hot Pot มี ซุปเปอร์หม้อไฟ 219 บาท และ ซุปเปอร์ตรอกมะระกาหม้อไฟ 259 บาท ตัวหลังจัดเครื่องมาทั้งเลือด มะระ ไชเท้า ปีกไก่ ตีนไก่ และข้อไก่ Concept เหมือนยกหม้อตุ๋นจากร้านก๋วยเตี๋ยวมาไว้กลางโต๊ะ ถ้ามาคนเดียวผมว่าก๋วยเตี๋ยวง่ายกว่า แต่ถ้ามากันหลายคน… หม้อไฟ + ก๋วยเตี๋ยวคนละชาม น่าจะสนุกครับ

ของกินเล่นก็ยังวนอยู่กับ “ไก่”

ร้านนี้ใช้วัตถุดิบหลักคุ้มมากครับ ห้าๆๆๆๆๆ นอกจากก๋วยเตี๋ยว ยังมีทั้ง หนังไก่ทอด 59 บาท, ข้อไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 99 บาท, ตีนไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 109 บาท, เอ็นข้อไก่ทอด 119 บาท, ปีกไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 129 บาท, น่องไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 129 บาท รวมถึง ไก่สะเต๊ะ 139 บาท คือถ้ามากันหลายคน ผมว่าไม่ได้จำเป็นต้องกินก๋วยเตี๋ยวแล้วจบเลย สั่งของกินเล่นมาแชร์กันได้อีกเยอะ

ยำไก่บ้านฉีก 149 บาท

รอบนี้ผมสั่งอีกจานคือ ยำไก่บ้านฉีก ราคา 149 บาท เป็นอีกเมนูที่ทำให้เห็นว่าตรอกมะระกาพยายามขยับตัวเองจาก “ร้านก๋วยเตี๋ยว” มาเป็นร้านอาหารมากขึ้น เพราะวัตถุดิบเดิมอย่างไก่บ้านฉีกไม่ได้อยู่แค่ในชามก๋วยเตี๋ยว เอามาทำเป็นยำ เป็นของกินเล่น เป็นอาหารสำหรับสั่งแชร์กันได้ด้วย ดังนั้นถ้ามาหลายคน ผมว่าเมนูร้านนี้สนุกกว่ามาคนเดียวพอสมควร ได้สั่งหลายอย่างมาวางกลางโต๊ะแล้วแบ่งกันกิน

ยำไก่บ้านฉีกแซ่บ อร่อยมาก

ปิดท้ายด้วยลอดช่อง 89 บาท

กินทั้งน้ำ แห้ง ไก่ตุ๋น Topping ยำ มาถึงของหวาน… ลอดช่องครับ ห้าๆๆๆๆๆ ลอดช่อง ราคา 89 บาท ร้านใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Pandan Noodles in Coconut Milk แต่สำหรับเรา… ลอดช่องก็คือลอดช่องครับ ห้าๆๆๆๆๆ ผมว่ามันเข้ากับร้านดีนะ เพราะ Concept ตั้งแต่ของคาวไปจนของหวานยังเป็นอาหารที่คนไทยคุ้นเคย นอกจากลอดช่อง ยังมี ไอศกรีมกะทิสด, กรานิต้าชาไทยกับเฉาก๊วย, เต้าทึง และรวมมิตร ราคา 89 บาทเหมือนกัน มื้อแบบนี้จบด้วยของหวานกะทิเย็นๆ กำลังดีครับ

เครื่องดื่มก็ไทยเหมือนกัน

ร้านยังเล่น Theme ไทยต่อไปถึงเครื่องดื่ม มีทั้งชาเขียวมะลิ ชาอู่หลง แตงมะนาวโซดา เก๊กฮวย น้ำใบเตยวุ้นใบเตย กระเจี๊ยบพุทรา โอเลี้ยง โอเลี้ยงนมยกล้อ ลำไยสด น้ำอ้อยสด รวมถึงชาไทยเฉาก๊วยและเฉาก๊วยนมสด ราคาเริ่มประมาณ 65 บาท ทำให้ภาพรวมของร้านไม่ได้เหมือน Noodle Shop ที่เอาเครื่องดื่มทั่วไปมาใส่เมนูเฉยๆ แต่พยายามสร้าง Menu Universe แบบอาหารไทยให้ครบตั้งแต่คาวยันหวาน

แล้วก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ “ขึ้นห้าง” เป็นยังไง?

นี่คือคำถามที่ผมสงสัยตั้งแต่เดินเข้าร้านครับ เพราะเราคุ้นกับก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่หากินง่ายมาก แล้ววันหนึ่งมีคนเอามาเปิดร้านสวยๆ กลาง CentralWorld ชามละ 149 บาท มันคุ้มไหม? ผมว่าต้องแยกเป็นสองเรื่อง ถ้าจะเอาราคาไปเทียบตรงๆ กับร้านป๊อกๆ ข้างทาง… แน่นอนครับ คนละราคา

แต่สิ่งที่ได้เพิ่มมาคือร้านนั่งสบาย ห้องแอร์ การบริการ เมนูที่เป็นระบบ สามารถเลือกเส้น เลือกน้ำหรือแห้ง เลือกระดับความเผ็ด และ Customize Topping ได้ค่อนข้างละเอียด รวมถึงมีอาหารจานอื่น หม้อไฟ ของกินเล่น ของหวาน และเครื่องดื่มครบ มันเลยไม่ได้ขายแค่ “ก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม” แต่ขาย Experience แบบร้านอาหารเต็มรูปแบบด้วย

ส่วนเรื่องที่สำคัญที่สุดคือ… อร่อยไหม? รอบนี้ผมลองทั้งน้ำและแห้ง คำตอบของผมคือ อร่อยครับ โดยเฉพาะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบน้ำ ผมชอบเกินคาด ส่วนแห้งเส้นเล็กก็ไปอีกทางและกินสนุกดี ดังนั้นถ้าถามว่าจะกลับไปกินอีกไหม… กลับครับ แต่คราวหน้าอาจต้องควบคุมตัวเองเรื่อง Topping หน่อย ห้าๆๆๆๆๆ

ตรอกมะระกา CentralWorld อยู่ตรงไหน?

สาขาที่ผมไปคือ ตรอกมะระกา CentralWorld ชั้น 6 การเดินทางง่ายที่สุดคือ BTS ลง สถานีชิดลม แล้วเดิน Skywalk เชื่อมมายัง CentralWorld หรือ BTS สยามแล้วเดินต่อมาก็ได้ ถ้าขับรถมา สามารถจอดภายใน CentralWorld ได้ตามปกติ เวลาเปิด-ปิดและรายละเอียดสาขาอาจมีการเปลี่ยนแปลง แนะนำตรวจสอบกับร้านหรือ CentralWorld ก่อนเดินทางครับ

สรุป รีวิว ตรอกมะระกา CentralWorld

ตอนแรกผมสนใจร้านนี้เพราะ Concept ง่ายๆ เลยครับ “ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระขึ้นห้าง” มันเป็นอาหารที่เราคุ้นเคยมาก จนอยากรู้ว่าเมื่อ iberry Group หยิบมาทำเป็นร้านจริงจังกลาง CentralWorld แล้วจะออกมาเป็นยังไง พอได้กิน… ผมว่าร้านยังเก็บ Character ของก๋วยเตี๋ยวไก่มะระไว้เยอะกว่าที่คิด ยังเลือกเส้นได้ เลือกน้ำหรือแห้ง แบบแห้งเลือกระดับความเผ็ดได้ อยากกินส่วนไหนของไก่ก็เลือกได้

อยากเพิ่มตีน เพิ่มข้อ เพิ่มน่อง เพิ่มไชเท้า ก็สั่ง Topping เพิ่มได้ แค่ทุกอย่างถูกจัดให้เป็นระบบมากขึ้น

รอบนี้ผมลอง ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร 149 บาท ทั้งสองแบบ แห้งเส้นเล็ก และ น้ำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ผมชอบทั้งคู่ แต่ตัวบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับน้ำซุปนี่… ถูกใจเกินคาดครับ ส่วน Topping ที่เห็นเต็มโต๊ะ ขอเน้นอีกครั้งว่า… ไม่ได้รวมอยู่ในราคา 149 บาททั้งหมดนะครับ อันนี้ผมสั่งเพิ่มเอง ห้าๆๆๆๆๆ

ร้านมี Add-on ให้เลือกเยอะมาก ตั้งแต่ไชเท้าตุ๋น มะระตุ๋น ข้อไก่ ไก่บ้านฉีก น่องไก่ ตีนไก่ ไปจนถึงปีกไก่ ผมก็เลือกเพิ่มไปเรื่อยๆ พอมาเสิร์ฟจริงถึงได้รู้ว่า… เยอะเหมือนกันนะ ร้านเลยแยก Topping มาให้อีกชาม ซึ่งผมว่าดีแล้วครับ เพราะถ้าเททุกอย่างลงไปพร้อมกับก๋วยเตี๋ยว… ชามน่าจะล้น ห้าๆๆๆๆๆ

นอกจากก๋วยเตี๋ยว รอบนี้ยังลอง ยำไก่บ้านฉีก 149 บาท และปิดท้ายด้วย ลอดช่อง 89 บาท

ทำให้รู้สึกว่าตรอกมะระกาไม่ได้ตั้งใจเป็นแค่ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่ย้ายจากข้างทางมาอยู่ในห้าง แต่พยายามแตกเมนูให้กลายเป็นร้านอาหารเต็มรูปแบบ มีทั้งก๋วยเตี๋ยว อาหารจานเดียว หม้อไฟ ของทอด ยำ ของหวานไทย รวมถึงเครื่องดื่มไทยๆ อีกเพียบ

ส่วนร้านก็ตกแต่งสวย นั่งสบาย และยังมีกลิ่นอายความเป็นไทยอยู่เต็มๆ ดังนั้นถ้าถามผมว่า… ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระขึ้นห้างแล้วเป็นยังไง? สำหรับผม สอบผ่านครับ แน่นอนว่าราคา 149 บาท เอาไปเทียบตรงๆ กับร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระป๊อกๆ ข้างทางไม่ได้ เพราะบริบทคนละแบบกันเลย แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือร้านนั่งสบาย เมนูหลากหลาย เลือกเส้น เลือกเครื่อง เลือกน้ำหรือแห้ง และเพิ่ม Topping ในแบบที่ตัวเองชอบได้

ที่สำคัญที่สุด… ผมว่าอร่อย โดยเฉพาะ แบบน้ำ + บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อันนี้เป็น Combination ที่ตอนสั่งไม่ได้คาดหวังอะไรเป็นพิเศษ แต่กลับชอบมาก ส่วน แซ่บแห้ง + เส้นเล็ก ก็อร่อยไปอีกแบบ ถ้ามากันสองคน ผมว่าแนะนำให้สั่งคนละแบบแล้วแบ่งกันชิม จะได้รู้เลยว่าชอบฝั่งไหนมากกว่ากัน และถ้าชอบเครื่องไหนเป็นพิเศษ… ค่อยสั่ง Topping เพิ่มครับ แต่อย่าสั่งเพลินเหมือนผม ไม่งั้นจากก๋วยเตี๋ยวคนละชาม… สุดท้ายเต็มโต๊ะ ห้าๆๆๆๆๆ

The post ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระขึ้นห้างแล้ว! ตรอกมะระกา CentralWorld ลองทั้งน้ำ-แห้ง แล้วเผลอสั่ง Topping จนเต็มโต๊ะ appeared first on ChilliLazy.

