ต้นทางของ KOUBAI เคยเปิดอยู่ที่ GINZA SIX ชั้น 13 กรุงโตเกียว ในชื่อ Kumamoto Akaushi Shabu-Shabu Koubai โดยมีพระเอกสำคัญคือ Akaushi Wagyu หรือวากิวขนแดงจาก Kumamoto ก่อนจะมาเปิดร้านในกรุงเทพฯ ที่ Dusit Central Park

แต่เดี๋ยวก่อน… รอบนี้ผม ไม่ได้กิน Akaushi ครับ ห้าๆๆๆๆๆ เห็นราคาแล้วคิดว่าเอาไว้ก่อน แฟนไม่กินเนื้อด้วย ไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ถ้าต้องจ่าย 2 คน ผมเลือกราคาที่รู้สึกว่ากำลังสนุกคือ Signature Buffet 899++ เพราะเพิ่มจาก Standard 699++ อีก 200 บาท แล้วได้ Australian Wagyu เพิ่มเข้ามา ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกครับว่าคุ้มไหม แต่พอกินไปสักพัก… จากที่ตั้งใจว่าจะลองเนื้อหลายๆ ตัว สุดท้ายกลายเป็น Australian Wagyu ครับพี่… เอาอันนี้มาอีก ห้าๆๆๆๆๆ

KOUBAI มาจาก Ginza จริงไหม?

ตอบให้ชัดตั้งแต่ต้นเลยว่า จริงครับ

KOUBAI มีต้นทางจากร้าน Kumamoto Akaushi Shabu-Shabu Koubai ที่ GINZA SIX ในย่าน Ginza กรุงโตเกียว โดยข้อมูลของ GINZA SIX เองก็เคยนำเสนอร้านและคอร์ส Akaushi Shabu-Shabu ของ KOUBAI โดยตรง ดังนั้นคำว่า Ginza ไม่ได้ถูกเติมเข้าไปเฉยๆ ตอนมาเปิดเมืองไทย

ส่วนสาขาไทยมาเปิดที่ Dusit Central Park ชั้น 5 และยังคงเอาเรื่อง Wagyu และ Shabu-Shabu มาเป็นแกนสำคัญของร้าน ตรงนี้เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมอยากมาลองครับ ร้านชาบูญี่ปุ่นในกรุงเทพฯ มีเยอะมาก แต่พอบอกว่า… ร้านนี้มาจาก Ginza จริง ความอยากรู้มันก็เพิ่มขึ้นมานิดหนึ่ง ห้าๆๆๆๆๆ

จริงๆ KOUBAI ดังเรื่อง Akaushi Wagyu

ถ้าจะพูดถึงตัวตนของ KOUBAI ที่ญี่ปุ่น ก็ต้องพูดถึง Akaushi

Akaushi (赤牛) แปลตรงๆ ได้ประมาณว่า “วัวแดง” เป็นวัวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงโดยเฉพาะใน Kumamoto Character ที่น่าสนใจคือไม่ได้มาแนวไขมันแทรกหนักอย่างเดียว แต่มีความเป็นเนื้อแดงค่อนข้างชัด จึงต่างจากภาพ Wagyu ที่เรามักนึกถึงว่าไขมันต้องขาวเต็มชิ้น และในเมนูปัจจุบันที่ผมเห็น Akaushi ก็ยังอยู่ครับ อยู่ใน Course Premium 1,299++ พร้อมกับ Japanese Black Wagyu A5 น่าสนใจไหม?

น่าสนใจครับ กินไหม? รอบนี้ไม่ครับ ห้าๆๆๆๆๆ

เพราะผมตั้งงบมื้อนี้ไว้ต่ำกว่านั้น และไม่อยากสั่งคอร์สแพงขึ้นเพียงเพราะเห็นคำว่า A5

บุฟเฟต์มีหลายระดับ แล้วผมเลือก 899++

จากเมนูวันที่ผมไป มี Course ที่เห็นชัด ๆ ตั้งแต่ Standard 699++ ได้เนื้อหลัก 6 รายการ (ผมว่าคล้าย MOMO เลยอัพเกรดซักหน่อย)

• Pork Belly
• Pork Shoulder Loin
• US Beef (Short Plate)
• Australian Beef (Chuck Roll)
• Minced Chicken สำหรับทำสึคุเนะ
• Minced Beef สำหรับทำสึคุเนะ

ขยับขึ้นมาเป็น Signature 899++ ได้ทั้งหมดของ Standard และเพิ่ม Australian Wagyu

Australian Wagyu คือดี ใครสั่ง Package นี้ สั่งตัวนี้เลยยาวปายยย

ส่วน Premium 1,299++ เพิ่มจาก Signature อีกสองตัวคือ Akaushi Wagyu (Chef’s Selection) และ Japanese Black Wagyu A5 (Chuck Roll)

แต่ละ Course เป็น Unlimited Dining 90 นาที ตามเมนูวันที่ผมไป ผมมองอยู่นิดหนึ่งแล้วเลือก 899++ เหตุผลง่ายมากครับ เพิ่มจาก 699++ อีก 200 บาท แล้วได้ Australian Wagyu (นุ่มกว่าเนื้อตัวเริ่มต้นมาก) เพิ่มเข้ามา สำหรับคนที่ตั้งใจมากินเนื้ออย่างผม… ลองดูครับ

ส่วนของผักสดไม่ต้องสั่งนะครับ เดินไปหยิบกันได้เลย แถมมุมสลัด

เลือกน้ำซุปได้ 2 แบบ

ก่อนลงมือกิน ร้านให้เลือกน้ำซุป 2 รสชาติ จากเมนูวันที่ผมไปมี 3 ตัวเลือก

• Clear Soup (Bonito Broth) ซุปใสจากดาชิปลาโอ
• Sukiyaki น้ำสุกี้ยากี้
• Tonkotsu Soup ซุปทงคตสึ

ตรงนี้ดีตรงที่หม้อเดียวกินได้สอง Character อยากลวกเนื้อแล้วชิมรสของเนื้อชัดๆ ก็ไปทางซุปใส อยากเปลี่ยนรสระหว่างมื้อก็สลับอีกฝั่ง โดยเฉพาะเวลากินเนื้อหลายจานติดกัน การมีน้ำซุปสองแบบช่วยให้ไม่รู้สึกจำเจครับ

ผมเลือกเป็น Clear Soup (Bonito Broth) ซุปใสจากดาชิปลาโอ หอมปลาโอแต่ไม่ได้หวานเข้มข้นเท่าไหร่ ส่วนอีกอันเป็น Sukiyaki น้ำสุกี้ยากี้ เบาๆ หวานกำลังดี ซดได้ ไม่เข้มข้นแห้งๆ เหมือนร้านญี่ปุ่นแท้

เริ่มลอง Australian Beef (Chuck Roll) ก่อน

ตัวแรกที่ผมลองคือ Australian Beef (Chuck Roll) Chuck Roll เป็นเนื้อบริเวณหัวไหล่/สันคอ ซึ่ง Character ของตัวที่ผมกินวันนั้นคือ… ยังได้เคี้ยวครับ ไม่ได้เหนียว แต่ก็ไม่ได้เป็นเนื้อประเภทลวกแล้วนุ่มจนแทบละลายในปาก ยังมี Texture ของเนื้ออยู่

ดังนั้นถ้าเป็นคนชอบเนื้อที่มีสัมผัสให้เคี้ยว และอยากได้ Feeling ความเป็นเนื้อชัดๆ ตัวนี้ใช้ได้เลย แต่ส่วนตัวผมชอบเนื้อนุ่มกว่านี้อีกหน่อย ก็เลยไปต่อครับ

US Beef (Short Plate) นุ่มขึ้น… แต่ไขมันก็มาด้วย

ตัวต่อมาคือ US Beef (Short Plate) ตัวนี้ผมรู้สึกถึงความต่างจาก Chuck Roll ค่อนข้างชัด นุ่มกว่า และมีความฉ่ำมากกว่า แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาพร้อมกันก็คือ… ไขมัน ห้าๆๆๆๆๆ Short Plate เป็นส่วนท้องของวัว จึงมีสัดส่วนไขมันค่อนข้างเยอะ เวลาลวกในน้ำซุปร้อนๆ ไขมันช่วยให้เนื้อนุ่มและฉ่ำขึ้น คำแรกๆ ผมชอบนะ

แต่ถ้าถามว่าจะสั่งมาหลายจานต่อกันไหม… สำหรับผม มันเยอะไปนิด กินไปเรื่อยๆ มีโอกาสเลี่ยนก่อนจะครบ 90 นาที ดังนั้นตอนนี้คะแนนเรื่องความนุ่ม… US Beef ขึ้นนำครับ จนกระทั่งจานต่อไปมา

Australian Wagyu — โอเค จบ!

มาถึงตัวที่ทำให้ผมรู้สึกว่า… เพิ่มจาก 699++ มา 899++ ถูกแล้ว นั่นคือ Australian Wagyu ลวกแล้วลองคำแรก… โอเคครับ นี่แหละ ห้าๆๆๆๆๆ ถ้าเรียงสามตัวที่ผมกิน

• Australian Beef (Chuck Roll) มี Texture ได้เคี้ยวมากที่สุด
• US Beef (Short Plate) นุ่มขึ้น แต่ไขมันเยอะขึ้น

แล้วมาถึง

• Australian Wagyu สำหรับผม นุ่มที่สุดและ Balance ดีที่สุด

มีความนุ่ม มีความฉ่ำ ไขมันช่วยเรื่องรสชาติและ Texture แต่ผมรู้สึกว่ากินง่ายกว่า Short Plate นี่เป็น Character ที่ตรงกับสิ่งที่ผมชอบพอดีครับ

จากตั้งใจลองทุกอย่าง… กลายเป็น Australian Wagyu รัวๆ

ข้อเสียของบุฟเฟต์คือ… กระเพาะเรามีจำกัดครับ ห้าๆๆๆๆๆ ถึงจะบอกว่ากินไม่อั้น 90 นาที แต่ความจริงกินได้เท่าที่ท้องรับไหว ดังนั้นหลังจากลองเนื้อหลายตัวจนรู้แล้วว่าอะไรถูกใจ… ผมเริ่มคิดว่า แล้วจะเสียพื้นที่ให้ตัวอื่นทำไม ห้าๆๆๆๆๆ หลังจากนั้นเลยเน้น Australian Wagyu สั่งมาอีก หมด สั่งอีก

สำหรับผมถ้าเลือก Signature 899++ แล้วเป็นสายเนื้อเหมือนกัน ผมแนะนำให้ลองแต่ละตัวก่อนครับ เพราะความชอบแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนอาจชอบ Chuck Roll ที่ได้เคี้ยวมากกว่า บางคนอาจชอบ Short Plate ที่มันและฉ่ำ แต่ถ้าชอบแบบผม… นุ่ม ฉ่ำ กินง่าย และไม่อยากให้มันหนักเกินไป ผมเลือก Australian Wagyu แล้วหลังจากเจอตัวที่ชอบ… จัดตัวนี้เต็มๆ ไปเลยครับ

แล้ว 899++ คุ้มกว่า 699++ ไหม?

สำหรับผมตอบได้จากมื้อนี้เลยว่า คุ้มครับ ไม่ใช่เพราะ 899++ มีของเยอะกว่าแล้วเราต้องกินทุกอย่างให้ครบ แต่เพราะสิ่งที่เพิ่มมาจาก 699++ อย่าง Australian Wagyu ดันกลายเป็นสิ่งที่ผมกินเยอะที่สุด ส่วนต่าง 200 บาท ถ้าผมเลือก 699++ ตั้งแต่แรก… ก็ไม่ได้กินเนื้อที่ชอบที่สุดของมื้อนี้ ดังนั้นถ้าเป็นสายหมู หรือไม่ได้ซีเรียสเรื่อง Wagyu 699++ ก็น่าจะเพียงพอ แต่ถ้าตั้งใจมาหาเนื้อและชอบเนื้อนุ่ม… ผมว่าขยับเป็น 899++ น่าสนใจกว่า

แล้วควรขยับต่อเป็น Premium 1,299++ ไหม?

อันนี้ผมตอบแทนไม่ได้ครับ เพราะผม ไม่ได้กิน ห้าๆๆๆๆๆ (ถ้ามาคนเดียว หรือ มากับเพื่อนที่กินเนื้อผมอาจจะอัพครับ ปกติเราไปกินชาบูทั่วไปเนื้ออย่างดีก็ 1,000++ อยู่แล้ว แต่รอบนี้มากับแฟนไม่กินเนื้อเลยดูว่าไม่คุ้มเท่าไหร่) Premium 1,299++ เพิ่ม Akaushi Wagyu (Chef’s Selection) กับ Japanese Black Wagyu A5 Chuck Roll สองตัวนี้บนกระดาษน่าสนใจมาก โดยเฉพาะ Akaushi ซึ่งเชื่อมโยงกับ Story ของ KOUBAI ที่ Ginza โดยตรง

แต่เพิ่มจาก 899++ อีก 400 บาท

สำหรับมื้อนี้ผมรู้สึกว่า… Australian Wagyu ก็ทำให้ผมมีความสุขแล้วครับ เลยหยุดอยู่ตรงนี้ ถ้าคราวหน้ามีโอกาสลอง Premium จริงๆ ค่อยกลับมาเทียบกันว่า Australian Wagyu กับ Akaushi และ A5 ต่างกันคุ้มกับส่วนต่างแค่ไหน แต่ผมจะไม่บอกว่า 1,299++ ดีกว่าแน่นอนเพียงเพราะมีคำว่า A5 ของแบบนี้… ต้องกินก่อนครับ

จุดที่ผมชอบของ KOUBAI คือเลือกตามงบได้

หลังจากเห็นโครงสร้าง Course ผมว่าร้านจัดระดับมาค่อนข้างเข้าใจง่าย ไม่ได้บังคับว่ามาถึงร้านจาก Ginza แล้วต้องกระโดดไปกินเนื้อแพงที่สุด อยากกิน Shabu แบบทั่วไป มีหมูและเนื้อก็เริ่มที่ 699++ อยากเพิ่ม Wagyu แบบผมก็ 899++ อยากไปถึง Akaushi และ Japanese A5 ค่อยขึ้น 1,299++

ดังนั้นแต่ละคนเลือกตาม Budget และสิ่งที่ตัวเองอยากกินได้ ผมชอบแบบนี้มากกว่าการจ่ายแพงสุดแล้วพยายามยัดทุกอย่างเพื่อให้รู้สึกว่า… ต้องกินให้คุ้ม! ห้าๆๆๆๆๆ

KOUBAI Ginza Shabu Shabu อยู่ตรงไหน?

