แต่ละคนไม่ได้ซื้อกล่องเดียวเหมือนที่ผมคิดนะครับ หิ้วกันทีหลายกล่อง สุดท้าย… จากคนที่ตั้งใจมาชิมสักกล่อง ผมก็หิ้วกลับกรุงเทพฯ หลายกล่องเหมือนเขา ห้าๆๆๆๆๆ เอาไปเป็นของฝากด้วย แล้วพอได้กินตอนยังอุ่นๆ… ก็เริ่มเข้าใจว่า ทำไมร้านนี้ถึงขาย Toffee Cake มาได้เกือบ 30 ปี

จากขนมฝีมือคุณแม่ในปี 2540 สู่ Toffee Cake Chonburi

Story ของร้านนี้น่าสนใจกว่าที่ผมคิดครับ จากบทสัมภาษณ์ทายาทรุ่นที่ 2 จุดเริ่มต้นของร้านย้อนกลับไปถึง พ.ศ. 2540 หรือปี 1997 ช่วงนั้นครอบครัวกำลังเผชิญกับปัญหาหลายอย่าง คุณแม่ซึ่งเดิมเป็นคนชอบทำขนมและมีฝีมือด้านนี้อยู่แล้ว จึงเริ่มทำขนมขายเพื่อช่วยสร้างรายได้ให้ครอบครัว จากขนมที่เริ่มทำขายในครอบครัว… หนึ่งในเมนูที่ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็คือ Toffee Cake ลูกค้ากินแล้วบอกต่อ จากคนในพื้นที่ กลายเป็นคนที่ซื้อกลับบ้าน ซื้อไปฝาก แล้วค่อยๆ เติบโตมาเป็น Toffee Cake Chonburi อย่างที่เราเห็นในปัจจุบัน โดยธุรกิจส่งต่อมาถึงทายาทรุ่นที่ 2 แล้ว

ถ้านับจากปี 2540 ถึงปี 2569… ก็ประมาณ 29 ปี เรียกว่า เกือบ 30 ปี ได้เต็มปากแล้วครับ จากขนมที่เริ่มทำเพื่อช่วยหารายได้ให้ครอบครัว วันนี้กลายเป็นหนึ่งในชื่อที่หลายคนนึกถึงเวลาพูดถึง “ของฝากจากชลบุรี” ผมว่า Story นี้ดีนะ

ชื่อร้านบอกอยู่แล้ว… มาถึงต้องกินอะไร

ร้านใช้ชื่อว่า Toffee Cake Chonburi — ท๊อฟฟี่เค้กชลบุรี ไม่ต้องเปิด Google หา Top 10 Recommended Menu เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ชื่อร้านบอกให้เรียบร้อยแล้วว่า… มาถึงต้องลอง Toffee Cake ถึงทุกวันนี้ร้านจะมีขนมและเครื่องดื่มอื่นเพิ่มเข้ามาแล้ว แต่ Toffee Cake ก็ยังเป็น Hero Product ที่คนรู้จักร้านจากเมนูนี้ และจากภาพที่ผมเห็นวันที่ไป… ก็น่าจะยังขายดีมากอยู่ครับ เพราะกล่องออกมาเรื่อยๆ แล้วก็ออกไปจากร้านเรื่อยๆ เหมือนกัน

พอเห็นทำสดอยู่ตรงหน้า… ก็เข้าใจว่าทำไมต้องรอ

สิ่งหนึ่งที่ผมชอบมากจากการไปครั้งนี้คือ ได้เห็นกระบวนการทำจริงๆ ไม่ใช่เดินเข้าไปแล้วเห็นแต่เค้กที่แพ็กเสร็จเรียงอยู่บนชั้น แต่เห็นถาดเค้กขนาดใหญ่ เห็นการทำหน้า ตัดเป็นชิ้น เรียง แพ็กใส่กล่อง แล้วทยอยนำออกมาขาย เรียกว่า… ทำไป ขายไป วันนั้นผมเลยต้องรอประมาณครึ่งชั่วโมง แต่พอเห็นแบบนี้ก็โอเคครับ อย่างน้อยรู้ว่า… ที่รออยู่ ข้างหลังเขากำลังทำให้เรานี่แหละ ห้าๆๆๆๆๆ และข้อดีของการทำสดคือ…

ถ้าจังหวะดี เราจะได้กินตอนที่ขนมยังสดใหม่มากๆ ซึ่งสำหรับผม… อันนี้สำคัญครับ

Toffee Cake ร้านนี้อร่อยตรงไหน?

ถ้าถามหลังจากกินจริง ผมว่าจุดแข็งอยู่ที่ Texture ของตัวเค้กกับหน้าท๊อฟฟี่ที่ต่างกัน ด้านล่างเป็นเนื้อเค้ก นุ่ม ส่วนด้านบนเป็นหน้าท๊อฟฟี่คาราเมลกับ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ทำให้เวลากัดพร้อมกัน จะได้ทั้ง นุ่ม หนึบ และ กรุบ อยู่ในคำเดียว

ข้อมูลเกี่ยวกับสูตรของร้านที่เผยแพร่ก่อนหน้านี้ระบุว่า ตัวเค้กมีองค์ประกอบของ โกโก้ กาแฟ และวานิลลา ส่วนด้านบนเป็นหน้าท๊อฟฟี่และเม็ดมะม่วงหิมพานต์ พอกินรวมกันแล้วมันเลยไม่ได้มีแต่ความหวานอย่างเดียว มีกลิ่นกาแฟกับโกโก้เข้ามาช่วย ตามด้วยความหอมหวานของหน้าท๊อฟฟี่ แล้วจบด้วย Texture กรุบ ๆ ของเม็ดมะม่วงหิมพานต์

สำหรับผม… กินเพลินมาก อันตรายตรงนี้แหละครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ถ้าได้ตอนยังอุ่นๆ… กินเลยครับ

อันนี้เป็นคำแนะนำจากประสบการณ์ผมเองเลย ถ้าได้ Toffee Cake ที่เพิ่งทำสดใหม่มา แล้วตัวเค้กยังอุ่นอยู่… เปิดกินเลยครับ ผมชอบตอนนี้ที่สุด เนื้อเค้กนุ่ม กลิ่นหอมชัด หน้าท๊อฟฟี่เข้ากับตัวเค้กดีมาก แล้วมันมี Feeling ต่างจากการซื้อขนมที่ทำไว้นานแล้วจริงๆ โดยเฉพาะหลังจากยืนรอ เห็นเขาทำ ได้กลิ่นมาตลอดครึ่งชั่วโมง… พอได้กินตอนอุ่นๆ มันยิ่งอร่อย หรือผมหิวก็ไม่รู้นะ ห้าๆๆๆๆๆ

แช่เย็นแล้วก็ยังนุ่ม (แต่น้อยลงหน่อย ตามเวลา)

เพราะผมซื้อกลับมาหลายกล่อง แน่นอนครับ… กินวันเดียวไม่หมด เลยมีบางส่วนเอาเข้าตู้เย็น ตอนแรกผมแอบกลัวเหมือนกันว่า เนื้อเค้กจะแข็งหรือแห้งไหม แต่พอหยิบออกมากิน… ยังนุ่มอยู่ครับ ยังอร่อย Texture ไม่ได้หายไปจนหมด แต่ถ้าถามผมว่า กินแบบไหนดีที่สุด? ผมยังเลือก สดใหม่ครับ ยิ่งถ้าได้กินตอนอุ่นๆ ยิ่งดี และถึงจะแช่เย็นแล้วกินได้อร่อยอยู่…

ผมก็ไม่แนะนำให้ซื้อมาแล้วเก็บลืมไว้หลายวันนะ ของแบบนี้ ยิ่งสด ยิ่งอร่อย ซื้อมาแล้วกินเถอะครับ อย่าเสียดาย ห้าๆๆๆๆๆ

ทำไม Toffee Cake ถึงเหมาะเป็น “ของฝาก”?

หลังจากซื้อจริง ผมว่าเข้าใจเลยว่าทำไมขนมแบบนี้ถึงกลายเป็นของฝากได้ง่าย อย่างแรกคือ แบ่งกินง่าย เป็นชิ้นๆ อยู่ในกล่อง ไม่ต้องตัดเค้กเอง เอาไปถึงบ้านหรือออฟฟิศ เปิดกล่องแล้วแบ่งกันได้เลย อย่างที่สองคือ รสชาติเข้าถึงง่าย ไม่ใช่ขนมเฉพาะทางที่บางคนชอบ บางคนกินไม่ได้ กาแฟ โกโก้ คาราเมล เม็ดมะม่วงหิมพานต์ เป็น Flavor ที่คนส่วนใหญ่ค่อนข้างคุ้นเคย อย่างที่สาม… มีกล่องหลายขนาด ตั้งแต่กล่องเล็กประมาณ 2–3 ชิ้น ไปจนถึงกล่องใหญ่ 24 ชิ้น แต่ขนาดและราคาที่มีจำหน่ายอาจแตกต่างกันตามสาขาและช่วงเวลา เลยเลือกได้ว่าจะ ซื้อชิมเอง ซื้อฝากครอบครัว หรือซื้อกล่องใหญ่ไปแจกที่ทำงาน แล้วมันก็เกิดเหตุการณ์แบบผมนี่แหละครับ

ตอนแรก… “เอากล่องเดียว” พอคิดถึงคนนั้น… เพิ่มอีกกล่อง คนนี้ก็ควรได้… เพิ่มอีก สุดท้าย… หลายกล่องครับ ห้าๆๆๆๆๆ

จากร้านขนมของครอบครัว วันนี้ขยายหลายสาขาแล้ว

อีกอย่างที่น่าสนใจคือ จากจุดเริ่มต้นเมื่อปี 2540 ร้านไม่ได้หยุดอยู่แค่ร้านเดียว ข้อมูลสาขาที่ตรวจพบล่าสุดมี 6 แห่ง ได้แก่ เมืองชลบุรี, บางแสน, อมตะนคร, ศรีราชา, พัทยา (แถวทางเข้าพัทยาเหนือ ที่ผมไปมา… https://maps.app.goo.gl/RauyTfGHJSTYsdvT6) และขยายออกนอกจังหวัดชลบุรีไปถึง ระยอง จากขนมที่เริ่มทำขายเพื่อหารายได้ให้ครอบครัว เกือบ 30 ปีต่อมา… กลายเป็น 6 สาขา ผมว่าเห็นการเติบโตของแบรนด์ค่อนข้างชัดเลยครับ แต่จำนวนสาขาเป็นข้อมูลที่เปลี่ยนได้ ใครตั้งใจไปสาขาไหน แนะนำเช็กช่องทางของร้านก่อนเดินทางอีกครั้ง

คนเยอะจริง… จะมาเผื่อเวลาด้วย

อันนี้ไม่ได้อ่านจากรีวิวคนอื่นครับ ผมเจอเอง ห้าๆๆๆๆๆ วันที่ผมไป… ที่จอดรถแทบไม่มี ต้องวนรอรถออกแล้วค่อยเข้าไปจอด พอเข้าร้านก็มีคนรออีก รวมๆ แล้วผมใช้เวลาประมาณ ครึ่งชั่วโมง ดังนั้นถ้าเป็นช่วงวันหยุด หรือช่วงที่คนกำลังเดินทางกลับกรุงเทพฯ เหมือนผม อย่าวางแผนว่า “แวะ 5 นาที ซื้อแล้วไปต่อ” มีสิทธิ์ผิดแผนครับ

ถ้าต้องรีบเดินทางจริงๆ ผมแนะนำเช็กกับสาขาที่จะไปก่อนว่ารับสั่งล่วงหน้าหรือไม่ จะได้ไม่ต้องมานั่งลุ้นทั้ง ที่จอดรถ และ คิวขนม พร้อมกัน ห้าๆๆๆๆๆ

สรุป รีวิว Toffee Cake Chonburi

จากตอนแรกที่คิดว่า… “ซื้อสักกล่องมาลองก็พอ” สุดท้ายกลายเป็น… หิ้วกลับกรุงเทพฯ หลายกล่องครับ เอาไปเป็นของฝากด้วย แต่หลังจากได้กินแล้ว ผมเข้าใจนะว่าทำไมร้านนี้ถึงอยู่มาได้เกือบ 30 ปี แน่นอนว่า Story ของร้านดี เริ่มจากคุณแม่ทำขนมเพื่อช่วยหารายได้ให้ครอบครัวตั้งแต่ปี 2540 จากร้านเล็กๆ ค่อยๆ เติบโตจนวันนี้มีหลายสาขา แต่ประวัติอย่างเดียวทำให้ร้านอยู่มาเกือบ 30 ปีไม่ได้ครับ สุดท้าย… ขนมต้องอร่อยด้วย และสำหรับผม Toffee Cake ของร้านนี้ทำตรงนั้นได้ เนื้อเค้กนุ่ม หน้าท๊อฟฟี่หอม มีเม็ดมะม่วงหิมพานต์กรุบๆ กินพร้อมกันแล้ว Texture ดี โดยเฉพาะถ้าได้กินตอนยังอุ่นและสดใหม่… อร่อยจริงครับ แช่เย็นแล้วก็ยังนุ่ม (น้อยลงตามเวลา แต่ยังอร่อย) อยู่ แต่ส่วนตัวผมยังเชียร์ให้กินเร็วๆ มากกว่า อย่าซื้อแล้วเก็บจนลืม ของแบบนี้สดใหม่ดีที่สุด

ถ้ากำลังกลับจากชลบุรีแล้วคิดว่า “จะซื้ออะไรกลับไปฝากดี?” Toffee Cake Chonburi เป็นอีกตัวเลือกที่ผมว่าซื้อง่าย กินง่าย และแบ่งกันง่ายครับ แค่มีคำเตือนอย่างเดียว… คิดจำนวนกล่องก่อนเข้าร้านให้ดี เพราะของผมตอนเดินเข้าไป… “กล่องเดียวพอ” ตอนเดินออกมา… ไม่ใช่แล้วครับ ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว Toffee Cake Chonburi จากขนมฝีมือคุณแม่เมื่อเกือบ 30 ปีก่อน สู่ของฝากเมืองชลที่วันนี้ยังต้องต่อคิวซื้อ appeared first on ChilliLazy.

จุดที่ผมชอบของร้านนี้ยังเหมือนเดิมครับ Hamburg ไม่ได้ย่างสุกมาให้เสร็จจากครัวแล้ววางตรงหน้าเรา แต่เสิร์ฟเนื้อมาให้เรา ย่างเองทีละคำบนเตาร้อนๆ อยากสุกน้อย อยากสุกมาก อยากให้ด้านนอกเกรียมหอมขึ้นอีกหน่อย… จัดเองครับ นี่คือ Concept ที่ร้านเรียกว่า KIWAMIYA Your Way — “ย่างเองทุกคำ อร่อยในสไตล์เรา” และผมว่านี่แหละที่ทำให้การมากิน KIWAMIYA สนุกกว่าการสั่ง Hamburg Steak แล้วนั่งรอเฉยๆ

ย่างเบาๆ ให้เราไปย่างต่อเอง ตามชอบ

KIWAMIYA อ่านว่าอะไร?

ขอเริ่มจากชื่อร้านก่อนเลยครับ เพราะเห็นชื่อแล้วมีโอกาสอ่านผิดกันได้ KIWAMIYA อ่านว่า “คิ-วา-มิ-ยะ” และถ้าเขียนชื่อภาษาอังกฤษ ร้านใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดเป็น KIWAMIYA จำง่ายๆ ไว้ก่อน เดี๋ยวเวลาไปถึงร้านจะได้เรียกถูกครับ ห้าๆๆๆๆๆ

KIWAMIYA ร้าน Hamburg & Steak จากฟุกุโอกะ

KIWAMIYA มีต้นกำเนิดจาก Fukuoka ประเทศญี่ปุ่น และสร้างชื่อจากเมนู Hamburg & Steak มานานกว่าทศวรรษ ถ้าใครเคยเที่ยวญี่ปุ่น โดยเฉพาะแถวฟุกุโอกะ อาจเคยเห็นร้านประเภท Hamburg Steak ที่มีคิวยาวๆ กันมาบ้าง แต่ Character ของ KIWAMIYA ที่ทำให้จำง่ายมากคือ… ร้านไม่ได้ย่าง Hamburg ให้สุกทั้งหมด เนื้อจะถูกเตรียมมาให้ด้านนอกผ่านความร้อน แต่เรายังสามารถควบคุมความสุกของแต่ละคำต่อบนเตาที่อยู่ตรงหน้าได้ นี่คือประสบการณ์แบบที่ KIWAMIYA เอามาเป็น Signature ของตัวเองครับ

เดี๋ยวก่อน… Hamburg ไม่ใช่ Hamburger นะ

ตรงนี้หลายคนอาจงงครับ Hamburg Steak กับ Hamburger ไม่เหมือนกัน Hamburger ที่เราคุ้นเคยคือเนื้อบดทำเป็น Patty แล้วประกบด้วยขนมปัง แต่ Hamburg Steak หรือ Hambāgu (ハンバーグ) ในญี่ปุ่น คือเนื้อบดปั้นเป็นก้อนแล้วนำไปย่างหรือทอด กินเป็นอาหารจานหลักโดย ไม่มีขนมปังประกบ มักกินกับข้าว ผัก ซอส หรือเครื่องเคียงต่างๆ เป็นหนึ่งในอาหารสไตล์ Yōshoku หรืออาหารตะวันตกที่ญี่ปุ่นนำมาปรับให้เข้ากับวัฒนธรรมการกินของตัวเอง ดังนั้นเวลาเข้ามา KIWAMIYA แล้วสั่ง Hamburg… อย่ารอขนมปังมาประกบนะครับ ไม่มี ห้าๆๆๆๆๆ

ซอสมีให้เลือกหลายแบบ เลือกได้ตามชอบ

จุดเด่นของ KIWAMIYA คือ Wagyu Hamburg 100%

หัวใจของร้านคือ Hamburg & Steak จากเนื้อ Wagyu พรีเมียม 100% แทนที่จะให้ซอสเป็นพระเอกอย่างเดียว ร้านพยายามให้เราได้ทั้ง รสเนื้อ Texture ความฉ่ำ และกลิ่นจากการย่าง แล้วความสนุกคือ… เรากำหนดคำสุดท้ายเอง เพราะต่อให้เป็น Hamburg ก้อนเดียวกัน แต่ผมกับคุณอาจกินออกมาไม่เหมือนกันก็ได้ ผมชอบเกรียมนิดๆ คุณอาจชอบสุกกว่า คนข้างๆ อาจย่างแป๊บเดียว นี่แหละครับ KIWAMIYA Your Way

วิธีกิน KIWAMIYA — อย่าเอาทั้งก้อนไปย่างจนสุกทีเดียว

เวลามาเสิร์ฟ อย่าเพิ่งรีบเอา Hamburg ทั้งก้อนไปย่างต่อจนสุกหมดนะครับ ความสนุกคือ ค่อยๆ แบ่งกินทีละคำ ตัดเนื้อออกมาพอดีคำ แล้วเอาไปวางบนเตาร้อนตรงหน้า ย่างด้านหนึ่ง กลับอีกด้าน ดูระดับความสุกที่เราชอบ แล้วค่อยกิน ข้อดีคือทุกคำได้กินตอนร้อนๆ จากเตา และเราสามารถทดลองได้ด้วยว่า คำนี้ย่างน้อยหน่อย คำต่อไปเพิ่มเวลาอีกนิด คำไหนอร่อยที่สุด… จำเวลานั้นไว้ครับ ห้าๆๆๆๆๆ

เกรียมๆ หน่อย ข้างในยังแดงเบาๆ ตรงนี้อร่อย

ตะเกียบมี 2 แบบ อย่าหยิบสลับกัน

อันนี้สำคัญมากครับ ที่ KIWAMIYA มี ตะเกียบ 2 แบบ ตะเกียบเหล็ก — สำหรับย่าง ใช้คีบเนื้อดิบหรือเนื้อที่ยังต้องเอาไปย่างบนเตา ตะเกียบไม้ — สำหรับกิน เมื่อเนื้อสุกในระดับที่เราต้องการแล้ว ค่อยใช้ตะเกียบไม้สำหรับรับประทาน เหตุผลก็ตรงไปตรงมาครับ เราไม่ควรเอาตะเกียบที่เพิ่งจับเนื้อดิบมาใช้คีบอาหารเข้าปากต่อ ดังนั้นจำง่ายๆ: เหล็ก = ย่าง ไม้ = กิน แค่นี้ครับ

ทำไมการย่างเองถึงสนุกกว่าที่คิด?

ตอนแรกอาจรู้สึกว่า… มาร้านอาหารแล้วทำไมต้องย่างเองอีก ห้าๆๆๆๆๆ แต่พอลองจริง ผมว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของ Experience มากกว่าเป็นงานที่ร้านโยนให้เรา เพราะ Hamburg เป็นเนื้อบด Texture กับความฉ่ำจะเปลี่ยนค่อนข้างชัดตามระดับความสุก ย่างนานขึ้น ด้านนอกจะมีความเกรียมและกลิ่นหอมขึ้น ข้างในก็แน่นขึ้น แต่ถ้าคุมเวลาพอดี เนื้อจะยังมีความ Juicy อยู่ ทำให้ Hamburg ก้อนเดียว เราสามารถลองหลายระดับได้จนเจอแบบที่ตัวเองชอบ นี่แหละที่ร้านพยายามสื่อด้วยคำว่า “ย่างเองทุกคำ อร่อยในสไตล์เรา”

ไม่ใช่แค่ Hamburg แต่เป็น Wagyu Experience

ผมว่าถ้ามอง KIWAMIYA เป็นแค่ร้าน Hamburg ราคา Premium อาจจะยังไม่ครบครับ สิ่งที่ร้านขายจริงๆ มี 2 ส่วน อย่างแรกคือ วัตถุดิบ เนื้อ Wagyu พรีเมียม 100% แต่อีกส่วนคือ Experience เตาร้อนอยู่ตรงหน้า เนื้ออยู่ตรงหน้า แล้วคนตัดสินว่าคำนี้จะออกมาแบบไหน… คือเรา มันเลยมีความ Interactive มากกว่าร้าน Steak หรือ Hamburg ทั่วไป โดยเฉพาะถ้ามากันหลายคน จะเริ่มมีบทสนทนาประมาณ… “อันนี้ย่างกี่วินาที?” “กลับได้ยัง?” “ของฉันไหม้แล้ว!” ห้าๆๆๆๆๆ กินไปเล่นไป สนุกดีครับ

KIWAMIYA จาก Fukuoka มาถึง East Bangkok

สิ่งที่น่าสนใจของสาขานี้คือ Location ครับ ก่อนหน้านี้ KIWAMIYA มีสาขาในโซนใจกลางเมืองเป็นหลัก ถ้าอยู่แถวเลียบด่วนรามอินทรา ลาดพร้าว เกษตร นวมินทร์ หรือฝั่ง East Bangkok แล้วอยากกิน… ก็ต้องขับเข้าเมือง ซึ่งบางเวลา… แค่คิดก็เหนื่อยแล้วครับ ห้าๆๆๆๆๆ แต่ตอนนี้ KIWAMIYA มาเปิดที่ Central EastVille ชั้น 2 ทำให้ฐานลูกค้าฝั่งตะวันออกของกรุงเทพฯ เข้าถึงง่ายขึ้นเยอะ ผมว่า Key Message ของร้านที่ว่า FROM FUKUOKA TO EAST BANGKOK ตรงมาก จากฟุกุโอกะ เข้ากรุงเทพฯ แล้ววันนี้… มาถึงเลียบด่วนแล้วครับ

รอบนี้ผมจัด ทั้ง Hamburg และ Steak ในชุดเดียว

มาถึงของที่ผมสั่งจริงกันบ้างครับ รอบนี้ไหนๆ มา KIWAMIYA แล้ว ผมอยากลองทั้ง Hamburg และ Steak ไปพร้อมกันเลย

Hamburg 200 กรัม + Steak 60 กรัม

ผมว่าชุดนี้เหมาะกับคนที่มาครั้งแรกแล้วเลือกไม่ถูกว่าจะกิน Hamburg หรือ Steak ดี เพราะ… ไม่ต้องเลือกครับ เอามาทั้งคู่เลย ห้าๆๆๆๆๆ แล้วมันทำให้เห็นความแตกต่างของเนื้อสองแบบชัดดีด้วย Hamburg จะมีความนุ่มและ Juicy แบบเนื้อบด พอแบ่งออกมาทีละคำแล้วเอาไปย่างต่อบนเตาร้อนๆ ด้านหน้าจะเริ่มเกรียมและมีกลิ่นหอมขึ้น

ส่วน Steak 60 กรัม จะได้ Texture ของเนื้อเป็นชิ้นชัดกว่า ผมชอบกินสลับกันครับ คำนี้ Hamburg คำต่อไป Steak แล้วเพราะเรามีเตาอยู่ตรงหน้า แต่ละคำก็ยังเลือกความสุกเองได้อีก อยากให้ด้านนอกเกรียมขึ้น… ย่างต่อ อยากได้เนื้อนุ่มๆ… ก็ไม่ต้องทิ้งไว้นาน ตรงนี้แหละที่ผมว่า Concept KIWAMIYA Your Way — “ย่างเองทุกคำ อร่อยในสไตล์เรา” มันไม่ได้เป็นแค่คำโฆษณา เพราะเราปรับรสสัมผัสของเนื้อแต่ละคำเองได้จริงๆ

เพิ่ม Egg 45 บาท กินกับ Steak ไปอีกแบบ

ผมเพิ่ม Egg ราคา 45 บาท มาด้วย จาก Steak ที่เพิ่งย่างร้อนๆ พอเอามากินกับไข่ ก็จะได้ความมันและความนัวเพิ่มขึ้นอีกแบบ Texture ของเนื้อจะรู้สึกนุ่มขึ้น รสกลมขึ้น ใครเป็นสายกินเนื้อกับไข่แบบ Sukiyaki น่าจะชอบครับ

แต่ผมแนะนำให้ลอง Steak เปล่าๆ ก่อนสักคำ เพราะจะได้รู้ก่อนว่าเนื้อของ KIWAMIYA มีรสและ Texture เป็นยังไง แล้วค่อยเริ่มเล่นกับไข่ ซอส และเครื่องปรุงต่างๆ Hamburg ก้อนเดียวจะได้หลายรสเลยครับ

จิ้มไข่แดงเพิ่มความนัว

Kiwamiya Set 80 บาท — ข้าว ซุป สลัด Refill

อีกอย่างที่ผมเพิ่มคือ Kiwamiya Set ราคา 80 บาท อันนี้ผมว่าราคาดีครับ เพราะในชุดมี ข้าว + ซุป + สลัด และจากข้อมูลชุดที่ร้านให้มา สามารถ Refill ได้ ข้าวที่ร้านใช้ยังระบุว่าเป็น ข้าวญี่ปุ่นจาก Hokkaido ด้วย สำหรับผม Hamburg กับข้าวญี่ปุ่นร้อนๆ นี่เข้ากันอยู่แล้ว ตัด Hamburg ที่เพิ่งย่างเสร็จ กินกับข้าว ตามด้วยสลัด แล้วกลับไปย่างเนื้อคำต่อไป

ยิ่งข้าวเติมได้…

200 กรัม + Steak อีก 60 กรัม ก็ไม่ต้องกลัวข้าวหมดก่อนเนื้อครับ ห้าๆๆๆๆๆ

กินกับข้าวญี่ปุ่นร้อนๆ อร่อยมาก

มีไอติมในเซ็ทปิดมื้อนี้แบบสดชื่น

เครื่องดื่มผมเลือกชาเย็น Refill 45 บาท

ปิดท้ายรายการที่สั่งด้วย ชาเย็น Refill ราคา 45 บาท ราคาไม่แรงและเติมได้ ยิ่งมื้อนี้มีทั้ง Hamburg, Steak, ไข่ และข้าวผัด ผมว่าเครื่องดื่มแบบ Refill เหมาะดีครับ

ข้าวผัดทรัฟเฟิลท็อปปิ้งไข่ดอง — 320 บาท

มี Hamburg 200 กรัม มี Steak อีก 60 กรัม มีข้าวใน Kiwamiya Set อยู่แล้ว… แต่ผมยังสั่ง ข้าวผัดทรัฟเฟิลท็อปปิ้งไข่ดอง ราคา 320 บาท เพิ่มอีกครับ ห้าๆๆๆๆๆ เพราะแค่ชื่อเมนูก็รวมของที่น่าจะเข้ากับเนื้อไว้แทบครบแล้ว ข้าวผัด + ทรัฟเฟิล + ไข่ดอง ตัวนี้ผมว่าเหมาะเอามากินสลับกับ Hamburg และ Steak มากกว่าจะมองเป็นข้าวสำหรับรองท้องเฉยๆ โดยเฉพาะเวลาย่างเนื้อเสร็จใหม่ๆ จากเตาตรงหน้า แล้วเอามากินพร้อมข้าวผัด ก่อนตัดด้วยความนัวของไข่ดอง มันทำให้ Hamburg ก้อนเดิมเปลี่ยนวิธีกินไปได้อีกแบบ จากตอนแรกกินเนื้อเปล่าๆ เพื่อชิมรสและ Texture ของ Wagyu คำต่อไปลองกับไข่ แล้วอีกคำเปลี่ยนมากินกับ ข้าวผัดทรัฟเฟิลและไข่ดอง

นี่แหละครับที่ผมว่าการกิน KIWAMIYA สนุก เนื้อชุดเดียว… แต่เราสามารถเล่นกับความสุก ซอส เครื่องเคียง และข้าวได้หลายแบบ และต้องแยกนิดหนึ่งว่า ข้าวผัดทรัฟเฟิลท็อปปิ้งไข่ดอง 320 บาทไม่ได้เป็นเมนู Refill ส่วนที่เติมได้คือ Kiwamiya Set 80 บาท ที่มีข้าว ซุป และสลัดตามข้อมูลชุดของร้าน ดังนั้นถ้าใครเป็นสายเนื้อกับข้าวเหมือนผม และอยากเพิ่มอะไรที่พิเศษกว่าข้าวญี่ปุ่นธรรมดา… ข้าวผัดทรัฟเฟิลท็อปปิ้งไข่ดอง เป็นอีกตัวที่น่าเอามากินคู่กับ Hamburg & Steak ครับ

ทรัฟเฟิลมาเต็ม ฝนให้เห็นกันจะจะ แบบว่าลิ้น เอาอีก เอาอีก ห้าๆๆๆๆ

จากความนิยม 4 สาขาใจกลางเมือง สู่ Central EastVille

ก่อนเปิด Central EastVille ทาง KIWAMIYA มีสาขาในกรุงเทพฯ มาแล้ว 4 แห่งในพื้นที่ใจกลางเมือง การขยายมาฝั่ง East Bangkok จึงน่าสนใจตรงที่ไม่ได้เพิ่มสาขาในเมืองอีกแห่ง แต่ขยับออกมาหาลูกค้าอีกกลุ่มหนึ่งโดยตรง สำหรับคนที่บ้านอยู่โซนนี้… ผมว่า Convenience ต่างกันเยอะครับ อยากกิน Hamburg ก็ไม่ต้องวางแผนเข้าเมืองทั้งวัน แวะ Central EastVille ขึ้นชั้น 2 กินได้เลย

Hamburg แบบนี้เหมาะกับใคร?