ส่วนขนม… ไว้กลับไปแก้มือรอบหน้าครับ ห้าๆๆๆๆๆ แต่สิ่งที่ผมสงสัยตั้งแต่เห็นร้านครั้งแรกคือ… ธง Union Jack เต็มร้าน สถาปัตยกรรมแบบอังกฤษ มีคำว่า AMAM London ขาย Bagel, Scone, Donut, Croissant มีน้องหมาถือธงอังกฤษยืนอยู่กลางร้าน นี่ต้องเป็นร้านจาก London แน่ๆ ใช่ไหม? ปรากฏว่า… ไม่ใช่ครับ นี่คือแบรนด์เบเกอรี่ที่เกิดใน Shanghai ประเทศจีน และเพิ่งเริ่มต้นเมื่อปี 2024 เท่านั้น เรื่องนี้เริ่มน่าสนุกแล้วครับ

AMAM LONBAKERY TOWN ไม่ได้มาจาก London

ชื่อเต็มของร้านคือ AMAM LONBAKERY TOWN และถึงแม้ทั้งร้านจะเต็มไปด้วยกลิ่นอายอังกฤษ แต่ต้นกำเนิดจริงๆ อยู่ที่ เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ข้อมูลจากเขต Jing’an ของนครเซี่ยงไฮ้ระบุถึงร้าน AMAM LONBAKERY TOWN บนถนน Wujiang Road ซึ่งกลายเป็นร้านที่มีคนต่อคิวจำนวนมาก และเปิดขายเบเกอรี่ตั้งแต่เวลาเที่ยง โดยคนเริ่มมาต่อคิวกันก่อนเปิดด้วยซ้ำ

ข้อมูลธุรกิจอีกแหล่งระบุว่าแบรนด์เริ่มต้นในปี 2024 ที่ Huangpuhui Food Plaza ใน Shanghai ก่อนขยายตัวอย่างรวดเร็วไปยังทำเลสำคัญต่างๆ ในจีน ดังนั้นถ้าเห็นคำว่า London แล้วเข้าใจเหมือนผม… ไม่แปลกครับ เพราะร้านตั้งใจสร้างตัวเองขึ้นมาใน Concept London Bakery Town อยู่แล้ว

แต่เป็น… London ที่เกิดใน Shanghai ห้าๆๆๆๆๆ

จากร้านเกิดใหม่ปี 2024 ทำไมถึงดังเร็วขนาดนี้?

อันนี้น่าสนใจครับ เพราะ AMAM ไม่ใช่ Bakery เก่าแก่ร้อยปีจากอังกฤษ ตรงกันข้ามเลย แบรนด์อายุประมาณ 2 ปีเท่านั้น แต่ข้อมูลปี 2026 ระบุว่าขยายไปประมาณ 15 สาขา ตามพื้นที่สำคัญในจีน เช่น West Nanjing Road, Xintiandi, Wukang Road รวมถึงเมืองอื่นอย่าง Nanjing, Wuxi และ Beijing เหตุผลหนึ่งที่ผมว่าเห็นชัดมากจากร้าน Siam Paragon คือ… AMAM ไม่ได้ขายแค่ขนม แต่ขาย Experience ของการเดินเข้าไปใน Bakery Town

ร้านเบเกอรี่ที่ทำเหมือน Theme Park ขนาดย่อม

ถ้าไม่ได้เห็นของจริงอาจนึกภาพไม่ออกครับ AMAM ไม่ได้เป็นร้านเบเกอรี่แบบ ตู้กระจกหนึ่งตู้ เคาน์เตอร์หนึ่งอัน แล้วจบ แต่สร้างหน้าร้านเหมือนอาคารในเมืองอังกฤษขนาดย่อม สีขาว น้ำเงิน ทอง มี Union Jack รูปปั้น โคมไฟ หน้าต่าง ระเบียง ป้ายสไตล์ Vintage ตรงกลางร้านมีโต๊ะขนาดใหญ่หลายชั้นที่วางขนมเต็มไปหมด ด้านหลังยังมองเห็นพื้นที่ทำขนมอีก เดินเข้าไปแล้ว Feeling จึงเหมือนเดินเข้า Market มากกว่าร้าน Bakery ธรรมดา

สาขาต้นทางใน Shanghai ก็ใช้แนวคิดคล้ายกัน โดยข้อมูลจากทางการ Jing’an อธิบายถึงการตกแต่งแบบ London ย้อนยุค การจัดขนมในรูปแบบ Market และมีทั้งเบเกอรี่ เครื่องดื่ม รวมถึง Merchandise ภายในร้าน พอมาถึง Bangkok… Concept นี้ถูกยกมาค่อนข้างเต็มเลยครับ

แล้วน้องหมาที่ถือธงอยู่บนร้านคือใคร?

อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นแล้วจำร้านได้ทันทีคือ น้องหมา ตัวใหญ่เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ยืนอยู่ด้านบนร้าน ใส่หมวกเชฟและถือธงอังกฤษ Character นี้คือหนึ่งในภาพจำสำคัญของ AMAM และมักถูกเรียกว่า Bagel Dog ร้านใช้ Character สุนัขนี้แทบทุกส่วน หน้าร้าน ป้าย Packaging ของที่ระลึก และ Graphic ต่างๆ แม้แต่ป้ายหน้าสาขาไทยที่ผมถ่ายมา ยังเขียนว่า “Bagel Dog is ready to bring the whole Lonbakerytown to Bangkok” ทำให้ AMAM มี Brand Character ที่จำง่ายมาก เห็นน้องหมา + สีน้ำเงิน + London Theme…

ก็เริ่มจำได้แล้วว่า AMAM นี่น่าจะเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่แบรนด์เกิดในยุค Social Media แล้วโตเร็วครับ

สาขาไทยคือสาขาแรกนอกจีน

จุดนี้ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก ข้อมูลปัจจุบันระบุว่า ประเทศไทยเป็นตลาดต่างประเทศแห่งแรกของ AMAM และสาขาที่ Siam Paragon คือสาขาแรกนอกจีน พูดง่ายๆ คือ… จาก Shanghai แบรนด์ไม่ได้ไป London ก่อนนะครับ มาหาเราก่อน ห้าๆๆๆๆๆ Location ก็ไม่ธรรมดา เพราะเลือก Siam Paragon ชั้น G Siam Paragon Directory ระบุตำแหน่งร้านไว้ที่ชั้น G เช่นกัน วันที่ผมไปร้านเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ร้านยังใหม่มาก เห็นคิวแล้วก็เข้าใจครับ

250+ เมนู… ไม่รู้จะเริ่มหยิบตรงไหนจริงๆ

จุดขายใหญ่อีกอย่างคือ จำนวนขนม ข้อมูลช่วงเปิดสาขาไทยระบุว่ามีเบเกอรี่ให้เลือก มากกว่า 250 เมนู ไม่ใช่ 25 นะครับ 250+ ห้าๆๆๆๆๆ มีตั้งแต่ Croissant, Bagel, Scone, Donut, Choux, Cake, Pretzel, Salt Bread, Tart, ขนมปังหวาน, ขนมปังคาว และอีกสารพัด นี่ทำให้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมร้านต้องสร้างโต๊ะขนมตรงกลางใหญ่ขนาดนั้น เพราะของมันเยอะจริง

อย่าเพิ่งหยิบตั้งแต่โต๊ะแรก!

อันนี้ผมว่าน่าจะเป็น Tip สำคัญสำหรับรอบหน้าที่จะกลับไปกิน เวลาเข้าไป ร้านจะมี Tray ให้เราเดินเลือกขนม แต่จากที่ผมเดินดู… อย่าเพิ่งเห็นอะไรแล้วหยิบหมดตั้งแต่โซนแรกครับ เพราะเดินต่อไปอีกนิด… มีอีก เลี้ยวไปอีกด้าน… ก็มีอีก ตรงกลางหลายชั้น… ก็ยังมีอีก ห้าๆๆๆๆๆ ด้วยจำนวนมากกว่า 250 เมนู ถ้าหยิบทุกตัวที่รู้สึกว่า “น่ากิน” ตั้งแต่ 5 นาทีแรก ผมว่าถาดเต็มก่อนเดินครบร้านแน่นอน ดังนั้นรอบหน้าผมจะใช้วิธี เดินดูก่อนหนึ่งรอบ แล้วค่อยย้อนกลับมาเลือก ไม่อย่างนั้นงบบานแน่ครับ

Top 1, Top 2, Top 3 มีไว้ช่วยคนเลือกไม่ถูก

อีกอย่างที่ผมเห็นตามชั้นขนมคือป้าย Top 1, Top 2, Top 3 หลายจุด ตอนแรกอาจเข้าใจว่า Top 1 คือเมนูขายดีที่สุดของร้านเพียงตัวเดียว แต่ดูจาก Layout แล้วมี Top 1 อยู่หลายจุด จึงน่าจะเป็นการแนะนำ Bestseller หรืออันดับเด่น แยกตามกลุ่มขนม อันนี้ช่วยได้เยอะครับ เพราะมี 250+ เมนู ถ้าไม่มีป้ายบอกอะไรเลย… ผมว่ายืนเลือกถึงเย็น ห้าๆๆๆๆๆ

แล้วเมนูไหนควรลอง?