สาขาที่ผมไปคือ KOUBAI Ginza Shabu Shabu ที่ Dusit Central Park ชั้น 5 ตัวห้างอยู่บริเวณหัวมุมสีลม–พระราม 4 เดินทางสะดวกทั้ง BTS ศาลาแดง และ MRT สีลม ร้านอยู่บนชั้น 5 ในโซนร้านอาหาร ส่วนเวลาเปิด-ปิด ราคา Course และรายละเอียดเมนู แนะนำเช็กกับร้านอีกครั้งในวันที่ไปนะครับ เพราะโปรโมชั่นและรูปแบบบุฟเฟต์สามารถเปลี่ยนได้

ราคาที่เขียนในบทความนี้คือ ราคาจากเมนูในวันที่ผมไปกิน และอย่าลืมว่า… 899++ ไม่ใช่ 899 บาท สุทธินะครับ อ้อ… แล้วก็ใครที่ชอบกินเนื้อกับไข่ เพิ่มอีก 15 บาทต่อฟอง และถ้ากินน้ำอัดลมแบบบุฟเฟ่ต์เพิ่มอีกประมาณ 59 บาทครับ ถ้าตามราคาบุฟเฟ่ต์จะมี น้ำชาเขียว แอปเปิ้ล น้ำส้ม ชา กาแฟ ครับ ส่วนขนมหวานมีไอศกรีมและโมจินะครับ

น้ำอัดลมเพิ่มเงินน่าจะประมาณ 59 บาท เติมได้ไม่อั้น แต่ผมว่าน้ำส้มแอปเปิ้ลก็ดีอยู่นะครับ

น้ำจิ้มมี น้ำจิ้มงา และพอนสึ ปกติใครกินไข่สด ต้องจ่ายเพิ่ม 15 บาทต่อฟอง

ส่วนตัวผมชอบจิ้มพอนสึครับ ใส่พริกกระเทียม ผักหน่อย น้ำมะนาวนิด แก้เลี่ยนได้ดีเลย

สรุป รีวิว KOUBAI Ginza Shabu Shabu Central Park

ก่อนมา ผมสนใจ KOUBAI เพราะชื่อร้านก่อนเลยครับ Ginza Shabu Shabu ก็เลยสงสัยว่า… มาจาก Ginza จริงไหม? คำตอบคือ จริง KOUBAI มีต้นทางที่ GINZA SIX ในโตเกียว และหนึ่งในสิ่งที่สร้าง Character ให้ร้านคือ Akaushi Wagyu แต่พอมาถึงรีวิวจริงของผม… Akaushi ไม่ใช่พระเอกครับ เพราะ… ไม่ได้กิน ห้าๆๆๆๆๆ

รอบนี้ผมเลือก Signature Buffet 899++ ซึ่งเพิ่ม Australian Wagyu เข้ามาจาก Standard 699++ แล้วกลายเป็นว่าตัดสินใจถูกสำหรับรสนิยมผม Australian Beef Chuck Roll ก็ดี ได้ Texture เนื้อชัด US Beef Short Plate นุ่มขึ้น แต่ผมรู้สึกว่ามันเยอะไปหน่อย จนมาถึง Australian Wagyu ตัวนี้… จบครับ นุ่มที่สุดในสามตัวที่ผมลอง ฉ่ำ กินง่าย และเป็นตัวที่ผมอยากสั่งซ้ำมากที่สุด จนช่วงหลังของมื้อผมแทบไม่สนใจจะไล่เก็บเนื้อทุกชนิดแล้ว เพราะบุฟเฟต์มีเวลา 90 นาที ท้องก็มีพื้นที่จำกัด เจอของที่ชอบแล้ว กินของที่ชอบดีกว่า ห้าๆๆๆๆๆ

ดังนั้นถ้าถามผมว่า 899++ คุ้มไหม? สำหรับผมคุ้มตรง Australian Wagyu นี่แหละครับ ถ้าไม่กินเนื้อหรือไม่ได้ซีเรียสเรื่อง Wagyu อาจเริ่ม 699++ ก็ได้ แต่ถ้าชอบเนื้อนุ่มแบบผม… เพิ่มอีก 200 แล้วไป 899++ ลองเนื้อทุกตัวสักรอบ แล้วถ้าสุดท้าย Australian Wagyu ชนะเหมือนผม… ไม่ต้องคิดเยอะครับ สั่งซ้ำรัวๆ ไปเลย

The post รีวิว KOUBAI Ginza Shabu Shabu Central Park ชาบูจาก Ginza เลือกบุฟเฟต์ 899++ แล้วจบที่ Australian Wagyu สั่งซ้ำรัวๆ appeared first on ChilliLazy.

เช้าวันต่อมาเราคิดว่า ดูอย่างเดียวไม่พอครับ วันนี้ขอลงไปแช่เองเลย เพราะถ้ามา Rotorua เมืองที่มีพลังงานความร้อนใต้พิภพอยู่ใต้พื้นดิน อีกหนึ่ง Experience ที่น่าลองมากคือการแช่น้ำแร่ Geothermal วันนี้เราเลยจัดกันถึง 2 แห่ง ช่วงเช้าเริ่มแบบ Relax ที่ Polynesian Spa แช่น้ำแร่ร้อนริม Lake Rotorua แล้วช่วงต่อไปเปลี่ยนอารมณ์กันแบบสุดขั้ว… จาก Spa สวยๆ ริมทะเลสาบ ไปยังสถานที่ที่ชื่อว่า

Hell’s Gate — ประตูนรก

และคราวนี้ไม่ได้แค่แช่น้ำครับ เราจะเอาโคลน Geothermal ทากันทั้งตัว

ซื้อ Package เช่าชุดกันได้ที่ตรงนี้เลย

เช้าอากาศเย็นๆ เริ่มที่ Polynesian Spa

เช้าวันนี้ Rotorua อากาศค่อนข้างเย็น แต่สำหรับการมาแช่ Outdoor Hot Pool ผมว่ากลับเป็นอากาศที่กำลังดีเลย จุดหมายแรกคือ Polynesian Spa ซึ่งตั้งอยู่ริม Lake Rotorua ใกล้กับใจกลางเมือง ที่นี่ถือเป็นหนึ่งในสถานที่แช่น้ำแร่ Geothermal เก่าแก่ของ Rotorua เรื่องราวของการแช่น้ำบริเวณนี้ย้อนกลับไปถึงปี 1878

หนึ่งในเรื่องเล่าที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์สถานที่คือ Father Mahoney นักบวชคาทอลิกที่มีอาการปวดจากโรคข้อ ได้มาแช่น้ำบริเวณนี้และรายงานว่าอาการดีขึ้น แหล่งน้ำดังกล่าวจึงได้รับชื่อว่า Priest Spring ต่อมาพื้นที่ได้รับการพัฒนาเรื่อยมา ก่อนกลายมาเป็น Polynesian Spa อย่างที่เห็นในปัจจุบัน

28 บ่อ…แต่ไม่ได้หมายความว่าเดินลงได้ทั้งหมดนะ

Polynesian Spa มี Hot Mineral Pools รวมทั้งหมดประมาณ 28 บ่อ อุณหภูมิแตกต่างกันตั้งแต่ประมาณ 33–41°C แต่ต้องอธิบายตรงนี้ก่อนว่า… ไม่ได้ซื้อตั๋วใบเดียวแล้ววิ่งแช่ได้ทั้ง 28 บ่อนะครับ พื้นที่ถูกแบ่งออกเป็นหลายโซน เช่น Family Pools, Pavilion Pools, Deluxe Lake Spa และ Private Pools แต่ละ Package สามารถใช้พื้นที่และจำนวนบ่อแตกต่างกัน

รอบที่เราไปมีบ่อให้เลือกหลายบ่อ และสิ่งที่ชอบคือ แต่ละบ่ออุณหภูมิไม่เท่ากัน ใครชอบร้อนมากก็เลือกบ่อร้อน รู้สึกร้อนเกินไปก็ย้าย สำหรับผมตรงนี้ดีกว่าการมีสระใหญ่สระเดียว เพราะสามารถค่อยๆ หาอุณหภูมิที่ตัวเองรู้สึกสบายได้

บ่อมีทั้ง Indoor Outdoor และแบบส่วนตัว

Priest Spring กับ Rachel Spring ต่างกันอย่างไร?

ที่ผมเพิ่งมารู้ทีหลังคือ น้ำใน Polynesian Spa ไม่ได้มาจากแหล่งเดียวทั้งหมด ที่นี่ใช้ Mineral Water จาก Natural Springs หลัก 2 แห่ง ซึ่งมีองค์ประกอบต่างกัน

Priest Spring

เป็นน้ำแร่ลักษณะ Acidic และมี Sulphate สูง Polynesian Spa นำเสนอการแช่น้ำจาก Priest Spring ในแง่การผ่อนคลายร่างกาย กล้ามเนื้อและข้อต่อที่เมื่อยล้า

Rachel Spring

อีกแบบเป็นน้ำแร่ Alkaline มี Sodium Silicate เป็นองค์ประกอบเด่น น้ำจะให้ความรู้สึกนุ่มลื่นกับผิวมากกว่า เพราะฉะนั้นที่เรารู้สึกว่าแต่ละบ่อไม่ได้ต่างกันแค่อุณหภูมิ… แหล่งน้ำเองก็ต่างกันด้วย

ส่วนเรื่อง “สรรพคุณ” ผมมองเป็นคุณสมบัติและข้อมูลที่ทาง Spa นำเสนอมากกว่า ไม่ได้หมายความว่าการมาแช่ครั้งเดียวจะใช้รักษาโรคอะไรนะครับ สำหรับผมง่ายกว่านั้นเยอะ… อากาศหนาวแล้วลงน้ำอุ่น มันสบาย ได้ผ่อนคลาย

จุดที่ผมชอบที่สุดคือวิว Lake Rotorua

เรื่องน้ำแร่เป็นอย่างหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้ Polynesian Spa แตกต่างสำหรับผมคือ Location เรานั่งอยู่ใน Outdoor Hot Pool แล้วด้านหน้าเป็น Lake Rotorua วันที่เราไปอากาศเย็น ท้องฟ้าสวย และที่ฝั่งทะเลสาบยังเห็น ไอน้ำ Geothermal ลอยขึ้นมาเป็นระยะ เมื่อวานเรายังเดินดู Steam ที่ Te Puia อยู่เลย

วันนี้เรากำลังนั่งแช่น้ำร้อน แล้วมอง Steam ลอยขึ้นมาจาก Landscape ตรงหน้า ตรงนี้แหละที่ให้ความรู้สึกว่า… เราอยู่ Rotorua จริงๆ ถ้ามาช่วงอากาศเย็น ผมยิ่งแนะนำ เพราะความรู้สึกระหว่างอากาศเย็นด้านบนกับน้ำร้อนด้านล่างมันเข้ากันมาก

วิวสวยเลยครับ แถมยังมีไอน้ำอยู่ด้านหลังด้วย ไกลๆ

ไม่ได้เตรียมชุดว่ายน้ำมา ก็ยังรอด

อีกเรื่องที่สะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวคือ ไม่จำเป็นต้องแบกชุดว่ายน้ำมาตั้งแต่เมืองไทยก็ได้ Polynesian Spa มีชุดว่ายน้ำและผ้าเช็ดตัวให้เช่าหรือซื้อ โดยสิ่งที่รวมมาให้จะแตกต่างตาม Package ดังนั้นถ้าเที่ยวอยู่แล้วอยู่ดีๆ อยากมาแช่… ก็ยังพอจัดการได้ แต่ถ้ารู้อยู่แล้วว่าจะมา ผมว่านำชุดของตัวเองมาสบายกว่า แช่กันจนตัวอุ่นเรียบร้อยแล้ว เราก็เปลี่ยนชุดและเดินทางกันต่อ และถ้าคิดว่า Spa Day วันนี้จะมีแต่ความ Relax…

ช่วงต่อไปไม่ใช่แล้วครับ 

จาก Polynesian Spa ไป Hell’s Gate

จุดหมายต่อไปชื่อค่อนข้างเป็นมิตรกับนักท่องเที่ยวมาก… Hell’s Gate หรือ ประตูนรก ชื่อดั้งเดิมของพื้นที่คือ Tikitere และเป็นพื้นที่ Geothermal สำคัญของ Rotorua Hell’s Gate ระบุว่าชุมชน Māori ใช้ทรัพยากร Geothermal ในบริเวณนี้มานานกว่า 800 ปี ทั้งน้ำร้อนและโคลนจากธรรมชาติ

แล้วใครตั้งชื่อว่า Hell’s Gate?

ชื่อมันฟังเหมือนตั้งมาเพื่อขายตั๋วนักท่องเที่ยวมาก แต่มี Story อยู่ครับ ชื่อภาษาอังกฤษ Hell’s Gate เชื่อมโยงกับการมาเยือนของนักเขียนบทละครชาวไอริชชื่อดัง George Bernard Shaw ในปี 1934 เมื่อเห็น Landscape ที่มีทั้งบ่อน้ำร้อนเดือด ไอน้ำ และโคลน Geothermal เขาเปรียบพื้นที่นี้กับประตูสู่นรก ชื่อ Hell’s Gate จึงกลายเป็นชื่อที่ใช้เรียกสถานที่นี้ในเวลาต่อมา พอเดินเข้าไปดูจริง… เออ ชื่อไม่ได้เวอร์เกินไปเท่าไร

พื้นดินเหมือนกำลังเดือดอยู่

Hell’s Gate ไม่ได้มีแค่ Mud Spa ด้านในยังเป็น Geothermal Reserve ที่สามารถเดินเที่ยวได้ด้วย Landscape ต่างจาก Polynesian Spa อย่างสิ้นเชิง ตรงนั้นเป็นน้ำใสๆ วิวทะเลสาบ นั่ง Relax แต่ตรงนี้… พื้นสีขาวเทา บ่อโคลนสีเทา ไอน้ำพวยพุ่งขึ้นจากพื้น บางจุดมีน้ำเดือด บางจุดโคลนผุดขึ้นมาเป็นฟอง และมีป้าย DANGER อยู่เป็นระยะ พื้นที่ Geothermal Walk มีทั้ง Hot Pools, Active Mud, Steam, Mud Volcano, Land Coral และน้ำตกร้อน ใช้เวลาเดินประมาณ 1–1.5 ชั่วโมง จากรูปที่เราถ่ายกลับมา เห็นบ่อโคลนขนาดใหญ่อยู่ด้านหลังชัดมาก

แต่ต้องบอกก่อนว่า… บ่อนั้นไม่ได้เอาไว้ลงนะครับ อุณหภูมิและสภาพของ Natural Geothermal Pools อันตราย นักท่องเที่ยวต้องอยู่บนเส้นทางที่กำหนด ส่วน Mud Bath ที่เรากำลังจะลง ถูกจัดไว้เป็นพื้นที่ Spa แยกต่างหาก

บ่อธรรมชาตินี้ ห้ามเข้านะครับ แต่ยืนยันได้ว่าเป็นโคลนจากบ่อธรรมชาติจริงๆ

Mud Bath ของจริง ไม่เหมือนที่ผมจินตนาการไว้

ก่อนมา ผมคิดว่า Mud Bath น่าจะเป็น… บ่อที่เต็มไปด้วยโคลนข้นๆ แล้วเรากระโดดลงไปทั้งตัว ไม่ใช่ครับ ตัวบ่อจริงเป็นน้ำ Geothermal และมีโคลน Geothermal เตรียมไว้ให้เราตักขึ้นมาทาตามตัว Hell’s Gate ระบุว่าแต่ละ Mud Bath มีโคลนอยู่ประมาณ 40–60 กิโลกรัม สำหรับใช้งานในบ่อ พอลงไปก็เริ่มเลยครับ หน้าก่อน แขน ตัว หลัง