ผมว่า KIWAMIYA เหมาะมากกับคนที่ชอบเนื้อและสนใจเรื่องระดับความสุก เพราะร้านไม่ได้บอกเราว่า “นี่คือความสุกที่ดีที่สุด ทุกคนต้องกินแบบนี้” แต่เปิดโอกาสให้ลองเอง ถ้าปกติชอบ Steak แบบ Medium ก็ลองย่าง Hamburg ให้ใกล้เคียงแบบที่ชอบ ถ้าอยากได้ความเกรียมหอมเพิ่ม ก็วางบนเตาให้นานขึ้นอีกหน่อย ตรงนี้ทำให้การกลับมากินครั้งต่อไปยังสนุกอยู่ เพราะเรารู้แล้วว่า… ครั้งที่แล้วคำไหนอร่อยที่สุด

แล้ว Steak ล่ะ?

แม้คนส่วนใหญ่จะจำ KIWAMIYA จาก Hamburg แต่ชื่อร้านเต็มๆ พูดถึงทั้ง Hamburg & Steak ดังนั้นสายเนื้อที่อยากกินเป็นชิ้นมากกว่าเนื้อบดก็มี Steak เป็นอีกทางเลือก และ Concept ยังเหมือนกันครับ คือให้ความสำคัญกับ วัตถุดิบ ความสด การย่าง และระดับความสุกที่เราชอบ ถ้ามากันหลายคน ผมว่าการสั่ง Hamburg กับ Steak มาแบ่งกันเป็นวิธีที่น่าสนุก เพราะได้ลอง Texture ของ Wagyu สองแบบในมื้อเดียว

ชอบความสุกแบบไหนเลือกได้

KIWAMIYA Central EastVille อยู่ตรงไหน?

Central EastVille ชั้น 2

อยู่โซนเลียบทางด่วนเอกมัย–รามอินทรา กรุงเทพฯ จุดนี้เหมาะกับการขับรถมามาก เพราะ Central EastVille มีพื้นที่จอดรถภายในศูนย์ ใครอยู่โซน ลาดพร้าว, โชคชัย 4, เลียบด่วน, เกษตร-นวมินทร์, รามอินทรา หรือพื้นที่ใกล้เคียง สาขานี้สะดวกกว่าการเข้าเมืองเยอะครับ

สรุป รีวิว KIWAMIYA Central EastVille

ถ้าถามว่าอะไรทำให้ KIWAMIYA ต่างจากร้าน Hamburg ทั่วไป สำหรับผมไม่ใช่แค่คำว่า Wagyu 100% แต่คือวิธีที่ร้านทำให้เรามีส่วนร่วมกับอาหารตั้งแต่ก่อนเข้าปาก เนื้อไม่ได้มาถึงแล้วจบ เรายังต้องตัด ย่าง กลับด้าน เลือกระดับความสุก แล้วค่อยกิน คำแรกอาจย่างแบบหนึ่ง คำต่อไปลองอีกแบบ จนเจอว่า… แบบไหนคือ KIWAMIYA ในแบบของเรา นี่แหละครับ KIWAMIYA Your Way และการมาเปิดที่ Central EastVille รอบนี้ ผมว่ามีความหมายมากกว่าการเพิ่มสาขาอีกหนึ่งแห่ง เพราะคนฝั่ง East Bangkok ไม่ต้องฝ่ารถติดเข้าเมืองเพื่อมากินแล้ว โดยเฉพาะชาวเลียบด่วน… มี Hamburg ในตำนานจากฟุกุโอกะเป็นของตัวเองแล้วครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ใครยังไม่เคยกิน KIWAMIYA ผมว่าเริ่มจาก Hamburg ก่อน แล้วจำไว้อีกอย่าง… ตะเกียบเหล็กเอาไว้ย่าง ตะเกียบไม้เอาไว้กิน อย่าสลับกันครับ

The post รีวิว KIWAMIYA Central EastVille ชาวเลียบด่วนมี Hamburg ในตำนานจากฟุกุโอกะเป็นของตัวเองแล้ว! appeared first on ChilliLazy.

ร้านทงคัตสึจาก Nihonbashi โตเกียว ผมได้ลองสันในที่เรียกว่า Chateaubriand (ชาโตบริยองด์) แล้ว… อร่อยมาก นุ่ม ฉ่ำ เนื้อละเอียด ทั้งที่แทบไม่มีไขมันแบบที่ผมชอบเลย ตอนแรกผมก็งงครับ ทำไมสันในรอบนี้ถึงต่างจากที่เคยกิน? พอเปิดเมนูอ่านจริงๆ ถึงเพิ่งเข้าใจว่า… สันในที่ผมกิน ไม่ใช่ Tenderloin ทั่วไป แต่มันคือส่วนที่คัดมาจาก ช่วงกลางของ Tenderloin อีกที และส่วนนี้มีชื่อว่า Chateaubriand เออ… เพิ่งรู้เหมือนกันครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ร้านไม่ใหญ่มาก คนแน่นตลอด แนะนำให้ไปต้ังแต่เช้า ไม่งั้นรอนานแน่นอน

Tonkatsu HAJIME ร้านทงคัตสึจาก Nihonbashi โตเกียว

Tonkatsu HAJIME มีต้นทางจาก Nihonbashi กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ก่อนมาเปิดสาขาแรกในประเทศไทยที่ CentralWorld ในปี 2026 สิ่งที่ทำให้ร้านนี้น่าสนใจ ไม่ใช่แค่คำว่า “ร้านจากโตเกียว” แต่คือความจริงจังกับสิ่งที่ดูเหมือนง่ายมากอย่าง… หมูทอด ปกติร้านทงคัตสึส่วนใหญ่ เราคุ้นกับคำถามว่า สันนอกหรือสันใน? แต่ HAJIME แยก Character ของหมูออกมาถึง 4 Cuts ได้แก่

• Ribeye (ริบอาย) — ไขมันแทรกเยอะ นุ่ม ฉ่ำ เหมาะกับสายมัน
• Loin (สันนอก) — มีทั้งเนื้อแดงและไขมันค่อนข้างสมดุล
• Tenderloin (สันใน) — เนื้อล้วนกว่า ไขมันต่ำ เนื้อละเอียดและนุ่ม
• Chateaubriand (ชาโตบริยองด์) — คัดเฉพาะช่วงกลางของ Tenderloin ซึ่งเป็นส่วนที่ผมกินในมื้อนี้ครับ

ตรงนี้แหละที่ผมเพิ่งได้เรียนรู้อะไรใหม่จากการมากินทงคัตสึร้านนี้

เดี๋ยวนะ… Tenderloin กับ Chateaubriand ไม่เหมือนกันเหรอ?

จริงๆ แล้ว Chateaubriand ก็เป็น Tenderloin ครับ แต่ไม่ได้หมายถึง Tenderloin ทั้งชิ้น ลองนึกภาพสันในหมูเป็นเนื้อชิ้นยาวๆ บริเวณต้น กลาง และปลายจะมีขนาดและรูปทรงไม่เท่ากัน ส่วนที่ HAJIME เรียกว่า Chateaubriand คือการเลือกเฉพาะ ช่วงกลางของ Tenderloin บริเวณนี้มีเนื้อละเอียด นุ่ม และรูปทรงค่อนข้างสม่ำเสมอ และเนื่องจากหมูหนึ่งตัวมีส่วนตรงนี้ให้ตัดออกมาได้จำกัด ในเมนูจึงระบุว่า Limited Availability พูดแบบง่ายที่สุดก็คือ

• Tenderloin = สันใน
• Chateaubriand = คัดเฉพาะช่วงกลางของสันในมาเสิร์ฟ

ดังนั้น Chateaubriand ไม่ใช่สายพันธุ์หมู และไม่ได้เป็นเนื้อคนละส่วนกับ Tenderloin มันเป็นส่วนพิเศษที่อยู่ภายใน Tenderloin อีกทีครับ

แล้วทำไมชื่อ Chateaubriand ฟังเหมือนเนื้อวัว?

อันนี้เป็นเหตุผลที่ตอนแรกผมก็งงครับ เพราะเวลาได้ยินคำว่า Chateaubriand ส่วนใหญ่เราจะเจอในร้าน Steak และใช้เรียกเนื้อ Tenderloin ส่วนกลางของวัว แต่แนวคิดเรื่องการคัดส่วนกลางที่นุ่มของ Tenderloin สามารถนำมาใช้กับหมูได้เช่นกัน HAJIME จึงมีเมนู Pork Chateaubriand หรือถ้าจะเรียกให้คนไทยเข้าใจง่ายๆ ก็คือ

“สันในหมูส่วนกลางที่คัดมาเป็นพิเศษ”

พอเข้าใจแบบนี้… ผมเริ่มสนใจจานตรงหน้ามากกว่าเดิมอีกครับ

Chateaubriand — ตัวที่ทำให้ผมเปลี่ยนใจเรื่องสันใน

แล้วก็มาถึงตัวที่ผมกินจริง ปกติผมไม่ค่อยชอบสันใน เพราะมัน Lean ไขมันน้อย ผมเลยคิดมาตลอดว่า ถ้าอยากได้ทงคัตสึฉ่ำ ๆ ก็ควรไปเลือกส่วนที่มีมันเยอะกว่า แต่ Chateaubriand ของ HAJIME ทำให้ความคิดนี้เปลี่ยนไปพอสมควรครับ

สิ่งแรกที่เห็นคือ…

ชิ้นหนา แล้วพอเห็นความหนา + รู้ว่าเป็นสันใน ผมยิ่งกลัวเลยว่า ข้างในจะแห้งไหม?

แต่พอกัด… ผิดคาดครับ นุ่มมาก เนื้อละเอียด แล้วที่สำคัญคือ ฉ่ำ ไม่ได้แห้งหรือฝืดอย่างที่ผมกลัว ทั้งที่ไม่ได้มีไขมันแทรกเยอะๆ มาช่วยเหมือน Ribeye หรือ Loin อันนี้แหละที่ผมประทับใจที่สุด เพราะการทำเนื้อที่มีไขมันเยอะให้นุ่มฉ่ำยังพอเข้าใจได้ ไขมันช่วยอยู่แล้ว แต่การทำ เนื้อ Lean ชิ้นหนา ให้ออกมานุ่มและยังรักษาความชุ่มฉ่ำเอาไว้… ผมว่าตรงนี้เห็นฝีมือการทอดชัดกว่าครับ

หมูชิ้นหนาขนาดนี้ ทำไมยังนุ่มฉ่ำ?

หนึ่งในเทคนิคที่ HAJIME ให้ความสำคัญคือการควบคุมอุณหภูมิในการทอด โดยเฉพาะหมูแบบ Thick Cut แนวคิดของ Low-Temperature Frying คือไม่ได้เร่งทอดด้วยน้ำมันร้อนจัดอย่างเดียว แต่ควบคุมความร้อนให้ค่อย ๆ เข้าไปถึงด้านในของเนื้อ เพราะโจทย์ของหมูชิ้นหนาคือ… ถ้าไฟแรงเกินไป ด้านนอกอาจสีสวยแล้ว แต่ข้างในยังไม่ถึง ถ้าฝืนทอดต่อ… ด้านนอกก็เข้มเกินไป หรือถ้าความร้อนเข้าเนื้อนานเกินไป ความชุ่มฉ่ำก็หาย ยิ่งเป็น Chateaubriand ที่มีไขมันต่ำ ยิ่งเห็นผลของการควบคุมการทอดชัดครับ ของที่ผมกิน ด้านนอกได้ความกรอบของแป้ง แต่ข้างในยังนุ่มและฉ่ำ นี่คือส่วนที่ผมชอบที่สุดของมื้อนี้เลย

แล้วอีก 3 Cuts ต่างกันยังไง?

พอเข้าใจ Chateaubriand แล้ว อีกสามส่วนในเมนูก็เริ่มน่าสนุกขึ้นครับ

Ribeye — ริบอาย

ตัวนี้ไปคนละทางกับ Chateaubriand เลย มี Marbling หรือไขมันแทรกเยอะที่สุด เวลาทอดจะได้ทั้งความนุ่ม ความฉ่ำ และรสหวานมันจากไขมัน ถ้าถามจาก Preference เดิมของผม… ปกติผมน่าจะเลือกตัวนี้ครับ ห้าๆๆๆๆๆ

Loin — สันนอก

เป็นตัวกลางระหว่างเนื้อกับไขมัน มีไขมันติดมาพอให้ได้ความฉ่ำ แต่ยังมี Texture ของเนื้อชัด นี่คือส่วนที่เราคุ้นเคยกับทงคัตสึมากที่สุดส่วนหนึ่ง ถ้าไม่รู้จะเลือกอะไร… ผมว่า Loin เริ่มง่ายครับ

Tenderloin — สันใน

เนื้อละเอียด ไขมันต่ำ Lean กว่า Ribeye และ Loin เหมาะกับคนที่อยากกินทงคัตสึนุ่มๆ แต่ไม่ต้องการไขมันเยอะ แล้วถ้าอยากขยับไปอีกขั้น… ก็คือ Chateaubriand คัดช่วงกลางของ Tenderloin มาอีกที

Signature ของ HAJIME คือ Yaki Katsudon

นอกจากการเลือก Cut ของหมูแล้ว อีกอย่างที่ทำให้ HAJIME แตกต่างคือ Yaki Katsudon Katsudon ที่เราคุ้นกัน ส่วนใหญ่จะเอาทงคัตสึไปทำต่อกับน้ำซอส หอมใหญ่ และไข่ ข้อดีคือฉ่ำและอร่อย แต่ผลข้างเคียงคือ… แป้งที่ทอดมากรอบๆ โดนน้ำซอสจนเริ่มนิ่ม

HAJIME เลือกทำ Yaki Katsudon ซึ่งพยายามรักษา Character ของ Tonkatsu เอาไว้มากขึ้น จึงยังได้ความเป็นหมูทอดอยู่ แต่กินพร้อม ข้าว ไข่ และซอส ในคำเดียวกัน เป็นอีกหนึ่ง Signature ที่ร้านชูค่อนข้างชัดครับ

Chateaubriand Yaki Katsudon มี 2 ขนาด

สำหรับตัวที่ผมพูดถึงมาตลอดอย่าง Chateaubriand ร้านมีให้เลือก Chateaubriand Yaki Katsudon 150 กรัม — 380 บาท และถ้าอยากจัดหนัก 300 กรัม — 590 บาท ตัว 300 กรัมถูกวางเป็น Signature Size แต่เนื่องจาก Chateaubriand เป็นส่วนที่มีปริมาณจำกัด จึงไม่ได้รับประกันว่าจะมีตลอดครับ ใครตั้งใจมากินตัวนี้โดยเฉพาะ อาจต้องเผื่อใจเรื่องของหมดไว้หน่อย

Chateaubriand คือดีย์มาก จากที่ไม่กินสันใน แต่ที่นี่ชอบเลย

สายมันก็มี Ribeye Yaki Katsudon

ส่วนคนที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วคิดว่า… “ไม่เอา ผมต้องการมัน” ห้าๆๆๆๆๆ มี Pork Ribeye Yaki Katsudon 170 กรัม — 450 บาท และ Thick Cut Signature 340 กรัม — 580 บาท ตัวนี้จะไปคนละทางกับ Chateaubriand ชัดเจน ถ้ากลับไปอีก ผมอยากลองสั่งสองตัวมาเทียบกันเลยครับ Ribeye สายมัน VS Chateaubriand สาย Lean น่าจะสนุกดี

สันนอก ก็ยังอร่อย แต่ใครยังไม่เคยกินสันใน แวะไปกินกันก่อนสำหรับร้านนี้

อย่าเพิ่งราดซอส… Chateaubriand ลองกินกับ Ume Salt ก่อน

อีกอย่างที่ผมชอบของร้านนี้คือ บนโต๊ะมี เกลือให้เลือก 3 แบบ

• Sea Salt — เกลือทะเล
• Wasabi Salt — เกลือวาซาบิ
• Ume Salt — เกลือบ๊วยญี่ปุ่น

ปกติเวลากินทงคัตสึ หลายคนน่าจะหยิบซอสทงคัตสึมาราดก่อนเลย แต่ถ้าสั่ง Chateaubriand ผมว่า… อย่าเพิ่งครับ ลองกินเนื้อเปล่าๆ ก่อนสักคำ แล้วคำต่อมาเอา Ume Salt โรยบนทงคัตสึนิดเดียว เน้นว่า โรยนิดเดียวพอ ไม่ต้องเอาหมูไปจิ้มเกลือนะครับ เพราะ Ume Salt มีทั้งความเค็มและกลิ่นรสของบ๊วยอยู่แล้ว พอโดน Chateaubriand ร้อนๆ แค่บางๆ รสเค็มจะช่วยดึงความหวานของเนื้อหมูขึ้นมา แล้วมีความเปรี้ยวอ่อน ๆ ของ Ume ตามมาตัด

อันนี้… อร่อยมากครับ

โดยเฉพาะ Chateaubriand ของ HAJIME ที่เนื้อละเอียด นุ่ม และฉ่ำอยู่แล้ว ทั้งที่ไขมันไม่เยอะ พอโรย Ume Salt เบาๆ มันไม่ได้เข้าไปกลบรสหมูเหมือนซอส แต่กลับทำให้รสของเนื้อเด่นขึ้นมาอีก ผมถึงรู้สึกว่า จานนี้ไม่จำเป็นต้องรีบราดซอสเลย ถ้าอยากลองให้ครบ ร้านยังมี Sea Salt และ Wasabi Salt ให้เปลี่ยนรสระหว่างคำได้อีก แต่ถ้าถามผมว่าชอบตัวไหน… Ume Salt ครับ โรยนิดเดียวบน Chateaubriand แล้วกินตอนร้อนๆ จากคนที่ปกติไม่ค่อยเลือกทงคัตสึสันใน… รอบนี้ทั้ง Chateaubriand + Ume Salt ทำผมเปลี่ยนใจเลยครับ.

ชูรสหมูทอดได้ดีมาก หวานขึ้นมาเลย

ข้าวกับกะหล่ำปลี เติมได้ตลอดมื้อ

อีกอย่างที่ผมชอบเวลาไปร้านทงคัตสึคือ ข้าวกับกะหล่ำปลีเติมได้ HAJIME ก็มีครับ ร้านระบุว่า Japanese Rice และ Shredded Cabbage เติมได้ตลอดมื้อ กะหล่ำปลีสำคัญมาก โดยเฉพาะถ้ากินหมูชิ้นหนา กินหมู ตามด้วยกะหล่ำปลีกรอบๆ ช่วยตัดความมันและ Reset ปาก แล้วค่อยกลับไปกินหมูใหม่ ส่วนข้าว… เติมได้ก็คือเติมครับ ห้าๆๆๆๆๆ

อยากกินเป็นมื้อเต็ม เพิ่ม Full Course ได้

ในเมนูมี Option Full Course เพิ่ม 150 บาท ได้ทั้ง Set Meal พร้อม Barley Tea แบบ Refill และ Ice Cream เหมาะกับคนที่อยากกินเป็นมื้อเต็มๆ มากกว่าสั่งเฉพาะ Main Dish

ไอติมในคอร์ส ยูสุ สดชื่นมาก

นอกจากหมู มีของทอดอื่นให้ลองด้วย

ถ้ามากันหลายคน ร้านมี À la carte ให้เพิ่มอีกหลายอย่าง

• Fried Shrimp — 120 บาท
• Fried Conger Eel — 260 บาท
• Fried Kisu Fish — 120 บาท

ผมว่ามากัน 2-3 คนแล้วสั่ง Main คนละ Cut จากนั้นเพิ่มของทอดมาแชร์ เป็นวิธีลองร้านนี้ที่น่าสนุกครับ

ส่วนของเมนูเพิ่มเติมนี้ ผมว่าเฉยๆ ถ้าสั่งหมูเซ็ทใหญ่มาแล้วแนะนำไม่ต้องสั่งเพิ่มครับ

กินแค่หมู 300 กว่ากรัม ก็อิ่มมากแล้ว

Tonkatsu HAJIME CentralWorld อยู่ตรงไหน?

• CentralWorld ชั้น 7 ห้อง 709/1
• เปิดประมาณ 10.00–22.00 น.
• เบอร์โทร 084-351-6549
• BTS สยาม หรือ BTS ชิดลม แล้วเดิน Skywalk เข้า CentralWorld
• สามารถจอดรถภายใน CentralWorld ได้

HAJIME มาเปิดสาขาแรกในประเทศไทยช่วงปลายเดือนกรกฎาคม 2026 ดังนั้นช่วงมื้อกลางวัน มื้อเย็น และวันหยุดอาจมีคิว แนะนำเผื่อเวลาไว้ครับ ผมไปประมาณ 10.30 น. ได้กินตอน 11 โมงกว่า

สรุป รีวิว Tonkatsu HAJIME CentralWorld

ก่อนมาร้านนี้… ถ้าให้ผมเลือกระหว่าง สันนอก กับ สันใน ผมเลือกสันนอกครับ เพราะผมชอบไขมัน และคิดมาตลอดว่าไขมันนี่แหละที่ทำให้ทงคัตสึนุ่มและฉ่ำ แต่ HAJIME ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรใหม่สองอย่าง อย่างแรกคือ… Tenderloin กับ Chateaubriand ไม่ได้หมายถึงสิ่งเดียวกันเสียทีเดียว Tenderloin คือสันใน ส่วน Chateaubriand ที่ร้านเสิร์ฟคือการคัดเฉพาะ ช่วงกลางของสันใน ซึ่งมีเนื้อละเอียด นุ่ม และมีปริมาณจำกัด และอย่างที่สอง… เนื้อไม่จำเป็นต้องมีไขมันเยอะ ถึงจะนุ่มฉ่ำได้ เพราะ Chateaubriand ที่ผมกินรอบนี้ ชิ้นหนา ไขมันน้อย แต่กลับนุ่มมาก เนื้อละเอียด และที่สำคัญ… ฉ่ำ

นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมประทับใจที่สุดของมื้อครับ จากคนที่ปกติเปิดเมนูทงคัตสึแล้วมองข้ามฝั่งสันในแทบทุกครั้ง รอบนี้กลับกลายเป็นว่า… Chateaubriand เป็นตัวที่ผมอยากพูดถึงมากที่สุด ถ้าคุณเป็นสายสันนอกหรือสายมันเหมือนผม แล้วปกติรู้สึกว่า Tenderloin น่าเบื่อหรือกลัวจะแห้ง

ผมว่าไป HAJIME แล้วลอง Pork Chateaubriand ดูสักครั้งครับ อย่างน้อยสำหรับผม… มันทำให้ความคิดที่ว่า “ทงคัตสึจะฉ่ำ ต้องมีมันเยอะๆ” เปลี่ยนไปเลยครับ.

The post รีวิว Tonkatsu HAJIME CentralWorld ทงคัตสึจากโตเกียว สันใน (ส่วนพิเศษ) ชิ้นหนาแต่กลับนุ่มฉ่ำ จนคนไม่ชอบสันในอย่างผมยังยอม appeared first on ChilliLazy.

ทริปนี้ทำให้ผมเลิกเชื่อเรื่องอากาศ New Zealand ไปเลย วันที่ 2 ตุลาคม เรายังเดินเที่ยว Lake Tekapo กันตามปกติ อากาศหนาว ฟ้าครึ้ม มีลมบ้าง แต่พื้นยังเป็นสีเขียว ถนนแห้ง บ้านพักก็หน้าตาเหมือนบ้านธรรมดา ผ่านไปแค่คืนเดียว…

เช้าวันที่ 3 ตุลาคม

เปิดประตูบ้านออกมาแล้วแทบไม่เชื่อสายตา ทุกอย่างกลายเป็นสีขาว หลังคาบ้าน ต้นไม้ สนามหญ้า รถ ถนน รวมถึง Church of the Good Shepherd ที่เราเพิ่งไปถ่ายรูปเมื่อวันก่อน ถูกหิมะปกคลุมไปหมด Lake Tekapo ที่เราเที่ยวเมื่อวานกับ Lake Tekapo เช้าวันนี้… เหมือนคนละเมือง

ไม่น่าเชื่อว่า แค่คืนเดียวจากภาพด้านบนจะกลายเป็นภาพด้านล่าง

2 ตุลาคม — Lake Tekapo แบบที่เราคิดว่าจะได้เจอ

วันแรกที่มาถึง Lake Tekapo อากาศเย็นมาก แต่ยังไม่มีหิมะ รอบเมืองเป็นสีเขียวสลับน้ำตาลตามแบบต้นฤดู Spring ภูเขาไกล ๆ ยังมีหิมะหลงเหลือให้เห็น แต่บริเวณที่พักและตัวเมืองไม่มีอะไรบอกเลยว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงทุกอย่างจะเปลี่ยนไป เราใช้เวลาที่ Lake Tekapo ตามแผน ทั้งเดินริมทะเลสาบ ชม Church of the Good Shepherd และ Mackenzie Sheep Dog Memorial กลับเข้าที่พักตอนเย็นก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ

จนกระทั่งกลางดึก… ไฟดับ และพอไม่มีไฟ สิ่งที่รู้สึกได้ทันทีคือ… หนาวมาก ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าข้างนอกกำลังเกิดอะไรขึ้น

เช้าวันที่ 3 ตุลาคม — เปิดประตูมา หิมะเต็มเมือง!

เช้าวันต่อมา พอเปิดประตูออกจากบ้านเท่านั้นแหละ อ๋อ…เมื่อคืนเกิดเรื่องนี่เอง บ้านหลังเดิมที่เมื่อวานยังเห็นหลังคาสีเข้ม ตอนนี้กลายเป็นหลังคาสีขาว สนามหญ้าหายไปใต้หิมะ ต้นไม้ทุกต้นมีหิมะเกาะ รถที่จอดอยู่ริมถนนบางคันแทบกลายเป็นก้อนหิมะขนาดใหญ่ และหิมะยังตกลงมาเรื่อยๆ ความรู้สึกมันแปลกมาก เพราะเราไม่ได้เดินทางมา New Zealand ในช่วงกลาง Winter แต่เป็น ต้นเดือนตุลาคม ซึ่งเข้าสู่ Spring แล้ว เมื่อคืนยังคิดว่าหนาวเฉยๆ

เช้ามา… Winter กลับมาเยี่ยมหนึ่งวัน

หิมะปกคลุมในเดือน ตค. แถมตกหนักมากๆ เปลี่ยนบรรยากาศในชั่วข้ามคืน

ยิ่งสาย หิมะยิ่งตกหนัก

ตุลาคม Lake Tekapo ยังมีหิมะตกได้จริงหรือ?