ถึงรอบนี้ผมยังไม่ได้กิน ผมเลยยังไม่ขอฟันธงว่าอะไร “อร่อยที่สุด” แต่จากเมนูและข้อมูลที่พบ มีหลายกลุ่มที่น่าสนใจสำหรับรอบหน้า หนึ่งใน Signature ที่ถูกพูดถึงคือกลุ่ม Bakewell Tart ตามด้วย Croissant หลากหลายแบบ รวมถึงกลุ่ม Bagel, Scone, Salt Bread, Pretzel และ Cake ข้อมูลล่าสุดเกี่ยวกับสาขาไทยยังพูดถึง British Chocolate Bakewell Tart ในฐานะหนึ่งในตัวเด่น รวมถึง Black Truffle Butter Salt Bread ด้วย

ถ้าผมกลับไปกินจริง… ผมจะเริ่มจาก ตัวติดป้าย Top 1 แล้วเลือก Signature จากแต่ละหมวด มากกว่าหยิบขนมหน้าตาคล้ายกันสิบตัว ไม่งั้นรีวิวจบที่… “อร่อยครับ แต่จำไม่ได้ว่าอันไหนชื่ออะไร” ห้าๆๆๆๆๆ

ที่ไทยยังมีเมนู Exclusive ด้วย

นี่เป็นอีก Part ที่ผมว่าน่าลองมากกว่าการกินเฉพาะเมนูเดียวกับจีน สาขาไทยมีการทำเมนูที่ใช้ Flavor แบบไทยเพิ่มเข้ามา และมีรายงานถึงเมนู Thai Aromatic Coconut Pie ซึ่งถูกระบุว่าเป็นเมนู Exclusive สำหรับประเทศไทย ตรงนี้ผมชอบนะ เพราะถ้าสาขา Bangkok เอาเมนู Shanghai มาวางทั้งหมดเฉยๆ…

เราก็ได้แค่ AMAM สาขาจีนที่ย้ายมาไทย แต่การมีเมนูเฉพาะประเทศทำให้สาขา Bangkok มี Character ของตัวเอง ดังนั้นรอบหน้า… Thailand Exclusive ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งตัวครับ

สำคัญ! 10 โมงร้านเปิด แต่ขนมยังไม่ขาย

อันนี้ถ้าจะไป… อ่านก่อนครับ เพราะผมถ่ายป้ายหน้าร้านมาเอง ในช่วงที่ผมไป ร้านประกาศว่า TODAY’S BAKES WILL BE READY FROM 12:00 แล้วแบ่งเวลาไว้ว่า 10:00–12:00 น. — Beverages Only มีเฉพาะเครื่องดื่ม ส่วน 12:00–22:00 น. — Bakery & Beverages Available ถึงจะเริ่มมีขนมขาย

ดังนั้นอย่าคิดว่า… “ไปตั้งแต่ห้างเปิด 10 โมง จะได้ไม่มีคิว” แล้วไปยืนหน้าร้านพร้อมความงงว่า… ขนมอยู่ไหน ห้าๆๆๆๆๆ อย่างไรก็ตาม นี่คือระบบตามป้ายที่ผมเห็น ในช่วงเปิดร้านเดือนกันยายน 2569 เวลาและระบบขายสามารถเปลี่ยนได้ในอนาคต ถ้าจะไปหลังจากนี้ แนะนำเช็กกับร้านอีกครั้งครับ

แล้วขนมออกเป็นรอบไหม?

อันนี้ผมหาข้อมูลเพิ่มแล้ว แต่ยังไม่พบประกาศทางการที่ระบุว่า

• 12:00 รอบหนึ่ง
• 14:00 รอบหนึ่ง
• 16:00 รอบหนึ่ง

หรือมีตาราง Batch แบบตายตัว ดังนั้นผมจะไม่เขียนว่าร้านมี “รอบอบทุกกี่ชั่วโมง” สิ่งที่ยืนยันได้จากป้ายที่ผมเห็นคือ Bakery เริ่มขายเวลา 12:00 น. ในช่วงเปิดตัว หลังจากนั้นเป็นการขายและเติมสินค้าไปตลอดช่วง Bakery Service ถ้าตั้งใจไปล่าเมนูใดเมนูหนึ่งโดยเฉพาะ… ผมว่าเช็กกับร้านตรง ๆ ก่อนดีที่สุดครับ

แล้วทำไม Shanghai ก็ต้องต่อคิว?

ตอนแรกผมนึกว่าคิวที่ Siam Paragon ยาวเพราะเป็นร้านใหม่ ซึ่งก็คงมีส่วนเยอะครับ แต่พอไปหาข้อมูลสาขา Shanghai… ที่นั่นก็ต่อครับ ห้าๆๆๆๆๆ

รายงานของเขต Jing’an เมื่อเดือนมกราคม 2025 พูดถึง AMAM บน Wujiang Road ว่าแม้เปิดมาเกือบสองเดือนแล้วก็ยังมีคนต่อแถวยาวทั้งวันธรรมดาและวันหยุด ร้านเริ่มขายตอนเที่ยง แต่มีลูกค้าเริ่มมาต่อคิวตั้งแต่ประมาณ 11 โมง แปลว่าปรากฏการณ์ “ร้านเปิดเที่ยง คนมารอก่อน” ไม่ได้เพิ่งเกิดที่กรุงเทพฯ ต้นทางก็เป็นครับ

ทำไม AMAM ถึงกลายเป็นร้าน Social Media ได้ง่ายมาก?

เดินดูร้านแล้วผมว่าเข้าใจเลย เพราะทุกอย่างถูกออกแบบให้มีอะไรถ่าย หน้าร้านก็ถ่ายได้ Bagel Dog ก็ถ่ายได้ โต๊ะขนมก็ถ่ายได้ Packaging ก็มี Character ขนมเองก็มีสี รูปทรง และ Topping เยอะ แถมร้านยังมีความ Maximalist คือไม่ได้ Minimal เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ใส่มาเต็ม London, Vintage, ทอง, น้ำเงิน, Union Jack, รูปปั้น หมา ขนม 250 กว่าเมนู มันเลยเกิดภาพที่เห็นแล้วรู้ทันทีว่า “นี่ร้าน AMAM”

Time Out Bangkok เองก็อธิบายร้านว่าเป็น British-inspired vintage bakery และชี้ถึงทั้ง Packaging และหน้าร้านที่ถ่ายรูปขึ้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้แบรนด์มีคุณสมบัติของ Viral Bakery ชัดเจน

รอบนี้ผมไม่ซื้อ… เพราะคิวไม่ไหวจริง ๆ

กลับมาที่ประสบการณ์ของผมครับ รอบนี้ตั้งใจว่าจะมาดูร้านและถ้าไหวก็ซื้อกลับไปลอง แต่พอเห็นคิว… ไม่ไหวครับ ห้าๆๆๆๆๆ แถวลากออกมาจากหน้าร้าน ข้างในก็ยังมีคนเลือกขนมกันเต็ม แล้วร้านเพิ่งเปิดใหม่ กระแสยังแรงมาก สุดท้ายผมเลยตัดสินใจว่า ถ่ายรูปก่อน ขนมเอาไว้รอบหน้า

ข้อดีคือได้เดินดูร้านค่อนข้างละเอียด ได้เห็น Layout ดูเมนู ดูป้าย Top Sellers เห็นครัว เห็นระบบเลือกขนม แล้วก็ได้ข้อมูลเรื่องเวลาเริ่มขาย Bakery กลับมาด้วย เหลือ Mission เดียว… กิน ห้าๆๆๆๆๆ

รอบหน้าจะกลับไปตอนไหนดี?

ถ้าอิงจากระบบที่ผมเจอรอบนี้ ผมคงไม่เลือก เสาร์-อาทิตย์ ตอน 12:00 น. ถ้าไม่จำเป็น เพราะนั่นคือการเอา Weekend ร้านใหม่ เวลา Bakery เริ่มขาย มารวมกัน Combo ใหญ่เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ถ้าไม่รีบตามกระแส ผมอยากลอง วันธรรมดาหลังเที่ยงไม่นาน มากกว่า อย่างน้อยขนมเริ่มออกแล้ว และมีโอกาสเจอคนเบากว่าวันหยุด แต่ตรงนี้เป็น Strategy ของผมเองนะครับ ไม่ได้หมายความว่าร้านรับประกันว่าช่วงนั้นคิวจะสั้น ดูจากความฮิต… อาจไปถึงแล้วเจอเหมือนเดิมก็ได้ ห้าๆๆๆๆๆ

AMAM LONBAKERY TOWN อยู่ตรงไหน?

• AMAM LONBAKERY TOWN Thailand
• Siam Paragon ชั้น G
• เดินทางสะดวกด้วย BTS Siam มีทางเชื่อมเข้าสู่ Siam Paragon
• ในช่วงที่ผมไปเดือนกันยายน 2569 ป้ายหน้าร้านระบุ
• 10:00–12:00 น. เครื่องดื่ม
• 12:00–22:00 น. Bakery + เครื่องดื่ม
• ใครจะไปหลังจากช่วงเปิดตัว แนะนำตรวจ

The post รีวิว AMAM LONBAKERY TOWN Siam Paragon นึกว่ามาจากลอนดอน… ที่แท้เบเกอรี่ดังจากเซี่ยงไฮ้! 250+ เมนู เปิดไทยคิวยาวมาก appeared first on ChilliLazy.

ร้านทงคัตสึจาก Nihonbashi โตเกียว ผมได้ลองสันในที่เรียกว่า Chateaubriand (ชาโตบริยองด์) แล้ว… อร่อยมาก นุ่ม ฉ่ำ เนื้อละเอียด ทั้งที่แทบไม่มีไขมันแบบที่ผมชอบเลย ตอนแรกผมก็งงครับ ทำไมสันในรอบนี้ถึงต่างจากที่เคยกิน? พอเปิดเมนูอ่านจริงๆ ถึงเพิ่งเข้าใจว่า… สันในที่ผมกิน ไม่ใช่ Tenderloin ทั่วไป แต่มันคือส่วนที่คัดมาจาก ช่วงกลางของ Tenderloin อีกที และส่วนนี้มีชื่อว่า Chateaubriand เออ… เพิ่งรู้เหมือนกันครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ร้านไม่ใหญ่มาก คนแน่นตลอด แนะนำให้ไปต้ังแต่เช้า ไม่งั้นรอนานแน่นอน

Tonkatsu HAJIME ร้านทงคัตสึจาก Nihonbashi โตเกียว

Tonkatsu HAJIME มีต้นทางจาก Nihonbashi กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ก่อนมาเปิดสาขาแรกในประเทศไทยที่ CentralWorld ในปี 2026 สิ่งที่ทำให้ร้านนี้น่าสนใจ ไม่ใช่แค่คำว่า “ร้านจากโตเกียว” แต่คือความจริงจังกับสิ่งที่ดูเหมือนง่ายมากอย่าง… หมูทอด ปกติร้านทงคัตสึส่วนใหญ่ เราคุ้นกับคำถามว่า สันนอกหรือสันใน? แต่ HAJIME แยก Character ของหมูออกมาถึง 4 Cuts ได้แก่

• Ribeye (ริบอาย) — ไขมันแทรกเยอะ นุ่ม ฉ่ำ เหมาะกับสายมัน
• Loin (สันนอก) — มีทั้งเนื้อแดงและไขมันค่อนข้างสมดุล
• Tenderloin (สันใน) — เนื้อล้วนกว่า ไขมันต่ำ เนื้อละเอียดและนุ่ม
• Chateaubriand (ชาโตบริยองด์) — คัดเฉพาะช่วงกลางของ Tenderloin ซึ่งเป็นส่วนที่ผมกินในมื้อนี้ครับ

ตรงนี้แหละที่ผมเพิ่งได้เรียนรู้อะไรใหม่จากการมากินทงคัตสึร้านนี้

เดี๋ยวนะ… Tenderloin กับ Chateaubriand ไม่เหมือนกันเหรอ?