สุดท้าย… เทาทั้งคน  ถ้ามากันหลายคนแบบเรา ยิ่งสนุก เพราะสุดท้ายไม่ได้ทาแค่ตัวเอง ช่วยกันทาจนแทบจำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร

บ่อจะมีหลายบ่อ พนักงานจะเลือกให้ ตามเวลา…

สนุกกำลังดี…พนักงานมาบอกหมดเวลาแล้ว

อีกเรื่องที่ผมจำได้คือ Mud Bath ไม่ได้ปล่อยให้นั่งกันยาวๆ และข้อมูลปัจจุบันยืนยันว่า… จำกัดประมาณ 20 นาทีต่อคนต่อวัน Hell’s Gate ระบุข้อจำกัดนี้ไว้เพื่อเหตุผลด้าน Health & Safety เพราะฉะนั้นพอครบเวลา พนักงานจะมาแจ้งให้ขึ้นจาก Mud Bath ตอนแรกก็มีความรู้สึกว่า… เพิ่งทาครบเอง แต่ 20 นาทีจริงๆ กำลังดีครับ เพราะเรายังมีขั้นต่อไป

แนะนำให้ทำการพอกโคลนตามร่างกายก่อนจะลงไปแช่…

ล้างโคลน แล้วลง Sulphur Spa ต่อ

ออกจาก Mud Bath แล้วต้องล้างโคลนออก จากนั้นสามารถไปแช่ Sulphur Spa ต่อได้ ตรงนี้ Relax กว่า Mud Bath เยอะ ไม่มีภารกิจต้องทาอะไรแล้ว แค่ลงไปนั่งแช่น้ำร้อน อุณหภูมิของ Spa จะอยู่ประมาณ 37–41°C แตกต่างกันตามบ่อและสภาพอากาศ และวันที่เราไปอากาศด้านนอกค่อนข้างเย็น กลายเป็นข้อดีเลยครับ เพราะการแช่ Outdoor Geothermal Pool ตอนอากาศเย็น…

กำลังสบายมาก ตัวอยู่ในน้ำอุ่นๆ หน้าโดนอากาศเย็น รอบตัวมีธรรมชาติ นี่คือหนึ่งในช่วงที่ผมชอบที่สุดของวันนี้

พอกโคลนเสร็จแช่น้ำต่อ อุ่นสบายมากๆ

แต่ Hell’s Gate มีของฝากติดตัวกลับบ้าน

ไม่ใช่ของฝากจาก Gift Shop นะครับ กลิ่น Sulphur Sulphur มีกลิ่นเฉพาะตัวที่หลายคนน่าจะนึกถึงกลิ่นไข่ต้ม หรือถ้าแรงหน่อยก็… ไข่เน่า และกลิ่นสามารถติดชุดว่ายน้ำได้ Hell’s Gate มีคำแนะนำเรื่องการซักชุดหลังใช้บริการโดยเฉพาะ และยังเตือนว่าชุดสีอ่อนอาจเกิดการเปลี่ยนสีได้ ดังนั้นถ้าจะมา ผมมีคำแนะนำง่ายๆ อย่าเอาชุดว่ายน้ำตัวโปรดที่สุดมา  เอาชุดที่พร้อมลุยจะสบายใจกว่า

Hell’s Gate ควรจองล่วงหน้า

อันนี้สำคัญครับ โดยเฉพาะถ้าตั้งใจมา Mud Bath Mud Spa เปิดเป็นรอบและมี Capacity จำกัด จึงควรจองวันและเวลาล่วงหน้า อย่าคิดว่าไปถึงแล้วจะลงได้ทันที เพราะถ้ารอบเต็มอาจต้องรอหรืออดเล่นเลย ปัจจุบันมีทั้ง Ticket เฉพาะ Geothermal Walk, Mud Bath & Spas และ Package ที่รวมทั้งสอง Experience ราคาและรอบสามารถเปลี่ยนได้ แนะนำเช็กจากเว็บไซต์ทางการก่อนเดินทาง

Hell’s Gate – Official Website & Booking

ส่วน Polynesian Spa ก็มี Pool Areas และ Package หลายระดับ ควรเลือกก่อนว่าอยากได้ Family, Adult Pool, Lake View หรือ Private Pool

Polynesian Spa – Official Website

Polynesian Spa กับ Hell’s Gate ถ้าเลือกได้แค่ที่เดียว?

หลังจากไปทั้งสองแห่ง ผมว่า มันแทนกันไม่ได้เสียทีเดียว Polynesian Spa ให้ความรู้สึกเป็น Relaxation บรรยากาศดี วิว Lake Rotorua เลือกแช่น้ำแร่หลายอุณหภูมิ นั่งยาวๆ แบบไม่ต้องทำอะไร

ส่วน Hell’s Gate เป็น Experience เดินดู Geothermal Reserve เห็นบ่อโคลนจริง ได้ลง Mud Bath เอาโคลนทาตัว
แล้วค่อยไปแช่ Sulphur Spa ดังนั้นถ้าอยาก พักผ่อน ผมเอนไปทาง Polynesian Spa ถ้าอยากได้ กิจกรรมที่กลับมาแล้วมีเรื่องเล่าและรูปสนุกๆ Hell’s Gate เด่นกว่า แต่ถ้ามีเวลาหนึ่งวันแบบเรา… ไปสองที่เลยครับ เพราะอารมณ์ต่างกันมาก

มา Rotorua แล้ว Geothermal ไม่ได้มีไว้แค่ดู

หลังจากเที่ยว Rotorua มาหลายวัน ผมเริ่มรู้สึกว่าแต่ละสถานที่กำลังเล่าเรื่องเดียวกันให้เราฟังคนละแบบ ที่ Te Puia เราเห็นว่า Geothermal ทำให้เกิด Pōhutu Geyser และชุมชน Māori ใช้ความร้อนจากธรรมชาติในการดำเนินชีวิตและปรุงอาหารอย่างไร

พอมาถึงวันนี้… เราได้สัมผัสมันกับตัวเอง ช่วงเช้าแช่น้ำแร่ร้อนที่ Polynesian Spa มอง Lake Rotorua พร้อม Steam ที่ลอยขึ้นจากอีกฝั่ง แล้วไม่กี่ชั่วโมงต่อมา… เรากลายเป็นมนุษย์โคลนอยู่ใน Hell’s Gate  สองสถานที่ สองอารมณ์ แต่มีต้นกำเนิดเดียวกันจากพลังงานความร้อนใต้พื้นดินของ Rotorua และถ้าถามผมว่า… มา Rotorua แล้วควรลอง Geothermal Spa ไหม?

ผมว่า ควรหาโอกาสลองสักครั้ง โดยเฉพาะถ้ามาช่วงอากาศเย็นเหมือนเรา เพราะหลังจากเดินเที่ยว New Zealand กันมาหลายวัน… บางทีวันที่ดีที่สุดก็ไม่จำเป็นต้องเดินให้ครบ 20,000 ก้าว แค่นั่งแช่น้ำร้อน แล้วปล่อยให้ Rotorua ทำงานของมันก็พอครับ

The post มา Rotorua ต้องลอง! แช่น้ำแร่ร้อน Polynesian Spa ก่อนลง Mud Bath โคลนทั้งตัวที่ Hell’s Gate appeared first on ChilliLazy.

แต่ถ้าจะมาถึง Rotorua แล้วเห็นแค่ฟาร์มแกะ… ก็คงยังไม่ถึง Rotorua จริงๆ เพราะสิ่งที่ทำให้เมืองนี้แตกต่างจากหลายเมืองที่เราเที่ยวมา คือสิ่งที่อยู่ ใต้พื้นดิน รอบนี้เราเลยมาเที่ยวกันต่อที่ Te Puia – New Zealand Māori Arts and Crafts Institute และแค่เดินเข้าไปไม่นานก็เริ่มเห็นแล้วครับว่า…

พื้นดินที่นี่มีควันออกมาจริงๆ!

แต่เดี๋ยวก่อน มันไม่ใช่ควัน มันคือ ไอน้ำจากพลังงานความร้อนใต้พิภพ

ท่องเที่ยวแบบได้ความรู้

Te Puia ไม่ได้มีแค่น้ำพุร้อน

ก่อนมา ผมเองก็รู้จัก Te Puia จากรูป Pōhutu Geyser (โพฮูตู ไกเซอร์) น้ำพุร้อนธรรมชาติที่ปะทุพ่นน้ำร้อนและไอน้ำขึ้นจากพื้นดิน อยู่ใน Te Whakarewarewa Geothermal Valley ภายใน Te Puia เมือง Rotorua คิดว่าคงเข้ามาดูน้ำพุร้อน ถ่ายรูป แล้วก็กลับ แต่พอมาเที่ยวจริงๆ ที่นี่ใหญ่และมีเรื่องให้ดูเยอะกว่านั้นมาก เพราะ Te Puia ตั้งอยู่ใน Te Whakarewarewa Geothermal Valley พื้นที่ ความร้อนที่มาจากใต้พื้นโลก  (Geothermal) ขนาดประมาณ 70 เฮกตาร์ และยังเป็นที่ตั้งของ New Zealand Māori Arts and Crafts Institute (NZMACI) ด้วย

ดังนั้นการมา Te Puia ครั้งเดียว เราได้เจอทั้ง

• ธรรมชาติจากภูเขาไฟ
• วัฒนธรรม Māori
• งานแกะสลักและงานหัตถกรรม
• อาหาร Hāngī
• Kiwi
• พิธีต้อนรับ
• Cultural Performance
• และแน่นอน… Haka

สำหรับคนมีเวลาใน Rotorua จำกัด ที่นี่จึงเหมือนรวบหลาย Character ของเมืองมาไว้ในสถานที่เดียว คุ้มเลยครับ

ตื่นตาตื่นใจมาก ควันขึ้นบริเวณภูเขา แปลกตามาก

Guided Tour เดินเข้าไปในดินแดนที่พื้นยังร้อนอยู่

รอบที่เราเลือกมี Guided Tour พาเดินเข้าไปตามจุดต่างๆ ผมว่าการมี Guide ช่วยเยอะ เพราะถ้าเดินดูเอง บางอย่างเราจะเห็นเป็นเพียง “หลุมที่มีควัน” หรือ “บ้านแกะสลักสวยๆ” แต่พอมีคนอธิบาย จะเริ่มรู้ว่าหลายอย่างมีเรื่องราวซ่อนอยู่ โดยเฉพาะเรื่องของ Geothermal Activity Rotorua (ความร้อนที่มาจากใต้พื้นโลกที่ยังทำงานอยู่) ตั้งอยู่ใน Taupō Volcanic Zone ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีระบบภูเขาไฟและพลังงานความร้อนใต้พิภพสำคัญของ New Zealand น้ำฝนและน้ำใต้ดินสามารถซึมลงไปตามรอยแตกของชั้นหิน ได้รับความร้อนจากระบบใต้พื้นโลก ก่อนกลับขึ้นมาเป็นน้ำร้อนและไอน้ำ

จึงเกิดสิ่งที่เราเห็นรอบๆ ตัว ทั้ง Steam Vent, Hot Pool, Mud Pool และ Geyser บางจุดเดินผ่านแล้วเห็นไอน้ำลอยขึ้นมาจากพื้นอยู่ข้างทางเลย สำหรับคนไทยอย่างเรา… มันแปลกตาดีมาก

Pōhutu Geyser พระเอกของ Te Puia

เดินมาเรื่อยๆ ก็ถึง Highlight ที่หลายคนตั้งใจมาดู Pōhutu Geyser คำว่า Geyser คือ น้ำพุร้อนที่เกิดการปะทุเป็นช่วงๆ เมื่อน้ำใต้ดินได้รับความร้อนสูงและเกิดแรงดันจนดันน้ำกับไอน้ำขึ้นมาบนผิวโลก Pōhutu เป็น Geyser ที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกใต้ที่ยัง Active อยู่ สามารถพ่นน้ำขึ้นไปสูงประมาณ 30 เมตร (แต่ช่วงที่ผมไปไม่เห็นเลย ไม่แน่ใจว่าเดี๋ยวนี้มันพุ่งน้อยลงแล้วรึปล่าว เสียดายเหมือนกัน พุ่งแค่เบาๆ) และ Te Puia ระบุว่าสามารถปะทุได้มากถึงประมาณ 20 ครั้งต่อวัน

ดังนั้นถ้ามาแล้วเห็นมันกำลังพุ่งอยู่… อย่าเพิ่งเดินผ่านครับ หยุดดูสักพัก เพราะตอนยืนอยู่ตรงนั้น ทั้งเสียงน้ำ ไอน้ำที่ลอยขึ้นมา และ Landscape รอบๆ ทำให้รู้สึกต่างจากดูในรูปเยอะ และตอนนั้นก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า… ทำไม Rotorua ถึงถูกเรียกว่าเมืองแห่ง Geothermal

พื้นที่บริเวณด้านหลังนี้ ต้องนั่งรถเข้าไป… เป็นโซนน้ำพุร้อน พุ่งออกมาเป็นช่วงๆ

ภาพนี้อย่างกับอยู่บนดวงจันทร์ ด้านหลังมีน้ำพุร้อนพุ่งออกมาเป็นช่วงๆ

Māori อยู่กับพลังงานใต้ดินนี้มานานกว่าที่เราคิด

สิ่งที่ผมชอบของ Te Puia คือเขาไม่ได้แยกเรื่อง Geothermal (ความร้อนที่มาจากใต้พื้นโลก) กับ Māori Culture ออกจากกัน เพราะสำหรับชุมชน Māori ในพื้นที่ Whakarewarewa ความร้อนจากใต้ดินเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมาหลายชั่วอายุคน ใช้ทั้งสำหรับความอบอุ่น อาบน้ำ และ… ทำอาหาร จนมาถึงสิ่งที่ผมเพิ่งรู้จักจริงๆ ในทริปนี้ Hāngī

Hāngī — เตาอบที่อยู่ใต้ดิน

ระหว่างทางเราจะเจอป้าย Earth Oven – Hē hāngī

Hāngī คือวิธีปรุงอาหารแบบดั้งเดิมของ Māori โดยใช้ Earth Oven หรือเตาอบใต้ดิน วิธีดั้งเดิมคือขุดหลุม นำหินมาเผาจนร้อนจัด แล้วนำอาหารวางเป็นชั้นๆ ลงไป เนื้ออยู่ด้านล่าง ผักอยู่ด้านบน จากนั้นคลุมด้วยวัสดุอย่างใบไม้และเสื่อเพื่อกักความร้อนและไอน้ำเอาไว้หลายชั่วโมง