ได้ครับ New Zealand อยู่ซีกโลกใต้ ดังนั้นฤดูกาลจะตรงข้ามกับประเทศไทยและซีกโลกเหนือ โดยทั่วไป

September – November = Spring

ดังนั้นวันที่เราไปช่วงต้น October ถือว่าเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว แต่ Lake Tekapo อยู่ในพื้นที่ Inland South Island ใกล้ Southern Alps สภาพอากาศจึงเปลี่ยนแปลงเร็วและมีความผันผวนสูง แม้จะเข้าสู่ Spring แล้ว ก็ยังสามารถเจอ Cold Outbreak / Cold Snap ซึ่งพาอากาศเย็นจัดและหิมะลงมายังพื้นที่ได้ NIWA หรือปัจจุบันคือ Earth Sciences New Zealand ระบุว่าพื้นที่ Inland South Island อย่าง Lake Tekapo มี Winter ที่หนาวจัดและมี Snowfall เป็นครั้งคราว ขณะที่ช่วง Spring ก็ยังสามารถเกิดช่วงอากาศเย็นผิดปกติได้

ดังนั้น… มาตุลาคม = มีโอกาสเจอหิมะ แต่

มาตุลาคม ≠ จะเจอหิมะแน่นอน ของเราเรียกว่าโชคดีเจอจังหวะพอดีมากกว่า

Church of the Good Shepherd เมื่อวานกับวันนี้

จุดที่เห็นความแตกต่างชัดที่สุดคือ Church of the Good Shepherd เมื่อวานเรายังถ่ายรูปโบสถ์ท่ามกลางพื้นหญ้าสีน้ำตาลทองและภูเขา เช้าวันต่อมา… พื้นรอบโบสถ์กลายเป็นสีขาว หญ้า Tussock มีหิมะเกาะอยู่ตามปลายใบ ทางเดินและเนินรอบ ๆ ถูกคลุมด้วย Snow โบสถ์หินหลังเดิม แต่บรรยากาศเปลี่ยนไปทั้งหมด ถ้าเอารูป 2 October vs 3 October มาวางคู่กัน ผมว่าแทบไม่ต้องเขียน Caption เลย แค่หนึ่งคืน Lake Tekapo เปลี่ยนฤดูให้เราดู

ได้เวลาออกจาก Lake Tekapo ไป Christchurch

แต่วันนี้เรายังมีปัญหาอีกอย่าง เราต้อง ย้ายเมือง จุดหมายต่อไปของ Road Trip คือ Christchurch ก่อนออกเดินทางจึงต้องเช็กทั้งสภาพถนนและอากาศให้เรียบร้อย เพราะการขับรถบนถนนที่มี Snow หรือ Ice ต่างจากถนนแห้งโดยสิ้นเชิง โดยเฉพาะช่วงเช้า อุณหภูมิต่ำอาจทำให้เกิด Black Ice ซึ่งมองเห็นยากมาก

ถ้า Road Trip New Zealand ช่วง Winter หรือ Shoulder Season ผมแนะนำให้เผื่อเวลาไว้เยอะๆ อย่าฝืนขับตาม Schedule ถ้าสภาพอากาศไม่ดี สำหรับเรา เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วก็ถึงเวลาบอกลา Lake Tekapo แต่ก่อนจะถึง Christchurch… มีของกินสำคัญที่ต้องแวะก่อน

Fairlie Bakehouse — Road Trip นี้ต้องมี Pie

จาก Lake Tekapo เราขับลงมาทาง Fairlie แล้วมาหยุดที่ร้านที่ดูจากภายนอกอาจเหมือน Bakery เมืองเล็กทั่วไป Fairlie Bakehouse แต่ Pie ของร้านนี้ดังมาก Fairlie Bakehouse เป็น Bakery แบบ Family-owned โดยผู้ก่อตั้งและเชฟ Franz Lieber จุดขายคือ Gourmet Pie ที่ทำสดและ Hand-filled โดยใช้วัตถุดิบท้องถิ่นและตามฤดูกาลเมื่อเป็นไปได้ ปัจจุบัน Pie ของร้านไม่ได้ขายเฉพาะที่ Fairlie แต่กระจายไปยังร้านต่างๆ ทั่ว New Zealand แล้ว

เมนู Pie มีหลายแบบ ทั้ง Beef, Mince & Cheese, Steak & Cheese และรสอื่น ๆ ซึ่งเมนูจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ราคาปัจจุบันเฉลี่ยประมาณ NZ$6–10 ต่อชิ้น จากรูปที่เราสั่งมา แค่เห็นชั้น Puff Pastry ก็น่ากินแล้ว ข้างนอกกรอบเป็นชั้นๆ ส่วนด้านในเป็นไส้ร้อนๆ หลังจากออกมาจาก Lake Tekapo ที่หิมะตก… Pie ร้อน ๆ + Coffee คือถูกเวลามาก

ข้ามเมืองมาหิมะเริ่มหาย แวะกินอะไรร้อนๆ กันหน่อย

Fairlie Lions Lookout — จุดแวะเล็กๆ แต่วิวดีเกินคาด

ออกจาก Fairlie เราเจอจุดชมวิวเล็กๆ ระหว่างทาง ตอนแรกไม่ได้อยู่ใน Plan แต่เห็นวิวแล้วต้องจอด ตรงกลางมีหินก้อนใหญ่พร้อมแผ่นโลหะเขียนว่า FAIRLIE LIONS CLUB – MILLENNIUM PROJECT นี่คือจุดชมวิวที่สร้างขึ้นโดย Fairlie Lions Club เป็น Millennium Project ช่วงเข้าสู่สหัสวรรษใหม่ ด้านบนก้อนหินมี Orientation Table สำหรับบอกทิศและภูมิประเทศรอบๆ จากตรงนี้มองออกไปเป็นพื้นที่ชนบทของ Fairlie แบบกว้างมาก ทุ่งหญ้า พื้นที่เกษตร แนวต้นไม้ เนินเขา และภูเขาที่อยู่ไกลออกไป แต่วันที่เราไป หมอกยังค่อนข้างหนา ภูเขาหายไปเกือบหมด กลับกลายเป็นว่าสวยอีกแบบ ทุ่งสีเขียวค่อยๆ จางหายเข้าไปในหมอก เหมือนภาพชนบท New Zealand ที่ตั้งใจเปิด Fog Effect ไว้

นี่เป็นหนึ่งในเสน่ห์ของ Road Trip ที่ผมชอบมาก จุดที่ไม่ได้อยู่ใน Plan บางทีทำให้เราจอดรถนานกว่าจุดที่ตั้งใจมาเสียอีก

Farmers Corner — แวะเข้าห้องน้ำจริงๆ

จุดต่อมาคือ Farmers Corner ใกล้ Ashburton อันนี้ต้องบอกตรงๆ ว่า… เราไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยว แวะเข้าห้องน้ำจริงๆ

สถานที่นี้ทำมาเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวและรถทัวร์ค่อนข้างชัด เป็นทั้ง Refreshment Stop, ร้านอาหาร และร้านขายสินค้านิวซีแลนด์ขนาดประมาณ 2,000 ตารางเมตร มีตั้งแต่ Manuka Honey, Skincare, Merino/Possum, Alpaca Products ไปจนถึงของฝากต่างๆ สำหรับความรู้สึกส่วนตัวของเรา มันจึงออกแนว Tourist Stop / จุดแวะซื้อของสำหรับกรุ๊ปทัวร์ มากกว่าจะเป็นสถานที่ที่ต้องตั้งใจขับรถมาเที่ยวโดยเฉพาะ แต่มีอะไรให้เดินดูอยู่เหมือนกัน

ทุ่ง Lavender ที่…ยังไม่ม่วง

ด้านนอก Farmers Corner มี Lavender Field จริง พื้นที่ประมาณ 4 เฮกตาร์ ปลูก Lavender ราว 20,000 ต้น ปัญหาคือช่วงที่เราไป… เขียวทั้งทุ่ง เพราะช่วงที่ทาง Farmers Corner แนะนำสำหรับดู Lavender คือประมาณ December–February ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ เราไปต้น October ก็เลยได้ดู… ต้น Lavender ถ้ามาช่วงดอกบาน ภาพน่าจะต่างกันคนละเรื่องเลย

มี Alpaca ให้ป้อนอาหารด้วย

ด้านนอกยังมี Alpaca สามารถซื้อ Pellet จากเครื่องแล้วป้อนอาหารได้ ทาง Farmers Corner ทำส่วนนี้เป็นหนึ่งใน Visitor Experiences โดยตรง ถ้ามากับเด็กน่าจะชอบ แต่ถ้าถามว่าควรตั้งใจเดินทางมา Farmers Corner โดยเฉพาะไหม สำหรับผม ไม่ถึงขนาดนั้น ถ้าผ่านทางแล้วอยากพักรถ เข้าห้องน้ำ ซื้อของ หรือให้อาหาร Alpaca ก็แวะได้

แต่ห้องน้ำที่ตั้งใจมาใช้…ดันไม่ธรรมดา

อันนี้ขำที่สุด Farmers Corner มี Bathroom Pavilion ที่ได้รับรางวัลด้านสถาปัตยกรรม ตัวอาคารออกแบบให้ใช้ Glass, Timber และ Stone เชื่อมพื้นที่ห้องน้ำกับ Rural Landscape รอบ ๆ และได้รับรางวัล 2020 New Zealand Architecture Awards บาง Cubicle ถึงขั้นมีหน้าต่างมองออกไปเห็นทุ่งและ Alpaca ได้ด้วย

สรุปว่า… ตั้งใจมาเข้าห้องน้ำ แล้วห้องน้ำกลับเป็นสิ่งที่มี Story ที่สุดของที่นี่

จาก Lake Tekapo สองฤดู มุ่งหน้าสู่ Christchurch

หลังจาก Farmers Corner เรากลับขึ้นรถอีกครั้ง คราวนี้จุดหมายคือ Christchurch ถ้ามองย้อนกลับไปแค่ประมาณ 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา มันแปลกมาก วันที่ 2 October เรายังเดินเล่น Lake Tekapo บนพื้นหญ้า กลางคืนไฟดับและหนาวจนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เช้าวันที่ 3 เปิดประตูมาเจอหิมะเต็มเมือง แล้วไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เรากำลังนั่งกิน Pie ที่ Fairlie ขับผ่านทุ่งเขียว ๆ ในสายหมอก แวะ Lookout แล้วลงมาทาง Ashburton นี่คือสิ่งที่ผมเริ่มชอบมากขึ้นเรื่อย ๆ ของ Road Trip เกาะใต้ New Zealand บางวัน Highlight ไม่ได้มีแค่ Destination แต่เป็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น ระหว่างทาง Lake Tekapo ครั้งนี้ก็เหมือนกัน

ถ้ามาเพียงวันเดียว เราคงจำมันในฐานะทะเลสาบสี Turquoise กับ Church of the Good Shepherd แต่เพราะอยู่ต่ออีกคืน… เราเลยได้เห็น Lake Tekapo อีกเวอร์ชันหนึ่ง เวอร์ชันที่ทั้งเมืองกลายเป็นสีขาว สองวัน เมืองเดียว แต่ได้กลับไปพร้อมภาพจำสองแบบที่ต่างกันแทบสิ้นเชิง และนี่อาจเป็นเหตุผลที่ Road Trip สนุกกว่าการรีบ Check-in Landmark แล้วเดินทางต่อ เพราะบางครั้ง…

แค่นอนเพิ่มอีกหนึ่งคืน ธรรมชาติก็เปลี่ยนสถานที่เดิมให้กลายเป็นอีกโลกหนึ่งได้เลย

ต่อไป… Christchurch

The post Lake Tekapo 2 วัน 2 บรรยากาศ! คืนเดียวหิมะขาวทั้งเมือง ก่อน Road Trip ต่อ Christchurch appeared first on ChilliLazy.

เห็นคิวแล้วคำถามแรกในหัวไม่ใช่… “อร่อยไหม?” แต่เป็น… “แล้วโปรจะเหลือถึงผมไหมเนี่ย?” ห้าๆๆๆๆๆ สุดท้ายก็ยืนต่อครับ ไหนๆ มาแล้ว รอกันพักใหญ่ แต่โชคดีว่ายังทันโปรโมชั่น และแน่นอนว่าเมนูแรกที่ต้องลองก็คือพระเอกที่ทำให้คนมายืนต่อแถวกันตั้งแต่เช้า Beef Wellington Croissant

Beef Wellington ไปอยู่ใน Croissant ได้ยังไง?

จริงๆ แค่ชื่อก็น่าสนใจแล้วครับ เพราะถ้าพูดถึง Beef Wellington ภาพที่หลายคนนึกถึงคือเนื้อวัวชิ้นใหญ่ ห่อด้วย Mushroom Duxelles แล้วหุ้ม Pastry ก่อนเอาไปอบ แต่ Flour n Flutter เอา Idea นี้มาย่อขนาดลง แล้วเปลี่ยนให้กลายเป็น Beef Wellington Croissant ด้านนอกเป็น French Butter Pastry ที่ทำเป็นชั้นๆ ด้านในมีเนื้อวัวและ Mushroom Duxelles หน้าตาตอนผ่าครึ่งจะเห็นเนื้ออยู่ตรงกลาง ล้อมด้วยไส้เห็ด แล้วมีชั้นแป้งหุ้มอยู่ด้านนอก เอาจริง…

ตอนรับมาครั้งแรกผมแอบคิดว่า “ชิ้นไม่ได้ใหญ่มากนะ” ห้าๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะถ้ามองราคาปกติ 269 บาท แต่เรื่องแบบนี้สุดท้ายต้องกินครับ

แล้วมันอร่อยไหม?

อร่อยครับ อันนี้ให้เลย สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือ แป้ง กัดด้านนอกเข้าไปจะกรอบก่อน แต่ไม่ได้กรอบแข็ง พอผ่านชั้นนอกเข้าไป ด้านในยังมีความนุ่มและได้กลิ่นหอมของเนย มันเลยมีทั้ง กรอบนอก + นุ่มใน อยู่ในคำเดียวกัน ส่วนเนื้อด้านในก็นุ่มกว่าที่คิด ไม่ได้อบจนแห้งหรือแข็ง พอกินพร้อม Mushroom Duxelles และ Pastry ด้านนอก ทุกอย่างค่อนข้างไปด้วยกันได้ดี ได้ความหอมมันจากแป้ง ความนุ่มและรสของเนื้อ แล้วมีเห็ดเข้ามาช่วยเพิ่มความเข้มข้น จากตอนแรกที่ยืนต่อเพราะอยากรู้ว่า… “คนรออะไรกัน?” พอกินแล้วก็เริ่มเข้าใจครับ ไม่ได้มีดีแค่หน้าตาถ่ายรูปสวย ตัวแป้งทำมาดีจริง

Flour n Flutter คือร้านอะไร?

หลังจากได้ Beef Wellington มาแล้ว ผมถึงเริ่มเดินดูร้านจริงจัง Flour n Flutter วางตัวเป็นร้าน Artisanal Bakery คือไม่ได้เน้นผลิตขนมปังจำนวนมากแล้ววางขายเหมือนกันทั้งวัน แต่ให้ความสำคัญกับงานฝีมือของการทำแป้ง การ Laminate การอบ และการทำขนมเป็น Batch ใน Story ของร้านมีประโยคหนึ่งที่ผมชอบครับ แนวคิดประมาณว่า… ของอร่อยไม่จำเป็นต้องซับซ้อน แต่ต้องเริ่มจากวัตถุดิบดี ใช้เทคนิคที่ถูกต้อง แล้วที่สำคัญคือ… ต้องให้เวลากับมัน

ร้านพูดถึงการทำขนมว่าไม่ควรเร่ง แป้งแต่ละก้อนต้องการเวลา ทุก Layer ต้องการความใส่ใจ และทุก Batch ต้องได้รับการดูแล พอเอาแนวคิดนี้กลับมามอง Beef Wellington Croissant ที่เพิ่งกินไป… ก็พอเข้าใจว่าทำไมร้านถึงให้ความสำคัญกับ Pastry มากครับ

ชื่อ Flour n Flutter ก็มีความหมาย

ชื่อร้านตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไรนะ จนมาอ่าน Story ของร้าน Flour ก็คือ “แป้ง” สิ่งพื้นฐานที่สุดของ Bakery ร้านเปรียบมันเหมือนจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง ก่อนจะเป็น Croissant, Danish, Shokupan, Egg Tart หรือขนมอะไรก็ตาม สุดท้ายก็กลับมาที่วัตถุดิบง่ายๆ อย่างแป้ง

ส่วนคำว่า Flutter ร้านใช้แทนความรู้สึกเล็กๆ ที่เกิดขึ้นเวลาเราเจออะไรที่ทำให้มีความสุขหรือตื่นเต้น ประมาณความรู้สึกตอนเดินผ่าน Bakery แล้วได้กลิ่นขนมปังอบใหม่ หรือเห็นของที่อยากกินแล้วรู้สึกว่า… “เออ อันนี้ต้องลอง” รวมกันเลยกลายเป็น Flour n Flutter แป้ง + ความรู้สึกดีๆ จากการกินของอร่อย ชื่อดูน่ารักขึ้นมาทันทีครับ

ร้านนี้ไม่ได้มีแค่ Beef Wellington

ตอนแรกผมก็โดน Beef Wellington ดึงเข้าร้านเหมือนคนอื่นนั่นแหละครับ แต่พอเดินดูจริงๆ… เมนูเยอะกว่าที่คิด ร้านมี Signature ที่ชูไว้หลายตัว ทั้งของคาวและของหวาน หนึ่งในกลุ่มที่เห็นแล้วสะดุดตามากคือ Egg Tart

Egg Tart ของร้านนี้ไม่ได้มีแค่ Original

ถ้าเป็น Egg Tart ปกติ เราก็คงคิดถึงแป้งกรอบกับ Custard ไข่ด้านใน แต่ Flour n Flutter เล่นกับมันเยอะกว่านั้นครับ มีทั้ง Original ตัวพื้นฐานสำหรับคนอยากชิมแป้งกับ Custard ตรงๆ Pistachio Raspberry เอาความมันของ Pistachio มาตัดกับ Raspberry เปรี้ยวหวาน Pineapple ใช้สับปะรดเพิ่มรสเปรี้ยวหวานและความสดชื่น แล้วก็มีตัวที่หน้าตาสะดุดตาที่สุด…

Caramel Pudding Egg Tart

อันนี้เหมือนเอาของหวานสองอย่างมาชนกันตรงๆ Egg Tart + Caramel Pudding ด้านล่างเป็นฐาน Egg Tart ที่มี Layer ของ Pastry ด้านบนวางพุดดิ้งคาราเมลมาอีกก้อน ร้านอธิบายว่าเป็น Silky Caramel Pudding Custard อยู่ใน Golden Egg Tart Shell แค่เห็นก็รู้แล้วครับว่า… เบาไม่ได้ ห้าๆๆๆๆๆ

นอกจาก Egg Tart ยังมี Signature อีกหลายตัว

จากเมนูแนะนำของร้าน มีตัวที่น่าสนใจอีกหลายอย่าง Shokupan ขนมปังนมสไตล์ญี่ปุ่น เนื้อ Cloud-soft ร้านเสิร์ฟคู่กับ Signature Pandan และ Thai Tea Sauce อันนี้น่าสนใจตรงที่เอาขนมปังญี่ปุ่นมาจับกับรสชาติที่คนไทยคุ้นเคย

Pineapple Coconut Danish,  Danish Pastry แบบ Hand-laminated ด้านบนเป็น Pineapple และ Toasted Coconut รสจะออก Tropical ขึ้นมาเลย

Chocolate Twist Series แป้ง Artisan Bread Twist เคลือบ Chocolate และมี Pistachio เพิ่ม Texture มีทั้ง Double Chocolate, Matcha และ Strawberry

Blueberry Cranberry Cream Cheese Bagel Bagel ที่มีทั้ง Cranberry และ Berry รสเปรี้ยวอยู่ในเนื้อ แล้วใส่ Cream Cheese ด้านใน จาก Beef Wellington ไปถึง Bagel… ร้านนี้เล่นทั้งหวานและคาวจริงครับ

แล้วก็มี Cream Cheese Cookie Collection

อีกกลุ่มที่ผมว่าน่าสนใจคือ Cream Cheese Stuffed Cookies ร้านทำ Cookie ด้านนอกให้มีความ Chewy แล้วใส่ Cream Cheese อยู่ด้านใน มีหลายรส เช่น Rum Raisin, Pistachio, Strawberry, Pineapple, Apricot ร้านถึงกับมี Tip ว่าให้ แช่เย็นก่อนกิน เพราะพอ Cream Cheese เย็นและ Set ตัว Texture จะต่างจากกินตอนอุณหภูมิห้อง อันนี้ถ้าครั้งหน้ากลับไป ผมว่าน่าลองเหมือนกันครับ

ทำไม Flour n Flutter ถึงเน้นคำว่า Freshly Baked?

อีกอย่างที่สังเกตได้คือร้านใช้คำว่า Freshly Baked เยอะมาก เพราะ Philosophy ของร้านให้ความสำคัญกับเวลาในการทำ Pastry โดยเฉพาะแป้งประเภท Laminated Dough ที่ต้องทำเป็น Layer พับ, พัก แล้วค่อยอบ ดังนั้นช่วงเวลาที่ขนมออกจากเตาก็มีผลกับ Texture เยอะมาก Croissant ที่เพิ่งอบกับ Croissant ที่วางมาหลายชั่วโมง… ความกรอบต่างกันแน่นอนครับ และจาก Beef Wellington Croissant ที่ผมได้กินรอบนี้ เรื่องแป้งเป็นจุดที่ผมรู้สึกได้ชัดที่สุดจริงๆ

แล้วคิวที่เห็นตอน 10 โมงครึ่งล่ะ?

กลับมาที่เรื่องนี้หน่อย เพราะก่อนกิน… นี่คือสิ่งที่ผมจำร้านได้มากที่สุด ห้าๆๆๆๆๆ ผมไปประมาณ 10.30 น. CentralWorld เพิ่งเปิดได้ไม่นาน แต่ในร้านมีคนต่อคิวแล้ว ช่วงที่ผมไปมีโปรโมชั่น Grand Opening ของ Beef Wellington Croissant อยู่ด้วย ราคาปกติ 269 บาท ลด 50% เหลือ 135 บาท ตั้งแต่วันที่ 5–13 กันยายน 2026 และจำกัด 50 คนแรกต่อวัน

ผมยืนรออยู่พักใหญ่เหมือนกัน แต่สุดท้ายยังได้โปรโมชั่นครับ ถ้าถามว่า… 135 บาท คุ้มไหม? สำหรับผม… คุ้มครับ กินง่ายเลย แต่ถ้าราคาปกติ 269 บาท ต้องบอกตรงๆ ว่าชิ้นไม่ได้ใหญ่มาก ดังนั้น Value จะขึ้นอยู่กับว่าเราให้ความสำคัญกับคุณภาพ Pastry และไส้ Beef Wellington มากแค่ไหน ถ้ามองเป็นขนมปังชิ้นหนึ่ง… 269 บาทอาจรู้สึกสูง แต่ถ้ามองว่าเป็น Beef Wellington ที่ทำออกมาในรูปแบบ Laminated French Butter Pastry… ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งครับ

Flour n Flutter CentralWorld อยู่ตรงไหน?

• CentralWorld ชั้น 7 โซน Beacon
• เปิดตามเวลาศูนย์การค้า ประมาณ 10.00–22.00 น.
• เดินทางด้วย BTS ลงได้ทั้ง สยาม หรือ ชิดลม แล้วเดิน Skywalk เข้า CentralWorld
• สามารถจอดรถภายใน CentralWorld ได้

ช่วงเปิดร้านใหม่ ถ้าตั้งใจมาซื้อเมนู Limited หรือ Signature โดยเฉพาะ ผมแนะนำให้เผื่อเวลารอไว้หน่อยครับ เพราะ… 10 โมงครึ่งที่ผมไป คิวมาแล้ว ห้าๆๆๆๆๆ

สรุป รีวิว Flour n Flutter CentralWorld

ก่อนมา ผมรู้จักร้านนี้เพราะเห็นคนพูดถึง Beef Wellington Croissant แล้ววันที่ไปก็เจอคิวตั้งแต่ 10 โมงครึ่งจริงๆ ตอนแรกเลยแอบสงสัยว่า เป็นกระแสช่วงเปิดร้านหรือเปล่า? ขนมถ่ายรูปสวยหรือเปล่า? หรือมันอร่อยจริง? หลังจากยืนรอพักใหญ่แล้วได้ลอง…

สำหรับผม อร่อยจริงครับ โดยเฉพาะ แป้ง ด้านนอกกรอบ ด้านในยังนุ่ม มี Layer ชัดและหอมเนย ส่วนเนื้อด้านในก็นุ่ม ไม่แห้ง และกินเข้ากับ Mushroom Duxelles ได้ดี

ข้อสังเกตมีอย่างเดียวคือ ชิ้นไม่ได้ใหญ่มาก ถ้าได้ราคาโปรโมชั่น 135 บาท ผมว่าสั่งง่ายมาก แต่ราคาปกติ 269 บาท ก็ต้องมองว่าเรากำลังจ่ายให้กับทั้งเนื้อ + งาน Pastry + Process ของการทำ ไม่ใช่แค่ซื้อ Croissant ชิ้นใหญ่ให้อิ่มครับ (แต่เอาจริง กินคนเดียวก็อิ่มอยู่นะ ห้าๆๆๆๆๆ) ที่สำคัญ หลังจากเดินดูร้านแล้วผมรู้สึกว่า Flour n Flutter ไม่ควรถูกจำแค่ Beef Wellington อย่างเดียว เพราะยังมีทั้ง Egg Tart หลายแบบ Caramel Pudding Egg Tart,  Shokupan, Danish, Bagel, Chocolate Twist, Cream Cheese Cookie และเมนู Seasonal ที่ร้านตั้งใจหมุนเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ดังนั้นรอบนี้… ผมมาต่อคิวเพราะ Beef Wellington Croissant แต่รอบหน้า… อาจกลับมาเพราะอย่างอื่นก็ได้ครับ ส่วน Beef Wellington? ถ้าถามว่าต่อคิวแล้วเสียดายเวลาไหม… ไม่ครับ อย่างน้อยคำแรกก็ทำให้รู้ว่า คนไม่ได้ยืนรอกันเพราะโปรโมชั่นอย่างเดียว แป้งเขาอร่อยจริงครับ.

The post รีวิว Flour n Flutter CentralWorld เบเกอรี่เปิดใหม่ที่คนต่อคิว Beef Wellington Croissant แป้งกรอบ เนื้อนุ่ม อร่อยจริง อย่างอื่นก็น่ากิน อร่อย… appeared first on ChilliLazy.

แต่สิ่งที่ผมชอบไม่แพ้เนื้อกลับเป็น… Hitori Soup หวาน กลมกล่อม หอมงา ยิ่งลวก Wagyu กับผักไปเรื่อย ๆ น้ำซุปยิ่งอร่อยขึ้น แล้วสำคัญมาก… เนื้อหมดแล้ว (ส่วนตัวผมชอบเหลือหอมญี่ปุ่น เนื้อไว้หน่อย) อย่าเพิ่งให้ยกหม้อครับ เพราะน้ำซุปที่ผ่านทั้ง Wagyu และผักมาทั้งมื้อ เอามาทำข้าวต้มตอนท้าย… อันนี้ผมชอบมาก ห้าๆๆๆๆๆ

ร้านตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่น สบายๆ อบอุ่น

HITORI แปลว่า “คนเดียว” แต่ไม่ได้หมายความว่าต้องมากินคนเดียว

ชื่อร้าน HITORI (ひとり / 一人) ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึงประมาณว่า “หนึ่งคน” หรือ “คนเดียว” แต่ Concept ไม่ได้หมายความว่าร้านนี้สร้างมาให้คนโสดเท่านั้นนะครับ ห้าๆๆๆๆๆ จุดเด่นจริงๆ คือ ทุกคนมีหม้อของตัวเอง มากัน 2 คน ก็ 2 หม้อ มากัน 4 คน ก็เลือกกินในแบบของตัวเองได้ อยากกินเนื้อแบบไหน อยากเลือกน้ำซุปอะไร อยากลวกเนื้อสุกแค่ไหน ไม่ต้องแชร์หม้อกับใคร อันนี้ผมชอบนะ โดยเฉพาะเวลาเป็นเนื้อดีๆ อย่าง Wagyu บางคนชอบแกว่งในน้ำซุปไม่กี่วินาทีแล้วกินเลย บางคนต้องสุกกว่านั้นถึงจะสบายใจ หม้อใครหม้อมันครับ ไม่มีใครเอา A5 ของเราไปต้มจนสุกแข็งโดยไม่ได้รับอนุญาต ห้าๆๆๆๆๆ

Concept เริ่มจากร้านชาบูเล็กๆ ในหมู่บ้านญี่ปุ่น

จุดเริ่มต้นของ Concept เกิดจากความต้องการพาคนกินเข้าไปสัมผัสบรรยากาศของ ร้านชาบูเล็กๆ ในหมู่บ้านญี่ปุ่น เป็นร้านที่ให้เราได้ใช้เวลากับอาหารตรงหน้าอย่างเต็มที่ ค่อยๆ ลวกเนื้อ กินผัก ซดน้ำซุป และมีประสบการณ์กับหม้อของตัวเอง พอเอาแนวคิดนี้มารวมกับ Wagyu และวัตถุดิบที่ MAGURO Group ถนัดอยู่แล้ว เลยกลายมาเป็น HITORI SHABU อย่างที่เราเห็นทุกวันนี้ครับ

Shabu-Shabu จริงๆ มีที่มายังไง?