จริงๆ แล้ว Chateaubriand ก็เป็น Tenderloin ครับ แต่ไม่ได้หมายถึง Tenderloin ทั้งชิ้น ลองนึกภาพสันในหมูเป็นเนื้อชิ้นยาวๆ บริเวณต้น กลาง และปลายจะมีขนาดและรูปทรงไม่เท่ากัน ส่วนที่ HAJIME เรียกว่า Chateaubriand คือการเลือกเฉพาะ ช่วงกลางของ Tenderloin บริเวณนี้มีเนื้อละเอียด นุ่ม และรูปทรงค่อนข้างสม่ำเสมอ และเนื่องจากหมูหนึ่งตัวมีส่วนตรงนี้ให้ตัดออกมาได้จำกัด ในเมนูจึงระบุว่า Limited Availability พูดแบบง่ายที่สุดก็คือ

• Tenderloin = สันใน
• Chateaubriand = คัดเฉพาะช่วงกลางของสันในมาเสิร์ฟ

ดังนั้น Chateaubriand ไม่ใช่สายพันธุ์หมู และไม่ได้เป็นเนื้อคนละส่วนกับ Tenderloin มันเป็นส่วนพิเศษที่อยู่ภายใน Tenderloin อีกทีครับ

แล้วทำไมชื่อ Chateaubriand ฟังเหมือนเนื้อวัว?

อันนี้เป็นเหตุผลที่ตอนแรกผมก็งงครับ เพราะเวลาได้ยินคำว่า Chateaubriand ส่วนใหญ่เราจะเจอในร้าน Steak และใช้เรียกเนื้อ Tenderloin ส่วนกลางของวัว แต่แนวคิดเรื่องการคัดส่วนกลางที่นุ่มของ Tenderloin สามารถนำมาใช้กับหมูได้เช่นกัน HAJIME จึงมีเมนู Pork Chateaubriand หรือถ้าจะเรียกให้คนไทยเข้าใจง่ายๆ ก็คือ

“สันในหมูส่วนกลางที่คัดมาเป็นพิเศษ”

พอเข้าใจแบบนี้… ผมเริ่มสนใจจานตรงหน้ามากกว่าเดิมอีกครับ

Chateaubriand — ตัวที่ทำให้ผมเปลี่ยนใจเรื่องสันใน

แล้วก็มาถึงตัวที่ผมกินจริง ปกติผมไม่ค่อยชอบสันใน เพราะมัน Lean ไขมันน้อย ผมเลยคิดมาตลอดว่า ถ้าอยากได้ทงคัตสึฉ่ำ ๆ ก็ควรไปเลือกส่วนที่มีมันเยอะกว่า แต่ Chateaubriand ของ HAJIME ทำให้ความคิดนี้เปลี่ยนไปพอสมควรครับ

สิ่งแรกที่เห็นคือ…

ชิ้นหนา แล้วพอเห็นความหนา + รู้ว่าเป็นสันใน ผมยิ่งกลัวเลยว่า ข้างในจะแห้งไหม?

แต่พอกัด… ผิดคาดครับ นุ่มมาก เนื้อละเอียด แล้วที่สำคัญคือ ฉ่ำ ไม่ได้แห้งหรือฝืดอย่างที่ผมกลัว ทั้งที่ไม่ได้มีไขมันแทรกเยอะๆ มาช่วยเหมือน Ribeye หรือ Loin อันนี้แหละที่ผมประทับใจที่สุด เพราะการทำเนื้อที่มีไขมันเยอะให้นุ่มฉ่ำยังพอเข้าใจได้ ไขมันช่วยอยู่แล้ว แต่การทำ เนื้อ Lean ชิ้นหนา ให้ออกมานุ่มและยังรักษาความชุ่มฉ่ำเอาไว้… ผมว่าตรงนี้เห็นฝีมือการทอดชัดกว่าครับ

หมูชิ้นหนาขนาดนี้ ทำไมยังนุ่มฉ่ำ?

หนึ่งในเทคนิคที่ HAJIME ให้ความสำคัญคือการควบคุมอุณหภูมิในการทอด โดยเฉพาะหมูแบบ Thick Cut แนวคิดของ Low-Temperature Frying คือไม่ได้เร่งทอดด้วยน้ำมันร้อนจัดอย่างเดียว แต่ควบคุมความร้อนให้ค่อย ๆ เข้าไปถึงด้านในของเนื้อ เพราะโจทย์ของหมูชิ้นหนาคือ… ถ้าไฟแรงเกินไป ด้านนอกอาจสีสวยแล้ว แต่ข้างในยังไม่ถึง ถ้าฝืนทอดต่อ… ด้านนอกก็เข้มเกินไป หรือถ้าความร้อนเข้าเนื้อนานเกินไป ความชุ่มฉ่ำก็หาย ยิ่งเป็น Chateaubriand ที่มีไขมันต่ำ ยิ่งเห็นผลของการควบคุมการทอดชัดครับ ของที่ผมกิน ด้านนอกได้ความกรอบของแป้ง แต่ข้างในยังนุ่มและฉ่ำ นี่คือส่วนที่ผมชอบที่สุดของมื้อนี้เลย

แล้วอีก 3 Cuts ต่างกันยังไง?

พอเข้าใจ Chateaubriand แล้ว อีกสามส่วนในเมนูก็เริ่มน่าสนุกขึ้นครับ

Ribeye — ริบอาย

ตัวนี้ไปคนละทางกับ Chateaubriand เลย มี Marbling หรือไขมันแทรกเยอะที่สุด เวลาทอดจะได้ทั้งความนุ่ม ความฉ่ำ และรสหวานมันจากไขมัน ถ้าถามจาก Preference เดิมของผม… ปกติผมน่าจะเลือกตัวนี้ครับ ห้าๆๆๆๆๆ

Loin — สันนอก

เป็นตัวกลางระหว่างเนื้อกับไขมัน มีไขมันติดมาพอให้ได้ความฉ่ำ แต่ยังมี Texture ของเนื้อชัด นี่คือส่วนที่เราคุ้นเคยกับทงคัตสึมากที่สุดส่วนหนึ่ง ถ้าไม่รู้จะเลือกอะไร… ผมว่า Loin เริ่มง่ายครับ

Tenderloin — สันใน

เนื้อละเอียด ไขมันต่ำ Lean กว่า Ribeye และ Loin เหมาะกับคนที่อยากกินทงคัตสึนุ่มๆ แต่ไม่ต้องการไขมันเยอะ แล้วถ้าอยากขยับไปอีกขั้น… ก็คือ Chateaubriand คัดช่วงกลางของ Tenderloin มาอีกที

Signature ของ HAJIME คือ Yaki Katsudon

นอกจากการเลือก Cut ของหมูแล้ว อีกอย่างที่ทำให้ HAJIME แตกต่างคือ Yaki Katsudon Katsudon ที่เราคุ้นกัน ส่วนใหญ่จะเอาทงคัตสึไปทำต่อกับน้ำซอส หอมใหญ่ และไข่ ข้อดีคือฉ่ำและอร่อย แต่ผลข้างเคียงคือ… แป้งที่ทอดมากรอบๆ โดนน้ำซอสจนเริ่มนิ่ม

HAJIME เลือกทำ Yaki Katsudon ซึ่งพยายามรักษา Character ของ Tonkatsu เอาไว้มากขึ้น จึงยังได้ความเป็นหมูทอดอยู่ แต่กินพร้อม ข้าว ไข่ และซอส ในคำเดียวกัน เป็นอีกหนึ่ง Signature ที่ร้านชูค่อนข้างชัดครับ

Chateaubriand Yaki Katsudon มี 2 ขนาด

สำหรับตัวที่ผมพูดถึงมาตลอดอย่าง Chateaubriand ร้านมีให้เลือก Chateaubriand Yaki Katsudon 150 กรัม — 380 บาท และถ้าอยากจัดหนัก 300 กรัม — 590 บาท ตัว 300 กรัมถูกวางเป็น Signature Size แต่เนื่องจาก Chateaubriand เป็นส่วนที่มีปริมาณจำกัด จึงไม่ได้รับประกันว่าจะมีตลอดครับ ใครตั้งใจมากินตัวนี้โดยเฉพาะ อาจต้องเผื่อใจเรื่องของหมดไว้หน่อย

Chateaubriand คือดีย์มาก จากที่ไม่กินสันใน แต่ที่นี่ชอบเลย

สายมันก็มี Ribeye Yaki Katsudon

ส่วนคนที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วคิดว่า… “ไม่เอา ผมต้องการมัน” ห้าๆๆๆๆๆ มี Pork Ribeye Yaki Katsudon 170 กรัม — 450 บาท และ Thick Cut Signature 340 กรัม — 580 บาท ตัวนี้จะไปคนละทางกับ Chateaubriand ชัดเจน ถ้ากลับไปอีก ผมอยากลองสั่งสองตัวมาเทียบกันเลยครับ Ribeye สายมัน VS Chateaubriand สาย Lean น่าจะสนุกดี

สันนอก ก็ยังอร่อย แต่ใครยังไม่เคยกินสันใน แวะไปกินกันก่อนสำหรับร้านนี้

อย่าเพิ่งราดซอส… Chateaubriand ลองกินกับ Ume Salt ก่อน

อีกอย่างที่ผมชอบของร้านนี้คือ บนโต๊ะมี เกลือให้เลือก 3 แบบ

• Sea Salt — เกลือทะเล
• Wasabi Salt — เกลือวาซาบิ
• Ume Salt — เกลือบ๊วยญี่ปุ่น

ปกติเวลากินทงคัตสึ หลายคนน่าจะหยิบซอสทงคัตสึมาราดก่อนเลย แต่ถ้าสั่ง Chateaubriand ผมว่า… อย่าเพิ่งครับ ลองกินเนื้อเปล่าๆ ก่อนสักคำ แล้วคำต่อมาเอา Ume Salt โรยบนทงคัตสึนิดเดียว เน้นว่า โรยนิดเดียวพอ ไม่ต้องเอาหมูไปจิ้มเกลือนะครับ เพราะ Ume Salt มีทั้งความเค็มและกลิ่นรสของบ๊วยอยู่แล้ว พอโดน Chateaubriand ร้อนๆ แค่บางๆ รสเค็มจะช่วยดึงความหวานของเนื้อหมูขึ้นมา แล้วมีความเปรี้ยวอ่อน ๆ ของ Ume ตามมาตัด

อันนี้… อร่อยมากครับ

โดยเฉพาะ Chateaubriand ของ HAJIME ที่เนื้อละเอียด นุ่ม และฉ่ำอยู่แล้ว ทั้งที่ไขมันไม่เยอะ พอโรย Ume Salt เบาๆ มันไม่ได้เข้าไปกลบรสหมูเหมือนซอส แต่กลับทำให้รสของเนื้อเด่นขึ้นมาอีก ผมถึงรู้สึกว่า จานนี้ไม่จำเป็นต้องรีบราดซอสเลย ถ้าอยากลองให้ครบ ร้านยังมี Sea Salt และ Wasabi Salt ให้เปลี่ยนรสระหว่างคำได้อีก แต่ถ้าถามผมว่าชอบตัวไหน… Ume Salt ครับ โรยนิดเดียวบน Chateaubriand แล้วกินตอนร้อนๆ จากคนที่ปกติไม่ค่อยเลือกทงคัตสึสันใน… รอบนี้ทั้ง Chateaubriand + Ume Salt ทำผมเปลี่ยนใจเลยครับ.