พูดง่ายๆ คือเป็นการทำอาหารแบบ Slow Cook + Steam อยู่ใต้ดิน ที่น่าสนใจคือป้ายของ Te Puia ยังเตือนด้วยว่า หินที่นำมาใช้ต้องเลือกอย่างระมัดระวัง เพราะหินภูเขาไฟบางชนิดสามารถแตกหรือระเบิดเมื่อได้รับความร้อนสูง และพื้นที่ Whakarewarewa ยังสามารถใช้ Geothermal Steam ตามธรรมชาติ ช่วยในการปรุงอาหารได้ด้วย นี่คือจุดที่ธรรมชาติกับวิถีชีวิตเชื่อมกันแบบเห็นภาพมาก

Te Arawai เรือรบ Māori ที่แกะจากต้นไม้ต้นเดียว

ระหว่าง Guided Tour เรายังเจอ Te Arawai Waka Taua Waka Taua คือ เรือรบแบบดั้งเดิมของ Māori ลำที่ Te Puia ชื่อ Te Arawai แปลประมาณว่า “Pathway through the water”  Te Arawai ยาวประมาณ 19 เมตร รองรับคนได้ประมาณ 30 คน และที่น่าทึ่งคือ… แกะสลักจากต้น Tōtara ขนาดใหญ่เพียงต้นเดียว

ต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่พอสำหรับทำ Waka ระดับนี้อาจต้องมีอายุประมาณ 1,500–2,000 ปี ส่วน Waka Taua ขนาดใหญ่บางลำสามารถยาวได้ถึงประมาณ 30 เมตร และรองรับนักรบได้ถึงประมาณ 100 คน Te Arawai สร้างขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 100 ปีของ Rotorua ในปี 1980 พอได้เห็นของจริงแล้ว งานแกะสลัก Māori ที่เราเห็นอยู่รอบๆ เริ่มมีความหมายมากขึ้น มันไม่ได้เป็น Pattern สวย ๆ สำหรับตกแต่งสถานที่เท่านั้น

ที่นี่มีโรงเรียนสอนศิลปะ Māori จริง ๆ

อีกส่วนสำคัญคือ New Zealand Māori Arts and Crafts Institute หรือ NZMACI ที่นี่ทำหน้าที่อนุรักษ์และถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านศิลปะ Māori ให้คนรุ่นต่อไป และมีการเรียนการสอนจริงทั้ง Wood Carving, Stone & Bone Carving และ Weaving ระหว่างเที่ยวจึงมีโอกาสเห็นช่างและนักเรียนทำงานจริง

ผมชอบตรงนี้ เพราะมันทำให้ Te Puia ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่เอา “วัฒนธรรมเก่า” มาจัดแสดงให้นักท่องเที่ยวดู แต่มันยังเป็นพื้นที่ที่ความรู้นั้น ถูกสอนและส่งต่ออยู่ในปัจจุบัน

Rotowhio Marae ไม่ใช่แค่บ้าน Māori หลังหนึ่ง

อีกจุดหนึ่งที่เราเดินผ่านคือ Rotowhio Marae ตอนแรกเห็นอาคารแกะสลักสวยๆ อาจคิดง่ายๆ ว่าเป็นบ้าน Māori แต่จริงๆ แล้วคำว่า Marae หมายถึงพื้นที่รวมตัวที่มีความสำคัญต่อชุมชน Māori และประกอบด้วยอาคารหลายประเภท อย่างที่ Rotowhio มีทั้ง Wharenui หรือ Meeting House, Wharekai สำหรับรับประทานอาหาร, Pātaka สำหรับเก็บของ และ Waharoa หรือทางเข้า Wharenui หลักที่นี่ชื่อ Te Aronui a Rua และเดี๋ยวเราจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง… เพราะนี่คือสถานที่ที่เราจะมาชม Cultural Performance กันช่วงหลัง

Kiwi ตัวจริงมีนะ…แต่ไม่มีรูป

อีกหนึ่งจุดใน Tour คือ Kiwi Conservation Centre Kiwi เป็นสัตว์หากินกลางคืน ดังนั้นภายในจึงทำสภาพแสงให้ค่อนข้างมืดเพื่อให้เหมาะกับพฤติกรรมของมัน และที่สำคัญ…

ห้ามถ่ายรูป

ดังนั้น Section นี้ของรีวิวไม่มีรูป Kiwi ไม่ใช่เพราะผมลืมถ่ายนะครับ เขาไม่ให้ถ่ายจริงๆ แต่ถ้ายังไม่เคยเห็น Kiwi ตัวจริง นี่เป็นอีกหนึ่งโอกาสที่จะได้เห็นสัตว์ที่กลายเป็น Symbol ของ New Zealand แบบใกล้ๆ

เดินมาพักใหญ่ ได้เวลากิน Hāngī Buffet

เดิน Tour กันมาพอสมควร ถึงเวลาเติมพลัง เรากิน Buffet กันภายใน Te Puia ซึ่งมีอาหารที่เชื่อมโยงกับ Hāngī รวมอยู่ด้วย ถ้าถามกันตรงๆ ว่าอาหารเป็นอย่างไร…

สำหรับผม ไม่ได้ถึงขั้นมีเมนูไหนอร่อยจนต้องร้องว้าว กินได้ครับ มีตัวเลือกหลายอย่าง แต่สิ่งที่ผมชอบมากกว่าคือ ความสะดวก เพราะไม่ต้องออกจาก Te Puia ไปหาร้านอาหารข้างนอก เดิน Tour เสร็จ → กิน Buffet → นั่งพัก → แล้วเดินไปดู Cultural Performance ต่อได้เลย

ถ้ามองเป็นส่วนหนึ่งของ Experience ทั้งวัน ผมว่า Flow แบบนี้ดี โดยเฉพาะถ้ามากันหลายคนแบบเรา ไม่ต้องเสียเวลาออกไปหาร้านแล้วกลับเข้ามาใหม่

กินเสร็จ…ยังไม่ได้เดินเข้าไปดู Haka เลยนะ

นี่เป็นอีกเรื่องที่ผมเพิ่งเข้าใจตอนมาเที่ยวจริง ก่อนชม Cultural Performance เราไม่ได้เดินเข้า Wharenui แล้วนั่งดู Show กันทันที แต่มี พิธีต้อนรับ Māori ก่อน เรียกว่า… Pōhiri

Pōhiri คือกระบวนการต้อนรับผู้มาเยือนเข้าสู่พื้นที่ตามวัฒนธรรม Māori ดังนั้นสิ่งที่เราเห็นก่อนเข้าไปด้านใน ไม่ใช่ Opening Act ที่ทำขึ้นเพื่อเรียกเสียงปรบมือ แต่มันมี Context ของการต้อนรับแขกอยู่เบื้องหลัง พอรู้ตรงนี้ ผมว่าการชม Performance สนุกขึ้นเยอะ เพราะเราเริ่มรู้ว่าอะไรคืออะไร

ตอนที่เห็นการแสดงนี้ครั้งแรก แอบขนลุกเบาๆ ดูขลัง

แล้ว Haka ที่เรารู้จักคือ “เต้นสงคราม” จริงไหม?

มาถึงคำที่คนส่วนใหญ่น่าจะรู้จักมากที่สุด

Haka

หลายคน มักจำภาพว่า Haka คือ War Dance หรือการเต้นสงครามของ Māori เรียกแบบนั้นก็ทำให้เห็นภาพง่าย แต่จริงๆ แล้ว Haka มีความหมายกว้างกว่านั้นมาก Haka เป็นรูปแบบการแสดงที่ใช้ เสียง การเปล่งถ้อยคำ การเคลื่อนไหวของร่างกาย จังหวะ สีหน้า และท่าทาง เพื่อสื่อสารความหมายและอารมณ์

สามารถใช้ในบริบทของการต้อนรับ การเฉลิมฉลอง การให้เกียรติ การแสดงความสามัคคีหรืออัตลักษณ์ และในอดีต Haka บางรูปแบบก็เกี่ยวข้องกับการเตรียมตัวก่อนการต่อสู้

แต่ Haka ไม่ได้หมายถึงการเต้นสงครามอย่างเดียว

Cultural Performance ไม่ได้มีแค่ Haka

พอเข้าไปใน Wharenui แล้ว การแสดงจริงๆ มีหลายช่วง ทั้ง Waiata หรือบทเพลง, Traditional Chant, การแสดง Poi และ Haka จุดนี้ผมว่าคนที่รู้จัก Māori Culture ผ่าน Rugby อย่างเดียวจะสนุกเป็นพิเศษ เพราะภาพที่เราคุ้นคือผู้ชายยืนกระทืบเท้า ตบตัว เบิกตา แลบลิ้น แล้วเปล่งเสียงดังๆ แต่พอมาดู Performance เต็มๆ จะเห็นว่าศิลปะการแสดงของ Māori มีหลายอารมณ์กว่านั้นมาก มีทั้งจังหวะที่นุ่มนวล สนุกสนาน และทรงพลัง

ก่อนจะมาถึงช่วง Haka ที่… พลังมาเต็มจริง  ดูผ่าน YouTube กับนั่งอยู่ตรงหน้าคนแสดง ความรู้สึกต่างกันเยอะ เสียงเท้า เสียงตบตัว เสียงร้อง และ Energy ของคนแสดงทั้งกลุ่ม อยู่ใน Meeting House แล้วเสียงมันเข้ามาหาเราตรงๆ อันนี้เป็นหนึ่งในช่วงที่ผมชอบที่สุดของ Te Puia

Te Puia ควรเผื่อเวลาเท่าไร?

ถ้ามาแค่ Guided Experience พื้นฐาน ปัจจุบัน Te Rā Guided Experience ใช้เวลาประมาณ 90 นาที แต่ถ้าจะทำแบบเรา ทั้งเดิน Tour, ดู Geothermal Valley, Kiwi, Māori Arts & Crafts, กิน Buffet และชม Cultural Performance

อย่าเผื่อแค่ 1–2 ชั่วโมง

ผมแนะนำให้กันเวลาประมาณ ครึ่งวัน ไปเลย จะเที่ยวได้ไม่รีบ Package และรอบการแสดงมีการเปลี่ยนแปลงได้ ควรเช็กรอบและราคาจากก่อนเดินทาง

จาก Agrodome มาถึง Te Puia — Rotorua มีอะไรเยอะกว่าที่คิด

ถ้าเอาสองวันที่เราเที่ยว Rotorua มาต่อกัน ผมชอบความแตกต่างมาก ที่ Agrodome เราได้รู้จัก New Zealand ผ่าน Farming

• เห็นแกะ 19 สายพันธุ์
• ดู Sheep Shearing
• ดู Working Dogs ต้อนแกะ
• นั่ง Tractor เที่ยวฟาร์ม

พอมาถึง Te Puia เปลี่ยนโลกเลย

• จากทุ่งหญ้ากลายเป็นพื้นที่ที่ไอน้ำพุ่งออกจากพื้น
• จากเรื่อง Farming กลายเป็นเรื่อง Geothermal
• จาก Working Dogs กลายเป็น Māori Arts
• จากการให้อาหาร Alpaca กลายเป็นการยืนดู Geyser พ่นน้ำขึ้นไปบนฟ้า
• ก่อนปิดท้ายด้วย Hāngī, Pōhiri และ Haka

ถ้ามีเวลาเที่ยว Rotorua ไม่มาก ผมว่า Te Puia เป็นสถานที่หนึ่งที่ทำให้เราเข้าใจ Character ของเมืองนี้ได้เร็วมาก เพราะภายในที่เดียว เราได้เห็นทั้ง…

ธรรมชาติ + ภูเขาไฟ + อาหาร + ศิลปะ + ประวัติศาสตร์ + Māori Culture

และสิ่งที่ผมชอบที่สุดหลังออกจากที่นี่ ไม่ใช่แค่การได้รูป Pōhutu Geyser แต่เป็นการที่คำซึ่งก่อนหน้านี้เราเคยได้ยินผ่านๆ อย่าง

• Hāngī
• Pōhiri
• Marae
• และ Haka
• เริ่มมีความหมายขึ้นมาจริง ๆ

นี่แหละครับเสน่ห์ของ Road Trip บางสถานที่เราไปเพราะอยากถ่ายรูป แต่กลับออกมาพร้อมเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน และ Road Trip เกาะเหนือของเรา…

ยังไม่จบแค่ Rotorua ครับ

The post Rotorua เมืองที่ไอน้ำพุ่งจากพื้น! เที่ยว Te Puia ชม Pōhutu Geyser กิน Hāngī ก่อนดูพิธี Māori และ Haka เต้นสงคราม appeared first on ChilliLazy.

แต่ความน่าสนใจของวันนี้… เริ่มตั้งแต่เครื่องยังไม่ทันลงเลยครับ

หลังจบการแสดงมีแจกขนแกะ เผื่อใครจะเก็บเป็นที่ระลึก

ยังไม่ถึง Rotorua ก็เจอภูเขาไฟก่อนแล้ว

ระหว่างนั่งเครื่องจาก Christchurch ข้ามมายังเกาะเหนือ ผมมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วเห็นภูเขาขนาดใหญ่มากอยู่ด้านล่าง ยอดด้านบนปกคลุมด้วยหิมะ บินต่อไปอีกหน่อยก็เห็นภูเขาอีกลูกเป็นทรงกรวยชัดเจน จนอดสงสัยไม่ได้ว่า… นี่มันภูเขาไฟหรือเปล่า?