มีข้อสันนิษฐานว่ารากของการลวกเนื้อในหม้อมีความเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมอาหารในจีนและมองโกเลีย ช่วงปี 1939–1945 Shoya Yoshida ชาวญี่ปุ่นที่มีโอกาสลองอาหารหม้อลวกเนื้อในประเทศจีน เมื่อกลับญี่ปุ่นในปี 1946 จึงมีการปรับรสชาติให้เหมาะกับคนญี่ปุ่น ก่อนที่ในปี 1952 ร้านอาหาร Suehiro ที่โอซาก้า จะนำชื่อ “Shabu Shabu” มาใช้ ชื่อดังกล่าวเชื่อมโยงกับเสียงและลักษณะการแกว่งเนื้อไปมาในน้ำซุปร้อนๆ จากนั้นช่วงประมาณปี 1955 เป็นต้นมา Shabu-Shabu จึงค่อยๆ แพร่จากโอซาก้าไปโตเกียวและทั่วประเทศญี่ปุ่น

รอบนี้ผมเลือก Hitori Soup

มาถึงสิ่งที่ผมชอบมากของมื้อนี้ Hitori Soup เป็นน้ำซุปสูตรเฉพาะของร้าน รสชาติจะออก หวาน กลมกล่อม และมีกลิ่นหอมของงา เหมาะกับเนื้อที่มีมันแทรกสูง เพราะช่วยให้รสชาติโดยรวม Balance ขึ้น ส่วนตัวผม… ชอบครับ น้ำซุปมีรสในตัวเอง แต่ไม่ได้หนักจนกลบรสเนื้อ ลวกเนื้อแล้วกินเปล่าๆ ก็ได้ หรือจะกินคู่กับน้ำจิ้มก็ได้อีกแบบ แต่ความสนุกของ Hitori Soup สำหรับผมไม่ได้อยู่แค่ตอนเริ่มมื้อครับ

เพราะยิ่งกิน… น้ำซุปยิ่งเปลี่ยน

ถ้าสั่งเป็นเซ็ทจะมี ของกินเล่น ชุดผัก ข้าว และ ขนม

หอยเป๋าฮื้อ อร่อยมาก เสียดายมาแค่ครึ่งตัว อยากกินอีก

ถ้าเป็นชาบู จะได้น้ำจิ้มงา และพอนสึ พอนสึจิ้มเนื้อคือดีย์

ยิ่งลวก Wagyu + ผัก น้ำซุปยิ่งอร่อย

ตอนเริ่มต้น Hitori Soup จะมีความหวานและกลิ่นงาเป็นหลัก แต่พอเริ่มลวกเนื้อ… ไขมันจาก Wagyu ค่อยๆ ลงไปอยู่ในน้ำซุป ตามด้วยผัก ความหวานจากผัก รสจากเนื้อ และ Umami ต่างๆ ค่อยๆ สะสมอยู่ในหม้อ น้ำซุปช่วงท้ายเลยมี Character ต่างจากตอนเริ่มมื้อพอสมควร เพราะฉะนั้น… อย่าเพิ่งซดหมดครับ เดี๋ยวตอนท้ายมีต่อ ห้าๆๆๆๆๆ

Kuroge Wagyu Set — 595 บาท

มาเรื่องเนื้อกันบ้างครับ ตัวแรกที่ผมสั่งคือ Kuroge Wagyu Set ราคา 595 บาท Australian Wagyu ส่วนสะโพกส่วนนอก Character จะเน้นเนื้อแดงมากกว่าไขมัน Marbling อยู่ที่ Lv.2 ตัวนี้ไม่ได้มาแนวไขมันละลายเต็มปาก แต่เน้น Texture ของเนื้อให้เคี้ยว มีไขมันแทรกพอให้เนื้อนุ่ม แต่ไม่ได้มันมาก ผมว่าคนที่อยากกิน Wagyu แต่ไม่ชอบเนื้อที่ไขมันเยอะเกินไป ตัวนี้น่าสนใจครับ และราคาชุดละ 595 บาท ถือว่าเป็นตัวเริ่มต้นที่ค่อนข้างเข้าถึงง่าย

ถ้าอยากเพิ่มเนื้ออีก 40 กรัม +65 บาท

Zabuton A5 Set — 990 บาท

อีกจานเปลี่ยน Character ไปเลยครับ Zabuton A5 Set ราคา 990 บาท Zabuton เป็นเนื้อบริเวณสันคอส่วนบน คำว่า Zabuton จุดเด่นคือไขมันแทรกเยอะมาก ในเมนู HITORI ให้ Marbling ถึง Lv.5 มองด้วยตาก็เห็นแล้วครับ ลายไขมันกระจายทั่วชิ้น เวลาลวก… ตัวนี้อย่าทิ้งไว้นาน แกว่งในน้ำซุปร้อนๆ ให้ไขมันเริ่มละลายและเนื้อเปลี่ยนสี แล้วกินเลย Texture จะนุ่มกว่าตัว Kuroge Wagyu ชัดเจน มีความมัน ฉ่ำ และความหวานจากไขมัน Wagyu มากขึ้น

ถ้าอยากเพิ่มอีก 40 กรัม +139 บาท

Marbling เยอะกว่า = อร่อยกว่าเสมอไหม?

ผมว่าการสั่งสองตัวนี้มาพร้อมกันสนุกตรงนี้ครับ เพราะได้ลอง

Kuroge Wagyu — Marbling Lv.2 เทียบกับ Zabuton A5 — Marbling Lv.5

สองตัวไม่ได้มีแค่เรื่อง “ตัวไหนแพงกว่า” แต่มันอร่อยคนละแบบ Kuroge ได้ความเป็นเนื้อแดงมากกว่า มี Texture กินต่อได้เรื่อยๆ ส่วน Zabuton A5 จะนุ่ม มัน และ Rich กว่าชัดเจน ถ้าเป็นคนชอบเนื้อแดง… อาจไม่ได้รู้สึกว่า A5 ชนะขาดก็ได้ ในทางกลับกัน ถ้าเป็นสาย Wagyu ที่ชอบความนุ่มและไขมันละลายในปาก Zabuton น่าจะถูกใจมากกว่า ผมว่ากินเนื้อสนุกตรงนี้ครับ แพงกว่า ไม่ได้แปลว่าเราต้องชอบมากกว่าเสมอไป เลือก Character ที่ตัวเองชอบดีกว่า

ข้าวก็เลือกมาจริงจัง — Yumepirika จาก Hokkaido

อีก Detail ที่ผมเพิ่งรู้จากเมนูคือ ข้าวที่ HITORI ใช้คือ Yumepirika Rice จาก Hokkaido ข้าวสายพันธุ์พิเศษที่ได้รับการจัดอันดับ Special A ในการประเมินรสชาติข้าวของญี่ปุ่น Yumepirika เป็นข้าวที่เด่นเรื่องความนุ่ม มีความเหนียวหนึบ และความหวานของตัวข้าว กินกับ Wagyu อยู่แล้วก็เข้ากันครับ

แต่สำหรับผม… หน้าที่สำคัญของข้าวยังไม่จบตรงนี้ ห้าๆๆๆๆๆ

เนื้อหมดแล้ว… อย่าเพิ่งให้ยกหม้อ!

มาถึง Part ที่ผมชอบที่สุดอีกอย่างของมื้อนี้ หลังจากกิน Wagyu ลวกผัก ซดน้ำซุป จนเนื้อหมดแล้ว… (ส่วนตัวผมจะเหลือไว้หน่อย พร้อมต้นหอมญี่ปุ่น) อย่าเพิ่งให้พนักงานยกหม้อครับ เพราะ Hitori Soup ตอนนี้ผ่านมาทั้งมื้อแล้ว มีทั้ง รสหวานของน้ำซุปเดิม กลิ่นงา ความหวานจากผัก Umami จากเนื้อ แล้วก็ไขมัน Wagyu ที่ละลายลงไปทีละนิด เอาน้ำซุปนี้มาทำ ข้าวต้มตอนท้าย

อันนี้… ผมชอบมาก

ข้าวต้มหม้อสุดท้าย อร่อยไม่แพ้เนื้อ

เอาข้าวลงไปใน Hitori Soup ที่เหลืออยู่ แล้วค่อยๆ ต้มให้น้ำซุปซึมเข้าเม็ดข้าว จากซุปที่ใช้ลวกเนื้ออยู่เมื่อกี้… กลายเป็นอาหารอีกหนึ่งจาน รสชาติก็ไม่เหมือนน้ำซุปตอนเริ่มมื้อแล้วด้วย เพราะทุกอย่างที่เรากินไปก่อนหน้าได้ทิ้งรสชาติไว้ในหม้อหมดแล้ว สำหรับผมมันเป็นการปิดมื้อที่ดีมากครับ หลังจากกิน A5 ที่ค่อนข้างมัน แทนที่จะสั่งอะไรหนักๆ เพิ่ม ได้ข้าวต้มร้อนๆ นุ่มๆ มาปิดท้าย กำลังดีเลย ดังนั้นถ้ามากิน HITORI แล้วเลือก Hitori Soup ผมแนะนำว่า… เหลือน้ำซุปไว้ครับ อย่าเพิ่งซดเพลินจนหมด ห้าๆๆๆๆๆ

ข้าวต้นปิดมื้อคือ The Best ข้าวต้มเนื้อ ต้นหอมญี่ปุ่น ต้องลอง

แล้ว Sukiyaki ของ HITORI เป็นแบบ Kansai Style

รอบนี้ผมกิน Shabu เป็นหลัก แต่ในเมนูมีอีกเรื่องที่น่าสนใจคือ Kansai Style Sukiyaki สุกี้ยากี้ญี่ปุ่นหลักๆ มักพูดถึง 2 Style Kanto Style จะใช้ Warishita หรือน้ำปรุงเป็นฐาน แล้วค่อยต้มเนื้อและวัตถุดิบ ส่วน Kansai Style จะเริ่มจากเนื้อก่อน แล้วค่อยปรุงด้วยน้ำตาล โชยุ สาเก และเครื่องปรุงต่างๆ HITORI ระบุว่าใช้แนว Kansai Style เน้นการผัดเนื้อกับเหล้าญี่ปุ่น น้ำตาล Chuzarato โชยุและสาเก แล้วนำเนื้อไปจิ้มไข่ดิบก่อนกิน

ถ้ากลับไปรอบหน้า… อันนี้ผมว่าน่าลองเหมือนกันครับ

HITORI SHABU ICONSIAM ร้านดีที่แอบหลบมุม

กลับมาเรื่อง Location กันหน่อย HITORI SHABU สาขานี้อยู่ที่ ICONSIAM ชั้น 4 โซน ICON EATS ส่วนตัวผมรู้สึกว่าตำแหน่งร้าน แอบหลบอยู่ในมุมไปนิด ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่เดินผ่านแล้วเห็นเด่นมากจากทางเดินหลัก ถ้าเดินทางซ้ายเวียนขวาพอเห็น แต่ถ้าขวาวันไปทางซ้ายต้องหลันหลังกลับกันนิดนึง แต่ความอร่อย ทำให้หาได้ไม่ยาก ^^

พอเข้าไปแล้ว ผมว่าร้านค่อนข้างสงบกว่าบริเวณทางเดินหลักของห้างด้วย เหมาะกับการนั่งกิน Shabu แบบค่อยๆ ลวกเนื้อไปเรื่อยๆ ดังนั้นผมเลยเรียกมันว่า “ร้านดีที่หลบมุม” มากกว่า “ร้านลับ” เพราะ HITORI ไม่ได้ลับครับ แบรนด์ใหญ่เลย แค่สาขานี้… ตำแหน่งแอบซ่อนตัวเก่งไปหน่อย ห้าๆๆๆๆๆ

HITORI SHABU ICONSIAM อยู่ตรงไหน?

• ICONSIAM ชั้น 4 โซน ICON EATS ห้อง 401/2
• 299 ถนนเจริญนคร เขตคลองสาน กรุงเทพฯ
• 063-615-4252
• เดินทางง่ายที่สุดด้วย BTS สายสีทอง ลงสถานีเจริญนคร มีทางเชื่อมเข้า ICONSIAM
• สามารถจอดรถภายใน ICONSIAM ได้

สรุป รีวิว HITORI SHABU ICONSIAM

ถ้ามองจากด้านนอก HITORI อาจดูเหมือนร้านชาบู Wagyu Premium อีกหนึ่งร้าน แต่พอกินจริง… ผมว่ามันมีรายละเอียดที่ทำให้ต่างอยู่หลายอย่างครับ อย่างแรกคือ หม้อส่วนตัว ผมชอบมาก ไม่ต้องประนีประนอมเรื่องความสุกของเนื้อกับใคร อยากลวกแค่ไหน หม้อเรา จัดเลย อย่างที่สองคือ เนื้อ รอบนี้ผมได้ลองสอง Character ที่ต่างกันชัดเจน

• Kuroge Wagyu Set 595 บาท เหมาะกับคนที่ชอบเนื้อแดง ไขมันไม่หนัก และยังมี Texture ให้เคี้ยว
• Zabuton A5 Set 990 บาท ไปอีกทางเลย Marbling Lv.5 นุ่ม มัน ฉ่ำ เหมาะกับคนชอบ Feeling แบบ Wagyu A5 ชัดๆ ละลายในปาก

แต่สิ่งที่ผมชอบไม่แพ้เนื้อกลับเป็น Hitori Soup หวาน กลมกล่อม หอมงา แล้วที่สำคัญคือยิ่งกิน… ยิ่งอร่อย เพราะระหว่างมื้อ ทั้งรสจาก Wagyu ไขมันเล็กๆ จากเนื้อ และความหวานจากผัก ค่อยๆ ลงไปรวมอยู่ในน้ำซุป จนตอนท้าย Character ของซุปเปลี่ยนไปจากตอนเริ่มมื้อพอสมควร แล้วนี่แหละครับ… เหตุผลที่ผมบอกว่าอย่าเพิ่งให้ยกหม้อ ห้าๆๆๆๆๆ เพราะเอาน้ำซุปที่เหลือมาทำ ข้าวต้มตอนท้าย

อันนี้สำหรับผมคือ Highlight อีกอย่างของมื้อเลย ข้าวนุ่มๆ ดูดน้ำซุปที่ผ่านทั้ง Wagyu และผักมาทั้งมื้อ กินร้อนๆ หลังจากจัด A5 มาแล้ว มันช่วยปิดมื้อได้ดีมาก บางทีผมรู้สึกว่า… ข้าวต้มหม้อสุดท้ายอร่อยไม่แพ้เนื้อเลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ

อีกอย่างที่ผมเพิ่งรู้คือข้าวของร้านใช้ Yumepirika จาก Hokkaido ซึ่งร้านระบุว่าเป็นข้าวที่ได้ระดับ Special A พอเอาข้าวแบบนี้มาทำข้าวต้มต่อกับ Hitori Soup ก็ยิ่งเข้ากันครับ

ถ้าถามว่า HITORI SHABU ICONSIAM เหมาะกับใคร ผมว่าเหมาะกับคนที่ชอบชาบูแบบไม่วุ่นวาย อยากมีหม้อของตัวเอง อยากเลือกความสุกของเนื้อเอง และอยากลองเนื้อหลาย Character ตั้งแต่ Wagyu ที่เนื้อแดงเยอะหน่อย ไปจนถึง A5 ที่ไขมันจัดเต็ม ส่วนเรื่องทำเล… ผมยังยืนยันเหมือนตอนเปิดเรื่องครับว่า ร้านแอบหลบมุมไปหน่อย

ถ้าเดิน ICONSIAM แบบไม่ได้ตั้งใจหา อาจมีเดินผ่านได้ แต่ผมว่ามันเป็นร้านประเภท “ตำแหน่งอาจไม่เด่น แต่อาหารดีนะ” โดยเฉพาะถ้าเป็นสายเนื้อ และถ้าไปแล้วเลือก Hitori Soup จำไว้เลยครับ… เนื้อหมดแล้ว อย่าเพิ่งยกหม้อ เหลือน้ำซุปไว้ทำข้าวต้มก่อน แล้วค่อยกลับ ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว HITORI SHABU ICONSIAM ชาบู (หม้อส่วนตัว) ร้านดีที่หลบมุม เนื้อ Wagyu ดี ซุปอร่อย และอย่าเพิ่งยกหม้อก่อนทำข้าวต้ม! appeared first on ChilliLazy.

ภูเขาที่ควรจะเห็นอยู่ตรงหน้า… หายไปในเมฆแทบทั้งหมด จริงๆ แล้วเรื่องแบบนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของการเที่ยว Aoraki / Mount Cook เพราะสภาพอากาศบนเทือกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วมาก ทาง The Hermitage เองยังแนะนำให้นักท่องเที่ยวเตรียมเสื้อผ้าสำหรับอากาศหลายรูปแบบภายในวันเดียว ตอนนั้นเราจึงตัดสินใจว่า… ยังไม่เดินดีกว่า ขอหาที่หลบฝนก่อน และสถานที่ที่เราแวะก็คือ The Hermitage Hotel

The Hermitage โรงแรมเก่าแก่กลาง Aoraki / Mount Cook

The Hermitage ไม่ได้เป็นเพียงโรงแรมสำหรับมานอน Mount Cook แต่เป็นสถานที่ที่อยู่คู่กับการท่องเที่ยวของพื้นที่นี้มานานกว่า 140 ปี The Hermitage แห่งแรกสร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1884 ใกล้ White Horse Hill โดย Frank Huddleston นักสำรวจและศิลปินสีน้ำจาก Timaru ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดูแลพื้นที่ Mount Cook เนื่องจากมีความกังวลว่าพืชท้องถิ่นจะได้รับความเสียหายจากการเลี้ยงสัตว์และการเผาพื้นที่ สมัยนั้นการมาเที่ยว Mount Cook ไม่ได้ขับรถสบายๆ แบบทุกวันนี้

นักท่องเที่ยวต้องเดินทางด้วยรถม้าจาก Fairlie และใช้เวลารวมถึงประมาณ 3 วันจาก Timaru กว่าจะมาถึง The Hermitage ตัวโรงแรมผ่านทั้งไฟไหม้ น้ำท่วม การสร้างใหม่ และต่อเติมหลายครั้ง อาคารรุ่นที่สองเปิดในปี 1914 แต่ถูกไฟไหม้เสียหายทั้งหมดในปี 1957 ก่อนสร้างโรงแรมใหม่บนตำแหน่งปัจจุบันและเปิดใช้งานในปี 1958 ดังนั้น The Hermitage ที่เราเดินเข้ามาหลบฝนวันนี้ จริงๆ แล้วเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์การท่องเที่ยว Aoraki / Mount Cook มานานกว่าศตวรรษแล้ว

หลบฝนอยู่ดีๆ มาเจอ Sir Edmund Hillary

เดินเข้าไปด้านในแล้วมีสิ่งหนึ่งสะดุดตามาก รูปผู้ชายตัวสูงใหญ่พร้อมข้อความ “A GIANT OF A MAN – SIR EDMUND HILLARY” หลายคนน่าจะรู้จักชื่อนี้อยู่แล้ว Sir Edmund Hillary คือนักปีนเขาชาว New Zealand ซึ่งร่วมกับ Tenzing Norgay เป็นสองคนแรกที่ได้รับการยืนยันว่าสามารถพิชิตยอด Mount Everest สำเร็จในปี 1953

แต่สิ่งที่ผมเพิ่งรู้คือ… ก่อน Everest เขาฝึกฝนการปีนเขาอยู่ที่ Aoraki / Mount Cook นี่เอง

Aoraki / Mount Cook คือสนามฝึกก่อน Everest

ความสัมพันธ์ของ Sir Edmund Hillary กับพื้นที่นี้ลึกกว่าการเอาชื่อคนดังมาตั้งพิพิธภัณฑ์มาก บริเวณ Aoraki / Mount Cook คือพื้นที่ที่ Hillary ปีนภูเขาลูกใหญ่เป็นครั้งแรก และต่อมาเขายังสร้างผลงาน First Ascent หลายเส้นทาง รวมถึงการพิชิต South Face ของ Aoraki / Mount Cook

ประสบการณ์จาก Southern Alps กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมตัวสำหรับทั้ง Everest Expedition และ Antarctic Expedition ในเวลาต่อมา พอรู้เรื่องนี้แล้ว การที่มี Sir Edmund Hillary Alpine Centre อยู่ที่ The Hermitage จึงสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที

Sir Edmund Hillary Alpine Centre มีอะไร?

ภายใน The Hermitage มีพิพิธภัณฑ์ชื่อ Sir Edmund Hillary Alpine Centre เนื้อหาไม่ได้เล่าเฉพาะชีวิตของ Hillary แต่รวมประวัติของภูมิภาค Mount Cook ด้วย

มีทั้งเรื่อง

• Sir Edmund Hillary
• ประวัติการปีนเขา
• อุปกรณ์และ Memorabilia
• ประวัติ Aviation ใน Southern Alps
• การเดินทางและ Transport ในอดีต
• ประวัติ The Hermitage
• Movie Theatre

Hillary Gallery จะเน้นความสัมพันธ์ระหว่าง Sir Edmund Hillary กับ Aoraki / Mount Cook โดยเฉพาะ ปัจจุบันค่าเข้าประมาณ NZ$29 สำหรับผู้ใหญ่ / NZ$15 สำหรับเด็ก 4–14 ปี และเปิดประมาณ 08:30–19:00 น. ตามฤดูกาล โดยราคามีกำหนดปรับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2026

ฝนยังไม่หยุด…งั้นกินกาแฟก่อน

หลังจากเดินดูอะไรไปเรื่อยๆ ก็กลับมาดูข้างนอกอีกที ฝนยังตก ภูเขายังถูกเมฆบังเหมือนเดิม ไหนๆ ก็มาแล้ว เราเลยใช้เวลานั่งพัก ดื่มกาแฟ กินขนม และรอดูว่าอากาศจะเป็นใจขึ้นมาบ้างไหม The Hermitage มี Sir Edmund Hillary Café สำหรับกาแฟ ขนม Snack และอาหารเบาๆ อยู่ภายในโรงแรมพอดี

นั่งไปสักพัก… ฝนก็ยังไม่หยุด แต่เหมือนจะเบาลง และนี่คือช่วงเวลาที่ทุกคนเริ่มมองหน้ากันว่า “แล้วเอาไง…จะไปไหม?”

ซื้อเสื้อกันฝนเพิ่ม แล้วไป!

สุดท้ายคำตอบคือ ไป ไหนๆ ขับมาถึง Aoraki / Mount Cook National Park แล้ว จะกลับโดยไม่ได้เห็นอะไรเลยก็คงเสียดาย ปัญหาคืออากาศทั้ง หนาว + ฝน + ลม เสื้อที่เตรียมมาบางคนเริ่มเอาไม่อยู่ เลยตัดสินใจซื้อ เสื้อกันลมกันฝนเพิ่ม แล้วออกเดินทางต่อ

เป้าหมายคือ Haupapa / Tasman Glacier ธารน้ำแข็งที่ยาวที่สุดใน New Zealand

Tasman Glacier ธารน้ำแข็งที่ยาวที่สุดใน New Zealand

ชื่อเต็มในปัจจุบันคือ Haupapa / Tasman Glacier ธารน้ำแข็งมีความยาวประมาณ 23 กิโลเมตร และเป็น Glacier ที่ยาวที่สุดของประเทศ New Zealand บริเวณปลายธารน้ำแข็งมี Tasman Lake ซึ่งเกิดขึ้นจากการถอยร่นของ Glacier และหนึ่งในจุดที่นักท่องเที่ยวทั่วไปสามารถเดินขึ้นไปชมได้ง่ายที่สุดคือ

Tasman Glacier Viewpoint

จริงๆ แล้ว Tasman Valley มีหลายเส้นทาง

ถ้ามีเวลาและอากาศดี บริเวณ Aoraki / Mount Cook มี Walking Track ให้เลือกเยอะมาก ตั้งแต่เดินสั้นไม่กี่นาทีไปจนถึง Hiking หลายชั่วโมง เฉพาะบริเวณ Tasman Valley ก็มีทั้งเส้นทางไป Blue Lakes, Tasman Glacier Viewpoint, Tasman Lake และ Tasman River ส่วนอีกฝั่งของ National Park ยังมีเส้นทางดังอย่าง Hooker Valley Track, Kea Point และ Sealy Tarns

แต่วันนี้… ด้วยสภาพอากาศแบบนี้ เราไม่ได้คิดจะพิชิตอะไรทั้งนั้น  ขอแค่ขึ้นไปถึง Tasman Glacier Viewpoint แล้วกลับ ก็พอ…

Tasman Glacier View Track เดินไกลไหม?

ข่าวดีคือ… ไม่ไกล New Zealand Department of Conservation (DOC) (กรมอนุรักษ์ของประเทศนิวซีแลนด์) ระบุเส้นทาง Blue Lakes and Tasman Glacier View Track ประมาณ 40 นาทีไป-กลับ จาก Tasman Valley Car Park เดินตามทาง Gravel Track แล้วเริ่มไต่ระดับขึ้นไป ประมาณ 10 นาทีจะถึงบริเวณ Blue Lakes แรก จากนั้นอีกประมาณ 5 นาที ก็ถึง Tasman Glacier Viewpoint ฟังดูง่ายใช่ไหม?

แต่มีข่าวอีกด้านหนึ่ง… ต้องขึ้นบันไดมากกว่า 300 ขั้น DOC ระบุไว้ตรงๆ ว่าเส้นทางนี้เป็น Short, Steep Climb และมีบันได มากกว่า 300 ขั้น นี่แหละที่อธิบายได้ว่าทำไมคุณจำได้ว่า “เดินไม่ไกลนะ…แต่เหนื่อยเอาการอยู่” เพราะระยะไม่ได้ยาว แต่เป็นการ ขึ้น แล้วยิ่งวันนั้นใส่เสื้อกันฝน อากาศเย็น พื้นเปียก และฝนตกอยู่เรื่อยๆ… 300 กว่าขั้นก็เริ่มรู้สึกเหมือนเยอะขึ้นเอง

แต่ระหว่างทาง…สวยมาก

แม้อากาศจะไม่เป็นใจ สิ่งหนึ่งที่ผมกลับชอบคือวิวระหว่างเดิน ภูเขาสูงสองข้างทางถูกเมฆและหมอกคลุมเป็นช่วงๆ ต้นไม้และ Alpine Vegetation เปียกฝน บางจังหวะลมพัดเมฆเปิดออกเล็กน้อย เห็นแนวภูเขาที่มีหิมะอยู่ด้านหลัง ก่อนจะถูกหมอกกลืนหายไปอีกครั้ง มันไม่ได้เป็น Mount Cook แบบฟ้าใสที่เราเห็นตามโปสการ์ด แต่เป็นอีก Character หนึ่งของ Southern Alps ดิบ เย็น เปียก และดูยิ่งใหญ่มาก

ตอนนั้นเริ่มรู้สึกว่า… ถึงสุดท้ายจะไม่เห็น Glacier อย่างที่หวัง อย่างน้อยระหว่างทางก็ยังคุ้มแล้ว

เดินขึ้น 300 กว่าขั้น…แล้วป้ายถามว่า “Where’s the glacier?”

ในที่สุดก็มาถึง Viewpoint ตรงนั้นมีป้ายหนึ่งเขียนว่า “Where’s the glacier?” ตอนแรกอ่านแล้วแอบขำ แต่พอมองออกไป… เออ…Where’s the glacier จริงๆ  วันนั้นเมฆหนามาก ฝนยังตก และ Visibility ต่ำจนแทบมองไม่เห็นสิ่งที่ตั้งใจมาดู Tasman Lake อยู่เบื้องหน้า แต่ส่วนของ Glacier ที่ควรทอดยาวอยู่ด้านหลังถูกเมฆและหมอกบดบังไปเกือบหมด ยอมรับเลยว่า… แอบเศร้า เดินขึ้นมาตั้ง 300 กว่าขั้น ทั้งหนาว ทั้งเปียก ซื้อเสื้อกันฝนเพิ่มอีก

แล้วมาถึง… ขาวทั้งจอ

แต่คำว่า “Where’s the glacier?” มีความหมายมากกว่าสภาพอากาศวันนั้น

ป้ายไม่ได้ตั้งขึ้นมาเพื่อแซวนักท่องเที่ยววันที่หมอกลง จริงๆ แล้วมันกำลังเล่าเรื่องการเปลี่ยนแปลงของ Tasman Glacier ธารน้ำแข็งถอยร่นจากตำแหน่งเดิมไปมาก และบริเวณที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยน้ำแข็ง ปัจจุบันกลายเป็น Tasman Lake จุด Viewpoint ที่เรายืนอยู่เองอยู่บนแนว Moraine หรือกองเศษหินและตะกอนที่ธารน้ำแข็งเคยพัดพามาทิ้งไว้ ดังนั้นต่อให้วันฟ้าใส สิ่งที่เห็นในปัจจุบันก็แตกต่างจากภาพของพื้นที่เมื่อหลายสิบปีก่อนอยู่แล้ว

ป้ายจึงชวนให้เรามองว่า Glacier ที่เคยอยู่ตรงนี้…ตอนนี้ถอยไปถึงไหนแล้ว?