ชูรสหมูทอดได้ดีมาก หวานขึ้นมาเลย

ข้าวกับกะหล่ำปลี เติมได้ตลอดมื้อ

อีกอย่างที่ผมชอบเวลาไปร้านทงคัตสึคือ ข้าวกับกะหล่ำปลีเติมได้ HAJIME ก็มีครับ ร้านระบุว่า Japanese Rice และ Shredded Cabbage เติมได้ตลอดมื้อ กะหล่ำปลีสำคัญมาก โดยเฉพาะถ้ากินหมูชิ้นหนา กินหมู ตามด้วยกะหล่ำปลีกรอบๆ ช่วยตัดความมันและ Reset ปาก แล้วค่อยกลับไปกินหมูใหม่ ส่วนข้าว… เติมได้ก็คือเติมครับ ห้าๆๆๆๆๆ

อยากกินเป็นมื้อเต็ม เพิ่ม Full Course ได้

ในเมนูมี Option Full Course เพิ่ม 150 บาท ได้ทั้ง Set Meal พร้อม Barley Tea แบบ Refill และ Ice Cream เหมาะกับคนที่อยากกินเป็นมื้อเต็มๆ มากกว่าสั่งเฉพาะ Main Dish

ไอติมในคอร์ส ยูสุ สดชื่นมาก

นอกจากหมู มีของทอดอื่นให้ลองด้วย

ถ้ามากันหลายคน ร้านมี À la carte ให้เพิ่มอีกหลายอย่าง

• Fried Shrimp — 120 บาท
• Fried Conger Eel — 260 บาท
• Fried Kisu Fish — 120 บาท

ผมว่ามากัน 2-3 คนแล้วสั่ง Main คนละ Cut จากนั้นเพิ่มของทอดมาแชร์ เป็นวิธีลองร้านนี้ที่น่าสนุกครับ

ส่วนของเมนูเพิ่มเติมนี้ ผมว่าเฉยๆ ถ้าสั่งหมูเซ็ทใหญ่มาแล้วแนะนำไม่ต้องสั่งเพิ่มครับ

กินแค่หมู 300 กว่ากรัม ก็อิ่มมากแล้ว

Tonkatsu HAJIME CentralWorld อยู่ตรงไหน?

• CentralWorld ชั้น 7 ห้อง 709/1
• เปิดประมาณ 10.00–22.00 น.
• เบอร์โทร 084-351-6549
• BTS สยาม หรือ BTS ชิดลม แล้วเดิน Skywalk เข้า CentralWorld
• สามารถจอดรถภายใน CentralWorld ได้

HAJIME มาเปิดสาขาแรกในประเทศไทยช่วงปลายเดือนกรกฎาคม 2026 ดังนั้นช่วงมื้อกลางวัน มื้อเย็น และวันหยุดอาจมีคิว แนะนำเผื่อเวลาไว้ครับ ผมไปประมาณ 10.30 น. ได้กินตอน 11 โมงกว่า

สรุป รีวิว Tonkatsu HAJIME CentralWorld

ก่อนมาร้านนี้… ถ้าให้ผมเลือกระหว่าง สันนอก กับ สันใน ผมเลือกสันนอกครับ เพราะผมชอบไขมัน และคิดมาตลอดว่าไขมันนี่แหละที่ทำให้ทงคัตสึนุ่มและฉ่ำ แต่ HAJIME ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรใหม่สองอย่าง อย่างแรกคือ… Tenderloin กับ Chateaubriand ไม่ได้หมายถึงสิ่งเดียวกันเสียทีเดียว Tenderloin คือสันใน ส่วน Chateaubriand ที่ร้านเสิร์ฟคือการคัดเฉพาะ ช่วงกลางของสันใน ซึ่งมีเนื้อละเอียด นุ่ม และมีปริมาณจำกัด และอย่างที่สอง… เนื้อไม่จำเป็นต้องมีไขมันเยอะ ถึงจะนุ่มฉ่ำได้ เพราะ Chateaubriand ที่ผมกินรอบนี้ ชิ้นหนา ไขมันน้อย แต่กลับนุ่มมาก เนื้อละเอียด และที่สำคัญ… ฉ่ำ

นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมประทับใจที่สุดของมื้อครับ จากคนที่ปกติเปิดเมนูทงคัตสึแล้วมองข้ามฝั่งสันในแทบทุกครั้ง รอบนี้กลับกลายเป็นว่า… Chateaubriand เป็นตัวที่ผมอยากพูดถึงมากที่สุด ถ้าคุณเป็นสายสันนอกหรือสายมันเหมือนผม แล้วปกติรู้สึกว่า Tenderloin น่าเบื่อหรือกลัวจะแห้ง

ผมว่าไป HAJIME แล้วลอง Pork Chateaubriand ดูสักครั้งครับ อย่างน้อยสำหรับผม… มันทำให้ความคิดที่ว่า “ทงคัตสึจะฉ่ำ ต้องมีมันเยอะๆ” เปลี่ยนไปเลยครับ.

The post รีวิว Tonkatsu HAJIME CentralWorld ทงคัตสึจากโตเกียว สันใน (ส่วนพิเศษ) ชิ้นหนาแต่กลับนุ่มฉ่ำ จนคนไม่ชอบสันในอย่างผมยังยอม appeared first on ChilliLazy.

เห็นคิวแล้วคำถามแรกในหัวไม่ใช่… “อร่อยไหม?” แต่เป็น… “แล้วโปรจะเหลือถึงผมไหมเนี่ย?” ห้าๆๆๆๆๆ สุดท้ายก็ยืนต่อครับ ไหนๆ มาแล้ว รอกันพักใหญ่ แต่โชคดีว่ายังทันโปรโมชั่น และแน่นอนว่าเมนูแรกที่ต้องลองก็คือพระเอกที่ทำให้คนมายืนต่อแถวกันตั้งแต่เช้า Beef Wellington Croissant

Beef Wellington ไปอยู่ใน Croissant ได้ยังไง?

จริงๆ แค่ชื่อก็น่าสนใจแล้วครับ เพราะถ้าพูดถึง Beef Wellington ภาพที่หลายคนนึกถึงคือเนื้อวัวชิ้นใหญ่ ห่อด้วย Mushroom Duxelles แล้วหุ้ม Pastry ก่อนเอาไปอบ แต่ Flour n Flutter เอา Idea นี้มาย่อขนาดลง แล้วเปลี่ยนให้กลายเป็น Beef Wellington Croissant ด้านนอกเป็น French Butter Pastry ที่ทำเป็นชั้นๆ ด้านในมีเนื้อวัวและ Mushroom Duxelles หน้าตาตอนผ่าครึ่งจะเห็นเนื้ออยู่ตรงกลาง ล้อมด้วยไส้เห็ด แล้วมีชั้นแป้งหุ้มอยู่ด้านนอก เอาจริง…

ตอนรับมาครั้งแรกผมแอบคิดว่า “ชิ้นไม่ได้ใหญ่มากนะ” ห้าๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะถ้ามองราคาปกติ 269 บาท แต่เรื่องแบบนี้สุดท้ายต้องกินครับ

แล้วมันอร่อยไหม?

อร่อยครับ อันนี้ให้เลย สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือ แป้ง กัดด้านนอกเข้าไปจะกรอบก่อน แต่ไม่ได้กรอบแข็ง พอผ่านชั้นนอกเข้าไป ด้านในยังมีความนุ่มและได้กลิ่นหอมของเนย มันเลยมีทั้ง กรอบนอก + นุ่มใน อยู่ในคำเดียวกัน ส่วนเนื้อด้านในก็นุ่มกว่าที่คิด ไม่ได้อบจนแห้งหรือแข็ง พอกินพร้อม Mushroom Duxelles และ Pastry ด้านนอก ทุกอย่างค่อนข้างไปด้วยกันได้ดี ได้ความหอมมันจากแป้ง ความนุ่มและรสของเนื้อ แล้วมีเห็ดเข้ามาช่วยเพิ่มความเข้มข้น จากตอนแรกที่ยืนต่อเพราะอยากรู้ว่า… “คนรออะไรกัน?” พอกินแล้วก็เริ่มเข้าใจครับ ไม่ได้มีดีแค่หน้าตาถ่ายรูปสวย ตัวแป้งทำมาดีจริง

Flour n Flutter คือร้านอะไร?