จากลักษณะภูเขาและตำแหน่งตามเส้นทางบิน สิ่งที่เราเห็นน่าจะเป็นกลุ่มภูเขาไฟบริเวณ Tongariro National Park โดยภูเขาหิมะขนาดใหญ่ตรงกับลักษณะของ Mount Ruapehu ส่วนยอดทรงกรวยที่เห็นในอีกภาพตรงกับ Mount Ngauruhoe ทั้งสองอยู่ในเขตภูเขาไฟสำคัญของเกาะเหนือ และไม่ได้เป็นเพียงภูเขาไฟโบราณที่ดับไปแล้ว บริเวณนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูเขาไฟที่ยัง Active อยู่ในปัจจุบัน โดย Mount Ruapehu สูง 2,797 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของ North Island

เรียกว่า… ยังไม่ทันลงเครื่อง เกาะเหนือก็เปิดตัวด้วยภูเขาไฟเลยครับ และนี่กำลังจะกลายเป็น Theme สำคัญของ Rotorua เช่นกัน

บินผ่านคิดว่าฟูจิ… ห้าๆๆๆ

Rotorua เมืองที่มีพลังงานอยู่ใต้พื้นดิน

พอมาถึง Rotorua บรรยากาศเปลี่ยนจากเกาะใต้พอสมควร Rotorua ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มี Geothermal Activity สูงมาก จึงมีทั้งบ่อน้ำร้อน บ่อโคลนเดือด ไอน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมาจากพื้น และ Geyser กระจายอยู่รอบเมือง บางพื้นที่ถึงขั้นได้กลิ่นกำมะถันเป็นเอกลักษณ์ของเมืองเลย ขณะเดียวกัน Rotorua ยังเป็นหนึ่งในพื้นที่สำคัญสำหรับการเรียนรู้ วัฒนธรรม Māori (เดี๋ยวเราจะไปดูกัน) ทำให้เมืองนี้มี Character ที่แตกต่างจาก Queenstown, Lake Tekapo หรือ Christchurch ที่เราเพิ่งเที่ยวมาอย่างชัดเจน

ถ้ามีเวลาหลายวัน รอบ Rotorua มีสถานที่ดังเยอะมาก ทั้ง Te Puia และ Pōhutu Geyser, Wai-O-Tapu Thermal Wonderland, Waimangu Volcanic Valley, Hell’s Gate รวมถึง Whakarewarewa Forest แต่สถานที่แรกของเราที่ Rotorua รอบนี้… ไม่ได้ไปดูภูเขาไฟครับ เราไปดูแกะกัน

Agrodome Farm Experience ฟาร์มแกะที่ไม่ใช่แค่ฟาร์มแกะ

จาก Rotorua ขับรถออกมาไม่นานก็ถึง Agrodome ก่อนมาผมคิดว่าที่นี่คงประมาณ…

เดินดูแกะ → ให้อาหาร Alpaca → ถ่ายรูป → กลับ

แต่พอเข้าไปจริงๆ กลับมีอะไรให้ดูเยอะกว่าที่คิดมาก เพราะ Agrodome เป็นทั้ง Tourist Attraction และ Working Farm ขนาดประมาณ 350 Acres หรือประมาณ 885 ไร่ มีทั้ง Farm Show, Sheep Shearing, Working Dogs, Farm Tour และกิจกรรมใกล้ชิดกับสัตว์หลายอย่าง และที่น่าสนใจคือที่นี่เปิดมาตั้งแต่ ปี 1971

โชว์รีดนมวิว ร่วมกิจกรรมกันได้ รีดเสร็จก็ให้นมลูกแกะกันต่อสำหรับเด็กๆ

จุดเริ่มต้นของ Agrodome ดันมาจาก World Expo ที่ญี่ปุ่น

เรื่องนี้ผมชอบมาก ย้อนกลับไปปี 1970 รัฐบาล New Zealand ต้องการนำเสนอภาคเกษตรกรรมของประเทศในงาน Expo ’70 ที่ Osaka ประเทศญี่ปุ่น หนึ่งในคนที่ถูกเชิญไปคือ Godfrey Bowen นักตัดขนแกะระดับ Champion ของ New Zealand Bowen ออกแบบการแสดงโดยนำแกะสายพันธุ์ต่างๆ ขึ้นมายืนเรียงกันบนเวที เพื่อให้คนดูเห็นว่าแกะไม่ได้มีอยู่แบบเดียว

โชว์ได้รับความนิยมมาก หลังกลับ New Zealand เขาจึงร่วมกับ George Harford เกษตรกรใน Rotorua พัฒนาแนวคิดต่อ และเปิด Agrodome ขึ้นในปี 1971 และรูปแบบแกะยืนเรียงกันบนเวทีที่เริ่มต้นจาก Osaka เมื่อกว่า 50 ปีก่อน…

ทุกวันนี้เรายังได้เห็นอยู่ใน Farm Show ของ Agrodome

นั่งดูโชว์ก็เพลินดีครับ มีหูฟังให้ แต่… ไม่มีภาษาไทย

ก่อนมาที่นี่ ผมนึกว่าแกะก็คือแกะ

ช่วงที่ผมชอบมากที่สุดของ Agrodome คือ Farm Show แกะแต่ละตัวจะค่อยๆ ขึ้นไปยืนตามตำแหน่งบนเวที หนึ่งตัว สองตัว สามตัว… จนสุดท้ายเต็มเวทีถึง 19 สายพันธุ์ ตอนนั้นถึงเพิ่งรู้จริงๆ ว่า เฮ้ย…แกะมันต่างกันขนาดนี้เลยเหรอ?  ก่อนหน้านี้สำหรับผม แกะก็คือสัตว์ขนฟูสีขาว หน้าตาคล้ายๆ กันหมด แต่พอเอาหลายสายพันธุ์มายืนข้างกัน ความแตกต่างเห็นได้ชัดมาก บางตัวหน้าขาว บางตัวหน้าดำ บางพันธุ์ตัวใหญ่ บางพันธุ์ขนยาวและหยาบ บางพันธุ์มีขนละเอียดกว่า และแต่ละสายพันธุ์ก็ถูกพัฒนามาเพื่อวัตถุประสงค์แตกต่างกัน ทั้งเรื่อง Wool, Meat, ความทนทานต่อสภาพอากาศ และความเหมาะสมกับพื้นที่เลี้ยง

ใน Agrodome มีทั้งสายพันธุ์อย่าง Romney, Merino, Suffolk, Drysdale และสายพันธุ์อื่นๆ อีกหลายชนิด นี่เป็นช่วงที่ดูสนุก แต่ได้ความรู้ไปพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว

ทำไม New Zealand ถึงมีแกะหลายพันธุ์ขนาดนี้?

พอมาถึงตรงนี้ Story เริ่มเชื่อมกับสิ่งที่เราเห็นมาตลอด Road Trip New Zealand มีประวัติการทำ Sheep Farming มายาวนาน และภูมิประเทศของประเทศแตกต่างกันมาก ตั้งแต่พื้นที่ชื้นและเขียวของ North Island ไปจนถึง High Country ที่หนาวและแห้งกว่าของ South Island แกะแต่ละพันธุ์จึงมีข้อได้เปรียบไม่เหมือนกัน อย่าง

• Merino มีชื่อเสียงเรื่องขนละเอียดมาก เหมาะสำหรับผลิตเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายคุณภาพสูง
• Romney เป็นสายพันธุ์ที่พบมากใน New Zealand สามารถปรับตัวกับสภาพพื้นที่ชื้นได้ดี และใช้ประโยชน์ได้ทั้ง Wool และ Meat
• Suffolk ที่มีใบหน้าและขาสีดำโดดเด่น ถูกเลี้ยงเพื่อการผลิตเนื้อเป็นสำคัญ

พอรู้ตรงนี้แล้ว…

การเห็นแกะ 19 ตัวบนเวทีไม่ได้เป็นแค่โชว์น่ารักๆ อีกต่อไป แต่เหมือนกำลังดูวิวัฒนาการของอุตสาหกรรม Sheep Farming New Zealand ย่อส่วนอยู่ตรงหน้าเรา

Sheep Shearing ตัดขนแกะกันสดๆ

จากนั้นมาถึงอีก Highlight โชว์ตัดขนแกะ เขานำแกะขึ้นมาบนเวทีแล้วสาธิตให้ดูตั้งแต่การจับแกะให้อยู่ในตำแหน่ง ไปจนถึงใช้เครื่องตัดขนออกทีละส่วน ตอนดูเหมือนง่ายนะครับ แต่จริงๆ Technique เยอะมาก Shearer ต้องใช้ตำแหน่งของขาและร่างกายควบคุมแกะให้อยู่นิ่ง โดยไม่ต้องจับมัดไว้ แล้วใช้ Clipper ตัดขนอย่างต่อเนื่อง

พอตัดเสร็จ… ขนออกมาเป็นผืนใหญ่เลย นี่คือสิ่งที่เรียกว่า Fleece และยิ่งรู้ว่า Godfrey Bowen หนึ่งในผู้ก่อตั้ง Agrodome เป็น Champion Sheep Shearer ด้วย ก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไม Sheep Shearing ถึงกลายเป็นหัวใจของ Farm Show มาตั้งแต่ยุคแรก

แล้วแกะเจ็บไหมเวลาตัดขน?

อันนี้เป็นคำถามที่ผมคิดว่าหลายคนน่าจะสงสัยเหมือนกัน การตัดขนแกะอย่างถูกวิธีไม่ได้เป็นการตัดเนื้อหรือทำร้ายแกะ แต่เป็นการเอา Fleece ที่งอกยาวออก คล้ายกับการตัดผม เพียงแต่ต้องทำโดยคนที่มีทักษะ เพราะสัตว์สามารถขยับตัวได้ตลอดเวลา

สำหรับแกะสายพันธุ์ที่ขนเติบโตต่อเนื่อง การ Shearing ยังเป็นส่วนสำคัญของการดูแลสัตว์ เพราะหากปล่อยขนหนาเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาเรื่องความร้อน ความสกปรก และสุขภาพตามมา ตรงนี้ทำให้การดูโชว์ตัดขนมีความหมายมากกว่าแค่ Entertainment

สุนัขต้อนแกะ ช่วงนี้สนุกมาก

ต่อจาก Sheep Shearing เป็นอีกช่วงที่ผมชอบมาก Working Farm Dogs ถ้าใครอ่านตอน Lake Tekapo ของเรามาก่อน น่าจะจำ Mackenzie Sheep Dog Memorial ได้ ตอนนั้นเรายืนดูรูปปั้นสุนัขแล้วเล่าว่า Working Dogs สำคัญต่อ Shepherd และ Sheep Farming ของ New Zealand ขนาดไหน มาถึง Rotorua… ได้เห็นมันทำงานจริงแล้วครับ

Farm Dogs ถูกฝึกให้ฟังคำสั่งของ Handler และควบคุมทิศทางของฝูงสัตว์ คนไม่ได้วิ่งไล่แกะเอง แค่ส่งคำสั่งออกไป แล้วหมาก็รู้ว่าจะต้องวิ่งไปด้านไหน บีบฝูงจากทิศไหน และทำให้สัตว์เคลื่อนที่ไปในทิศทางที่ต้องการ ที่สนุกคือไม่ได้มีแค่ต้อนแกะ… มีต้อนเป็ดด้วย

Agrodome มี Live Dog Trial ซึ่งทำให้เห็นชัดมากว่า Farm Dog ไม่ได้เป็นเพียงสัตว์เลี้ยงของชาวไร่ แต่เป็น Working Partner ดูตรงนี้แล้วกลับไปเข้าใจ Sheepdog Memorial ที่ Lake Tekapo มากขึ้นทันที

โชว์สุนัขต้อนแกะ อยู่ทางด้านนอก ตื่นตา ตื่นใจมาก น้องเก่งมากๆ

ส่วนต้อนเป็ดจะอยู่ในโชว์ Indoor ครับ น้องตั้งใจมาก

Farm Show ไม่ได้มีแต่นั่งดู

สิ่งที่ทำให้ Show สนุกคือมี Interaction กับคนดูด้วย มีทั้งการเรียกผู้ชมขึ้นไปบนเวที ลอง รีดนมวัวด้วยมือ และป้อนนมลูกแกะ ดังนั้นจังหวะของ Show จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ดูแกะ 19 สายพันธุ์ → Sheep Shearing → Farm Dogs → รีดนมวัว → ป้อนนมลูกแกะ

ใช้เวลาประมาณ 45 นาที ก่อนต่อด้วย Dog Trial อีกประมาณ 15 นาที ส่วนตัวผมว่ากำลังดี เด็กดูได้ แต่ผู้ใหญ่ก็ดูสนุกจริง ไม่ใช่นั่งรอเด็กเล่นอย่างเดียว

จาก Farm Show ขึ้น Tractor ไปเที่ยวฟาร์มจริง

ดู Show เสร็จยังไม่จบครับ กิจกรรมต่อไปคือ Farm Tour คราวนี้เราออกจากอาคารแล้วขึ้นรถ All-Terrain Tractor Trailer เข้าไปเที่ยวใน Working Farm ขนาดประมาณ 350 Acres Farm Tour ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ระหว่างทางบรรยากาศเปลี่ยนไปเลย จากเวที Indoor กลายเป็นทุ่งกว้างๆ และพื้นที่เลี้ยงสัตว์จริง มีทั้งแกะ วัว กวาง Llama, Alpaca, Ostrich และสัตว์ในฟาร์มอีกหลายชนิดให้เห็นตามจุดต่างๆ

นั่ง Tractor ชมฟาร์ม ได้บรรยากาศนิวซีแลนด์มาก

แต่ฟาร์มที่นี่ดูดี ดูสะอาดกว่าที่ไทยเยอะมาก บรรยากาศดี

Highlight คือไม่ได้ดูสัตว์อยู่บนรถอย่างเดียว

รถจะจอดเป็นช่วงๆ เพื่อให้เราลงไปใกล้สัตว์ แล้วแจกอาหารให้… หลังจากนั้นความสงบก็จบครับ เพราะพอแกะกับ Alpaca รู้ว่าเรามีอาหาร เดินเข้ามาหากันเองหมด บางตัวค่อยๆ มา บางตัวไม่ค่อยค่อยเท่าไร  ตรงนี้สนุกมาก โดยเฉพาะถ้ามากับเด็ก แต่ผู้ใหญ่อย่างเราก็ถ่ายรูปกันเพลินไม่แพ้กัน และการได้เข้าไปอยู่ใกล้สัตว์จริงๆ ทำให้ Farm Tour สนุกกว่าการนั่ง Tractor ดูวิวอย่างเดียวเยอะ

แนะนำให้รีบถ่ายรูป พออาหารหมดน้องก็ไป ห้าๆๆๆๆ

ส่วนของอัลปากาที่นี่เค้าปล่อยอิสระมาก ใกล้ชิดเกิ้น

ชิมน้ำผึ้งกลาง Farm Tour

อีกจุดหนึ่งที่ผมจำได้คือ Honey Tasting ระหว่างเที่ยวฟาร์มจะมีช่วงให้ลองชิมน้ำผึ้งของ New Zealand จากเมื่อกี้ยังยืนให้อาหารแกะอยู่… อีกแป๊บมาชิมน้ำผึ้งแล้ว  เป็น Detail เล็กๆ ที่ช่วยให้ Farm Tour มีอะไรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่ได้มีแต่สัตว์ตลอดหนึ่งชั่วโมง ถ้าชอบก็มีผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับ Honey ให้เลือกซื้อกลับได้ด้วย

Agrodome ต้องเผื่อเวลากี่ชั่วโมง?