Tasman Glacier Viewpoint คุ้มไหม ถ้าวันนั้นฝนตก?

ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าขึ้นไปแล้วแทบมองไม่เห็นอะไร… จะยังเดินไหม? สำหรับผม… ยังเดิน เพราะ Road Trip ไม่ได้มีแต่วันที่ทุกอย่างออกมาตรงกับรูปใน Google บางวันฟ้าเปิด บางวันเจอหิมะ บางวันพระอาทิตย์ตกสวยมาก และบางวัน…

ขับรถมาดูภูเขาที่สูงที่สุดใน New Zealand แต่ภูเขาหายทั้งลูก

แต่สิ่งที่ได้กลับมาในวันนั้นกลับมีเยอะกว่าที่คิด เราได้รู้จัก The Hermitage ที่อยู่กับ Mount Cook มาตั้งแต่ปี 1884 ได้รู้ว่า Sir Edmund Hillary ใช้ Southern Alps แห่งนี้เป็นสนามฝึกก่อน Everest ได้เรียนรู้เรื่อง Tasman Glacier และได้เดินอยู่ท่ามกลางภูเขา หมอก ฝน และอากาศแบบ Alpine จริงๆ สุดท้าย Glacier อาจไม่ยอมออกมาให้เห็น แต่ประสบการณ์ระหว่างทางยังอยู่ครบ

ถ้าจะไป Tasman Glacier Viewpoint เตรียมตัวยังไง?

Aoraki / Mount Cook เป็น Alpine Environment สภาพอากาศเปลี่ยนเร็วมาก ก่อนเดินควรตรวจ Weather และ Track Condition ล่าสุดกับ DOC รองเท้าควรยึดเกาะดี เพราะทางและบันไดอาจลื่นเมื่อฝนตก ควรมีเสื้อกันลมและกันฝนจริงๆ ไม่ใช่แค่เสื้อ Jacket กันหนาว เพราะ หนาวกับเปียกพร้อมกันไม่สนุก และถ้าอากาศแย่มากจน Visibility ต่ำหรือมีคำเตือนจาก DOC… ไม่ต้องฝืน ภูเขายังอยู่ กลับมาคราวหน้าได้

สรุป Road Trip Aoraki / Mount Cook วันที่ Glacier ไม่ยอมให้เราเห็น

วันนี้เป็นอีกวันที่ไม่ได้เป็นไปตาม Plan เลย ตั้งใจมาดู Glacier แต่เจอฝนหนักตั้งแต่ก่อนเริ่ม ต้องหลบเข้า The Hermitage กินกาแฟ กินขนมรอ ได้รู้จัก Sir Edmund Hillary แบบไม่ได้ตั้งใจ ฝนยังไม่หยุดก็ไปซื้อเสื้อกันฝนเพิ่ม แล้วสุดท้ายก็ตัดสินใจเดินขึ้นบันไดกว่า 300 ขั้นไป Tasman Glacier Viewpoint พอถึงข้างบน…

แทบไม่เห็นอะไรเลย

แต่แปลกตรงที่ผมกลับไม่ได้รู้สึกว่าเสียเที่ยว เพราะบางครั้งความทรงจำของ Road Trip ไม่ได้เกิดจากการได้ภาพที่สวยที่สุด แต่มาจากวันที่ทุกอย่างไม่เป็นใจ… แล้วเรายังตัดสินใจไปต่อ วันนั้นเราอาจไม่ได้เห็น Tasman Glacier ชัดๆ แต่ได้เห็น Aoraki / Mount Cook National Park ในวันที่มันเป็นตัวเองที่สุดวันหนึ่ง ทั้งฝน ลม หมอก ความหนาว และภูเขาที่โผล่ออกมาให้เห็นเป็นช่วงๆ มันอาจไม่ใช่ภาพที่ตั้งใจมาเอา

แต่มันคือ New Zealand ที่เราได้เจอจริงๆ

ข้อมูลสั้น ๆ ก่อนเดินทาง

สถานที่: Aoraki / Mount Cook National Park
จุดแวะ: The Hermitage Hotel / Sir Edmund Hillary Alpine Centre
เส้นทางเดิน: Tasman Glacier View Track
จุดเริ่ม: Tasman Valley Car Park
ระยะเวลา: ประมาณ 40 นาทีไป-กลับตามข้อมูล DOC
ทางขึ้น: มากกว่า 300 ขั้น
ไฮไลต์: Tasman Lake + Haupapa/Tasman Glacier
Tasman Glacier: ยาวประมาณ 23 km และเป็น Glacier ที่ยาวที่สุดใน New Zealand

The post Road Trip New Zealand ลุยฝนขึ้น Tasman Glacier Viewpoint ตามหาธารน้ำแข็งที่ยาวที่สุดในนิวซีแลนด์ แวะ The Hermitage และ Sir Edmund Hillary Alpine Centre appeared first on ChilliLazy.

เพราะตั้งแต่ Check-in ที่ Pattaya Marriott Resort and Spa เรามีตั้งแต่ห้อง Sea View, สระว่ายน้ำ, Water Slide ที่เล่นจริงแล้วสนุกเกินคาด, ชายหาดหน้าโรงแรมที่ตอนเย็นคนออกมานั่ง Picnic กันเต็ม, Rooftop วิวทะเล ไปจนถึง Dinner Buffet ที่มีทั้ง Seafood, Sashimi และมะพร้าวสดให้หยิบกันแบบไม่อั้น

ตอนแรกคิดว่ามาพักโรงแรมใหม่ของ Marriott เฉยๆ สุดท้ายกลายเป็น Staycation ที่… Check-in แล้วอยู่โรงแรมยาวจนถึง Check-out ก็ยังได้

Pattaya Marriott Resort and Spa โรงแรมใหม่ของ Marriott ริมทะเลพัทยา

Pattaya Marriott Resort and Spa เปิดให้บริการในปี 2025 เป็นรีสอร์ตระดับ 5 ดาวของ Marriott Hotels ตั้งอยู่ฝั่งจอมเทียน-นาจอมเทียน ซึ่งบรรยากาศต่างจากพัทยากลางค่อนข้างชัด โรงแรมมีทั้งหมด 289 ห้องและห้องสวีท พร้อมสระว่ายน้ำ 3 โซน Water Slide, Kids Club, Quan Spa, Fitness และร้านอาหารกับบาร์หลายแห่ง

ตัวโรงแรมไม่ได้ใหญ่แบบ Mega Resort แต่จัด Facility มาให้ใช้เวลาพักอยู่ภายในโรงแรมได้ค่อนข้างครบ และหลังจากลองพักจริง… ผมคิดว่านั่นแหละคือวิธีเที่ยวโรงแรมนี้ที่เหมาะที่สุด อย่าจองแล้วออกไปเที่ยวข้างนอกทั้งวัน เพราะเสียดายของ

Design แรงบันดาลใจจาก “ต้นตาล”

ถ้าเดินเข้ามาบริเวณ Lobby แล้วเงยหน้ามอง จะเห็นเส้นสายและรูปทรงที่ไม่ได้ออกแบบมาแบบสุ่มๆ Concept ของโรงแรมชื่อ Sugar Palm Trees Paradise ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปทรงของ ต้นตาล แล้วนำมาตีความใหม่เป็นงาน Tropical Contemporary ทั้งเส้นสาย เสา รูปทรง และ Texture ภายในโรงแรม

แนวคิดคือทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ใต้ร่มเงาของเรือนยอดต้นตาล และค่อย ๆ เชื่อมพื้นที่ภายในออกไปหาทะเลด้านนอก เป็น Detail ที่ถ้าไม่รู้มาก่อนอาจเดินผ่านไปเฉย ๆ แต่พอรู้ Concept แล้วลองกลับมามอง Lobby อีกที จะเริ่มเห็นว่ารูปทรงหลายอย่างเชื่อมกันอยู่

ครั้งนี้เราเปิด 2 ห้อง เลยได้เทียบกันจริงๆ

เราเดินทางกันหลายคนจึงเปิดทั้งหมด 2 ห้อง และบังเอิญเลือกห้องต่าง Type กันพอดี ทำให้ได้เปรียบเทียบกันตรงๆ ว่า… ควรเพิ่มเงินเอา Sea View + Balcony ไหม?

Deluxe, 2 Double — ถ้าใช้ห้องแค่นอน แบบนี้ก็พอ

ห้องแรกเป็น Deluxe, Guest Room, 2 Double มีเตียง Double 2 เตียง เหมาะกับการพักหลายคน ตัวห้องใหม่ สะอาด การจัดพื้นที่ใช้งานค่อนข้างลงตัว ห้องที่เราได้ ไม่มี Balcony ถ้าตั้งใจมาถึงแล้วลงไปเล่นสระ ใช้ Facility ของโรงแรม กินข้าว แล้วกลับมานอน ห้องนี้ผมว่าเพียงพอ ไม่จำเป็นต้อง Upgrade ก็ได้ (ห้องพอเห็นทะเลจากกระจก ด้านใน แค่เปิดออกไปไม่ได้)

แต่ปัญหาคือ… เราเปิดอีกห้องเป็น Sea View ด้วยนี่สิ

ม่านเปิดเองอัตโนมัติ แต่แอบอึดอัดหนิดหน่อย ไม่มีระเบียง

Premium Deluxe Sea View + Balcony ชอบห้องนี้มากกว่า

อีกห้องเป็น Premium Deluxe, Guest Room, 2 Double, Sea View, Balcony ความรู้สึกต่างขึ้นมาทันทีเมื่อเปิดม่านแล้วเห็นทะเล สำหรับผมมา Beach Resort แล้วการเห็น Sea View จากห้องมีผลกับบรรยากาศพอสมควร ช่วงเช้าเปิดม่านออกมาเห็นทะเล ช่วงเย็นออกไปดูแสงด้านนอก แค่ตรงนี้ผมก็ชอบห้อง Premium Deluxe มากกว่า Deluxe แล้ว แต่ไม่ได้ชมทุกอย่างนะ…

Balcony แอบแคบไปหน่อย

วิวที่ระเบียงเหมือนโดนตีกรอบ อึดอัดเบาๆ แต่ก็ยังได้ออกไปด้านนอก

นี่เป็นจุดที่รู้สึกจริงตอนเข้าพัก แม้จะมี Balcony และ Sea View แต่ พื้นที่ระเบียงไม่ได้กว้างหรือเปิดโล่งอย่างที่จินตนาการไว้ ออกไปยืนชมวิว รับลม หรือถ่ายรูปได้ แต่ถ้าคาดหวัง Balcony ใหญ่ๆ ที่ออกไปนั่งเล่นยาวๆ แบบ Beach Resort บางแห่ง อาจรู้สึกว่าแคบไปนิด

ดังนั้นถ้าถามว่าคุ้มไหม ผมยังเลือก Premium Deluxe แต่สิ่งที่ผมยอมจ่ายเพิ่มจริงๆ คือ Sea View + เปิดออกไปสัมผัสอากาศด้านนอกได้ ไม่ใช่เพราะพื้นที่ Balcony ใหญ่

วิวที่ระเบียง เวลาที่ออกไปยืน

ขนาดห้องและห้องน้ำไม่ต่างกันกับ Room Type แบบไม่มีระเบียง

เก็บของเสร็จแล้ว…ลงสระ

จุดที่ทำให้ Pattaya Marriott Resort and Spa สนุกกว่าที่คิดคือโซนสระ โรงแรมมีสระหลายโซน รวมทั้งพื้นที่สำหรับเด็กและครอบครัว และสิ่งที่เด่นที่สุดจากระยะไกลก็คือ… Water Slide ตอนแรกเห็นก็คิดว่า “อ๋อ ทำให้เด็กเล่น” จนได้ลองเอง

สระว่ายน้ำด้านล่างเด็กเล่นได้ คนเยอะไปหน่อย และถ้าไปบ่ายๆ ไม่มีที่นั่งบริเวณรอบสระ คนแน่นไปนิด

ถ้าอยากได้แบบไม่วุ่นวาย มีบริเวณด้านบน ที่เฉพาะผู้ใหญ่

เงียบลงแต่สระไม่ใหญ่มาก

Water Slide อันนี้ผู้ใหญ่ก็เล่นสนุก

ผิดคาดมาก มันไม่ได้เป็นสไลเดอร์เด็กสั้นๆ ที่นั่งแล้วไหลลงมาสองวินาทีจบ มีทั้งความเร็วให้พอได้ลุ้น เล่นรอบแรกเสร็จ… ก็ขึ้นไปอีกรอบ แล้วก็มีรอบต่อไปเองโดยไม่ต้องมีเด็กมาชวน สำหรับผม Water Slide เป็นหนึ่งใน Highlight ที่สนุกที่สุดของ Staycation รอบนี้ ถ้ามากับเด็กยิ่งไม่ต้องพูดถึง น่าจะหายตัวอยู่โซนนี้กันเป็นชั่วโมง แต่ต่อให้มาเป็นกลุ่มผู้ใหญ่ ผมก็ยังบอกว่า… ลองก่อน อย่าเพิ่งทำเป็นโต

สไลด์เดอร์นี้ แอบเสียวใช้ได้

ถ้าเด็ก อยากเล่นเพิ่มเติม มีจากชั้น 2 ลงไปชั้น 1 เหมือนสำหรับเด็ก ไหลช้าๆ

แต่โรงแรมค่อนข้าง Compact

ตรงนี้เป็นข้อสังเกตที่ควรรู้ แม้ Facility จะครบ แต่ Pattaya Marriott ไม่ได้เป็นรีสอร์ตที่พื้นที่กว้างมหาศาล ทุกอย่างอยู่ค่อนข้างใกล้กัน ซึ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือเดินง่าย จากห้องลงสระ จากสระไป Kids Club จาก Lobby ไปร้านอาหาร ไม่ต้องเดินจนเหนื่อย แต่ข้อเสียคือช่วงที่ Occupancy สูง บริเวณสระอาจรู้สึกคนเยอะ

เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่เราสังเกต เพราะรีวิวผู้เข้าพักรายอื่นก็พูดถึงทั้งด้านดีของ Water Slide และ Family Pool ขณะเดียวกันบางรีวิวรู้สึกว่าพื้นที่สระแน่นในช่วงคนเยอะ ดังนั้นถ้าชอบความเงียบแบบ Private Resort มากๆ ตรงนี้ควรรู้ไว้ก่อน

ชิลๆ ยามเย็นตรงนี้กันได้ นอนชมทะเล

จากสระ เดินออกไปชายหาดหน้าโรงแรม

อีกอย่างที่ทำให้บรรยากาศของที่นี่เปลี่ยนตอนเย็นคือ ชายหาดด้านหน้าโรงแรม บริเวณชายหาดค่อนข้างกว้างจากการปรับปรุงพื้นที่ชายฝั่งในบริเวณจอมเทียน ตอนกลางวันอาจดูเป็นชายหาดทั่วไป แต่พอแดดเริ่มอ่อน… คนเริ่มออกมาเต็มเลย

ตอนเย็นหน้าโรงแรมบรรยากาศอย่างกับเกาหลี

อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ  มีคนออกมานั่งริมทะเลเป็นกลุ่มๆ บางคนเอาเก้าอี้สนามมานั่ง Picnic บางคนซื้ออาหารกับเครื่องดื่มมานั่งกิน แล้วมี เก้าอี้ Camping / เก้าอี้สนามให้เช่า สำหรับนั่งริมทะเลด้วย พอเห็นคนนั่งเรียงกันถืออาหาร รับลม รอดูพระอาทิตย์ตก… ทำให้นึกถึงบรรยากาศคนออกมานั่ง Picnic ริมแม่น้ำในเกาหลีขึ้นมาทันที เป็นพัทยาอีกแบบที่ไม่ค่อยเหมือนภาพพัทยาที่เราคุ้นกัน ถ้ามาพักที่นี่ ผมแนะนำช่วงเย็นอย่าเพิ่งรีบไปกิน Dinner ออกมาเดินชายหาดก่อนสักรอบ ไม่เสียเงิน แต่บรรยากาศดีมาก

ชายหาดตรงนี้ดูความวุ่นวายน้อยกว่าโซนพัทยา เหนือ กลาง ใต้ ชิลๆ ดี

แล้วค่อยเปลี่ยนจากวิวระดับชายหาด…ขึ้นไปดูจาก Rooftop

อีกจุดที่ผมชอบมากคือ Torien Rooftop and Bar ร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์ Izakaya ที่อยู่ด้านบนของโรงแรม ถ้าด้านล่างเราเพิ่งเดินดู Sunset จากชายหาด พอขึ้นมาด้านบน… เป็นอีกวิวหนึ่งเลย

Torien Rooftop วิวสวยมาก

ตัวร้านอยู่บนชั้นสูง ทำให้มองเห็นทะเลและแนวชายฝั่งได้แบบ Panorama ช่วงที่ผมแนะนำที่สุดคือ ก่อน Sunset ขึ้นไปตอนที่ยังมีแสงอยู่ จะเห็นทะเลชัด จากนั้นนั่งต่อจนพระอาทิตย์เริ่มตก สีของท้องฟ้าเปลี่ยน แล้วโรงแรมและเมืองค่อยๆ เปิดไฟ ได้สามบรรยากาศในรอบเดียว Torien เป็นร้านแนว Japanese Izakaya มีอาหารญี่ปุ่น Sake และ Cocktail แต่สำหรับผม ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจมากินมื้อใหญ่… ขึ้นมาดูวิวก็คุ้มแล้ว

เป็นอีกจุดที่ทำให้ Staycation วันเดียวมี Activity ต่อเนื่องโดยไม่ต้องขับรถออกจากโรงแรม

โซน Rooftop ด้านบนอาหารจะน้อยกว่า ห้องอาหารด้านล่าง ถ้าอยากกินโซนร้านอาหาร แนะนำให้จองก่อนนะครับ ผมเข้าไปตอนประมาณ 6 โมง ทางร้านบอกว่าโต๊ะเต็ม

นั่งสบายๆ ช่วงเย็นๆ ชิลดี

มื้อเย็น — อันนี้แนะนำให้ซื้อ Package มาเลย

ครั้งนี้เราจองห้องพักแบบ รวมอาหารเย็น แล้ว เลือก Upgrade มื้อเย็นเป็น Dinner Buffet ที่ Goji Kitchen Grill & Bar หลังจากกินแล้ว… ผมแนะนำ ถ้าตอนจองห้อง Package รวม Dinner มีราคาต่างจาก Room Only ไม่เยอะ เอาแบบรวมมาเลย แล้วดูเงื่อนไข Upgrade เป็น Buffet อีกที

เพราะสำหรับเรา มื้อนี้ค่อนข้างคุ้ม

Goji Dinner Buffet ของเยอะและคุณภาพดี

Goji เป็น All-Day Dining หลักของโรงแรม Dinner Buffet ที่เราไปมีอาหารหลาย Station มาก ทั้งอาหารไทย อาหารนานาชาติ Grill ของหวาน และโซนที่ผมเดินไปก่อนเพื่อนแน่นอนคือ… Sashimi + Seafood มีอาหารญี่ปุ่นให้เลือกพอสมควร รวมถึง Sashimi และ Sushi Seafood ก็มีหลายอย่างให้เลือก ถ้าเป็นสายกิน Buffet แบบผม แค่สองโซนนี้ก็เดินวนหลายรอบแล้ว และจากรีวิวอื่นที่ผมไปอ่านเพิ่มเติม ความเห็นเรื่อง Goji ค่อนข้างไปในทิศทางเดียวกัน คือไลน์อาหารใหญ่ มีทั้ง Sushi/Sashimi, Seafood, Oyster, Grill และของหวานหลากหลาย

ดังนั้นเรื่องอาหารไม่ได้เป็นแค่เรารู้สึกคนเดียว

อาหารดีมากเลยครับ แนะนำ กินบุฟเฟ่ต์มื้อเย็นที่นี่ไปเลย

ถ้าอยากกินกั้งกระดานเผา ต้องมาวันศุกร์เท่านั้นนะครับ แอบเสียดายผมไปวันเสาร์ ไม่มีกั้งกระดานเผา ถามทางโรงแรมแล้ว แจ้งมาว่ามีเฉพาะวันศุกร์ หรือลองเช็คกับทางโรงแรมอีกครั้ง

แต่ของที่ผมชอบที่สุดดันเป็น…มะพร้าว

มะพร้าวสดดื่มได้ไม่อั้น อันนี้ชอบมาก มะพร้าวจริง สดจากลูก เมื่อก่อนเหมือนเคยเสิร์ฟเป็นลูก แต่เดี๋ยวนี้เทน้ำใส่เป็นขวดไว้ให้ ผมว่าก็สะดวกดีนะครับ ชื่นใจมาก

• กิน Seafood → มะพร้าว
• กิน Sashimi → มะพร้าว
• กลับจากของหวาน → ยังหยิบมะพร้าวอีกได้

และพอไปอ่านรีวิวคนอื่นก็พบว่ามีคนพูดถึง Fresh Whole Coconut เหมือนกัน แสดงว่าไม่ได้มีเฉพาะวันที่เราไป เป็น Detail เล็กมาก แต่กลายเป็นสิ่งที่ผมจำ Buffet โรงแรมนี้ได้ดีที่สุดอย่างหนึ่ง

น้ำมะพร้าวสด สดชื่นมาก

Dinner Buffet ราคาเท่าไหร่ถ้าไม่ได้ซื้อ Package?

ปัจจุบันโรงแรมมี Seafood & Grill Dinner Buffet ที่ Goji Kitchen Grill & Bar ช่วง Thursday–Sunday

ราคาปัจจุบันประมาณ

• Thursday / Sunday — 1,688++ บาท/คน
• Friday / Saturday — 1,788++ บาท/คน

เป็น Food Only และโปรโมชั่นสามารถเปลี่ยนแปลงได้ เพราะฉะนั้นถ้ากำลังจะจองห้องพัก ผมแนะนำให้ลองเทียบราคา Room Only + ซื้อ Buffet แยก กับ Package รวม Dinner + Upgrade Buffet (วันที่ผมไปอัพเกรดประมาณ 400 กว่าบาท) ก่อนกดจอง บางช่วง Package แบบหลังอาจคุ้มกว่าพอสมควร

เช้าวันต่อมา…กลับมาที่ Goji อีกครั้ง

Breakfast ก็อยู่ที่ Goji Kitchen Grill & Bar เหมือนกัน ไลน์อาหารเช้าค่อนข้างใหญ่ มีทั้งอาหารไทย จีน ญี่ปุ่น และ Western Breakfast มี Egg Station, Noodle, Bakery, Cold Cut, ผลไม้ และอาหารร้อนหลายอย่าง ผมยกให้ Breakfast เป็นหนึ่งในจุดแข็งของโรงแรม ซึ่งผมว่าถ้ามาพักแบบ Staycation แล้วไม่ต้องรีบ Check-out เช้าๆ ก็ควรเผื่อเวลานั่งกินยาวหน่อย

เพราะจาก Dinner คืนก่อน… เช้าก็กินต่อ

โรงแรมนี้เหมาะกับใคร?

หลังจากพักจริง ผมว่ากลุ่มที่เหมาะที่สุดคือ ครอบครัว เหตุผลง่ายมาก

• มี Family Room
• มี Kids Club
• มี Kids Pool
• มี Water Slide
• มีชายหาด

และมี Buffet ที่เลือกอาหารง่ายสำหรับคนหลายวัย แต่ผมไม่คิดว่าต้องมีเด็กถึงจะมาพักได้ เราเองเล่น Slide กันสนุก และ Rooftop กับ Sea View ก็ทำให้โรงแรมยังมีมุมสำหรับผู้ใหญ่และคู่รักอยู่

แล้วมีอะไรที่ไม่ชอบไหม?

มีครับ Balcony ของ Premium Deluxe แคบกว่าที่หวัง โรงแรมโดยรวมค่อนข้าง Compact ถ้าเจอวันคนเข้าพักเยอะ บริเวณสระอาจรู้สึกแน่น และถ้าคุณกำลังหา Resort ที่เน้นความสงบสุด ๆ แบบมีพื้นที่ส่วนตัวกว้าง ๆ เดินไปแล้วแทบไม่เจอใคร… ที่นี่อาจไม่ใช่แนวนั้น เพราะ Character ของ Pattaya Marriott ค่อนข้างเป็น Active Family Resort มีคนเล่นน้ำ มีเด็กเล่น Slide มีคนเดินไปกินข้าว ช่วงเย็นคนออกไปชายหาด บรรยากาศมีชีวิตมากกว่าเงียบสงบ

Deluxe หรือ Premium Deluxe Sea View?

ถ้าถามหลังจากได้ลองสองห้องพร้อมกัน ผมเลือก Premium Deluxe Sea View + Balcony แม้ Balcony จะแคบ แต่การเปิดม่านแล้วเห็นทะเลทำให้ประสบการณ์การมา Staycation ริมทะเลต่างออกไปจริงๆ แต่ถ้าราคาต่างกันเยอะ… Deluxe ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เพราะพูดตามตรง ถ้ามาโรงแรมนี้แล้วใช้เวลาอยู่ในห้องทั้งวัน… เสียดาย Water Slide

ชั้น 2 โซนสระว่ายน้ำผู้ใหญ่สงบหน่อย

Pattaya Marriott Resort and Spa คุ้มไหม?

สำหรับผม จุดแข็งของโรงแรมไม่ได้อยู่ที่ Feature ใด Feature หนึ่ง แต่มันคือการที่ ทุกอย่างต่อกันได้ทั้งวัน บ่าย Check-in เก็บกระเป๋าแล้วลงไปเล่น Water Slide เหนื่อยก็ขึ้นมาพัก เย็นออกไปเดินชายหาด ดูคน Picnic ก่อนพระอาทิตย์ตกขึ้น Torien Rooftop ดูวิวจากมุมสูง ค่ำลงมากิน Seafood + Sashimi Buffet แล้วตื่นมากิน Breakfast ต่อ แทบไม่มีช่วงไหนที่ต้องคิดว่า…

“ออกไปไหนดี?”

และนั่นคือสิ่งที่ผมชอบที่สุดของ Pattaya Marriott Resort and Spa ถ้าจะมาพักที่นี่ ผมจึงไม่ได้แนะนำให้ใช้เป็นแค่โรงแรมสำหรับนอน แล้วขับรถออกไปเที่ยวพัทยาทั้งวัน แต่ให้ลองใช้มันเป็น Destination ของวันนั้นไปเลยสำหรับผม 4 อย่างที่จำได้มากที่สุดคือ

• Sea View จากห้อง Premium Deluxe
• Water Slide ที่ผู้ใหญ่เล่นแล้วสนุกกว่าที่คิด
• วิว Sunset จาก Torien Rooftop

และ…

• Dinner Buffet ที่ Sashimi, Seafood และมะพร้าวสดกินได้ไม่อั้น

โดยเฉพาะมะพร้าวสดนี่กลายเป็นของโปรดแบบไม่คาดคิด จากที่ตั้งใจมากิน Seafood สุดท้ายเดินหยิบมะพร้าวกันหลายรอบมาก  ถ้าถามว่า Pattaya Marriott Resort and Spa คุ้มไหม?

สำหรับผมค่อนข้างคุ้ม โดยเฉพาะถ้ามาพักแบบ Staycation และตั้งใจใช้ Facility ของโรงแรมจริงๆ เพราะถ้าจองห้องแล้วออกไปเที่ยวข้างนอกตั้งแต่เช้าจนค่ำ อาจไม่ได้สัมผัสสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นเสน่ห์จริง ๆ ของที่นี่เลย

ถ้าให้เลือกห้องอีกครั้ง ผมยังเลือก Sea View + Balcony

ครั้งนี้เราได้ลองพร้อมกัน 2 ห้อง ห้องแรกคือ Deluxe, Guest Room, 2 Double ไม่มีระเบียง อีกห้องเป็น Premium Deluxe, Guest Room, 2 Double, Sea View, Balcony ถ้าเน้นความคุ้มและใช้เวลาอยู่ในห้องไม่เยอะ Deluxe ก็เพียงพอ ห้องใหม่ สะอาด และได้เตียง Double 2 เตียงเหมือนกัน

แต่ถ้าให้ผมเลือกใหม่ ผมยังยอมเพิ่มเพื่อไป Premium Deluxe Sea View ไม่ใช่เพราะห้องใหญ่กว่ากันจนรู้สึกได้ชัด แต่เป็นเพราะบรรยากาศ การตื่นมาแล้วเปิดม่านเห็นทะเล หรือสามารถเปิดประตูออกไปรับลมด้านนอก ทำให้รู้สึกว่าเรามาพัก Beach Resort มากกว่า มีข้อเสียอย่างหนึ่งคือ Balcony ค่อนข้างแคบ

ออกไปยืนชมวิวหรือถ่ายรูปได้ แต่ถ้าคาดหวังระเบียงกว้าง ๆ สำหรับออกไปนั่งเล่นชิล ๆ นาน ๆ ผมว่าพื้นที่ยังไม่ค่อยโปร่งเท่าที่อยากได้ ดังนั้นถ้าจะ Upgrade ผมมองว่าจ่ายเพิ่มเพื่อ Sea View เป็นหลัก ส่วน Balcony ถือเป็นของแถมมากกว่า

Package พร้อม Dinner ผมว่าเลือกมาเถอะ

อีกเรื่องที่ถ้ากลับไปพักใหม่ ผมน่าจะเลือกเหมือนเดิม คือ Package ห้องพักพร้อมอาหารเย็น แล้วค่อย Upgrade มื้อเย็นเป็น Buffet เพราะหลังจากเล่นน้ำ เดินชายหาด และขึ้น Rooftop มาทั้งวัน ช่วงค่ำไม่ต้องขับรถออกไปหาร้านอาหารในพัทยาอีก เดินลงมากินในโรงแรมได้เลย ที่สำคัญ Line Buffet วันที่เราไปทำออกมาดีกว่าที่คาด มีทั้ง Sashimi, Seafood, อาหารร้อน อาหารไทย อาหารนานาชาติ ของหวาน และที่ผมชอบเป็นพิเศษคือ มะพร้าวสดแบบไม่อั้น

ถ้าราคาส่วนต่างระหว่าง Package ไม่สูงมาก ผมว่าการเพิ่ม Dinner เข้าไปทำให้ประสบการณ์ Staycation สมบูรณ์กว่า Room Only เยอะ

โรงแรมนี้เหมาะกับใคร?