หลังจากได้ Beef Wellington มาแล้ว ผมถึงเริ่มเดินดูร้านจริงจัง Flour n Flutter วางตัวเป็นร้าน Artisanal Bakery คือไม่ได้เน้นผลิตขนมปังจำนวนมากแล้ววางขายเหมือนกันทั้งวัน แต่ให้ความสำคัญกับงานฝีมือของการทำแป้ง การ Laminate การอบ และการทำขนมเป็น Batch ใน Story ของร้านมีประโยคหนึ่งที่ผมชอบครับ แนวคิดประมาณว่า… ของอร่อยไม่จำเป็นต้องซับซ้อน แต่ต้องเริ่มจากวัตถุดิบดี ใช้เทคนิคที่ถูกต้อง แล้วที่สำคัญคือ… ต้องให้เวลากับมัน

ร้านพูดถึงการทำขนมว่าไม่ควรเร่ง แป้งแต่ละก้อนต้องการเวลา ทุก Layer ต้องการความใส่ใจ และทุก Batch ต้องได้รับการดูแล พอเอาแนวคิดนี้กลับมามอง Beef Wellington Croissant ที่เพิ่งกินไป… ก็พอเข้าใจว่าทำไมร้านถึงให้ความสำคัญกับ Pastry มากครับ

ชื่อ Flour n Flutter ก็มีความหมาย

ชื่อร้านตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไรนะ จนมาอ่าน Story ของร้าน Flour ก็คือ “แป้ง” สิ่งพื้นฐานที่สุดของ Bakery ร้านเปรียบมันเหมือนจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง ก่อนจะเป็น Croissant, Danish, Shokupan, Egg Tart หรือขนมอะไรก็ตาม สุดท้ายก็กลับมาที่วัตถุดิบง่ายๆ อย่างแป้ง

ส่วนคำว่า Flutter ร้านใช้แทนความรู้สึกเล็กๆ ที่เกิดขึ้นเวลาเราเจออะไรที่ทำให้มีความสุขหรือตื่นเต้น ประมาณความรู้สึกตอนเดินผ่าน Bakery แล้วได้กลิ่นขนมปังอบใหม่ หรือเห็นของที่อยากกินแล้วรู้สึกว่า… “เออ อันนี้ต้องลอง” รวมกันเลยกลายเป็น Flour n Flutter แป้ง + ความรู้สึกดีๆ จากการกินของอร่อย ชื่อดูน่ารักขึ้นมาทันทีครับ

ร้านนี้ไม่ได้มีแค่ Beef Wellington

ตอนแรกผมก็โดน Beef Wellington ดึงเข้าร้านเหมือนคนอื่นนั่นแหละครับ แต่พอเดินดูจริงๆ… เมนูเยอะกว่าที่คิด ร้านมี Signature ที่ชูไว้หลายตัว ทั้งของคาวและของหวาน หนึ่งในกลุ่มที่เห็นแล้วสะดุดตามากคือ Egg Tart

Egg Tart ของร้านนี้ไม่ได้มีแค่ Original

ถ้าเป็น Egg Tart ปกติ เราก็คงคิดถึงแป้งกรอบกับ Custard ไข่ด้านใน แต่ Flour n Flutter เล่นกับมันเยอะกว่านั้นครับ มีทั้ง Original ตัวพื้นฐานสำหรับคนอยากชิมแป้งกับ Custard ตรงๆ Pistachio Raspberry เอาความมันของ Pistachio มาตัดกับ Raspberry เปรี้ยวหวาน Pineapple ใช้สับปะรดเพิ่มรสเปรี้ยวหวานและความสดชื่น แล้วก็มีตัวที่หน้าตาสะดุดตาที่สุด…

Caramel Pudding Egg Tart

อันนี้เหมือนเอาของหวานสองอย่างมาชนกันตรงๆ Egg Tart + Caramel Pudding ด้านล่างเป็นฐาน Egg Tart ที่มี Layer ของ Pastry ด้านบนวางพุดดิ้งคาราเมลมาอีกก้อน ร้านอธิบายว่าเป็น Silky Caramel Pudding Custard อยู่ใน Golden Egg Tart Shell แค่เห็นก็รู้แล้วครับว่า… เบาไม่ได้ ห้าๆๆๆๆๆ

นอกจาก Egg Tart ยังมี Signature อีกหลายตัว

จากเมนูแนะนำของร้าน มีตัวที่น่าสนใจอีกหลายอย่าง Shokupan ขนมปังนมสไตล์ญี่ปุ่น เนื้อ Cloud-soft ร้านเสิร์ฟคู่กับ Signature Pandan และ Thai Tea Sauce อันนี้น่าสนใจตรงที่เอาขนมปังญี่ปุ่นมาจับกับรสชาติที่คนไทยคุ้นเคย

Pineapple Coconut Danish,  Danish Pastry แบบ Hand-laminated ด้านบนเป็น Pineapple และ Toasted Coconut รสจะออก Tropical ขึ้นมาเลย

Chocolate Twist Series แป้ง Artisan Bread Twist เคลือบ Chocolate และมี Pistachio เพิ่ม Texture มีทั้ง Double Chocolate, Matcha และ Strawberry

Blueberry Cranberry Cream Cheese Bagel Bagel ที่มีทั้ง Cranberry และ Berry รสเปรี้ยวอยู่ในเนื้อ แล้วใส่ Cream Cheese ด้านใน จาก Beef Wellington ไปถึง Bagel… ร้านนี้เล่นทั้งหวานและคาวจริงครับ

แล้วก็มี Cream Cheese Cookie Collection

อีกกลุ่มที่ผมว่าน่าสนใจคือ Cream Cheese Stuffed Cookies ร้านทำ Cookie ด้านนอกให้มีความ Chewy แล้วใส่ Cream Cheese อยู่ด้านใน มีหลายรส เช่น Rum Raisin, Pistachio, Strawberry, Pineapple, Apricot ร้านถึงกับมี Tip ว่าให้ แช่เย็นก่อนกิน เพราะพอ Cream Cheese เย็นและ Set ตัว Texture จะต่างจากกินตอนอุณหภูมิห้อง อันนี้ถ้าครั้งหน้ากลับไป ผมว่าน่าลองเหมือนกันครับ

ทำไม Flour n Flutter ถึงเน้นคำว่า Freshly Baked?

อีกอย่างที่สังเกตได้คือร้านใช้คำว่า Freshly Baked เยอะมาก เพราะ Philosophy ของร้านให้ความสำคัญกับเวลาในการทำ Pastry โดยเฉพาะแป้งประเภท Laminated Dough ที่ต้องทำเป็น Layer พับ, พัก แล้วค่อยอบ ดังนั้นช่วงเวลาที่ขนมออกจากเตาก็มีผลกับ Texture เยอะมาก Croissant ที่เพิ่งอบกับ Croissant ที่วางมาหลายชั่วโมง… ความกรอบต่างกันแน่นอนครับ และจาก Beef Wellington Croissant ที่ผมได้กินรอบนี้ เรื่องแป้งเป็นจุดที่ผมรู้สึกได้ชัดที่สุดจริงๆ

แล้วคิวที่เห็นตอน 10 โมงครึ่งล่ะ?

กลับมาที่เรื่องนี้หน่อย เพราะก่อนกิน… นี่คือสิ่งที่ผมจำร้านได้มากที่สุด ห้าๆๆๆๆๆ ผมไปประมาณ 10.30 น. CentralWorld เพิ่งเปิดได้ไม่นาน แต่ในร้านมีคนต่อคิวแล้ว ช่วงที่ผมไปมีโปรโมชั่น Grand Opening ของ Beef Wellington Croissant อยู่ด้วย ราคาปกติ 269 บาท ลด 50% เหลือ 135 บาท ตั้งแต่วันที่ 5–13 กันยายน 2026 และจำกัด 50 คนแรกต่อวัน

ผมยืนรออยู่พักใหญ่เหมือนกัน แต่สุดท้ายยังได้โปรโมชั่นครับ ถ้าถามว่า… 135 บาท คุ้มไหม? สำหรับผม… คุ้มครับ กินง่ายเลย แต่ถ้าราคาปกติ 269 บาท ต้องบอกตรงๆ ว่าชิ้นไม่ได้ใหญ่มาก ดังนั้น Value จะขึ้นอยู่กับว่าเราให้ความสำคัญกับคุณภาพ Pastry และไส้ Beef Wellington มากแค่ไหน ถ้ามองเป็นขนมปังชิ้นหนึ่ง… 269 บาทอาจรู้สึกสูง แต่ถ้ามองว่าเป็น Beef Wellington ที่ทำออกมาในรูปแบบ Laminated French Butter Pastry… ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งครับ

Flour n Flutter CentralWorld อยู่ตรงไหน?

• CentralWorld ชั้น 7 โซน Beacon
• เปิดตามเวลาศูนย์การค้า ประมาณ 10.00–22.00 น.
• เดินทางด้วย BTS ลงได้ทั้ง สยาม หรือ ชิดลม แล้วเดิน Skywalk เข้า CentralWorld
• สามารถจอดรถภายใน CentralWorld ได้

ช่วงเปิดร้านใหม่ ถ้าตั้งใจมาซื้อเมนู Limited หรือ Signature โดยเฉพาะ ผมแนะนำให้เผื่อเวลารอไว้หน่อยครับ เพราะ… 10 โมงครึ่งที่ผมไป คิวมาแล้ว ห้าๆๆๆๆๆ

สรุป รีวิว Flour n Flutter CentralWorld

ก่อนมา ผมรู้จักร้านนี้เพราะเห็นคนพูดถึง Beef Wellington Croissant แล้ววันที่ไปก็เจอคิวตั้งแต่ 10 โมงครึ่งจริงๆ ตอนแรกเลยแอบสงสัยว่า เป็นกระแสช่วงเปิดร้านหรือเปล่า? ขนมถ่ายรูปสวยหรือเปล่า? หรือมันอร่อยจริง? หลังจากยืนรอพักใหญ่แล้วได้ลอง…

สำหรับผม อร่อยจริงครับ โดยเฉพาะ แป้ง ด้านนอกกรอบ ด้านในยังนุ่ม มี Layer ชัดและหอมเนย ส่วนเนื้อด้านในก็นุ่ม ไม่แห้ง และกินเข้ากับ Mushroom Duxelles ได้ดี

ข้อสังเกตมีอย่างเดียวคือ ชิ้นไม่ได้ใหญ่มาก ถ้าได้ราคาโปรโมชั่น 135 บาท ผมว่าสั่งง่ายมาก แต่ราคาปกติ 269 บาท ก็ต้องมองว่าเรากำลังจ่ายให้กับทั้งเนื้อ + งาน Pastry + Process ของการทำ ไม่ใช่แค่ซื้อ Croissant ชิ้นใหญ่ให้อิ่มครับ (แต่เอาจริง กินคนเดียวก็อิ่มอยู่นะ ห้าๆๆๆๆๆ) ที่สำคัญ หลังจากเดินดูร้านแล้วผมรู้สึกว่า Flour n Flutter ไม่ควรถูกจำแค่ Beef Wellington อย่างเดียว เพราะยังมีทั้ง Egg Tart หลายแบบ Caramel Pudding Egg Tart,  Shokupan, Danish, Bagel, Chocolate Twist, Cream Cheese Cookie และเมนู Seasonal ที่ร้านตั้งใจหมุนเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ดังนั้นรอบนี้… ผมมาต่อคิวเพราะ Beef Wellington Croissant แต่รอบหน้า… อาจกลับมาเพราะอย่างอื่นก็ได้ครับ ส่วน Beef Wellington? ถ้าถามว่าต่อคิวแล้วเสียดายเวลาไหม… ไม่ครับ อย่างน้อยคำแรกก็ทำให้รู้ว่า คนไม่ได้ยืนรอกันเพราะโปรโมชั่นอย่างเดียว แป้งเขาอร่อยจริงครับ.