ถ้าจะทำ Experience หลักครบๆ ผมแนะนำให้เผื่ออย่างน้อย 2.5–3 ชั่วโมง เพราะมีทั้ง Farm Show + Dog Trial + Farmyard Nursery + Farm Tour แล้วยังต้องเผื่อเวลาเดินเล่น ถ่ายรูป เข้าร้านของฝาก หรือหาอะไรกินอีก ดังนั้นอย่าวาง Agrodome เป็นจุดแวะหนึ่งชั่วโมงระหว่างทาง มันเป็นกิจกรรมประมาณ ครึ่งวัน ได้เลย

จากที่คิดว่าจะมาดูแกะ…กลายเป็นสนุกกว่าที่คิด

ก่อนมา Agrodome ผมไม่ได้คาดหวังมาก คิดว่าเป็น Farm Attraction สำหรับครอบครัวและเด็กเป็นหลัก แต่หลังจากใช้เวลาอยู่ที่นี่หลายชั่วโมง ผมกลับชอบ Farm Show มากที่สุด เพราะมันไม่ได้พยายามทำให้ทุกอย่างเป็นสวนสนุก สิ่งที่เขาเอามาโชว์คือเรื่องที่เกิดขึ้นใน Farming จริง แกะต่างสายพันธุ์มีหน้าที่ไม่เหมือนกัน Shearer ต้องมี Skill Working Dogs เป็นแรงงานสำคัญ และฟาร์มขนาดใหญ่ไม่ได้มีแค่แกะอย่างที่เราคิด โดยเฉพาะช่วง แกะ 19 สายพันธุ์ + Sheep Shearing + Farm Dogs สามอย่างนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าได้รู้จัก New Zealand เพิ่มขึ้นอีกมุมหนึ่ง

หลังจาก Road Trip เกาะใต้ เราเห็นฟาร์มแกะเต็มสองข้างทางมาตลอด เห็น Sheepdog Memorial ที่ Lake Tekapo เห็น High Country ที่มนุษย์ต้องใช้ Working Dogs ช่วยดูแลฝูงสัตว์ แต่เราแค่ “เห็น” พอมาถึง Agrodome… เราเริ่มเข้าใจว่าระบบพวกนี้ทำงานอย่างไร และนั่นทำให้ที่นี่สนุกกว่าการเป็นแค่จุดถ่ายรูปกับแกะเยอะเลย

Road Trip เกาะเหนือเพิ่งเริ่มต้น

จากภูเขาหิมะของ South Island วันนี้เราบินข้ามมาเห็นภูเขาไฟจากหน้าต่างเครื่องบิน ลงมาถึงเมืองที่มีพลังงานความร้อนอยู่ใต้พื้นดิน แล้วจบกิจกรรมแรกด้วยการยืนให้อาหาร Alpaca อยู่กลางฟาร์ม นี่แหละครับ Rotorua และ Road Trip เกาะเหนือของเรา… เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

เพราะหลังจากนี้ Rotorua ยังมีทั้ง Geothermal, Māori Culture และธรรมชาติอีกหลายแบบที่แตกต่างจากเกาะใต้แทบทั้งหมด เดี๋ยวไปเที่ยวกันต่อครับ

The post Road Trip New Zealand เกาะเหนือ เริ่มที่ Rotorua เที่ยว Agrodome Farm Experience ดูแกะ 19 สายพันธุ์ ตัดขนแกะ สนัขต้อนแกะ และชมฟาร์ม 350 Acres appeared first on ChilliLazy.

โดยเฉพาะพระเอกอย่าง White Truffle Salt Bread ช่วงที่ผมไปยังจำกัดการซื้ออยู่ที่ คนละ 2 ชิ้น เห็นแบบนี้… ก็ต้องลองแล้วครับ

TRUFFLE BAKERY ร้านดังจากโตเกียวที่เอา Truffle มาใส่ในขนมปัง

ก่อนกิน มารู้จักร้านกันสักนิดครับ TRUFFLE BAKERY เป็นร้านเบเกอรี่จากประเทศญี่ปุ่น เริ่มต้นในโตเกียวช่วงปี 2017 โดยมีแนวคิดน่าสนใจตรงที่เอาวัตถุดิบที่เรามักเชื่อมโยงกับอาหารราคาแพงอย่าง Truffle มาทำให้อยู่ใกล้กับชีวิตประจำวันมากขึ้น แทนที่จะต้องไปกิน Truffle กับ Pasta หรืออาหาร Fine Dining ร้านเลือกเอามาอยู่กับสิ่งง่ายๆ อย่าง… ขนมปัง และหนึ่งในเมนูที่กลายเป็นภาพจำของร้านก็คือ White Truffle Salt Bread หรือขนมปังเกลือไวท์ทรัฟเฟิล พูดง่ายๆ คือเอา Salt Bread ที่คนญี่ปุ่นคุ้นเคย มาเพิ่ม Character ของ Truffle เข้าไป Concept ไม่ซับซ้อนเลย แต่กลับกลายเป็นหนึ่งในเมนูที่สร้างชื่อให้ร้าน

จากโตเกียวมาถึง CentralWorld

สำหรับประเทศไทย TRUFFLE BAKERY เลือกเปิดร้านแรกที่ CentralWorld ชั้น 6 ในช่วงต้นเดือนกันยายน 2569 แต่สำหรับผม เรื่อง “ร้านดังจากญี่ปุ่นมาเปิดไทย” ยังไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจที่สุด เพราะช่วงนี้ร้านต่างประเทศเข้ามาเปิดในกรุงเทพฯ กันเยอะมาก สิ่งที่ผมอยากรู้จริงๆ คือ… ขนมปังเกลือมันดีขนาดไหน ถึงมีคนยืนรอซื้อกันเรื่อยๆ แล้ววันที่ผมไป ภาพตรงหน้าก็ค่อนข้างตอบเรื่องกระแสได้ดีครับ คนต่อคิว คนซื้อ พนักงานอบขนม เอาออกมาเติม แล้วก็หมดอีก เป็นร้านเบเกอรี่ที่ผมแทบไม่ได้เห็นตู้ขนมเต็มๆ เลย ห้าๆๆๆๆๆ

White Truffle Salt Bread ช่วงที่ผมไป จำกัดคนละ 2 ชิ้น

พระเอกของร้านยังเป็น White Truffle Salt Bread ช่วงที่ผมไป ร้านจำกัดจำนวนซื้อ คนละ 2 ชิ้น ตรงนี้ขอย้ำว่าเป็นเงื่อนไขในวันที่ผมไปนะครับ ร้านอาจปรับจำนวนในอนาคตได้ ดังนั้นถ้าจะตามไปซื้อ แนะนำดูป้ายหรือสอบถามร้านในวันที่ไปอีกครั้ง รอบนี้ผมไปกัน 2 คนเลยได้มา 4 ชิ้น White Truffle Salt Bread ชิ้นละ 85 บาท แล้วก็ซื้อ White Truffle Salt Donut 95 บาท มาอีกหนึ่งชิ้น รวมรอบนี้จ่ายไป 435 บาท ไม่ได้กวาดมาทั้งร้านครับ

เริ่มจากตัวดังที่สุดก่อน ห้าๆๆๆๆๆ

Salt Bread อร่อยจริง

มาถึงเรื่องสำคัญ… อร่อยไหม? สำหรับตัว White Truffle Salt Bread ผมว่า ตัวขนมปังอร่อยครับ ถ้าตัดคำว่า Truffle ออกไปก่อน แล้วมองมันในฐานะ Salt Bread อย่างเดียว ผมชอบเลย ตัวขนมปังมีความนุ่ม ได้ความหอมมัน มีรสเค็มมาช่วยให้กินแล้วไม่จืด เป็นขนมปังที่กินเปล่าๆ ได้สบาย แล้วเป็นประเภทที่กินหนึ่งชิ้นหมดได้เร็วมาก เข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนไม่ได้อยากซื้อกลับบ้านแค่ชิ้นเดียว แต่… ปัญหาของผมอยู่ตรงคำว่า TRUFFLE

ร้านชื่อ TRUFFLE BAKERY… ผมเลยคาดหวังกลิ่นมากกว่านี้

ก่อนกินผมคาดหวังค่อนข้างสูงครับ ก็ชื่อร้าน TRUFFLE BAKERY ชื่อเมนูยังเป็น WHITE TRUFFLE SALT BREAD ในหัวผมเลยคิดว่าพอกัดเข้าไป… กลิ่น Truffle น่าจะขึ้นมาค่อนข้างชัด แต่ของที่ผมกินวันนั้น… ผมว่ากลิ่น Truffle เบาไปนิด ไม่ได้เป็นแบบเปิดถุงมาแล้วกลิ่นพุ่ง หรือกัดเข้าไปแล้ว Truffle มาเต็มทันที ผมต้องตั้งใจจับกลิ่นอยู่เหมือนกัน ตรงนี้เป็นเรื่องความชอบส่วนตัวนะครับ บางคนอาจชอบแบบนี้ เพราะกลิ่นไม่แรงจนกลบตัวขนมปัง แต่สำหรับผม… ในเมื่อมาร้านที่ชื่อ TRUFFLE BAKERY แล้ว ขอหอมกว่านี้อีกหน่อยก็ได้ ห้าๆๆๆๆๆ

เพราะฉะนั้นต้องแยกเป็น 2 คำถาม

ถ้าถามผมว่า Salt Bread อร่อยไหม? อร่อยครับ อันนี้ตอบง่ายเลย แต่ถ้าถามว่า White Truffle ชัดไหม? สำหรับชิ้นที่ผมกิน… ยังไม่เท่าที่คาดหวัง และนี่ทำให้ผมรู้สึกกับขนมชิ้นนี้ค่อนข้างแปลก คือถึง Truffle จะเบาไปหน่อย… แต่ขนมปังก็ยังอร่อยอยู่ดี ห้าๆๆๆๆๆ

อบมาเติมเรื่อยๆ แล้วก็หมดเรื่อยๆ

อีกอย่างที่ผมชอบคือบรรยากาศของร้านในวันที่ไป มันให้ Feeling ของ Bakery จริงๆ ไม่ได้มีขนมทำไว้กองเต็มตู้ตั้งแต่เช้าแล้วขายไปทั้งวัน สิ่งที่ผมเห็นคือมีการทำและทยอยเอาขนมออกมาเติม แต่ด้วยจำนวนลูกค้าที่เข้ามาซื้อเรื่อยๆ… ของเลยหายเร็วมาก บางจังหวะมองเข้าไปในตู้แล้วโล่งจนสงสัยว่า “ร้านนี้ขายอะไร?” ห้าๆๆๆๆๆ รอสักพัก… ขนมออกมาใหม่ แล้วเดี๋ยวก็มีคนหยิบไปอีก ดังนั้นถ้าไปแล้วไม่เจอเมนูที่ต้องการ ผมว่าอย่าเพิ่งรีบเดินออก ลองถามพนักงานก่อนว่า กำลังมีรอบใหม่ออกมาหรือเปล่า โดยเฉพาะ Signature อย่าง White Truffle Salt Bread

White Truffle Salt Donut 95 บาท

นอกจาก Salt Bread รอบนี้ผมซื้อ White Truffle Salt Donut ราคา 95 บาท มาลองอีกหนึ่งชิ้น ตัวนี้น่าสนใจตรงที่ยังเล่น Theme เดิมคือ White Truffle + Salt แต่เปลี่ยนจากขนมปังเกลือไปเป็น Donut ทำให้ Texture และวิธีกินต่างออกไป ถ้ามาร้านครั้งแรกและไม่ได้อยากซื้อหลายอย่าง ผมว่าลอง Signature Salt Bread ก่อนดีที่สุด แล้วถ้ายังมีพื้นที่… ค่อยขยับมาลอง Donut เพราะสุดท้ายสิ่งที่ผมอยากรู้มากที่สุดจากการมาครั้งแรกก็คือ White Truffle Salt Bread ที่ทำให้ร้านดัง มันเป็นยังไงกันแน่

ร้านไม่ได้มีแค่ White Truffle Salt Bread

ถึงรอบนี้ผมจะซื้อจริงแค่ Salt Bread กับ Salt Donut แต่ในร้านยังมีขนมอีกหลายแบบครับ มีทั้งขนมปังและเมนูที่ต่อยอดจาก Truffle รวมถึงเมนูรสญี่ปุ่นอย่าง Mentaiko และ Matcha แต่ตรงนี้ผมขอไม่รีวิวรสชาติ เพราะ… ยังไม่ได้กินครับ ห้าๆๆๆๆๆ ไว้รอบหน้าได้ลองจริงแล้วค่อยว่ากัน สำหรับผมการรีวิวอาหาร ถ้ายังไม่ได้เข้าปาก… หน้าตาน่ากินแค่ไหนก็ยังตอบไม่ได้ว่าอร่อยหรือเปล่า

สิ่งที่น่าสนใจของ TRUFFLE BAKERY คือทำของแพงให้กลายเป็นของกินง่าย

หลังจากได้ลอง ผมว่าความน่าสนใจของแบรนด์ไม่ได้อยู่ที่การเอา Truffle มาใส่ขนมปังอย่างเดียว แต่มันอยู่ที่การเปลี่ยนภาพของ Truffle ด้วย ปกติพูดถึง Truffle เรามักนึกถึงอาหารราคาแพง Pasta, Steak, Risotto หรือร้าน Fine Dining แต่ที่นี่เอามาอยู่กับ Salt Bread ถือเดินกินได้ ซื้อกลับบ้านได้ ราคาไม่ถึงหลักร้อยต่อชิ้น จากวัตถุดิบที่ดูเหมือนต้องรอโอกาสพิเศษถึงจะกิน… กลายเป็นขนมปังหนึ่งชิ้นที่แวะซื้อระหว่างเดิน CentralWorld ได้ ผมว่า Concept นี้เข้าใจง่ายมาก และน่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เมนู Signature ของร้านเข้าถึงคนได้กว้าง

TRUFFLE BAKERY CentralWorld อยู่ตรงไหน?

สาขาที่ผมไปคือ TRUFFLE BAKERY CentralWorld ชั้น 6 เป็นร้านแรกของแบรนด์ในประเทศไทย โดยเข้ามาเปิดให้บริการช่วงต้นเดือนกันยายน 2569 ถ้ามาด้วย BTS ลง สถานีชิดลม แล้วเดิน Skywalk เชื่อมมายัง CentralWorld ได้เลย หรือจะลง BTS สยามแล้วเดินมาก็ได้ ส่วนเวลาเปิด-ปิด จำนวนที่จำกัดต่อคน และเมนูที่มีในแต่ละวัน ผมแนะนำให้ตรวจสอบกับร้านอีกครั้งก่อนเดินทาง เพราะโดยเฉพาะช่วงเปิดใหม่ เงื่อนไขสามารถเปลี่ยนได้ครับ

สรุป รีวิว TRUFFLE BAKERY CentralWorld

หลังจากเห็นคนซื้อกันเรื่อยๆ เห็นขนมอบมาเติมแล้วหมด เห็น White Truffle Salt Bread จำกัดคนละ 2 ชิ้น สุดท้ายคำถามก็เหลือแค่… มันอร่อยจริงไหม? สำหรับผม อร่อยครับ แต่ต้องแยกออกเป็นสองเรื่อง สิ่งที่ผมชอบคือ ตัว Salt Bread ขนมปังทำออกมาดี นุ่ม หอมมัน เค็มกำลังดี กินง่าย เป็นขนมปังที่ต่อให้ไม่รู้จักชื่อเสียงของร้านมาก่อน ผมก็ยังรู้สึกว่าอร่อย

แต่สิ่งที่ผมอยากได้เพิ่มคือ… กลิ่น Truffle เพราะด้วยชื่อร้านและชื่อเมนู ผมคาดหวังว่ามันจะเป็นพระเอกที่ชัดกว่านี้ ของที่ผมกินวันนั้นกลับค่อนข้างเบา จนบางจังหวะรู้สึกว่า Salt Bread เด่นกว่า White Truffle ห้าๆๆๆๆๆ แต่ถามว่าจะซื้ออีกไหม? ซื้อครับ เพราะสุดท้ายถึง Truffle จะไม่แรงอย่างที่หวัง… ตัวขนมปังก็ยังอร่อย และถ้ากลับไปอีกครั้ง ผมอยากลองเมนูอื่นเพิ่มด้วย เผื่อได้เจอตัวที่ Truffle ชัดกว่าเดิม แต่ก่อนจะคิดถึงรอบหน้า… ต้องดูก่อนครับว่า รอบใหม่ออกจากเตาหรือยัง เพราะจากภาพวันที่ผมไป… อบมาเติมเมื่อไร เดี๋ยวก็หมดอีก ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว TRUFFLE BAKERY CentralWorld ร้านดังจากโตเกียว White Truffle Salt Bread อบมาเติมก็หมด… อร่อยจริง แต่ Truffle เบากว่าที่คิด appeared first on ChilliLazy.