ถ้ามา Pattaya เพื่อเที่ยวกลางเมือง เดิน Walking Street หรือวางแผนออกไปเที่ยวข้างนอกตั้งแต่เช้าจนค่ำ ผมว่าไม่จำเป็นต้องเลือก Resort แบบนี้ก็ได้ เพราะทำเลอยู่ฝั่ง นาจอมเทียน และจุดแข็งจริง ๆ อยู่ภายในโรงแรม แต่ถ้าเป็น

• ครอบครัวที่มีเด็ก — มี Kids Pool, Water Slide และ Kids Club
• คู่รัก — เลือก Sea View แล้วขึ้นไปดู Sunset ที่ Rooftop
• กลุ่มเพื่อน — เล่นสระ เล่น Slide กิน Buffet แล้วไปนั่งดื่มต่อ

หรือคนที่แค่อยากหนีกรุงเทพฯ มาพักสักคืนสองคืนโดยไม่ต้องวางโปรแกรมเที่ยวเยอะ ผมว่าตอบโจทย์มาก

สิ่งที่ชอบ และสิ่งที่ยังไม่สุด

ถ้าให้สรุปแบบไม่อวยทุกอย่าง ผมชอบที่โรงแรมใหม่ Facilities ค่อนข้างครบ และแต่ละพื้นที่เชื่อมต่อกันจนสามารถใช้เวลาทั้งวันอยู่ใน Resort ได้จริง

สิ่งที่ชอบมาก: Water Slide สนุกกว่าที่คิด, Premium Deluxe ได้ Sea View สวย, Torien Rooftop วิวดีมากช่วง Sunset, Dinner Buffet หลากหลาย และบรรยากาศชายหาดนาจอมเทียนช่วงเย็นที่คนออกมานั่ง Picnic กันทำให้พื้นที่มีชีวิตกว่าที่คิด

ส่วน สิ่งที่ผมว่ายังไม่สุด: Balcony ของห้อง Premium Deluxe ค่อนข้างแคบ ทำให้ไม่โปร่งเท่าระเบียงของ Beach Resort บางแห่ง และถ้าไม่ได้ตั้งใจใช้ Facility ของโรงแรม ราคาที่จ่ายเพิ่มเพื่อ Resort Experience อาจไม่คุ้มเท่ากับคนที่อยู่โรงแรมทั้งวัน

แต่สำหรับทริปนี้ เราใช้แทบทุกอย่าง เลยรู้สึกว่าเงินที่จ่ายไปไม่ได้หมดกับแค่ “ห้องนอน”

เช็กราคา Pattaya Marriott Resort and Spa

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วรู้สึกว่า “เออ…มาพัทยารอบหน้าอยากลองอยู่โรงแรมทั้งวันแบบนี้บ้าง” แนะนำลองเช็กราคาก่อน เพราะราคาห้องพักแต่ละวันต่างกันพอสมควร โดยเฉพาะวันศุกร์–เสาร์และช่วงวันหยุด ส่วนตัวถ้าราคาต่างกันไม่มาก ผมยังแนะนำ Premium Deluxe Sea View มากกว่า Deluxe เพราะวิวทะเลช่วยเพิ่มบรรยากาศของการมาพัก Resort ได้เยอะ แม้ Balcony จะแอบแคบไปนิดก็ตาม และลองเทียบ Package ที่ รวมอาหารเย็น ไว้ด้วย ถ้าส่วนต่างไม่แรง ผมว่าคุ้ม โดยเฉพาะถ้าสามารถ Upgrade เป็น Dinner Buffet แบบที่เราไปกิน เพราะวันนั้นแทบไม่ต้องออกจากโรงแรมไปหาอะไรกินข้างนอกเลย

👉 เช็กราคาและจอง Pattaya Marriott Resort and Spa ผ่าน Agoda ที่นี่

ราคาห้องพักและ Package อาจเปลี่ยนแปลงตามวันเข้าพัก แนะนำเทียบ Room Type, อาหารเช้า และเงื่อนไขอาหารเย็นก่อนกดยืนยันการจอง

The post รีวิว Pattaya Marriott Resort and Spa โรงแรมใหม่ริมหาดจอมเทียน สไลเดอร์สนุก Buffet คุ้ม Rooftop วิวสวย จนแทบไม่ต้องออกไปไหน appeared first on ChilliLazy.

รอบนี้ผมมาลอง Udon TAYUTO ที่ CentralWorld ร้าน Premium Handmade Udon จากญี่ปุ่นที่มาเปิดสาขาแรกนอกประเทศญี่ปุ่นในกรุงเทพฯ ตอนแรกก็คิดว่าจะเป็นร้านอุด้งที่เข้ามากินเส้นคนละชามแล้วจบ แต่พอเปิดเมนูจริง… มีเยอะกว่าที่คิดครับ ทั้งอุด้งร้อน, อุด้งเย็น, Oden, ของย่าง, Sushi Roll, Hand Roll และของกินเล่นอีกหลายอย่าง รอบนี้เลยจัดมาลองกันหลายเมนู แต่สิ่งที่ผมชอบที่สุดหลังจากกินจริงๆ ยังกลับไปอยู่ที่พื้นฐานที่สุดของร้าน… “เส้น” เหนียว นุ่ม หนึบ แต่ไม่ได้แข็ง กินแล้วรู้เลยว่า ร้านไม่ได้เอาคำว่า Handmade Udon มาใส่ไว้สวย ๆ อย่างเดียวครับ

เดินผ่านแว๊บแรก โอเด้งน่ากินมาก

Udon TAYUTO ร้านอุด้งจากญี่ปุ่น สาขาแรกนอกประเทศอยู่ที่กรุงเทพฯ

Udon TAYUTO เป็นแบรนด์ Premium Handmade Udon จากประเทศญี่ปุ่น สาขาที่ CentralWorld เปิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2026 และถือเป็น สาขาแรกของแบรนด์นอกประเทศญี่ปุ่น เลือกกรุงเทพฯ เป็นตลาดแรกเลยครับ สิ่งที่ TAYUTO พยายามนำเสนอไม่ได้มีแค่อุด้งชามใหญ่หรือ Topping เยอะๆ

แต่ร้านวางหัวใจของอาหารไว้กับองค์ประกอบพื้นฐานมากกว่า เส้น Dashi วัตถุดิบ และ ความสมดุลของรสชาติ ฟังดูง่ายนะ แต่จริงๆ ยิ่งอาหารมีองค์ประกอบน้อย… ยิ่งซ่อนอะไรยากครับ ห้าๆๆๆๆๆ เส้นไม่ดีรู้เลย Dashi ไม่ดีรู้เลย วัตถุดิบไม่สดก็รู้เลย นี่น่าจะเป็นเหตุผลที่ร้านจริงจังกับสิ่งพื้นฐานพวกนี้มาก

เส้นอุด้งทำสดในร้านทุกวัน

นี่คือสิ่งที่ผมอยากพูดถึงมากที่สุดหลังจากกินครับ TAYUTO ระบุชัดว่าอุด้งของร้าน ทำสดใหม่ภายในร้านทุกวัน และพอกินจริง… สิ่งที่ผมชอบคือ Texture เหนียวนุ่ม มีความหนึบเวลาสู้ฟัน แต่ไม่ได้แข็งจนต้องออกแรงเคี้ยว ผิวเส้นค่อนข้างลื่น ดูดน้ำซุปขึ้นมาพร้อมกันได้ดี สำหรับผม เส้นอุด้งที่ดีไม่จำเป็นต้องเด้งแข็งอย่างเดียว มันต้องมี Balance ระหว่าง นุ่ม หนึบ ลื่น และยังรู้สึกถึงตัวเส้นเวลาหยิบขึ้นมากิน ของ TAYUTO ผมว่าทำตรงนี้ได้ดีครับ และยิ่งผมสั่งอุด้งมาสองแบบที่น้ำซุป Character ต่างกัน ก็ยิ่งเห็นว่าเส้นตัวเดียวกันสามารถไปได้หลายทางเหมือนกัน

ทำไมคนญี่ปุ่นถึงหลงรักอุด้ง?

อันนี้เป็นหนึ่งในคำถามที่ร้านเขียนเอาไว้บนผนัง ตอนแรกผมเดินผ่านก็อ่านเล่นๆ แต่พอกินเสร็จแล้วกลับมาคิด… มันอธิบายร้านได้ดีเหมือนกันครับ อุด้งเป็นอาหารที่ดูเรียบง่ายมาก หลักๆ ก็มี แป้ง, น้ำ, เกลือ แล้วเอาไปทำเป็นเส้น แต่ความเรียบง่ายนี่แหละทำให้รายละเอียดเล็กๆ สำคัญขึ้น ทั้งการนวดแป้ง, พักแป้ง, ความหนาของเส้น, เวลาต้ม, อุณหภูมิ และน้ำซุปที่เอามากินคู่กัน

TAYUTO เล่าแนวคิดของตัวเองว่า ความอร่อยของอุด้งเกิดจากความเรียบง่ายของวัตถุดิบ ผสมกับเทคนิคที่ผ่านการพัฒนามาอย่างพิถีพิถัน ร้านจึงเลือกทำเส้นสดใหม่ทุกวัน แทนที่จะให้ Topping เป็นพระเอกจนเราลืมไปว่ากำลังกินอุด้งอยู่ครับ

แล้ว Dashi สำคัญยังไง?

อีกป้ายหนึ่งในร้านถามว่า “ทำไม Dashi จึงเป็นหัวใจของอาหารญี่ปุ่น?” อันนี้ผมชอบครับ เพราะวิธีคิดเรื่อง Dashi ของอาหารญี่ปุ่นต่างจากซุปเข้มข้นหลายแบบที่เราคุ้นเคย หน้าที่ของ Dashi ไม่จำเป็นต้องทำให้เรารู้สึกว่า “โห ซุปแรงมาก” ตั้งแต่คำแรก แต่ทำหน้าที่ช่วยดึงรสชาติธรรมชาติของวัตถุดิบอื่นออกมา ให้ Umami ให้กลิ่นหอม แล้วคอยอยู่ด้านหลังอาหาร ไม่ใช่กระโดดออกมาแย่งทุกอย่างเป็นพระเอก พอเข้าใจแนวคิดนี้ ก็จะเข้าใจเมนูของ TAYUTO มากขึ้น เพราะแม้ร้านจะมีเมนู Contemporary อย่าง Mentaiko หรือรสชาติที่เข้มขึ้นแบบ Sukiyaki

แต่พื้นฐานยังกลับมาที่ เส้น + น้ำซุป + Balance เหมือนเดิมครับ

Sukiyaki Beef Udon — 340 บาท

มาถึงของที่ผมกินจริงกันบ้าง ชามแรกคือ Sukiyaki Beef Udon ราคา 340 บาท เป็นอุด้งร้อนที่รสชาติค่อนข้างเข้มกว่าอุด้งซุปใสทั่วไป มีทั้งเนื้อ, เห็ด, ผัก, ไข่ แล้วก็เส้นอุด้งอยู่ในน้ำซุปสไตล์ Sukiyaki รสจะออกหวานเค็ม กินง่าย และเป็นชามที่ค่อนข้างครบในตัวเอง ถ้าใครมากินครั้งแรกแล้วชอบอาหารรสชัด ผมว่าตัวนี้เริ่มง่ายครับ

แต่สิ่งที่ผมสนใจกลับไม่ใช่เนื้อ… ยังเป็นเส้นเหมือนเดิม ห้าๆๆๆๆๆ เพราะแม้อยู่ในน้ำซุป Sukiyaki ที่รสค่อนข้างเข้ม Texture ของเส้นยังชัด เคี้ยวแล้วยังมีความหนึบอยู่ ไม่ได้กลายเป็นเส้นนิ่มๆ ที่มีหน้าที่แค่พาซุปเข้าปากครับ

น้ำซุปเค็มหวานกำลังดี เนื้อมาเต็มมาก แต่แอบงงนิดนึง มีผักบุ้งด้วย ผมว่าไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่

Kakitama Mentaiko Udon — 280 บาท

อีกชามที่ผมลองคือ Kakitama Mentaiko Udon ราคา 280 บาท ตัวนี้ต่างจาก Sukiyaki ชัดเจน เป็นอุด้งร้อนในน้ำซุปที่มีไข่นุ่มๆ กระจายอยู่ทั่วชาม แล้ววาง Mentaiko ไว้ด้านบน รสจะนุ่มกว่า มีความละมุนของไข่ ตามด้วยความเค็มและอูมามิของเมนไทโกะ ผมชอบที่มันไม่ได้ไปทาง Cream หนักๆ ทำให้ยังรู้สึกถึงน้ำซุปและเส้นอยู่ เวลากินก็สามารถค่อยๆ ละลาย Mentaiko ลงในน้ำซุป คำแรกกับคำหลังๆ รสชาติจะค่อยๆ เข้มขึ้น เป็นอีกชามที่เหมาะกับคนชอบเมนไทโกะครับ

เห็นแว็บแรกแอบตกใจ ชามใหญ่เหมือนกันนะ

ร้านอุด้ง… แต่มี Oden ด้วย

อันนี้เข้าทางผมเลย ห้าๆๆๆๆๆ เพราะผมเป็นคนชอบ Oden อยู่แล้ว เห็นร้านมีให้เลือกหลายอย่างก็ต้องลองครับ และจริงๆ Oden กับ Udon ไปด้วยกันดีมาก เพราะหัวใจของทั้งสองอย่างมี Dashi เป็นองค์ประกอบสำคัญเหมือนกัน รอบนี้ผมเลือกมา 4 อย่าง

Daikon Radish Oden — 40 บาท

เริ่มจาก Classic ที่ผมแทบจะสั่งทุกครั้งเวลาเจอ Oden Daikon หรือหัวไชเท้า ราคา 40 บาท ของง่ายที่สุดนี่แหละครับ แต่ผมว่ามันวัดน้ำซุป Oden ได้ดีมาก เพราะหัวไชเท้าจะค่อยๆ ดูดน้ำซุปเข้าไป เวลากัด รส Dashi ที่ซึมอยู่ด้านในจะออกมาพร้อมกัน ถ้าน้ำซุปไม่ดี… ตัวนี้ช่วยอะไรไม่ได้เลย ห้าๆๆๆๆๆ

ความเปื่อยยังไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ได้อยู่…

Cabbage Roll Oden — 60 บาท

ต่อด้วย Cabbage Roll ราคา 60 บาท กะหล่ำปลีม้วนไส้ ตัวกะหล่ำปลีต้มจนนุ่มและได้ความหวานธรรมชาติ กินกับน้ำซุป Dashi แล้วเข้ากันดี ตัวนี้มีความเป็นอาหาร Comfort Food มาก ซดน้ำซุปร้อนๆ ตามแล้วดีครับ

อันนี้อร่อยมากครับ แต่ต้องกัดเอา ผักห่อจะเหนียวหน่อย

Chikuwa Oden — 50 บาท

Chikuwa ราคา 50 บาท ลูกชิ้นปลาทรงกระบอกแบบญี่ปุ่น Texture จะหนึบๆ เป็นหนึ่งในของคลาสสิกที่เห็นบ่อยมากใน Oden ตัว Chikuwa เองรสไม่หนัก จึงกินกับน้ำซุปได้ง่ายครับ

Sausage Oden — 40 บาท

แล้วก็มี Sausage ราคา 40 บาท ตัวนี้ Modern ขึ้นมาหน่อย กินง่าย หนังกรอบเด้ง ด้านในนุ่ม ถ้ามากับเด็กหรือคนที่ไม่ได้อินกับ Oden Traditional มาก ตัวนี้น่าจะเข้าถึงง่ายที่สุดครับ

ไส้กรอกหนังเด้ง ข้างในนุ่ม ชอบมาก

Grilled Scallop Skewer — 100 บาท

ของกินเล่นอีกอย่างที่ผมลองคือ หอยเชลล์ย่างเสียบไม้ ราคา 100 บาท ย่างมาให้ด้านนอกหอมขึ้น แต่ด้านในยังมี Texture ของหอยเชลล์อยู่ เป็นเมนูเล็กๆ ที่เหมาะกับสั่งมาแชร์กันระหว่างรออุด้ง ร้านนี้เลยไม่ได้ให้ Feeling ว่า มาถึง → สั่งอุด้ง → กิน → กลับ แต่สามารถค่อยๆ สั่งของมากินเล่นกันได้ครับ

หอยเชลล์อร่อย แนะนำเลย แปลกใหม่ดีครับ

Scallop Roll — 160 บาท

อีกตัวคือ Scallop Roll ราคา 160 บาท ใช้หอยเชลล์เป็นพระเอก เป็นทางเลือกสำหรับคนที่อยากมีข้าวหรือ Sushi มาสลับกับเส้น ราคา 160 บาทก็ไม่ได้แรงจนเกินไปสำหรับสั่งมาแบ่งกันครับ

เมนู Roll ได้มาต้องรีบกินหน่อยนะครับ เดี๋ยวสาหร่ายเหนียว

Unagi Roll — 160 บาท

อีกจานราคาเท่ากันคือ Unagi Roll ราคา 160 บาท ปลาไหลกับซอสหวานเค็มแบบญี่ปุ่น ตัวนี้ Character ชัดกว่า Scallop เหมาะกับคนชอบรสเข้มขึ้นมาอีกหน่อย และตรงนี้เป็นสิ่งที่ผมชอบของ TAYUTO เพราะถึงชื่อร้านจะขาย Udon เป็นพระเอก แต่ถ้ามากัน 2-4 คน ไม่จำเป็นต้องนั่งกินอุด้งคนละชามอย่างเดียว มี Oden, ของย่าง, Roll, Hand Roll และเมนูอื่น ๆ ให้สั่งตรงกลางมาแชร์กันได้ด้วย

Hand Roll ปลาไหลอร่อยมาก

มื้อนี้ 2 คน 1,542 บาท

มาสรุปราคากันครับ รอบนี้ผมสั่ง

• Sukiyaki Beef Udon — 340 บาท
• Kakitama Mentaiko Udon — 280 บาท
• Daikon Oden — 40 บาท
• Cabbage Roll Oden — 60 บาท
• Chikuwa Oden — 50 บาท
• Sausage Oden — 40 บาท
• Grilled Scallop Skewer — 100 บาท
• Scallop Roll — 160 บาท
• Unagi Roll — 160 บาท
• Sprite — 40 บาท
• Hot Green Tea — 40 บาท

รวมทั้งหมดประมาณ 1,542 บาท

กิน 2 คน เฉลี่ยประมาณ 771 บาท/คน ถือว่าไม่ได้ถูกแบบร้านอุด้ง Fast Food ครับ แต่เราก็ไม่ได้กินแค่อุด้งสองชาม มีทั้ง Oden 4 อย่าง หอยเชลล์ย่าง, Roll 2 จาน และเครื่องดื่มด้วย

ถ้ามากินอุด้งคนละชามอย่างเดียว Budget ก็อยู่ประมาณ 300 กว่าบาทต่อคนได้ครับ

Udon TAYUTO เหมาะกับใคร?

หลังจากกิน ผมว่าร้านนี้เหมาะกับคนที่ชอบ Texture ของเส้น เป็นพิเศษ ถ้าเป็นคนประเภทที่กินอุด้งแล้วสนใจว่า เส้นเหนียวไหม นุ่มไหม หนึบแค่ไหน ผิวเส้นเป็นยังไง ผมว่า TAYUTO น่าลองครับ เพราะสำหรับผม สิ่งที่ชอบที่สุดของร้านคือเส้นจริงๆ ส่วนใครที่ไม่ได้อยากกินอุด้งอย่างเดียว ร้านก็มีข้อดีตรงที่มีของกินเล่นค่อนข้างเยอะ โดยเฉพาะ Oden อันนี้ถูกใจผมอยู่แล้ว ห้าๆๆๆๆๆ แล้วมีทั้ง Roll, Hand Roll และของย่างให้สั่งเพิ่ม เหมาะกับมากันหลายคนมากกว่าร้านอุด้งที่มีแค่เส้นกับ Tempura ไม่กี่อย่างครับ

Udon TAYUTO CentralWorld อยู่ตรงไหน?

• CentralWorld ชั้น 3 โซน Nippon Avenue
• เปิดทุกวันประมาณ 10.00–22.00 น.
• เบอร์โทร 061-172-3497
• เดินทางด้วย BTS ได้ทั้ง BTS สยาม หรือ BTS ชิดลม แล้วเดิน Skywalk เข้า CentralWorld ได้เลย
• สามารถจอดรถภายใน CentralWorld ได้

สรุป รีวิว Udon TAYUTO CentralWorld

ก่อนมา… ผมคิดว่า Udon TAYUTO ก็คงเป็นร้านอุด้งจากญี่ปุ่นอีกหนึ่งร้าน แต่พอกินจริง สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่า “ร้านนี้ใช้ได้เลย” คือร้านทำพื้นฐานของอุด้งได้ดีครับ โดยเฉพาะ เส้น เหนียว นุ่ม หนึบ แต่ไม่ได้แข็งจนเคี้ยวเหนื่อย และยังรักษา Texture ของตัวเองได้ดี ไม่ว่าจะอยู่ใน Sukiyaki Beef Udon ราคา 340 บาท ที่รสเข้มขึ้นมา หรือ Kakitama Mentaiko Udon ราคา 280 บาท ที่นุ่มละมุนกว่า

สองชามคนละ Character แต่สิ่งที่ผมชอบเหมือนกันก็คือเส้นนี่แหละครับ แล้วอีกเรื่องที่ถูกใจผมคือ… ร้านไม่ได้มีแค่อุด้ง ห้าๆๆๆๆๆ เพราะส่วนตัวผมชอบ Oden อยู่แล้ว พอเห็นมีให้เลือกหลายอย่างก็จัดมาทั้งหัวไชเท้า กะหล่ำปลีม้วน Chikuwa และไส้กรอก นอกจากนั้นยังมีของย่าง Sushi Roll, Hand Roll และของกินเล่นอีกหลายอย่าง ทำให้ร้านนี้ไม่ได้เป็นร้านประเภทที่เดินเข้ามา สั่งอุด้งคนละชาม กินเสร็จ แล้วกลับ แต่มากัน 2-4 คนก็สามารถสั่งอุด้งคนละแบบ แล้วเพิ่ม Oden ของย่าง หรือ Roll มาวางตรงกลางแชร์กันได้

ผมชอบร้านอุด้งแบบนี้มากกว่าครับ เพราะบางวันอยากกินเส้น… แต่ก็อยากกินอย่างอื่นด้วย ห้าๆๆๆๆๆ

ส่วนเรื่องราคา มื้อนี้ 2 คนจบที่ประมาณ 1,542 บาท อาจดูสูงถ้ามองว่าเป็น “ร้านอุด้ง” แต่จริงๆ เราสั่งกันเยอะครับ มีอุด้ง 2 ชาม, Oden 4 อย่าง, หอยเชลล์ย่าง, Roll อีก 2 จาน แล้วก็เครื่องดื่ม ถ้ามากินอุด้งคนละชามอย่างเดียว Budget ก็อยู่ประมาณ 300 กว่าบาทต่อคน ซึ่งผมว่ารับได้สำหรับร้านที่ทำเส้นสดในร้านทุกวัน อีกอย่างที่ผมชอบคือ TAYUTO ไม่ได้พยายามเล่าแค่ว่า “อุด้งของเราอร่อย” แต่ในร้านยังมีเรื่องของ Dashi, วัตถุดิบตามฤดูกาล, Shun และ Itadakimasu ให้เราได้รู้จักวิธีคิดเรื่องอาหารของคนญี่ปุ่นไปด้วย

มันทำให้ร้านมี Story มากกว่าการเป็นร้านเส้นเปิดใหม่ในห้างครับ ถ้าถามว่า ควรกลับไปกินไหม? สำหรับผม… กลับครับ เพราะยังมีอุด้งอีกหลายแบบที่อยากลอง แล้วครั้งหน้าก็คงหนีไม่พ้น Oden อีกเหมือนเดิม ห้าๆๆๆๆๆ

ถ้าคุณเป็นสายอุด้ง ชอบเส้นแบบ เหนียวนุ่ม หนึบ แต่ไม่แข็ง หรือกำลังหาร้านอาหารญี่ปุ่นใน CentralWorld ที่ไม่ได้มีแค่เมนูเส้นอย่างเดียว ผมว่า Udon TAYUTO เป็นอีกร้านที่น่าลองครับ โดยเฉพาะคนที่เหมือนผม… อุด้งต้องดี แต่ถ้ามี Oden กับของกินเล่นให้สั่งต่อด้วย ยิ่งดีครับ

The post รีวิว Udon TAYUTO CentralWorld ร้านอุด้งเส้นสดจากญี่ปุ่น เส้นเหนียวนุ่ม แถมมี Oden และ Hand Roll ครบ appeared first on ChilliLazy.

แล้วก็ น้ำหมักอีกหนึ่งขวด เช็กบิล… 1,596 บาท

เดี๋ยวนะ… นี่รวมน้ำหมักแล้วนะ? ห้าๆๆๆๆๆ แต่สิ่งที่ทำให้ผมตกใจกว่าบิลทั้งมื้อ กลับเป็นเมนูหนึ่งที่ราคาแค่… 18 บาท ใช่ครับ หนังไก่ทอดไม้ละ 18 บาท ตอนแรกสั่งมา 2 ไม้ กินหมด… เออ อร่อย “เพิ่มอีก 4 ไม้ครับ” แล้วก่อนกลับ… “เอาอีกไม้แล้วกัน” สรุปมื้อนี้จัดไป 7 ไม้ พอไปดูชื่อเต็มของร้านแล้วก็เริ่มเข้าใจครับว่า ทำไม TORAYOSHI ถึงทำร้านและตั้งราคาออกมาแบบนี้ เพราะที่นี่คือร้านแนว Taishu Sakaba (大衆酒場) หรือพูดง่ายๆ ว่า… ร้านกินดื่มสำหรับคนทั่วไปแบบญี่ปุ่น

ร้านแอบน่ารักสะดุดตาต้ังแต่เดินผ่าน ไปประมาณ 6 โมงกว่า เริ่มมีคิว แต่ผมคนน้อยเลยพอนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์  ใครมาหลายคนแนะนำให้โทรจองกันก่อนนะครับ โดยเฉพาะศุกร์และเสาร์

TORAYOSHI ร้านอิซากายะที่อยู่สุขุมวิท 26 มาสิบกว่าปี

TORAYOSHI Nihonmachi ไม่ใช่ร้านใหม่ครับ ร้านเปิดในกรุงเทพฯ มาตั้งแต่ประมาณ ปี 2012 และอยู่ในกลุ่มธุรกิจเดียวกับ Nagiya ก่อนจะมีการ Renovate และเปิดโฉมใหม่อีกครั้งในปี 2022 สิ่งที่น่าสนใจคือ TORAYOSHI ไม่ได้พยายามวางตัวเองเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นหรูตั้งแต่แรก Concept ของร้านไปทาง Taishu Izakaya / Taishu Sakaba อาหารกินง่าย ราคาจับต้องได้ จานไม่ต้องใหญ่ สั่งได้หลายอย่าง มากันหลายคนก็แชร์กัน มีทั้งแอลกอฮอร์ และเครื่องดื่มญี่ปุ่นให้เลือก

มันเป็นร้านประเภทที่ตอนนั่งลงคิดว่า… “วันนี้กินนิดเดียวพอ” ผ่านไปครึ่งชั่วโมง “พี่ครับ เอาอันนี้เพิ่มด้วย” ห้าๆๆๆๆๆ ซึ่งมื้อนี้ผมก็เป็นแบบนั้นเลยครับ

Taishu Izakaya คืออะไร?