The post รีวิว Flour n Flutter CentralWorld เบเกอรี่เปิดใหม่ที่คนต่อคิว Beef Wellington Croissant แป้งกรอบ เนื้อนุ่ม อร่อยจริง อย่างอื่นก็น่ากิน อร่อย… appeared first on ChilliLazy.

มันไม่ได้แพงอย่างที่คิดนี่นา

แล้วพอได้กินจริง ผมเริ่มเข้าใจว่า MAGURO ไม่ได้พยายามทำ Omakase อีกแบรนด์หนึ่ง แต่กำลังเอาวิธีคิดแบบ Kappou มาใส่ในร้านอาหารญี่ปุ่นที่เรายังสามารถเดินเข้ามาสั่งกินแบบ À la carte ได้ง่ายๆ แถมสิ่งที่ผมจำได้หลังออกจากร้าน… ดันไม่ใช่ซูชิ ไม่ใช่ฟัวกราส์ แต่เป็น… น้ำซุป ห้าๆๆๆๆๆ

มื้อนี้ผมน่าจะจัดไปประมาณ 5 ถ้วย

เดี๋ยวเล่าให้ฟังครับ

MAGURO Kappou คืออะไร?

MAGURO Kappou เป็น Concept ที่ MAGURO Group เปิดตัวขึ้นมาเพื่อยกระดับประสบการณ์จาก MAGURO แบบเดิม คำว่า Kappou (割烹) ในวัฒนธรรมอาหารญี่ปุ่นเกี่ยวข้องกับการปรุงอาหารโดยเชฟที่ใช้เทคนิคหลายแบบ ตั้งแต่ หั่น, ต้ม, นึ่ง, ย่าง, ทอด ไปจนถึงการจัดการวัตถุดิบตามฤดูกาล

เอาจริงๆ ผมว่าเหมือนเอาเมนูดัง เมนูอร่อยของร้านในเครือมาใส่เป็นเมนูนี้ด้วย อย่างเมนูปลาบู่ต้มซีอิ๊วจาก BINCHO ร้านในเครือที่เด่นเรื่องของปลาย่าง

จุดสำคัญคือความใกล้ชิดระหว่างเชฟกับคนกิน เราไม่ได้เห็นแค่จานอาหารตอนเสร็จแล้วอย่างเดียว แต่ Process ของเชฟก็เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ด้วย MAGURO Group อธิบาย Concept นี้ว่าเป็น Japanese Expertise, Presented with Modern Taste คือเอาความเชี่ยวชาญแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมมานำเสนอในรูปแบบร่วมสมัยมากขึ้น จึงมีทั้ง Seasonal Otsumami, Live Cutting และอาหารย่างแบบ Artisan รวมอยู่ในร้านเดียวกัน

ถ้าอยากได้ฟิวส์ Kappou ต้องนั่งเคาน์เตอร์บาร์เลยครับ

แล้ว Kappou ต่างจาก Omakase ยังไง?

อันนี้หลายคนอาจสับสนครับ Omakase หมายถึงรูปแบบการกินที่เราฝากเชฟเลือกอาหารให้ ประมาณว่า… “เชฟครับ วันนี้จัดมาเลย” แต่ Kappou เป็นเรื่องของรูปแบบและเทคนิคในการทำอาหารมากกว่า ดังนั้นร้าน Kappou ไม่จำเป็นต้องกินเป็น Course อย่างเดียว สามารถมีเมนู À la carte ได้ เลือกกินเฉพาะซูชิ สั่งของย่าง สั่งด้ง หรือกินเป็น Gozen คนละชุดก็ได้ MAGURO Kappou เลยไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าต้องเตรียมตัวมานั่ง Fine Dining 2 ชั่วโมง อยากมากินมื้อกลางวันธรรมดาก็ได้ครับ

แล้วต่างจาก MAGURO ปกติยังไง?

MAGURO ที่เรารู้จักกันมานาน จะเด่นเรื่อง ซูชิ, ซาชิมิ, โรล, ด้ง และอาหารญี่ปุ่นหลากหลายเมนู โดยมีเรื่องวัตถุดิบและความคุ้มเป็นหัวใจหลักอยู่แล้ว แต่ MAGURO Kappou เหมือนเพิ่มอีก Layer เข้ามา จากเดิมที่ถามว่า “วัตถุดิบดีไหม?” กลายเป็นต้องถามเพิ่มว่า “เชฟเอาวัตถุดิบนี้ไปทำอะไร?” ปลาเดียวกัน อาจกินดิบ อาจ Aburi อาจย่าง อาจหมัก หรือเอาไปทำเป็นอาหารร้อนอีกแบบหนึ่ง

ผมว่านี่คือสิ่งที่ทำให้ร้านสนุกขึ้นครับ

ปรัชญา Give More ยังอยู่เหมือนเดิม

MAGURO ใช้แนวคิด GIVE MORE — ให้มากกว่าที่ขอ เป็นหนึ่งใน Philosophy หลักของแบรนด์มานาน ไม่ได้หมายถึงให้ Portion ใหญ่ขึ้นอย่างเดียว แต่รวมถึง วัตถุดิบ รสชาติ การบริการ และรายละเอียดเล็ก ๆ ระหว่างมื้ออาหารด้วย ซึ่งพอกิน MAGURO Kappou รอบนี้… ผมเจอ Detail หนึ่งที่ชอบมาก และมันเป็นเรื่องเล็กมากครับ

น้ำซุป

น้ำซุปที่ผมเติมไปประมาณ 5 ถ้วย

เวลานั่งร้านอาหารญี่ปุ่นแล้วมีซุปเสิร์ฟมาใน Set ปกติผมก็กินถ้วยเดียวครับ บางร้านเติมได้ก็อาจมีถ้วยสอง แต่ของ MAGURO Kappou… ผมน่าจะกินไปประมาณ 5 ถ้วย ห้าๆๆๆๆๆ ตัวน้ำซุปเป็นแนวดาชิ กลิ่นหอม รสออกหวานธรรมชาติ ไม่เค็มจัด ซดร้อนๆ คล่องคอมาก ในซุปมีสาหร่ายอยู่ด้วย ทำให้ได้กลิ่นทะเลอ่อน ๆ เพิ่มขึ้นมาอีกนิด จากหน้าตาผมเดาว่าน่าจะเป็นกลุ่มวากาเมะ แต่ตรงนี้ผมไม่ได้ถามร้านให้แน่ใจ เลยขอเรียกว่าสาหร่ายไว้ก่อนครับ

สิ่งที่ผมชอบมากกว่าเรื่องเติมฟรี คือ… พอน้ำซุปวางจนไม่ร้อน ร้านเปลี่ยนถ้วยใหม่ให้เลย ไม่ได้เอาถ้วยเดิมไปเติมน้ำร้อน ไม่ได้เติมทับเข้าไป แต่ยกซุปร้อนๆ ถ้วยใหม่มาให้ ผมว่า Detail เล็กๆ แบบนี้ทำให้ Experience ต่างนะ เพราะซุปแบบนี้ต้องกินตอนร้อนถึงจะหอม แล้วของร้านมันซดเพลินจริง

จากหนึ่งถ้วย… สอง สาม สุดท้ายไม่รู้เหมือนกันว่าจบตรงไหน น่าจะประมาณห้าครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ถ้าไปกิน ผมแนะนำว่าอย่ามองข้ามซุป

บางคนอาจคิดว่า มาร้าน Kappou ทั้งที ต้องพูดถึงแต่ปลาพรีเมียม แต่สำหรับผม ซุปนี่แหละเป็นหนึ่งในสิ่งที่จำได้มากที่สุด เพราะมันทำหน้าที่เหมือน Reset ปากระหว่างอาหารแต่ละจาน กินปลาดิบ ซดซุปร้อนๆ กินของย่าง กลับมาซดอีก แล้วค่อยไปเมนูต่อไป มันทำให้ทั้งมื้อไหลลื่นดีมากครับ

ยังไม่ทันสั่งอะไร ทางร้านก็เสิร์ฟของเรียกน้ำย่อย น้ำซุปร้อนๆ ตอนแรกคิดว่าให้น้ำซุปแค่ถ้วยเดียว แอบเก็บไว้กินทีหลัง พอผ่านไป อาหารเริ่มมา พนักงานบอกว่าเปลี่ยนน้ำซุปมั๊ยคะ เย็นแล้ว แล้วก็ยกถ้วยใหม่มาให้ อันเก่าเอากลับไป ยังเหลืออยู่เลย

Hitori Oceans — ซาชิมิปลาไทย 350 บาท

มาถึงอีกเมนูที่ผมชอบมาก Hitori Oceans ราคา 350 บาท อันนี้ผมว่าเป็นหนึ่งในเมนูที่น่าสนใจที่สุดของ MAGURO Kappou เลย เพราะร้านชูเรื่องวัตถุดิบจากญี่ปุ่นค่อนข้างหนัก แต่กลับมีจานนี้ที่เลือกใช้ ปลาไทยจากทะเลอันดามัน ร้านจะเลือกปลาตามฤดูกาลและของที่เข้ามาในแต่ละวัน ดังนั้นปลาที่ได้อาจไม่เหมือนกันทุกครั้ง ในหนึ่งจานจะได้ลองปลาหลายชนิด แล้วเสิร์ฟเป็นซาชิมิให้ชิม Character ของปลาแต่ละตัว

ส่วนตัวผมชอบครับ ปลาสด คุณภาพใช้ได้ แล้วราคา 350 บาท ผมว่าไม่แรงเลยสำหรับซาชิมิหลายชนิด

อร่อยทุกอย่าง โดยเฉพาะน้ำจิ้มซีฟู้ด ห้าๆๆๆๆ ผมนี่ชอบอะไรแบบที่ไม่คอรชอบเนอะ

แต่แอบอยากรู้ จริงน่าจะติดป้ายมานิดนึงว่าแต่ละอย่างชื่อปลาอะไร เพราะแต่ละ Season ปลาจะมาไม่เหมือนกัน

แล้วแต่ช่วงนั้นอะไรสดใหม่

ปลาไทยทำซาชิมิได้ดีไหม?