ถ้าตั้งใจจะกิน โทรสั่งไว้ตั้งแต่ตอนจองโต๊ะครับ นั่นคือ Baek-Suk (백숙) หรือที่เข้าใจง่ายๆ ว่าไก่ต้ม/ไก่ตุ๋นแบบเกาหลี เพราะถ้าไปถึงแล้วค่อยสั่ง ต้องรอประมาณ 1 ชั่วโมง แต่หลังจากกินแล้ว… ผมว่าคุ้มที่จะรอ ไก่ตัวใหญ่ เนื้อเปื่อยนุ่ม น้ำซุปหอมหวาน แล้วตอนเสิร์ฟยังมีคุณป้าชาวเกาหลีของร้านมาช่วยฉีกไก่เป็นชิ้นพอดีคำให้ถึงโต๊ะ

แต่ก่อนจะถึงไก่… เรามาทำความรู้จักร้านนี้กันก่อนครับ

GASIRI ร้านอาหารเกาหลีที่ไม่ได้เริ่มต้นจากกรุงเทพฯ

Story ของ GASIRI น่าสนใจกว่าที่ผมคิดครับ จากประวัติที่ร้านติดไว้ภายในร้าน ระบุว่า GASIRI เริ่มต้นจากร้านอาหารนัมโดในประเทศเกาหลีใต้ ทางร้านเล่าว่า ผู้ก่อตั้งมีประสบการณ์ด้านร้านอาหารเกาหลีมากกว่า 25 ปี และเคยทำงานร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารนัมโด ก่อนจะเปิดร้านอาหารนัมโดแห่งแรกที่ อินชอน ประเทศเกาหลีใต้ ในปี 2000 หลังจากนั้นจึงพัฒนาร้านและเมนูต่างๆ ต่อเนื่องจากคำแนะนำของลูกค้า พร้อมกับความตั้งใจที่จะเผยแพร่คุณค่าของอาหารนัมโดให้เป็นที่รู้จักกว้างขึ้น

ส่วนป้ายหน้าร้าน GASIRI ในกรุงเทพฯ ระบุคำว่า Since 2008 ดังนั้นร้านนี้ไม่ได้เป็นร้านเกาหลีใหม่ที่เพิ่งเกิดตามกระแส K-Food ครับ อยู่กันมานานพอสมควรแล้ว

แล้ว “อาหารนัมโด” คืออะไร?

คำนี้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผมอยากเขียนถึงร้านนี้เลยครับ เพราะก่อนมา… ผมเองก็ไม่ได้คุ้นกับคำว่า “นัมโด” เท่าไร

Namdo (남도) แปลตรงตัวได้ประมาณว่า “ดินแดนทางใต้” และเมื่อพูดในบริบทอาหารเกาหลี มักเชื่อมโยงกับอาหารทางภาคใต้ โดยเฉพาะวัฒนธรรมอาหารของแถบ Jeolla ซึ่งมีชื่อเสียงเรื่องอาหารที่หลากหลายและการจัดสำรับที่มีเครื่องเคียงจำนวนมาก เพราะฉะนั้นภาพของอาหารจึงต่างจาก Korean BBQ ที่เราคุ้นเคยพอสมควร ไม่ได้มีจานหลักใหญ่ๆ เพียงอย่างเดียว แต่เป็น ข้าว, ซุป, อาหารจานหลัก, กิมจิ, ผัก, ของหมัก , ของย่าง และ Banchan หรือเครื่องเคียงจานเล็กจานน้อย วางรวมกันเป็นสำรับ

พอได้เห็นอาหาร GASIRI ยกมาที่โต๊ะ… เข้าใจคำนี้ทันทีเลยครับ

ร้านอยู่ในบ้านสีขาว บรรยากาศไม่เหมือนร้านเกาหลีทั่วไป

อีกอย่างที่ผมชอบตั้งแต่ยังไม่ได้กินคือ ตัวร้าน GASIRI ไม่ได้อยู่ในห้าง และไม่ได้ทำบรรยากาศแบบร้าน Korean BBQ ที่มีโต๊ะเตาย่างเรียงกัน ร้านอยู่ใน บ้านสีขาวหลังใหญ่ย่านสุขุมวิท ด้านหน้ามีสนามหญ้า มีพื้นที่ Outdoor ตัวอาคารสีขาวดูเรียบ สงบ และค่อนข้างเป็นส่วนตัว พอเดินเข้ามาแล้ว Feeling มันเหมือน… มากินอาหารที่บ้านมากกว่ามาร้านปิ้งย่าง ซึ่งพอได้กินอาหารแบบสำรับจริงๆ ผมว่าบรรยากาศบ้านกลับเข้ากับอาหารของ GASIRI มากครับ

มากัน 5 คน… แล้วอาหารมาทีแทบเต็มโต๊ะ

รอบนี้พวกเรามากันทั้งหมด 5 คน และนี่เป็นอีกอย่างที่ผมจำได้มากที่สุดจากมื้อนี้ เวลาร้านเสิร์ฟอาหาร เขาไม่ได้ยกมาแค่จานเดียวครับ ห้าๆๆๆๆๆ พอสั่งอาหารแบบ Jeongsik หรืออาหารชุด จะมีทั้งจานหลัก ข้าว ซุป กิมจิ และเครื่องเคียงต่างๆ ตามมา และที่น่าสนใจคือ… เครื่องเคียงของแต่ละ Set ไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด

ดังนั้นพอพวกเราสั่งหลายเมนู จานเล็กจานน้อยก็เริ่มมาเรื่อยๆ จากโต๊ะที่ตอนแรกโล่งๆ… ไม่กี่นาที เต็มครับ ห้าๆๆๆๆๆ แต่ผมชอบนะ มันทำให้การกินสนุก เพราะเราไม่ได้กินจานหลักอย่างเดียว แต่ค่อยๆ ชิมเครื่องเคียงสลับกันไป แล้วถ้าตัวไหนชอบ… เครื่องเคียงสามารถขอเติมได้เรื่อยๆ ด้วย

Jeongsik คืออะไร? ทำไมหนึ่ง Set ถึงมีของเต็มโต๊ะ

ถ้าเปิดเมนู GASIRI จะเห็นคำว่า Jeongsik (정식) อยู่หลายเมนู พูดง่ายๆ คือ อาหารชุดหรือสำรับ ไม่ได้หมายถึงจานหลักอย่างเดียว อย่างชุดปลา หรือชุดหมูย่างที่เราสั่ง จะมีอาหารจานหลักแล้วตามด้วยองค์ประกอบอื่นในสำรับ เพราะฉะนั้นเวลาเห็นราคา 399 บาท อย่าเพิ่งคิดว่า… “หมูจานเดียว 399?” เพราะของจริงเวลามา… ไม่ได้มาจานเดียวครับ นี่เป็นอีกเหตุผลที่ผมรู้สึกว่าร้านนี้เหมาะมากับครอบครัวหรือกลุ่มเพื่อน สั่งคนละ Set แล้วแชร์กันชิมหลายอย่างสนุกกว่า

เริ่มมื้อด้วย “โจ๊กถั่วแดง”

ก่อนอาหารชุดใหญ่จะลงโต๊ะ ร้านมี โจ๊กถั่วแดง Patjuk (팥죽) มาให้เริ่มมื้อ ตอนแรกผมกินแล้วมีความรู้สึกว่า… นี่ Starter หรือของหวานนะ? ห้าๆๆๆๆๆ เพราะ Character มันนุ่มๆ กินง่าย และต่างจาก Appetizer เค็มๆ ที่ผมคุ้นเคย  ถือเป็นการเปิดมื้อที่แปลกดีสำหรับผม

Jeon หรือ “พิซซ่าเกาหลี” คนละชิ้น… แต่อยากกินอีก

อีกอย่างที่เสิร์ฟมาคือแผ่นทอดแบบเกาหลี หลายคนน่าจะคุ้นกับการเรียกว่า “พิซซ่าเกาหลี” จริงๆ อาหารกลุ่มนี้เรียกว่า Jeon (전) เป็นอาหารที่นำวัตถุดิบมาผสมหรือชุบกับแป้งและไข่ แล้วทอดบนกระทะ รอบนี้ร้านเสิร์ฟมาให้ คนละหนึ่งชิ้น ตอนแรกก็คิดว่า… หนึ่งชิ้นกำลังดี แต่พอกินแล้ว… อยากได้อีกครับ ห้าๆๆๆๆๆ

อันนี้เป็นหนึ่งในของเล็กๆ บนโต๊ะที่ผมชอบมาก

พระเอกของมื้อ — Baek-Suk 1,500 บาท

มาถึงตัวที่ผมประทับใจที่สุด Baek-Suk ราคา 1,500 บาท ในเมนูระบุเป็นชุดสำหรับ 2 คน และมาเป็น ไก่ทั้งตัว ถ้าเห็นภาพแล้วนึกถึงไก่ตุ๋นโสมเกาหลี… เข้าใจได้ครับ แต่ชื่อเมนูของร้านจริงๆ คือ Baek-Suk (백숙) ซึ่งไม่ควรเรียกสลับกับ Samgyetang ไปเสียทั้งหมด Baeksuk เป็นอาหารเกาหลีที่เน้นการต้มเนื้อหรือสัตว์ปีกอย่างเรียบง่าย เพื่อดึงรสชาติของวัตถุดิบออกมา ของ GASIRI เสิร์ฟไก่ทั้งตัว พร้อมเครื่องต่างๆ อย่างที่เห็นในจาน และสิ่งแรกที่ผมคิดตอนเห็นคือ… ตัวใหญ่เหมือนกันนะ

เมนูนี้แนะนำให้สั่งล่วงหน้า

นี่เป็นข้อมูลสำคัญมากสำหรับคนที่จะตามไปกินครับ ถ้าตั้งใจมากิน Baek-Suk แนะนำให้แจ้งร้านตั้งแต่ตอนจองโต๊ะ เพราะเมนูนี้ใช้เวลาทำ จากประสบการณ์วันที่ผมไป ถ้ามาถึงร้านแล้วค่อยสั่ง ต้องรอประมาณ 1 ชั่วโมง ฟังครั้งแรกอาจรู้สึกว่า… นานนะ แต่พอกินจริงๆ ผมว่า รอแล้วคุ้มครับ หรือถ้ารู้ก่อนก็ง่ายกว่านั้นอีก สั่งล่วงหน้าไปเลย ห้าๆๆๆๆๆ

ไก่ตัวใหญ่ แต่เปื่อยนุ่มมาก

สิ่งที่ผมชอบที่สุดของ Baek-Suk คือ Texture ของไก่ ผ่านการต้มมาจนเนื้อ เปื่อยนุ่ม ไม่ได้แห้งหรือแข็ง น้ำซุปก็มีความ หอม หวาน และมีรสจากตัวไก่กับเครื่องที่ต้มรวมกัน เป็นอาหารที่ดูหน้าตาไม่ได้หวือหวาเลยนะ ไก่หนึ่งตัวอยู่ในน้ำซุป จบ แต่กินแล้ว… อร่อยมากครับ นี่แหละตัวที่ถ้าผมกลับ GASIRI อีกรอบ ผมอยากกินอีก

ไม่ต้องนั่งสู้กับไก่ทั้งตัวเอง มีคนฉีกให้ถึงโต๊ะ

แล้วมี Service Detail หนึ่งที่ผมชอบมาก พอไก่มาถึงโต๊ะ… คุณป้าชาวเกาหลีเจ้าของร้านจะมาช่วยฉีกไก่ให้ ผมขอใช้คำว่า “คุณป้าชาวเกาหลีเจ้าของร้าน” นะครับ  คุณป้าจะค่อยๆ แยกไก่ทั้งตัวออกมาเป็นชิ้น ขนาดพอดีคำ พร้อมกิน ตรงนี้ดีมาก เพราะตอนยกมาครั้งแรก ไก่ตัวค่อนข้างใหญ่ ถ้าปล่อยไว้ให้พวกเราห้าคนจัดการกันเอง… ภาพอาจไม่สวยเหมือนตอนเสิร์ฟเท่าไร ห้าๆๆๆๆๆ

แต่ร้านจัดการให้เรียบร้อย เรามีหน้าที่อย่างเดียวคือ… กินครับ

Gogalbi Jeongsik — ปลาแมคเคอเรลย่างซอส 399 บาท

อีก Set ที่เราสั่งคือ Gogalbi Jeongsik ราคา 399 บาท เมนูระบุว่าเป็น ปลาแมคเคอเรลย่างซอส เสิร์ฟมาในรูปแบบ Jeongsik พร้อมอาหารประกอบและเครื่องเคียง นี่เป็นตัวอย่างที่เห็นภาพ Concept ร้านชัดมาก เพราะปลาไม่ได้ถูกเสิร์ฟมาโดดๆ แต่เป็นส่วนหนึ่งของ สำรับอาหาร กินปลาสลับกับข้าว กิมจิ ผัก และ Banchan ต่างๆ ทำให้หนึ่ง Set มีรสชาติและ Texture หลายแบบมากกว่าการกินปลาอย่างเดียว

Dwaeji Sutbul-gui Jeongsik — หมูย่างถ่าน 399 บาท

อีกชุดราคาเท่ากันคือ Dwaeji Sutbul-gui Jeongsik — หมูย่างถ่าน 399 บาท ชื่อก็บอกวิธีทำค่อนข้างชัดครับ

• Dwaeji = หมู
• Sutbul = ถ่าน
• Gui = ย่าง
• Jeongsik = อาหารชุด

รวมกันง่ายๆ ก็คือ ชุดหมูย่างถ่านแบบเกาหลี ถ้าใครไม่คุ้นกับอาหารนัมโดและอยากเริ่มจากอะไรที่เข้าใจง่าย ตัวนี้ผมว่าน่าสนใจ ยังได้ Experience เครื่องเคียงเต็มโต๊ะเหมือนเดิม แต่จานหลักเป็นหมูย่างที่คนไทยคุ้นเคยง่ายกว่า

Grilled Atka Mackerel Set — 499 บาท

อีกตัวที่เราสั่งคือ Grilled Atka Mackerel ราคา 499 บาท ในเมนูภาษาไทยใช้ชื่อว่า ปลาชิมะฮอกเกะย่าง ชุด 499 บาท เสิร์ฟพร้อมข้าวหม้อ แพนเค้กผัก และเครื่องเคียง ส่วนถ้าอยากสั่งเฉพาะปลาย่างอย่างเดียว ร้านมีราคา 399 บาท โดยไม่รวมข้าวและเครื่องเคียง ถ้ามาร้านนี้ครั้งแรก ผมกลับชอบแนวคิดการสั่งเป็น Set มากกว่า เพราะ… เครื่องเคียงนี่แหละครับคือความสนุก