คำว่า Taishu (大衆) มีความหมายประมาณว่า “คนทั่วไป” หรือ “มวลชน” ส่วน Sakaba (酒場) คือสถานที่สำหรับดื่ม ดังนั้น Taishu Sakaba จึงไม่ใช่ร้านญี่ปุ่นที่ตั้งใจขายประสบการณ์ Fine Dining แต่เป็นร้านกินดื่ม Casual ที่คนญี่ปุ่นสามารถแวะหลังเลิกงาน สั่งน้ำหมัก แล้วสั่งอาหารจานเล็กๆ มากินคู่กันไปเรื่อยๆ

วิธีการกินก็ไม่ได้ต้องมาเป็น Starter, Main Course, Dessert เหมือนร้านอาหารทั่วไป แต่จะออกแนว… น้ำหมักมาก่อน ของทอดตามมา โอเด้งมา ของย่างมา กินไปคุยไป หมดก็สั่งเพิ่ม แล้วค่อยหาอะไรอุ่นๆ หรือข้าวมาปิดท้าย พอเข้าใจ Culture แบบนี้… เมนูของ TORAYOSHI เริ่ม Make Sense ขึ้นมาทันทีครับ เพราะหลายอย่างราคาแค่หลักสิบถึงร้อยต้นๆ ร้านตั้งใจให้เราสั่งหลายอย่างมากินด้วยกันมากกว่า Main Course คนละจานแล้วจบ

บรรยากาศร้าน… อันนี้ผมชอบมาก

อีกอย่างที่ผมชอบ TORAYOSHI มากกว่าที่คิดคือ การตกแต่งร้าน เดินเข้ามาแล้วสนุกดีครับ ร้านใช้ไม้สีอ่อนแทบทั้งร้าน ตั้งแต่เคาน์เตอร์ โต๊ะ ไปจนถึงผนัง ด้านบนเรียงป้ายเมนูภาษาญี่ปุ่นยาวเต็มร้าน รอบๆ มีทั้งขวดน้ำหมัก โปสเตอร์ญี่ปุ่น ภาพภูเขาไฟฟูจิ ของตกแต่งเล็กๆ แล้วก็ Character ญี่ปุ่นเต็มไปหมด โดราเอมอน, ชินจัง, มาริโอ, ลุยจิ, โยชิ, อาราเล่, Totoro, Astro Boy และอีกสารพัดตัว มันไม่ได้ Minimal ไม่ได้หรู แล้วก็ไม่ได้มาแนว Zen เงียบ ๆ เลยครับ ตรงกันข้าม… ของเยอะมาก ห้าๆๆๆๆๆ แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันเข้ากับร้านดี เพราะร้านกินดื่มแบบ Taishu Sakaba ก็ควรจะสนุก คึกคัก และ Casual แบบนี้แหละ

มีความ Japan Anime เบาๆ

Open Kitchen ตรงกลาง ยิ่งทำให้ร้านสนุก

กลางร้านเป็น Open Kitchen + Counter ขนาดใหญ่ เชฟทำอาหารอยู่ตรงหน้า รอบเคาน์เตอร์เรียงขวดน้ำหมักเอาไว้เต็ม ถ้ามากัน 1-2 คน ผมว่านั่ง Counter สนุกดีครับ นั่งกินไป ดูเชฟทำอาหารไป จานนั้นออก จานนี้ผ่านหน้า แล้วปัญหาคือ… เห็นของโต๊ะอื่นแล้วอยากสั่งตาม ห้าๆๆๆๆๆ ส่วนถ้ามากันหลายคน ด้านข้างมีโต๊ะไม้ยาวให้นั่งแชร์อาหารกัน เบาะก็ใช้สีสดๆ ทุกอย่างดู Casual มาก ไม่ได้รู้สึกว่าต้องนั่งตัวตรงกินอาหารญี่ปุ่นกันเงียบๆ

คนแน่น… แต่ร้านแบบนี้ผมว่าต้องแน่น

วันที่ผมไป คนเยอะครับ Counter มีคนนั่งกันเต็มหลายจุด โต๊ะด้านข้างก็มีทั้งกลุ่มเพื่อน ครอบครัว และคนที่มานั่งกินดื่ม แต่แปลกตรงที่ผมไม่ได้รู้สึกว่าความแน่นเป็นข้อเสียมากนัก กลับรู้สึกว่า… ร้านแบบนี้ต้องมีคนถึงจะสนุก มีเสียงคุย เสียงแก้ว เสียงเชฟทำอาหาร คนเรียกพนักงานสั่งเพิ่ม มันเป็นส่วนหนึ่งของบรรยากาศ Izakaya ไปแล้ว ถ้า TORAYOSHI โล่งกริบ Counter ว่าง เชฟยืนเงียบ เปิด Jazz เบาๆ… ผมว่าผิดร้านแล้วครับ ห้าๆๆๆๆๆ ยิ่งร้านอยู่ใน Nihonmachi สุขุมวิท 26 ที่รอบๆ เต็มไปด้วยร้านอาหารญี่ปุ่นอยู่แล้ว Feeling มันยิ่งมาครับ

หนังไก่ทอด 18 บาท… ตัวโปรดของมื้อนี้

เริ่มอาหารด้วยตัวที่ผมชอบที่สุดเลย Torikawa Age — หนังไก่ทอด ไม้ละ 18 บาท 18 บาทจริงครับ ไม่ได้พิมพ์ศูนย์ตก ห้าๆๆๆๆๆ หนังไก่เสียบไม้แล้วทอดจนกรอบ ของง่ายมาก แต่กินเพลินมาก รอบแรกผมสั่ง 2 ไม้ กินหมด เพิ่มอีก 4 ไม้ แล้วก่อนจบ… เพิ่มอีก 1 ไม้ รวมทั้งหมด 7 ไม้ = 126 บาท

ผมว่าการสั่งซ้ำ 3 รอบน่าจะอธิบายได้ดีกว่าคำว่า “อร่อยมาก” แล้วครับ นี่แหละของกินเล่นแบบ Izakaya จานไม่ต้องอลังการ ราคาถูก สั่งง่าย กินกับเครื่องดื่มเพลินๆ หมดก็สั่งใหม่

เมนูนี้ต้องสั่ง มีแบบทอดเกลือและราดซอส แบบเกลือก็กรอบหน่อย

ราดซอสก็ออกหวานๆ กรอกลดลงนิด

ปีกไก่ยัดไส้เมนไทโกะทอด — 28 บาท

อีกตัวที่เห็นราคาแล้วผมว่าน่าลองคือ Teba Mentai — ปีกไก่ยัดไส้เมนไทโกะทอด ชิ้นละ 28 บาท ผมสั่งมา 2 ชิ้น = 56 บาท ด้านนอกเป็นปีกไก่ทอด ด้านในมีเมนไทโกะเพิ่มความเค็มนัว ในเมนูระบุว่าเป็นเมนูจำนวนจำกัดด้วย ราคา 28 บาท… เห็นแล้วตัดสินใจสั่งไม่ยากครับ

แอบอยากลอง ชอบตั้งแต่ไปกินที่ฟุกุโอกะ ร้านยาไต แต่ที่นี่แห้งไปหน่อย

ฟุกุโอกะจะฉ่ำๆ ย่างใหม่ๆ ร้อนๆ

ครีบปลากระเบนย่าง — 140 บาท

ถ้าอยากลองกับแกล้มแบบ Izakaya จริงๆ ลอง Eihire ราคา 140 บาท Eihire คือครีบปลากระเบนแห้งนำมาย่าง เป็น Otsumami หรือกับแกล้มที่พบได้ตามร้าน Izakaya ญี่ปุ่น Texture จะหนึบๆ มีความหวานของเนื้อปลา พอย่างร้อนๆ ก็หอมขึ้น ค่อยๆ ฉีกกินทีละชิ้น แล้วจิบน้ำหมักตาม…

เริ่มเข้าใจเลยครับว่าทำไมเมนูแบบนี้ถึงเกิดมาอยู่ในร้านกินดื่ม มันไม่ได้ทำให้อิ่มเร็ว แต่มันทำให้เรานั่งกินต่อได้เรื่อยๆ อันตรายต่อจำนวนแก้วเหมือนกันนะ ห้าๆๆๆๆๆ

ครีบปลากระเบนย่างผมชอบที่นี่สุด นุ่มไม่แข็งไม่เหนียว

เมนไทโกะย่าง — 140 บาท

ต่อด้วย Aburi Mentaiko ราคา 140 บาท ไข่ปลาเมนไทโกะเอาไปย่างไฟ ด้านนอกโดนความร้อนจนมีกลิ่นหอมขึ้น แต่ข้างในยังนุ่มและมี Texture ของไข่ปลา รสจะเค็มนัวค่อนข้างชัด จึงไม่ต้องกินทีละเยอะ ตัดมานิดนึง กิน จิบน้ำหมัก แล้วค่อยกลับมากินอีก เป็นอีกตัวที่เข้ากับบรรยากาศร้านดีครับ

ไข่ปลาเมนไทโกะย่าง ย่างเบาๆ ยังคงความเป็นกับแกล้ม

หอยจอบย่างซีอิ๊วพันสาหร่าย — 70 บาท

อีกเมนูที่ผมว่าน่าสนใจคือ Tairagai Isobe Yaki ราคา 70 บาท เป็นหอยจอบย่างซีอิ๊วแล้วพันด้วยสาหร่าย ตัวหอยมี Texture เด้งๆ ได้ความหวานของเนื้อหอย รสเค็มหอมจากซีอิ๊ว แล้วตามด้วยกลิ่นสาหร่าย ราคา 70 บาท เป็นอีกจานที่สั่งมาลองได้ง่ายครับ

เมนูนี้ต้องรีบกินนิดนึง เดี๋ยวสาหร่ายเหี่ยว เอนหอยจะเหนียวๆ หน่อย

Sushi Bowl 285 บาท เลือกได้ 3 อย่าง

อันนี้ผมว่าราคาดี Sushi Bowl 3 Combo — 285 บาท ร้านให้เราเลือกหน้าได้ 3 อย่าง จากหมวด Regular, Deluxe และ Super Deluxe อย่างละหนึ่งอย่าง รอบนี้ผมเลือก ทูน่า, หอยสังข์ญี่ปุ่น และ เนื้อปูผสมมันปู ตัวที่ Surprise ที่สุดคือ… หอยสังข์ญี่ปุ่น กรอบอร่อยมากครับ ไม่ใช่กรอบแบบของทอด แต่เป็น Texture กรุบๆ ของตัวหอย ยิ่งเคี้ยวยิ่งมีความหวาน ส่วนเนื้อปูผสมมันปูจะออกมัน นัว และหอมทะเล ทำให้ทั้ง 3 อย่างในชามมี Character ต่างกันดี ราคา 285 บาท ผมว่าคุ้มสำหรับคนที่อยากลองหลายอย่างโดยไม่ต้องสั่งแยกสามจานครับ

เมนูนี้คือดี เนื้อปลา หอย สดใหม่ หอยสังข์ญี่ปุ่น กรอบอร่อยมาก อยากสั่งเป็นซิชิมิเลย

โอเด้งเริ่ม 35 บาท

มาร้าน Izakaya แบบนี้… Oden ต้องมี รอบนี้ผมเลือกเอง 3 อย่าง Daikon — 35 บาท/ชิ้น หัวไชเท้า ผมสั่ง 2 ชิ้น รวม 70 บาท ต้มจนดูดน้ำซุปเข้าไป เวลากัดแล้วมีน้ำซุปออกมา ของธรรมดาแต่ผมชอบครับ Chikuwa — 35 บาท/ชิ้น ลูกชิ้นปลาญี่ปุ่น ผมสั่ง 2 ชิ้น รวม 70 บาท Texture หนึบ ๆ ดูดรสน้ำซุปได้ดี และ Konnyaku — 45 บาท บุกญี่ปุ่น 1 ชิ้น Texture เด้ง ๆ รสตัวเองค่อนข้างเบา เลยรับรสจากน้ำซุปได้ดี รวมโอเด้งทั้งหมด 185 บาท ได้ 5 ชิ้น ราคายังอยู่ใน Concept สั่งง่ายเหมือนเดิมครับ

ส่วนของโอเด้ง จากที่กินมาหลายที่ ที่นี่ หัวไชเท้า เปื่อยน้ำซุปเข้าเนื้อสุด

น้ำหมัก 300 ml — 340 บาท

มาร้าน Taishu Izakaya แล้วมี Otsumami เต็มโต๊ะ… น้ำหมักก็ต้องมาครับ รอบนี้ผมสั่ง น้ำหมัก 300 ml ราคา 340 บาท กินกับ Eihire, Mentaiko ของทอด แล้วก็ของย่างต่างๆ พอมีน้ำหมักอยู่บนโต๊ะแล้ว ผมว่าอาหารหลายจานเริ่ม Make Sense ขึ้นอีก เพราะมันไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็น Main Course แต่เป็นของเค็มนิด มันหน่อย ย่างหอมๆ ค่อยๆ กิน, แล้วจิบเครื่องดื่มตาม นี่แหละ Izakaya ครับ

ปิดท้ายด้วยข้าวต้มปลาแซลมอนโรยปลาข้าวสาร — 90 บาท

หลังจากของทอด, โอเด้ง, ปลาดิบ, เมนไทโกะ, ครีบปลากระเบน แล้วก็น้ำหมัก สุดท้ายผมอยากได้อะไรอุ่นๆ เบาๆ มาปิดมื้อ เลยสั่ง ข้าวต้มปลาแซลมอนโรยปลาข้าวสาร ราคา 90 บาท เป็นเมนูแนว Ochazuke มีแซลมอน ปลาข้าวสาร สาหร่าย แล้วเติมน้ำซุปร้อนๆ หลังจากกินของรสจัดมาหลายอย่าง กลับมาซดอะไรร้อน ๆ แบบนี้ดีมากครับ ไม่หนักจนต้องแบกท้องกลับบ้าน แต่ช่วยให้รู้สึกว่ามื้อนี้จบสมบูรณ์พอดี

ดื่มพอกรึ่มๆ ข้าวต้มน้ำซุปหวาน หอม ร้อนๆ ดีเลย

กิน 2 คนเต็มโต๊ะ รวมน้ำหมัก 1,596 บาท

สรุปมื้อนี้ผมสั่งทั้ง หนังไก่ทอด 7 ไม้ ปีกไก่เมนไทโกะ 2 ชิ้น, ครีบปลากระเบน, เมนไทโกะย่าง, หอยจอบ, Sushi Bowl, โอเด้ง 5 ชิ้น, ข้าวต้มปลาแซลมอน, น้ำหมัก 300 ml, Cola และ Oolong Tea Subtotal 1,492 บาท VAT 7% 104 บาท รวมทั้งหมด 1,596 บาท 2 คน เฉลี่ยประมาณ 798 บาท/คน และอย่าลืมว่า… นี่รวมน้ำหมักแล้ว สำหรับร้านอาหารญี่ปุ่นในสุขุมวิท ผมว่าราคาดีมากครับ

TORAYOSHI Nihonmachi เหมาะกับใคร?

ถ้ากำลังหาร้านอาหารญี่ปุ่นแบบ Premium ปลาชิ้นหนา Presentation สวยทุกจาน ร้านเงียบๆ Service Formal TORAYOSHI อาจไม่ใช่ร้านนั้นครับ แต่ถ้าอยากได้ อาหารญี่ปุ่นกินง่าย ราคาไม่แรง สั่งหลายอย่างมาแชร์กัน มี Otsumami มี Oden มี Sake ร้านคึกคัก แล้วนั่งกันแบบไม่ต้องเกร็ง… อันนี้ใช่เลย ผมว่าร้านเหมาะมากกับกลุ่มเพื่อน หรือ 2 คนมานั่ง Counter แล้วค่อยๆ สั่งของกินไปเรื่อยๆ

TORAYOSHI Nihonmachi อยู่ตรงไหน?

• Nihonmachi สุขุมวิท 26 ชั้น 1
• เบอร์โทร 02-258-2016
• เปิดทุกวันประมาณ 17.00–24.00 น.
• Last Order ประมาณ 23.00 น.
• มีที่จอดรถภายในโครงการ
• ถ้ามารถไฟฟ้า ลง BTS พร้อมพงษ์ แล้วต่อรถเข้าไปในซอยสุขุมวิท 26 จะสะดวกกว่าการเดินครับ

สรุป รีวิว TORAYOSHI Nihonmachi

ก่อนมากิน ผมก็คิดว่า TORAYOSHI คงเป็นร้านอิซากายะญี่ปุ่นทั่วๆ ไปในสุขุมวิท แต่พอได้กินจริง ผมว่าร้านนี้มี Character ชัดกว่าที่คิดครับ มันไม่ได้พยายามขายความหรู ไม่ได้เน้นวัตถุดิบพรีเมียมทุกจาน แล้วก็ไม่ได้ทำอาหารให้อลังการจนต้องรอโอกาสพิเศษถึงจะมากิน แต่สิ่งที่ร้านทำได้ดีคือความเป็น Taishu Izakaya ร้านกินดื่มแบบญี่ปุ่นที่เราเดินเข้ามา สั่งน้ำหมักหนึ่งขวด สั่งของกินเล่นราคาหลักสิบ เห็นอะไรน่ากินก็เพิ่ม กินหมดก็สั่งใหม่ แล้วนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ ซึ่งพอมองจากราคาจริงแล้ว ผมว่า Concept นี้ชัดมาก

• หนังไก่ทอด 18 บาท
• ปีกไก่ยัดไส้เมนไทโกะ 28 บาท
• โอเด้งเริ่ม 35 บาท
• หอยจอบย่างซีอิ๊วพันสาหร่าย 70 บาท
• ข้าวต้มปลาแซลมอนโรยปลาข้าวสาร 90 บาท
• หรืออยากกินปลาดิบก็มี Sushi Bowl 285 บาท เลือกได้ถึง 3 อย่าง

ราคาประมาณนี้ทำให้เราสั่งอาหารหลายอย่างมาแชร์กันได้จริงๆ โดยไม่ต้องเปิดเมนูแล้วคิดหนักทุกจาน และมื้อนี้ผมว่าน่าจะพิสูจน์ได้ดีเลยครับ กิน 2 คน สั่งเต็มโต๊ะ มีทั้งของทอด ของย่าง โอเด้ง ปลาดิบ เมนไทโกะ ข้าวต้ม แล้วยังมี Junmai Ginjo 300 ml อีกหนึ่งขวด สุดท้ายจ่ายทั้งหมด 1,596 บาท เฉลี่ยประมาณ 798 บาทต่อคน

สำหรับร้านญี่ปุ่นย่านสุขุมวิท ผมว่าราคาดีมาก แต่ถ้าถามว่ามื้อนี้ชอบอะไรที่สุด… ตอบง่ายมากครับ หนังไก่ทอด 18 บาท ห้าๆๆๆๆๆ ไม่ใช่ของแพงที่สุด ไม่ได้ใช้วัตถุดิบพรีเมียมอะไรเลย แต่ดันเป็นเมนูที่กินแล้วหยุดไม่ได้ จาก 2 ไม้ เพิ่มอีก 4 ไม้ แล้วก่อนกลับ… เอาอีก 1 ไม้ รวม 7 ไม้

รองลงมาผมชอบ Sushi Bowl 285 บาท โดยเฉพาะหอยสังข์ญี่ปุ่นที่ Texture กรุบกรอบกว่าที่คิด ส่วนสายกับแกล้ม ผมว่า Eihire กับเมนไทโกะย่างกินคู่กับน้ำหมักได้ดี แล้วปิดท้ายด้วยข้าวต้มปลาแซลมอนโรยปลาข้าวสารร้อนๆ 90 บาท จบมื้อแบบญี่ปุ่นดีครับ แล้วอีกอย่างที่ผมชอบมากคือ “บรรยากาศ” TORAYOSHI ไม่ได้สวยแบบร้านญี่ปุ่น Minimal ไม่ได้ Zen ไม่ได้เงียบ ตรงกันข้ามเลยครับ… ของเต็มร้าน ห้าๆๆๆๆๆ ทั้งป้ายเมนูภาษาญี่ปุ่น ขวดน้ำหมักเรียงเต็มผนัง โปสเตอร์ ของสะสม Character ญี่ปุ่นสารพัด ตรงกลางเป็น Open Kitchen มี Counter ล้อมรอบ เห็นเชฟทำอาหารกันตลอดเวลา

วันที่ผมไปคนก็ค่อนข้างแน่น มีเสียงคุย เสียงอาหาร เสียงแก้ว คนเดินเข้าออกเรื่อยๆ แต่ผมกลับรู้สึกว่า… ร้านแบบนี้ต้องเป็นแบบนี้แหละ ความคึกคักเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ Taishu Izakaya ไปแล้ว ยิ่งร้านอยู่ใน Nihonmachi สุขุมวิท 26 ที่รอบตัวเต็มไปด้วยร้านญี่ปุ่นอีก บรรยากาศยิ่งเข้ากันครับ ถ้าใครกำลังหาร้านญี่ปุ่นที่ อาหารราคาไม่แรง สั่งได้หลายอย่าง มีน้ำหม้กให้เลือก บรรยากาศสนุก แล้วอยากได้ Feeling ร้านกินดื่มแบบญี่ปุ่นมากกว่าร้านอาหารญี่ปุ่นในห้าง

ผมว่า TORAYOSHI Nihonmachi น่าลองครับ แล้วถ้าไป… ลองสั่งหนังไก่ทอด 18 บาทมาก่อนสัก 2 ไม้ ถ้าสุดท้ายกลายเป็น 7 ไม้เหมือนผม… ไม่เกี่ยวกับผมนะครับ ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว TORAYOSHI Nihonmachi อิซากายะญี่ปุ่นที่หนังไก่ทอด (เต็มโต๊ะ) ไม้ละ 18 บาท กิน 2 คนรวมน้ำหมัก จบแค่ 1,596 บาท บรรยากาศดีเหมือนอยู่ญี่ปุ่น appeared first on ChilliLazy.

ผมดันไม่ได้สั่งกาแฟเลยสักแก้วครับ ห้าๆๆๆๆๆ รอบนี้จัดไปทั้ง Soft Matcha 175 บาท, Soft Cocoa 155 บาท, Coconut Juice 90 บาท แล้วก็ Toffee Cake 95 บาท รวมทั้งหมด 515 บาท โดยเฉพาะ Soft Matcha ผมว่ามันสะท้อน The Baristro ในปัจจุบันได้ดีนะ เพราะร้านที่สร้างชื่อจาก Specialty Coffee วันนี้ไม่ได้จริงจังแค่เรื่องกาแฟแล้ว Matcha ก็มาเต็มเหมือนกัน

The Baristro เริ่มต้นจากเชียงใหม่ตั้งแต่ปี 2015

ก่อนพาไปดูสาขาพัทยา ขอเล่าที่มาของร้านนี้กันนิดนึงครับ The Baristro ก่อตั้งขึ้นที่เชียงใหม่ในปี 2015 โดย คุณต่อ–ธนิต สุวณิชย์ Story ตอนเริ่มร้านผมว่าน่าสนใจมาก เพราะก่อนทำ The Baristro คุณต่อทำธุรกิจร้าน Guu Fusion Roti & Tea อยู่แล้ว และจากการพูดคุยกับลูกค้าก็มักได้ยินความเห็นประมาณว่า ร้านกาแฟที่สวย… กาแฟมักไม่อร่อย

ส่วนร้านที่กาแฟอร่อยจริงจัง… บรรยากาศร้านกลับไม่ค่อยน่านั่ง เขาเลยเกิดคำถามง่ายๆ ว่า ทำไมเราต้องเลือกด้วย? ทำร้านที่กาแฟดี แล้วร้านก็สวยด้วยไม่ได้เหรอ? อีกอย่างคือเชียงใหม่ในตอนนั้นมีร้านกาแฟ Outdoor ค่อนข้างเยอะ ทั้งที่อากาศบ้านเรามีทั้งร้อน ฝน และบางช่วงก็หนาว จึงเกิดแนวคิดทำร้านกาแฟ Indoor ที่นั่งสบาย พร้อมจริงจังกับคุณภาพกาแฟไปพร้อมกัน แล้ว The Baristro ก็เริ่มต้นขึ้นในปี 2015 ครับ

ที่น่าสนใจคือ… ผู้ก่อตั้งเพิ่งเริ่มดื่มกาแฟตอนอายุ 37

อันนี้ผมชอบมาก ห้าๆๆๆๆๆ เพราะถ้าเห็น The Baristro ทุกวันนี้ มีทั้ง Specialty Coffee, Roastery, Single Origin, Speed Bar, Slow Bar เราอาจคิดว่าคนทำร้านต้องเป็น Coffee Geek มาตั้งแต่เด็กแน่นอน แต่จากบทสัมภาษณ์ของผู้ก่อตั้งเอง เขาเล่าว่าเพิ่งเริ่มดื่มกาแฟแก้วแรกตอนอายุประมาณ 37 ปี

หลังจากนั้นถึงเริ่มออกไปลองกาแฟหลายร้าน ศึกษา Character ของเมล็ด แล้วมองเห็นช่องว่างว่า ร้านส่วนใหญ่มักมี Style ของกาแฟตัวเองค่อนข้างชัด The Baristro จึงเลือกทำกาแฟให้ครอบคลุมมากขึ้น มีทั้ง คั่วอ่อน, คั่วกลาง, คั่วเข้ม เพื่อให้คนที่ชอบกาแฟต่างกันสามารถเลือกได้

จากคนที่เพิ่งเริ่มดื่มกาแฟตอน 37… สุดท้ายกลายเป็นคนสร้างหนึ่งในแบรนด์ Specialty Coffee ที่คนรู้จักมากที่สุดแบรนด์หนึ่งของเชียงใหม่ ผมว่า Story นี้ดีนะ

อีกลายเซ็นของ The Baristro คือ แต่ละสาขาไม่เหมือนกัน

สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมจำ The Baristro ได้คือ ร้านไม่ได้ใช้สูตรว่า ออกแบบร้านหนึ่งเสร็จ Copy Paste แล้วเอาไปวางอีกจังหวัด แต่ละสาขามี Character ของตัวเองครับ บางสาขาเน้น Minimal บางสาขามีกลิ่นอายญี่ปุ่น บางสาขาอยู่ริมน้ำ บางสาขาเล่นกับ Architecture ของสถานที่เดิม ทำให้การไป The Baristro แต่ละสาขาไม่ได้รู้สึกเหมือนแค่เปลี่ยน Location แต่เหมือนไปคาเฟ่คนละร้านที่ยังมี DNA เดียวกันอยู่ และสาขาพัทยาก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันครับ

The Baristro Pattaya สาขาใหม่ที่ Central Pattaya

The Baristro สาขาพัทยาเปิดช่วงปลายปี 2025 อยู่ที่ Central Pattaya ชั้น 3 สาขานี้ยังคง Mood แบบ The Baristro ที่คุ้นเคย Minimal Clean มีไม้ ดูอบอุ่น แต่สิ่งที่ทำให้ต่างจากสาขาเชียงใหม่ก็คือ… ทะเลพัทยาอยู่ตรงหน้า ร้านอยู่ในตำแหน่งที่สามารถมองออกไปเห็นวิวฝั่งชายหาดพัทยาได้ โดยเฉพาะถ้ามาช่วงบ่ายแก่ๆ ไปจนถึงเย็น แสงจะสวยมาก

ผมว่าตรงนี้เป็น Character ที่ร้านเอาเชียงใหม่มา Copy ไม่ได้แน่นอนครับ ห้าๆๆๆๆๆ

จาก Specialty Coffee วันนี้ Matcha ก็จริงจังไม่แพ้กัน

ถ้ารู้จัก The Baristro จากเมื่อหลายปีก่อน ภาพจำหลักน่าจะเป็น กาแฟ แต่ช่วงหลังจะเห็นว่าร้านจริงจังกับ Matcha มากขึ้นเรื่อยๆ มีทั้ง Matcha Latte เมนูชาแบบ Slow Bar ชาเกรดสำหรับการชงแบบญี่ปุ่น และเมนู Signature ที่เอา Matcha มาทำให้กินง่ายขึ้น หนึ่งในตัวที่คนพูดถึงเยอะก็คือ Soft Matcha และบังเอิญ… เป็นเมนูที่ผมสั่งรอบนี้พอดีครับ

Soft Matcha — 175 บาท

ตัวแรกจัดไปเลย Soft Matcha ราคา 175 บาท เมนูนี้ไม่ได้มาแนวมัทฉะเพียวที่ขม เข้ม และมี Umami หนัก ๆ แบบพิธีชงชาญี่ปุ่นนะครับ Character จะออกไปทาง นุ่ม Creamy กินง่าย มีความเป็น Dessert Drink มากกว่า ด้านบนมีความนุ่มของครีมเข้ามาช่วยให้รสชา Round ขึ้น

ส่วน Matcha ยังให้กลิ่นชาเขียวอยู่ แต่ไม่ได้พุ่งแรงจนคนที่ไม่ใช่ Hardcore Matcha ดื่มยาก ผมว่าเป็นเมนูที่เหมาะกับคนที่อยากเริ่มกิน Matcha มากกว่า Usucha แบบจริงจัง และถ้าใครเป็นสาย Matcha เข้มมากๆ อาจต้องลองถามบาริสต้าต่อว่า วันนี้มี Matcha ตัวไหนที่ Character ชัดขึ้นอีกบ้าง เพราะ The Baristro มีฝั่งชาที่จริงจังกว่านี้ให้เลือกเหมือนกันครับ

ทำไม Matcha ถึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ในร้านกาแฟ?