จานนี้ทำให้ผมรู้สึกว่า… เราอาจติดภาพว่า อาหารญี่ปุ่นพรีเมียม = ปลาต้องบินมาจากญี่ปุ่น แต่จริงๆ สิ่งสำคัญมากคือ ความสด + การจัดการปลา + เทคนิคของเชฟ ถ้าปลาไทยสดและจัดการดี ก็สามารถเอามาทำซาชิมิที่อร่อยได้เหมือนกัน และข้อดีคือปลาเปลี่ยนตามฤดูกาล กลับมากินรอบหน้าอาจได้ปลาไม่เหมือนเดิมด้วย ผมชอบ Concept นี้นะ

มันทำให้คำว่า Seasonal ของ Kappou มีความหมายมากกว่าแค่เปลี่ยนเมนูตามฤดูญี่ปุ่นครับ

ส่วนตัวผม ปลาเนื้อแดงและเนื้อขาวด้านซ้าย จิ้มโชยุ วาซาบิ อร่อยสุด ส่วนที่เหลือจิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ด

Buta Sukiyaki Gozen — 399 บาท

อีกเมนูที่แสดงให้เห็นว่าร้านไม่ได้ตั้งราคาแบบ Fine Dining คือ Buta Sukiyaki Gozen ราคา 399 บาท เป็นหมูสไลซ์ในน้ำซุปสุกี้ยากี้รสหวานเค็มแบบญี่ปุ่น เสิร์ฟเป็นชุดพร้อม ข้าว เครื่องเคียง และอาหารประกอบต่างๆ ราคาไม่ถึง 400 บาท

ถ้ามากินเป็นมื้อกลางวันหรือมื้อเย็นคนเดียว ผมว่าจบได้ง่ายมาก ตรงนี้แหละที่ร้านใช้คำว่า Accessible Luxury ได้ค่อนข้างตรง คืออยากให้เรารู้สึก Premium ขึ้น แต่ไม่จำเป็นต้องจ่าย Premium ทุกจานครับ

เหมาะกับเป็นมื้อเที่ยง กินแบบเร็วๆ คุ้มมาก

อันนี้น่ากินครับ อร่อยด้วย ไข่หวานท็อปไข่ปลาเมนไทโกะ

Mini Unagi Foie Gras Don — 629 บาท

ถ้าอยากขยับไปสายหนักขึ้น มี Mini Unagi Foie Gras Don ราคา 629 บาท เอา ปลาไหลญี่ปุ่น กับ ฟัวกราส์ มาวางบนข้าวญี่ปุ่น แล้วราดซอสให้รสหวานเค็มและมันรวมกัน แค่ชื่อก็รู้แล้วครับว่า… เบาไม่ได้ ห้าๆๆๆๆๆ เป็นเมนูที่สะท้อนคำว่า Modern Taste ของร้านได้ดี เพราะไม่ได้เป็นอาหารญี่ปุ่น Traditional ตรงๆ แต่เอาวัตถุดิบต่างวัฒนธรรมมาจับคู่ แล้วใช้ฐานของอาหารญี่ปุ่นเป็นตัวเชื่อม

เมนูนี้ออกแนว Premium แอบเล็กไปหน่อย ก็ตามชื่อครับ “mini” แต่วัตถุดิบดีเลย อร่อย

อยากกินชามใหญ่ๆ

Tako Yum — 240 บาท

อีกจานที่เห็นแล้วรู้เลยว่าร้านไม่ได้เคร่งความญี่ปุ่นแบบ Traditional ทุกคำคือ Tako Yum ราคา 240 บาท ยำหนวดปลาหมึก เอาวัตถุดิบแบบญี่ปุ่นมาเจอกับรสชาติที่คนไทยคุ้นเคย เปรี้ยว เผ็ด สดชื่น กินสลับกับอาหารญี่ปุ่นรสละมุน ๆ แล้วช่วยเปลี่ยนรสในปากได้ดีครับ

เมนูนี้แอบเกินคาด กินเท่าไหร่ก็ไม่หมดซักที เนื้อปลาหมึกมาเยอะมาก

ร้านอื่น คีบไม่กี่คำก็หมด ด้านล่างเป็นหัวไชเท้าซอย

Eihire Yaki — 235 บาท

ถัดมากลับมาญี่ปุ่น Traditional เต็มตัวกับ Eihire Yaki ราคา 235 บาท ครีบปลากระเบนย่าง เป็น Otsumami แบบที่เจอได้ตามร้าน Izakaya ญี่ปุ่น เนื้อจะมีความหนึบ หวานนิดๆ ย่างแล้วหอม เหมาะกับกินเล่นหรือกินคู่เครื่องดื่มมาก

สิ่งที่ผมชอบคือบนโต๊ะเดียวกันเราสามารถมี Eihire แบบญี่ปุ่นดั้งเดิม Tako Yum แบบไทย Unagi + Foie Gras แบบ Modern แล้วก็ Hitori Oceans จากปลาไทย นี่แหละคือความสนุกของ MAGURO Kappou ครับ

เมนูกับแกล้ม ที่ผมชอบเอามากินเล่น กรอบบ้าง เหนียวบ้าง เคี้ยวเพลินดี

วัตถุดิบร้านจริงจังแค่ไหน?

จากเมนูของร้านมีหน้า NIPPON MADE แยกออกมาเลย โดยอธิบายแนวคิดว่าร้านคัดเลือกวัตถุดิบจากแหล่งที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่น เช่น Hotate จาก Hokkaido, Botan Ebi จาก Hokkaido, Oyster จาก Sanriku, Ika จาก Miyazaki, Wasabi, Japanese Rice, Buri, Tuna, Hamaguri, ชาเขียวจาก Shizuoka รวมถึงวัตถุดิบอื่นๆ

ทำให้เราเห็นว่าร้านไม่ได้หยุดแค่คำว่า “นำเข้าจากญี่ปุ่น” แต่สนใจด้วยว่า มาจากตรงไหนของญี่ปุ่น ซึ่งสำหรับอาหารญี่ปุ่นจริง ๆ แหล่งที่มามีผลกับ Character ของวัตถุดิบเยอะครับ

ร้านนี้ไม่ได้มีแค่ของดิบ

นี่เป็นอีกเหตุผลที่ผมว่าคำว่า Kappou สำคัญ ถ้ามาที่ MAGURO ปกติ เราอาจคิดถึง Sushi และ Sashimi ก่อน แต่ที่นี่เมนูร้อนมีบทบาทเยอะขึ้น ทั้ง ของย่าง สุกี้ยากี้ อาหารทอด ด้ง Otsumami อาหาร Seasonal และเมนูที่ใช้เทคนิคของเชฟมากขึ้น ดังนั้นคนที่ไม่กินปลาดิบก็ยังมากินร้านนี้ได้ครับ

ไม่จำเป็นต้องนั่งมองเพื่อนกินซาชิมิทั้งมื้อ ห้าๆๆๆๆๆ

แล้ว Kappou แบบนี้คุ้มไหม?

ก่อนมา ผมคิดว่าชื่อ Kappou จะทำให้ร้านเข้าถึงยากกว่านี้ แต่พอเห็นเมนูจริงแล้ว ผมว่าร้านตั้งใจทำตรงกันข้ามครับ ซูชิมีราคาเริ่มต้นหลักสิบ Hitori Oceans 350 บาท, Buta Sukiyaki Gozen 399 บาท แล้วใครอยากขยับ Premium ก็มีวัตถุดิบและเมนูราคาแพงขึ้นให้เลือก ดังนั้น Budget ของมื้อสามารถควบคุมได้ค่อนข้างเยอะ ไม่ได้ถูกบังคับให้ซื้อ Course หลายพันบาทตั้งแต่นั่งลง

ผมว่าตรงนี้ทำให้ MAGURO Kappou เป็นร้านที่เข้าถึงง่ายกว่า Kappou แบบ Traditional หรือ Fine Dining มากครับ

MAGURO Kappou Siam Paragon อยู่ตรงไหน?

ครั้งนี้ผมมากินที่ MAGURO Kappou สาขา Siam Paragon ชั้น 4 เป็นอีกสาขานอกเหนือจาก MAGURO Kappou ที่ Central Park

• เดินทางง่ายที่สุดด้วย BTS ลงสถานี สยาม แล้วเดินเชื่อมเข้าสยามพารากอนได้เลย
• สามารถจอดรถภายใน Siam Paragon ได้
• เปิดตามเวลาศูนย์การค้าประมาณ 10.00–22.00 น.

สรุป รีวิว MAGURO Kappou Siam Paragon

ก่อนมา ผมคิดว่า Kappou = แพง แต่พอกินจริง ผมว่าคำนี้อธิบาย “วิธีคิดของร้าน” มากกว่าระดับราคา ร้านเอาความสำคัญจากวัตถุดิบอย่างเดียว ขยับมาให้เราเห็น วิธีที่เชฟจัดการกับวัตถุดิบด้วย ปลาไทยเอามาทำซาชิมิ ปลาอีกตัวเอาไปย่าง บางอย่างทำเป็น Otsumami บางอย่างเอาไปจับกับรสชาติไทย บางอย่างเป็น Modern Japanese ทำให้เมนูหลากหลายกว่าการเป็นร้าน Sushi อย่างเดียว

มื้อนี้ถ้าถามผมว่าชอบอะไร… Hitori Oceans 350 บาท ผมว่าดี สด ได้ลองปลาไทยหลายชนิด ราคาไม่แรง

แต่ตัว Surprise จริง ๆ กลับเป็น น้ำซุป ห้าๆๆๆๆๆ หอมดาชิ หวาน ซดร้อนๆ ดีมาก เติมได้เรื่อยๆ แล้วถ้าวางจนไม่ร้อน ทางร้านเปลี่ยนซุปร้อนถ้วยใหม่มาให้เลย สุดท้ายผมน่าจะกินไปประมาณ 5 ถ้วย

จากร้านที่ชื่อ Kappou ฟังดูเหมือนต้องมานั่งกินอาหารญี่ปุ่นจริงจัง… ผมกลับออกมาพร้อมความคิดว่า “วันหลังมากินซาชิมิปลาไทย แล้วขอซุปอีก 5 ถ้วยดีกว่า” ห้าๆๆๆๆๆ

ถ้าใครกิน MAGURO อยู่แล้ว แต่อยากลองอะไรที่แตกต่างจากสาขาปกติขึ้นมาอีกหน่อย ผมว่า MAGURO Kappou Siam Paragon น่าลองครับ โดยเฉพาะคนที่อยากได้อาหารญี่ปุ่นที่มีเทคนิคเชฟมากขึ้น แต่ยังไม่อยากกระโดดไปกิน Omakase หลายพันบาทต่อคน

The post รีวิว MAGURO Kappou Siam Paragon คำว่า Kappou ฟังดูแพง… แต่ซาชิมิปลาไทย 350 บาท แถมน้ำซุปผมเติมไป 5 ถ้วย ฟรี!!! appeared first on ChilliLazy.