ผมว่าช่วงหลังน่าสนใจมาก เมื่อก่อนเวลาเราเข้า Specialty Coffee Shop คนไม่กินกาแฟมักจะเหลือ Choice ประมาณ ชา โกโก้ หรือเครื่องดื่มหวาน แต่ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา Matcha กลายเป็นอีก Category ใหญ่ไปแล้ว เพราะเหมือนกาแฟตรงที่ แหล่งปลูกต่างกัน รสก็ต่างกัน พันธุ์ชา การ Shade ก่อนเก็บ ช่วงเวลาเก็บ วิธีบด และวิธีชง ล้วนมีผลกับรสชาติ Matcha บางตัวออกหวาน บางตัว Umami บางตัวมีความถั่ว บางตัวออก Seaweed บางตัวขมและฝาดกว่า มันเลยเปิดพื้นที่ให้ร้าน Specialty Coffee สามารถเอาวิธีคิดเรื่อง Origin และ Flavor Profile ที่ใช้กับกาแฟ มาต่อยอดกับชาได้ค่อนข้างธรรมชาติ และผมว่า The Baristro ก็กำลังเดินมาทางนี้ชัดขึ้นเรื่อยๆ ครับ

บริเวณนี้เป็นบาร์ สามารถมานั่งจิบชา ชมการชงชากันได้

Soft Cocoa — 155 บาท

แก้วต่อมา Soft Cocoa ราคา 155 บาท มาแนวเดียวกับ Soft Matcha คือเน้นความนุ่มและ Creamy รสโกโก้มีความเข้มอยู่ แต่ไม่ได้ขมหนัก ตัวครีมด้านบนทำให้ทั้งแก้วมีความเป็น Dessert มากขึ้น ถ้ามากับคนที่ไม่ดื่มกาแฟและไม่กิน Matcha ตัวนี้เป็น Choice ที่กินง่ายครับ

Coconut Juice — 90 บาท

อีกแก้วเป็นอะไรที่ง่ายที่สุดในโต๊ะ Coconut Juice ราคา 90 บาท น้ำมะพร้าว จบ ห้าๆๆๆๆๆ แต่พออยู่พัทยา… มันดันเข้าบรรยากาศดีนะ กินของหวานกับเครื่องดื่ม Creamy มาแล้ว มีน้ำมะพร้าวเย็นๆ มาตัด สดชื่นดีครับ

Toffee Cake — 95 บาท

ของหวานผมลอง Toffee Cake ราคา 95 บาท เป็นเมนูคลาสสิกที่กินคู่กับกาแฟ ชา หรือ Cocoa ได้ง่าย ตัวเค้กนุ่ม ด้านบนได้ความหวานและความมันจาก Toffee ราคาไม่ถึงร้อย ผมว่าถ้ามานั่งคาเฟ่แล้วอยากมีขนมแบ่งกันสักชิ้น ตัวนี้สั่งง่ายครับ

รอบนี้ 515 บาท… แล้วไม่ได้กินกาแฟเลย

สรุปมื้อนี้ผมสั่ง

• Soft Matcha — 175 บาท
• Soft Cocoa — 155 บาท
• Coconut Juice — 90 บาท
• Toffee Cake — 95 บาท

รวม 515 บาท

แล้วสิ่งที่ตลกคือ… มาร้าน Specialty Coffee ชื่อดัง แต่ไม่มี Coffee อยู่ในบิลเลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ แต่ผมกลับรู้สึกว่านี่สะท้อน The Baristro ในปี 2026 ได้ดีเหมือนกัน เพราะวันนี้ร้านไม่ได้เป็น Destination เฉพาะ Coffee Lover แล้ว คนกิน Matcha คนกิน Cocoa หรือแม้แต่คนที่แค่อยากหาร้านสวย ๆ นั่งพักดูทะเล ก็เข้ามาได้เหมือนกัน

The Baristro Pattaya เหมาะกับใคร?

ถ้าเป็นสาย Specialty Coffee แน่นอนว่าควรมา เพราะนี่คือ DNA เดิมของ The Baristro ถ้าเป็นสาย Matcha ผมว่าตอนนี้ก็มีเหตุผลให้มาเหมือนกัน โดยเฉพาะถ้ายังไม่เคยลอง Soft Matcha ส่วนคนที่ไม่ได้อินทั้งกาแฟและชา… ก็ยังมานั่งกินขนม ดูวิว หรือพักจากการเดินห้างได้ นี่น่าจะเป็นข้อดีของสาขา Central Pattaya เพราะไม่ต้องขับรถออกไปตามหาคาเฟ่ไกลๆ เดินห้างอยู่ ขึ้นมาชั้น 3 ก็นั่งได้เลยครับ

ใครติดใจกาแฟหรือชาเขียว ซื้อกลับไปกินกันได้

The Baristro Pattaya อยู่ตรงไหน?

Central Pattaya ชั้น 3 ฝั่งใกล้ลิฟต์แก้ว ตัวร้านอยู่ในห้าง หาไม่ยากครับ ถ้าเที่ยวพัทยาอยู่แล้ว สามารถเดินจากชายหาดเข้ามา Central Pattaya ได้เลย ใครขับรถมา สามารถจอดรถภายใน Central Pattaya

ข้อมูลปัจจุบันระบุว่าเปิดประมาณ อาทิตย์–พฤหัสบดี 09.00–21.30 น. ศุกร์–เสาร์ 09.00–22.30 น. เวลาอาจเปลี่ยนตามเวลาศูนย์การค้า แนะนำตรวจสอบอีกครั้งก่อนเดินทางครับ

ถ้าอยากได้วิวสวย ผมแนะนำช่วงเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก ได้ทั้งเครื่องดื่ม แอร์เย็นๆ แล้วก็วิวพัทยาไปพร้อมกัน

สรุป รีวิว The Baristro Pattaya

The Baristro เริ่มจากคำถามง่ายๆ เมื่อปี 2015 ว่า ทำไมร้านสวยกับกาแฟอร่อยต้องเป็นคนละร้านกัน? จากร้านกาแฟในเชียงใหม่ ค่อยๆ พัฒนาทั้งเรื่อง Specialty Coffee, Roastery, Architecture และสร้าง Character ให้แต่ละสาขาแตกต่างกัน จนวันนี้มาเปิดที่พัทยา

ผมว่าสิ่งที่น่าสนใจคือร้านไม่ได้หยุดอยู่กับสิ่งที่ตัวเองดังมาตั้งแต่แรก กาแฟยังเป็นหัวใจ แต่ Matcha ก็เริ่มมีพื้นที่ของตัวเองชัดขึ้นมาก จนรอบนี้ผมเดินเข้าร้าน The Baristro… แล้วออกมาโดยไม่ได้กินกาแฟสักแก้ว ห้าๆๆๆๆๆ ถ้าถามว่าเมนูไหนควรเริ่ม ผมว่า Soft Matcha 175 บาท น่าสนใจที่สุดสำหรับคนที่อยากลอง Signature ฝั่งชา ไม่ได้มาแนว Matcha Hardcore แต่ Creamy นุ่ม กินง่าย และทำให้เห็นว่า The Baristro วันนี้ไม่ได้มีดีแค่ Coffee แล้วครับ

ใครมาเที่ยวพัทยาและกำลังหาร้านกาแฟหรือ Matcha ใน Central Pattaya ผมว่าแวะได้เลย โดยเฉพาะช่วงเย็น… ได้ Soft Matcha สักแก้ว แล้วหาที่นั่งมองทะเล ก็เข้ากับพัทยาดีเหมือนกันครับ

The post รีวิว The Baristro Pattaya คาเฟ่ดังจากเชียงใหม่มาเปิดพัทยา เห็นชื่อร้านนึกถึงกาแฟ… แต่รอบนี้ผมไม่ได้สั่งกาแฟสักแก้ว appeared first on ChilliLazy.

จุดหมายต่อไปของ Road Trip เกาะใต้ New Zealand คือหนึ่งในทะเลสาบที่ผมอยากเห็นด้วยตาตัวเองมากที่สุด Lake Tekapo หรือ Takapō วันนี้เราจะเปลี่ยนบรรยากาศจากเมืองแห่ง Adventure มาเป็นเมืองเล็ก ๆ ริมทะเลสาบสี Turquoise รายล้อมด้วยภูเขา พัก Airbnb ใกล้ Lake Tekapo แล้วออกไปตามหาแลนด์มาร์กสำคัญของเมือง ทั้ง Church of the Good Shepherd โบสถ์หินเล็ก ๆ ที่กลายเป็นภาพจำของ Lake Tekapo และ Mackenzie Sheep Dog Memorial อนุสาวรีย์สุนัขที่มีเรื่องราวมากกว่าที่เห็น

วิวสวยมาก นั่งเพลินๆ เผลอแป๊บเดียว เดินเล่นเป็นชั่วโมง ถ่ายรูปเยอะมาก

ย้ายบ้าน ย้ายเมือง มาถึง Lake Tekapo

เสน่ห์อย่างหนึ่งของการ Road Trip เกาะใต้คือ ทุกครั้งที่ย้ายเมือง ภูมิประเทศก็เปลี่ยนตามไปด้วย จาก Queenstown ที่เต็มไปด้วยภูเขาสูง เมืองคึกคัก และกิจกรรม Adventure พอเดินทางเข้าสู่ Mackenzie Basin พื้นที่รอบตัวจะเริ่มเปิดกว้างขึ้น จนกระทั่งสีฟ้าอมเขียวของ Lake Tekapo ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า และนั่นคือสัญญาณว่า…

ถึงบ้านหลังใหม่ของเราแล้ว

ครั้งนี้เราเลือกพัก Airbnb ใกล้ Lake Tekapo เป็นบ้านทั้งหลังเหมือนเดิม เหมาะมากกับการเดินทางกันหลายคน เพราะมีพื้นที่ส่วนกลาง ทำอาหารได้ และสามารถจอดรถหน้าบ้านได้สะดวก บรรยากาศรอบที่พักต่างจาก Queenstown อย่างชัดเจน บ้านกระจายตัวกัน ไม่วุ่นวาย ถนนเงียบ และไม่ต้องขับรถไกลก็ถึงทะเลสาบ

ข้อดีของการ Road Trip แบบย้ายบ้านไปเรื่อย ๆ คือเราไม่ได้รู้สึกเหมือนมา Check-in สถานที่แล้วกลับ แต่เหมือนได้ลองใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนั้นจริงๆ สักสองสามวัน

มีพื้นที่ส่วนกลาง เหมาะสำหรับมาแบบครอบครัวใหญ่

มีหลายห้อง บ้านนี้มีทั้งหมด 5 ห้อง ห้องน้ำส่วนตัวทุกห้อง

Road Trip นานๆ เหมือนผม 2 สัปดาห์ มีพื้นที่ให้ซักผ้า และอบแห้งได้เลย

ข้อดีคือเป็นส่วนตัวสำหรับมาเป็นครอบครัว ข้อเสียต้องทำอาหารเช้าเอง หรือต้องออกไปกิน

และถ้าหิมะตกหนักมากๆ ไฟจะดับ เหมือนช่วงผมไป แอบดับ หนาวมาก ช่วงกลางคืน พักใหญ่ เพราะที่นี่เมืองเล็ก ถ้าใช้เครื่องทำความร้อนเยอะๆ ไฟฟ้าทั้งเมืองจะไม่พอ และดับ แต่ถ้าเป็นโรงแรมจะมีเครื่องปั่นไฟ

Lake Tekapo ทำไมน้ำถึงเป็นสีฟ้า Turquoise?

Lake Tekapo เป็นทะเลสาบที่ได้รับน้ำจากธารน้ำแข็งและแม่น้ำที่ไหลมาจาก Southern Alps สีฟ้า Turquoise ที่เป็นเอกลักษณ์ไม่ได้เกิดจากการแต่งภาพ แต่เกี่ยวข้องกับอนุภาคหินละเอียดมากที่เรียกว่า Rock Flour หรือ Glacial Flour เมื่อธารน้ำแข็งเคลื่อนตัวผ่านภูเขา น้ำแข็งจะบดหินด้านล่างจนกลายเป็นผงแร่ขนาดเล็กมาก อนุภาคเหล่านี้ถูกน้ำจากธารน้ำแข็งพัดลงมายังทะเลสาบ

เมื่อแสงอาทิตย์ตกกระทบ อนุภาคเหล่านี้จะช่วยกระเจิงและสะท้อนแสง จนทำให้น้ำของ Lake Tekapo มีสีฟ้าอมเขียวแบบที่เราเห็น จึงไม่น่าแปลกที่สีของทะเลสาบอาจดูแตกต่างกันในแต่ละวัน ขึ้นอยู่กับแสง เมฆ และสภาพอากาศด้วย ข้อมูลการท่องเที่ยวของ Mackenzie Region ก็อธิบายว่าสี Turquoise อันโดดเด่นของทะเลสาบมาจากอนุภาค Rock Flour จากธารน้ำแข็งเช่นกัน

วันที่เราไปฟ้าค่อนข้างมีเมฆ แต่สีของน้ำก็ยังสวยมาก โดยเฉพาะเมื่อมีภูเขาเป็นฉากหลัง มันเป็นวิวที่ดูเรียบๆ แต่ยืนมองได้นานกว่าที่คิด

ไม่ค่อยจะมีแสงแต่น้ำก็ยังสีสวย

Church of the Good Shepherd สัญลักษณ์ของ Lake Tekapo

ถ้าค้นคำว่า Lake Tekapo ใน Google มีโอกาสสูงมากที่จะเจอภาพโบสถ์หินหลังเล็กริมทะเลสาบแห่งนี้ ชื่อว่า Church of the Good Shepherd

แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ โบสถ์แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็น Tourist Attraction หรือ Photo Spot ตั้งแต่แรก Church of the Good Shepherd สร้างขึ้นในปี 1935 เพื่อเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจและเพื่อรำลึกถึงเหล่า Pioneers หรือผู้บุกเบิกยุคแรกของ Mackenzie Country ทุกวันนี้มันกลับกลายเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาค

โบสถ์ที่ตั้งใจสร้างให้เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

รายละเอียดที่ผมชอบมากคือแนวคิดในการสร้างโบสถ์ คนสร้างไม่ได้ต้องการให้อาคารหลังนี้โดดออกมาจากภูมิประเทศ แต่ต้องการให้มัน ดูกลมกลืนและเป็นส่วนหนึ่งของ Mackenzie Country หินที่ใช้ก่อสร้างเป็นหินท้องถิ่นซึ่งเก็บจากบริเวณใกล้เคียงภายในรัศมีประมาณ 5 ไมล์

มีข้อกำหนดถึงขนาดว่า หินตามแนวกำแพงเดิมและพุ่มไม้ Matagouri รอบพื้นที่ไม่ควรถูกรบกวนโดยไม่จำเป็น ตัวหินที่ใช้กรุอาคารก็ไม่ได้ถูกแต่งผิวจนเรียบ และยังปล่อย Lichen ที่เกาะอยู่บนหินเอาไว้

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม Church of the Good Shepherd ถึงดูเหมือนอยู่ตรงนี้มานานกว่าตัวอาคารจริง ๆ และเข้ากับภูเขา หิน และทะเลสาบรอบตัวอย่างเป็นธรรมชาติ

หน้าต่างที่ไม่ได้มี Stained Glass แต่ใช้ Lake Tekapo เป็นภาพแทน

อีกหนึ่งรายละเอียดสำคัญอยู่ภายในโบสถ์ ด้านหลังแท่นบูชามีหน้าต่างบานใหญ่ที่ตั้งใจเปิดมุมมองออกไปยัง Lake Tekapo และภูเขาด้านหลัง แทนที่จะใช้กระจกสีอลังการเหมือนโบสถ์หลายแห่ง วิวธรรมชาติด้านนอกกลับทำหน้าที่เหมือน Artwork ของโบสถ์แทน

แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าของฟาร์มในพื้นที่ ซึ่งมองว่าวิวทะเลสาบเป็นวิธีที่เหมาะสมในการระลึกถึงบรรพบุรุษผู้บุกเบิก Mackenzie Country เป็น Detail เล็กๆ ที่พอรู้ประวัติแล้วทำให้มองโบสถ์หลังนี้ต่างไปจากเดิมเยอะ

Foundation Stone วางโดย Duke of Gloucester

Church of the Good Shepherd ยังมีรายละเอียดทางประวัติศาสตร์อีกหลายอย่าง Foundation Stone (“ศิลาฤกษ์” หรือ “หินวางศิลาฤกษ์”) ถูกวางโดย Duke of Gloucester ก่อนที่โบสถ์ที่สร้างเสร็จแล้วจะได้รับการ Dedicate โดย Bishop of Christchurch หลังคาดั้งเดิมเป็น Wooden Shingles ก่อนถูกเปลี่ยนเป็น Slate ในปี 1957

แม้แต่ตู้ภายใน Vestry ก็ยังมีเรื่องราว เพราะทำจากไม้ของ สะพาน Tekapo เก่า ที่ถูกรื้อในปี 1954 จึงเรียกได้ว่าอาคารเล็ก ๆ หลังนี้เก็บประวัติศาสตร์ของพื้นที่เอาไว้หลายชั้นกว่าที่เห็นจากภายนอกมาก

ทุกวันนี้ยังเป็นโบสถ์จริง ไม่ใช่ฉากถ่ายรูป

อีกเรื่องที่ควรรู้ก่อนมาเที่ยวคือ Church of the Good Shepherd ยังเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจจริง มีการจัดพิธีทางศาสนา และยังใช้สำหรับงานแต่งงานและงานศพจนถึงปัจจุบัน ดังนั้นแม้บริเวณนี้จะเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวและคนมาถ่ายรูป ก็ควรให้ความเคารพสถานที่ด้วย

ข้อมูลล่าสุดระบุว่าปัจจุบันตัวโบสถ์ไม่ได้เปิดให้ Walk-in เข้าไปชมด้านในตลอดวัน แต่สามารถเดินชมบริเวณรอบโบสถ์ได้ และสามารถติดต่อเรื่อง Guided Tour หรือเข้าร่วม Service ได้

สำหรับเรา แค่เดินรอบๆ ถ่ายรูปตัวโบสถ์กับ Lake Tekapo และภูเขาด้านหลังก็สวยแล้ว

แล้วหมาที่อยู่ใกล้โบสถ์คือใคร?

เดินจาก Church of the Good Shepherd มาไม่ไกล จะเจอรูปปั้นสุนัข Bronze ยืนอยู่บนแท่นหิน มองออกไปทาง Lake Tekapo ตอนแรกหลายคนรวมถึงผมอาจคิดว่า นี่ต้องเป็นหมาตัวสำคัญในประวัติศาสตร์แน่ๆ คำตอบคือ…

ทั้งใช่และไม่ใช่

เพราะรูปปั้นนี้ ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อสุนัขตัวใดตัวหนึ่ง ชื่อที่รู้จักกันคือ Mackenzie Sheep Dog Memorial สร้างขึ้นเพื่อยกย่อง Working Sheepdogs ทั้งหมด ที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาการทำฟาร์มแกะใน Mackenzie Country (ชื่อเรียก “ภูมิภาค/พื้นที่” (region/area) บริเวณตอนกลางของเกาะใต้ New Zealand)

ทำไมต้องสร้างอนุสาวรีย์ให้ Sheepdog?

ถ้ามองภูมิประเทศรอบ Lake Tekapo ก็เริ่มเข้าใจได้ไม่ยาก Mackenzie Country เป็นพื้นที่ High Country ขนาดใหญ่ มีทั้งภูเขา ที่ราบ และพื้นที่ห่างไกล ในศตวรรษที่ 19 ผู้ตั้งถิ่นฐานจำนวนมากเข้ามาทำ Pastoral Farming โดยเฉพาะการเลี้ยงแกะ แต่การควบคุมแกะจำนวนมากบนพื้นที่กว้างขนาดนี้แทบเป็นไปไม่ได้หากไม่มีสุนัขทำงาน

Shepherd ชาวสกอตที่เดินทางมายัง New Zealand จึงนำ Border Collies (สุนัขสายพันธุ์หนึ่งที่ถูกพัฒนามาเพื่อใช้ต้อนแกะโดยเฉพาะ) และสุนัขต้อนแกะติดตัวมาด้วย Te Ara – The Encyclopedia of New Zealand (สารานุกรมออนไลน์อย่างเป็นทางการของประเทศนิวซีแลนด์ ) ถึงกับอธิบายว่า High Country ของ South Island ไม่สามารถทำฟาร์มได้อย่างประสบความสำเร็จหากไม่มี Collies เหล่านี้

ปี 1968 จึงมีการสร้างอนุสาวรีย์สุนัข Bronze บนแท่นหินใกล้ Church of the Good Shepherd เพื่อเป็นเกียรติแก่ Working Sheepdogs ที่ช่วยให้การพัฒนาและจัดการ High Country Runs เป็นไปได้

พูดง่ายๆ คือ…

ถ้าผู้บุกเบิก คือ คนที่สร้าง Mackenzie Country ขึ้นมา Sheepdog ก็คือเพื่อนร่วมงานที่ขาดไม่ได้

แล้วสุนัขชื่อ Friday ที่หลายคนพูดถึงล่ะ?

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปถึงปี 1855 และเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ก่อนจะถูกเล่าต่อจนกลายเป็นตำนานของพื้นที่ James Mackenzie ชายชาวสกอต ถูกพบอยู่ในพื้นที่ High Country พร้อมฝูงแกะประมาณ 1,000 ตัวที่ถูกขโมยมาจาก Levels Station โดยมีสุนัขต้อนแกะคู่ใจชื่อ Friday อยู่กับเขาด้วย

ลองนึกภาพตาม…

ผู้ชายหนึ่งคน + สุนัขหนึ่งตัว + แกะประมาณ 1,000 ตัว กำลังเดินทางผ่านพื้นที่ภูเขาอันห่างไกลของ New Zealand ในปี 1855 Mackenzie ถูกจับและต่อมาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานขโมยแกะ แม้ภายหลังเขาจะได้รับการอภัยโทษเนื่องจากพบข้อบกพร่องในกระบวนการพิจารณาคดี แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นโด่งดังมาก และชื่อของเขาก็ถูกนำมาเชื่อมโยงกับพื้นที่ที่เรารู้จักกันในปัจจุบันว่า Mackenzie Country

ส่วน Friday กลายเป็นสุนัขในตำนาน เพราะเรื่องราวเล่าถึงความสามารถในการช่วย Mackenzie ควบคุมฝูงแกะจำนวนมหาศาล อย่างไรก็ตาม รายละเอียดเกี่ยวกับ Friday หลายส่วนถูกเล่าต่อและเติมแต่งภายหลัง จึงควรแยกออกจากข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

และตรงนี้เองที่ทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่า… รูปปั้นสุนัขที่ Lake Tekapo คือ Friday แต่จริงๆ แล้ว ไม่ใช่ รูปปั้นนี้คือ Mackenzie Sheep Dog Memorial สร้างขึ้นเพื่อยกย่อง Working Sheepdogs ทุกตัว ที่ช่วย Shepherd ต้อนแกะและทำฟาร์มบนพื้นที่ High Country อันกว้างใหญ่ ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อ Friday โดยเฉพาะ

พูดง่ายๆ คือ James Mackenzie + Friday = เรื่องราวที่กลายเป็นตำนานของ Mackenzie Country แต่ สุนัขที่ Lake Tekapo = อนุสรณ์แทนสุนัขต้อนแกะทุกตัว ดังนั้นถ้าใครมายืนตรงนี้แล้วได้ยินว่า “นี่คือรูปปั้น Friday” ก็รู้ไว้เลยว่าเรื่องราวสองเรื่องถูกเอามารวมกันจนกลายเป็นความเข้าใจผิดครับ

Church กับ Sheepdog Memorial จริงๆ กำลังเล่าเรื่องเดียวกัน

พอรู้ประวัติทั้งสองแห่งแล้ว ผมกลับรู้สึกว่าการวางอนุสรณ์ทั้งคู่ไว้ใกล้กันมีความหมายมาก Church of the Good Shepherd สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึง Pioneers ผู้บุกเบิก Mackenzie Country

ส่วน Mackenzie Sheep Dog Memorial สร้างขึ้นเพื่อยกย่อง Working Dogs ที่ช่วยให้คนเหล่านั้นสามารถเลี้ยงสัตว์บนพื้นที่ High Country ได้

หนึ่งแห่งพูดถึงคน อีกแห่งพูดถึงสุนัขที่ทำงานเคียงข้างคน ทั้งสองจึงไม่ได้เป็นเพียง Photo Spot ริม Lake Tekapo แต่ช่วยกันเล่าเรื่องการตั้งถิ่นฐานและวิถี Pastoral ของ Mackenzie Country พอรู้เรื่องนี้แล้ว การเดินดูโบสถ์กับรูปปั้นหมาก็สนุกกว่าการมาถ่ายรูปแล้วกลับเยอะ

Lake Tekapo สำหรับผม ไม่ได้มีดีแค่สีของทะเลสาบ

สิ่งที่ผมชอบ Lake Tekapo คือความเรียบง่าย เมืองไม่ได้ใหญ่ ไม่ได้มี Shopping เยอะ ไม่ได้มีกิจกรรมหวาดเสียวทุกหัวมุมแบบ Queenstown แต่แค่เดินลงมาริมทะเลสาบก็ได้เห็นน้ำสี Turquoise มีภูเขาเป็นฉากหลัง และอากาศเย็นๆ ให้เดินเล่นได้เรื่อยๆ

พอมี Church of the Good Shepherd กับ Sheep Dog Memorial อยู่ริมทะเลสาบ ก็ยิ่งทำให้สถานที่นี้ไม่ได้มีแค่ความสวย แต่มีเรื่องราวของคนที่เคยใช้ชีวิตอยู่บนพื้นที่ High Country แห่งนี้ด้วย

สำหรับ Road Trip ของเรา Lake Tekapo จึงเป็นเหมือนการเปลี่ยนจังหวะของทริป จากหลายวันที่เต็มไปด้วยกิจกรรมและการเดินทาง… มาสู่เมืองที่แค่ได้นั่งมองทะเลสาบก็มีความสุขแล้ว

และตอนกลางคืน Lake Tekapo ยังมีอีกโลกหนึ่ง

ถ้ากลางวัน Lake Tekapo มีชื่อเสียงจากน้ำสี Turquoise กลางคืนพระเอกจะเปลี่ยนเป็น ท้องฟ้า พื้นที่ Lake Tekapo อยู่ภายใน Aoraki Mackenzie International Dark Sky Reserve ซึ่งก่อตั้งในปี 2012 เพื่ออนุรักษ์ท้องฟ้ามืดของ Mackenzie Basin และส่งเสริมทั้งงานวิจัยทางดาราศาสตร์กับ Astrotourism

ตอนก่อตั้ง ที่นี่เป็น International Dark Sky Reserve แห่งแรกในซีกโลกใต้ และแห่งแรกที่ได้รับระดับ Gold Tier หากท้องฟ้าเปิดและตรงกับช่วงเดือนมืด มีโอกาสเห็นดาวจำนวนมหาศาล รวมถึงแนว Milky Way และในคืนที่กิจกรรม Aurora แข็งแรงพอ ประกอบกับท้องฟ้าและทิศทางเหมาะสม ก็มีโอกาสลุ้น Aurora Australis หรือ Southern Lights ได้เช่นกัน แน่นอนว่าเรื่องธรรมชาติไม่มีใครรับประกันได้

แต่การได้พักบ้านใกล้ Lake Tekapo ทำให้เราสามารถออกมาดูท้องฟ้าได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องรีบขับรถกลับเมืองอื่น และนี่คืออีกเหตุผลที่ผมรู้สึกว่า… Lake Tekapo ไม่ควรเป็นแค่จุดแวะถ่ายรูป แต่ควรลองนอนที่นี่อย่างน้อยสักคืน

สรุป Lake Tekapo คุ้มกับการพักไหม?

สำหรับผม คุ้ม โดยเฉพาะถ้ากำลัง Road Trip เกาะใต้ แทนที่จะขับผ่าน Lake Tekapo เพื่อถ่ายรูป Church of the Good Shepherd แล้วเดินทางต่อ ลองพักสักคืนหรือสองคืน กลางวันเดินเล่นริมทะเลสาบ ชม Church of the Good Shepherd และ Sheep Dog Memorial เย็นกลับมาทำอาหารกินที่บ้าน กลางคืนออกมาลุ้นดาวและ Milky Way แล้วเช้าวันต่อไปค่อยเดินทางต่อ มันเป็นจังหวะการเที่ยวที่ช้าลงจาก Queenstown อย่างชัดเจน แต่กลับเข้ากับบรรยากาศของ Mackenzie Country มาก

และสำหรับ Road Trip ของเรา… Lake Tekapo ยังไม่ใช่ปลายทางสุดท้าย เพราะจากที่นี่ เรากำลังจะเดินทางลึกเข้าไปใน Southern Alps เพื่อไปยังหนึ่งในสถานที่ที่ผมรอมากที่สุดของทริป Aoraki / Mount Cook National Park

แต่เอาไว้ไปต่อกันในตอนหน้าครับ

The post Road Trip Lake Tekapo New Zealand พัก Airbnb ริมทะเลสาบ เที่ยว Church of the Good Shepherd และอนุสาวรีย์สุนัขแห่ง Mackenzie Country appeared first on ChilliLazy.