เครื่องเคียงแต่ละ Set ไม่เหมือนกัน

อันนี้เป็น Detail ที่ผมสังเกตจากมื้อจริง แต่ละ Set ที่ยกมา… Banchan ไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด ซึ่งเข้ากับรูปแบบ Jeongsik ที่เครื่องเคียงสามารถจัดให้เหมาะกับอาหารหลัก วัตถุดิบ และสำรับนั้นๆ ดังนั้นพอเรามากัน 5 คน แล้วสั่งหลาย Set ผลที่ได้คือ… อาหารเต็มโต๊ะแบบจริงจัง บางอย่างเหมือนกัน บางอย่างต่างกัน ตัวไหนชอบก็ค่อยกินซ้ำ และที่ GASIRI เครื่องเคียงสามารถ ขอเติมได้ ผมว่าคนที่ชอบ Banchan น่าจะมีความสุขกับร้านนี้มาก เพราะไม่ได้รู้สึกว่าเครื่องเคียงเป็นของแถม แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของมื้อจริงๆ

ความสนุกของสำรับนัมโด คือไม่ได้มีพระเอกแค่จานเดียว

หลังจากกิน ผมเริ่มเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมอาหารลักษณะนี้ถึงต้องมีจานเล็กจานน้อยเยอะขนาดนี้ เราไม่ได้กินเนื้ออย่างเดียวจนหมด แล้วค่อยกินผัก แต่กินสลับกันไป คำนี้ปลา คำต่อไปกิมจิ กินข้าว ตามด้วยผัก กลับไปไก่ แล้วเปลี่ยนไปลอง Banchan อีกจาน อาหารหนึ่งมื้อเลยมีรสชาติเปลี่ยนอยู่ตลอด และสำหรับผม… นี่แหละคือเสน่ห์ของมื้อนี้

ไป 5 คน สั่งแบบนี้กำลังสนุก

รอบนี้พวกเรามา 5 คน เฉพาะเมนูหลักที่สั่งและมีข้อมูลราคา ได้แก่ Baek-Suk — 1,500 บาท, Gogalbi Jeongsik — 399 บาท, Dwaeji Sutbul-gui Jeongsik — 399 บาท, Grilled Atka Mackerel Set — 499 บาท รวมเฉพาะ 4 รายการนี้อยู่ที่ 2,797 บาท ยังไม่รวมรายการอื่นหรือค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม แต่ข้อดีของการมากันหลายคนคือได้สั่งหลาย Set แล้วแชร์กัน ถ้ามาคนเดียว… ผมว่าอดเห็น Moment “อาหารเต็มโต๊ะ” แบบนี้แน่นอนครับ ห้าๆๆๆๆๆ

สำคัญมาก — ร้านนี้ควรจองก่อน

อีกเรื่องที่อยากฝากไว้สำหรับคนที่จะตามมา แนะนำให้จองโต๊ะครับ โดยเฉพาะ เสาร์–อาทิตย์ ร้านเป็นบ้าน ไม่ใช่ร้านขนาดใหญ่แบบในห้างที่มีโต๊ะจำนวนมาก และจากประสบการณ์ที่ผมไป ถ้า Walk-in มาโดยไม่ได้จอง มีโอกาสเจอร้านเต็มได้ ดังนั้นถ้าตั้งใจมากินจริงๆ… จองไว้ดีกว่า และถ้าตั้งใจจะกิน Baek-Suk ด้วย ตอนโทรจองบอกไปพร้อมกันเลยครับว่า ขอสั่ง Baek-Suk ล่วงหน้า จะได้ไม่ต้องมาถึงแล้วนั่งรอไก่อีกประมาณหนึ่งชั่วโมง จองโต๊ะ + จองไก่ มาถึงแล้ว… กินได้เลย แบบนี้ดีที่สุดครับ

สรุป รีวิว GASIRI Korean Fine Dining

ก่อนมากิน GASIRI ถ้าพูดถึงอาหารเกาหลี ผมเองก็ยังนึกถึง ปิ้งย่าง หมูสามชั้น ไก่ทอด ต๊อกบกกี หรือรามยอน เป็นอันดับแรกๆ แต่หลังจากมื้อนี้… ผมว่าอาหารเกาหลีมีอะไรให้ลองมากกว่านั้นเยอะครับ โดยเฉพาะสิ่งที่ GASIRI พยายามนำเสนออย่าง “อาหารนัมโด” ความสนุกไม่ได้อยู่ที่จานหลักเพียงจานเดียว แต่อยู่ที่การกินแบบ สำรับ พออาหารเริ่มมา… ข้าวมา ซุปมา กิมจิมา ผักมา Jeon มา เครื่องเคียงจานเล็กจานน้อยตามมาอีก แล้วพอเรามากัน 5 คน สั่งกันหลาย Set… ยกมาทีแทบเต็มโต๊ะจริงๆ ครับ ห้าๆๆๆๆๆ และผมชอบตรงที่เครื่องเคียงของแต่ละ Set ไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด ทำให้มีอะไรให้ลองเยอะมาก ตัวไหนชอบก็กินเพิ่มได้ เพราะที่นี่ เครื่องเคียงเติมได้เรื่อยๆ

แต่ถ้าถามว่า… มื้อนี้ผมชอบอะไรที่สุด? ตอบง่ายมากครับ

Baek-Suk

หรือถ้าจะเรียกให้คนไทยเห็นภาพง่ายๆ ก็ประมาณ ไก่ต้ม/ไก่ตุ๋นแบบเกาหลี ที่หลายคนอาจนึกถึงไก่ตุ๋นโสม ราคา 1,500 บาท เป็นชุดสำหรับ 2 คน แต่ไก่มาทั้งตัวและตัวใหญ่พอสมควร สิ่งที่ดูเหมือนธรรมดามากอย่าง “ไก่ต้มหนึ่งตัว” กลับเป็นจานที่ผมชอบที่สุดของมื้อนี้ ไก่เปื่อยนุ่ม น้ำซุป หอม หวาน กลมกล่อม ยิ่งกินตอนร้อนๆ ยิ่งดี แล้วผมชอบ Service ตอนเสิร์ฟด้วย คุณป้าชาวเกาหลีของร้านมาช่วยฉีกไก่ทั้งตัวให้ถึงโต๊ะ ค่อย ๆ แยกออกมาเป็นชิ้นพอดีคำ เราไม่ต้องนั่งแทะหรือต่อสู้กับไก่ทั้งตัวเอง ห้าๆๆๆๆๆ เหลือหน้าที่เดียว… กินครับ แต่เมนูนี้มีข้อควรรู้สำคัญมาก

แนะนำให้สั่งล่วงหน้า เพราะถ้ามาถึงร้านแล้วค่อยสั่ง จากประสบการณ์วันที่ผมไปต้องรอประมาณ 1 ชั่วโมง ถามว่ารอแล้วคุ้มไหม? สำหรับผม… คุ้มครับ แต่ถ้ารู้ล่วงหน้าแบบนี้แล้ว จะนั่งรอทำไม ห้าๆๆๆๆๆ

ตอนจองโต๊ะก็บอกทางร้านไปพร้อมกันเลยว่า ขอสั่ง Baek-Suk ไว้ด้วย มาถึงจะได้พร้อมกินมากกว่า นอกจากไก่แล้ว ผมชอบ Experience ของ Jeongsik หรืออาหารแบบเป็นชุดของที่นี่เหมือนกัน ทั้ง Gogalbi Jeongsik ปลาแมคเคอเรลย่างซอส 399 บาท, Dwaeji Sutbul-gui Jeongsik หมูย่างถ่าน 399 บาท และ Grilled Atka Mackerel Set ปลาชิมะฮอกเกะย่าง 499 บาท จุดสนุกไม่ใช่แค่จานหลัก แต่คือ ของทั้งหมดที่มาพร้อมกัน ได้ลองอาหารหลายรส หลาย Texture ในมื้อเดียว และพอทุกคนสั่งคนละอย่างแล้วแบ่งกันกิน ผมว่ามันเหมาะกับการมากันเป็นกลุ่มมาก

ส่วนของเล็กๆ ที่ผมยังจำได้คือ Jeon หรือแพนเค้กเกาหลี ได้คนละหนึ่งชิ้น แล้วผมมีปัญหาอย่างเดียวคือ… หนึ่งชิ้นไม่พอครับ ห้าๆๆๆๆๆ กินแล้วอยากได้อีก

ก่อนเริ่มสำรับยังมี โจ๊กถั่วแดง ซึ่งสำหรับผมให้ Feeling คล้ายของหวานเสียมากกว่า เป็นอีกอย่างที่ไม่ค่อยได้เจอเวลาไปร้านเกาหลีทั่วไป รวมๆ แล้ว GASIRI จึงไม่ใช่ร้านที่ผมอยากแนะนำด้วยคำว่า “ร้านเกาหลีร้านนี้ปิ้งย่างอร่อย” เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ร้านนี้น่าสนใจเลย สิ่งที่ผมชอบคือ… มันพาเราไปรู้จักอาหารเกาหลีอีกแบบหนึ่ง จากอาหารนัมโด การกินแบบสำรับ Jeongsik Banchan หลากหลาย Baek-Suk ไปจนถึงวัฒนธรรมการกินหลายอย่างพร้อมกันบนโต๊ะ ยิ่งร้านอยู่ใน บ้านสีขาวหลังใหญ่กลางสุขุมวิท บรรยากาศยิ่งเข้ากับอาหารแบบนี้ดี เหมือนมานั่งกินอาหารเกาหลีที่บ้านมากกว่าเดินเข้าร้านปิ้งย่างครับ และถ้าจะมาตาม… มีอยู่ 2 เรื่องที่ผมอยากย้ำ

จองโต๊ะก่อน โดยเฉพาะเสาร์–อาทิตย์

เพราะถ้า Walk-in มา มีโอกาสเจอเต็มได้ และถ้าอยากลองเมนูที่ผมชอบที่สุดอย่าง Baek-Suk สั่งล่วงหน้าไปพร้อมกับตอนจองโต๊ะเลยครับ ไม่อย่างนั้นมีสิทธิ์ได้นั่งมองเครื่องเคียง… รอไก่อีกหนึ่งชั่วโมง ห้าๆๆๆๆๆ

แต่ถ้าถามผมว่า กลับไปอีกไหม? กลับครับ แล้วรอบหน้า… Baek-Suk ผมสั่งไว้ก่อนแน่นอน

The post อาหารเกาหลีไม่ได้มีแค่ปิ้งย่าง! รีวิว GASIRI Korean Fine Dining สำรับนัมโดเต็มโต๊ะ กับไก่ตุ๋นโสมที่รอนานแต่คุ้ม appeared first on ChilliLazy.

ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่เราคุ้นเคย พอถูกจับมาเปิดเป็นร้านเต็มรูปแบบกลางห้างแล้ว… มันจะต่างจากที่เรากินกันข้างทางยังไง? รอบนี้เลยจัดทั้ง น้ำ + แห้ง แล้วก็สั่ง Topping เพิ่มไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกที… เต็มโต๊ะครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ตรอกมะระกา ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระจาก iberry Group

ตรอกมะระกาเป็นอีกแบรนด์ในเครือ iberry Group ที่หยิบอาหารไทยที่หลายคนคุ้นเคยอย่าง ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ มาทำเป็นร้านอาหารเต็มรูปแบบ Concept นี้ผมว่าน่าสนใจนะ เพราะไม่ได้พยายามเปลี่ยนก๋วยเตี๋ยวไก่มะระให้กลายเป็นอาหาร Fine Dining อะไรขนาดนั้น สิ่งที่เราคุ้นเคยยังอยู่ค่อนข้างครบ มีทั้งไก่ตุ๋น, น่องไก่, ปีกไก่, ตีนไก่, ข้อไก่, เลือด, มะระ, ไชเท้า เลือกเส้นได้หลายแบบ อยากเพิ่มอะไรก็สั่ง Topping เพิ่มได้ แต่เอาทุกอย่างมาจัดระบบใหม่ให้อยู่ในร้านที่นั่งสบายขึ้น เมนูชัดเจนขึ้น และไม่ได้มีแค่ก๋วยเตี๋ยวอย่างเดียว

ร้านสวยกว่าภาพก๋วยเตี๋ยวไก่มะระในหัวผมเยอะ

อันนี้ต้องพูดถึงครับ เพราะถ้าเดินผ่านโดยไม่ดูชื่อร้าน ผมอาจไม่คิดว่านี่คือร้านที่มี ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระเป็นพระเอก ร้านตกแต่งออกมาเป็นไทยร่วมสมัย ใช้ทั้งไม้ หวาย โคมสาน อิฐช่องลม และสีเขียวเข้ามาประกอบกัน มีรูปไก่เป็น Element อยู่ตามร้าน บรรยากาศโดยรวมยังมีความเป็นร้านอาหารไทย แต่ไม่ได้ไทยโบราณจ๋า ดู Modern ขึ้น โต๊ะเยอะพอสมควร และวันที่ผมไป… คนค่อนข้างแน่นเลยครับ ตรงนี้ผมว่าทำให้ Concept “Street Food ขึ้นห้าง” ชัดดี อาหารยังเป็นของที่เราคุ้นเคย แต่ Environment เปลี่ยนไปเลย

พระเอกคือก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระกา

มาถึงร้านนี้ครั้งแรก ผมว่าต้องเริ่มจากเมนูนี้ก่อน ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร ราคา 149 บาท เลือกได้ทั้ง น้ำ หรือ แซ่บแห้ง และยังเลือกเส้นได้หลายแบบอีก เมนูมีทั้งบะหมี่เหลือง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เส้นใหญ่ วุ้นเส้น เส้นเล็ก เส้นหมี่ และเส้นบุก รวมถึงมีเส้นไข่ขาวเป็นตัวเลือกเพิ่มเงิน รอบนี้ไหนๆ มาแล้ว… ผมเลยลองสองแบบครับ

ชามแรก แซ่บแห้ง + เส้นเล็ก

เริ่มจาก ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร แบบแซ่บแห้ง + เส้นเล็ก ราคาเริ่มต้น 149 บาท แบบแห้งของร้านสามารถเลือกระดับความเผ็ดได้ด้วย ตั้งแต่ ไม่เผ็ด เผ็ดน้อย เผ็ดปกติ ไปจนถึงเผ็ดมาก ตรงนี้ทำให้มันไม่ได้เป็นแค่ “ก๋วยเตี๋ยวแห้งเอาน้ำออก” แต่มี Character ของตัวเอง พอคลุกเส้นกับเครื่องปรุงแล้ว รสจะเข้มและชัดกว่าแบบน้ำ ส่วนตัวผม… ชอบนะ เส้นเล็กกับแบบแห้งเข้ากันดี กินแล้วมีรสในตัว ไม่จำเป็นต้องปรุงเพิ่มเยอะ ใครเป็นสายก๋วยเตี๋ยวแห้ง ผมว่าตัวนี้น่าลองครับ

อีกชาม แบบน้ำ + บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

อีกชามผมเปลี่ยนไปอีกทางเลย ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร แบบน้ำ + บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ตอนเลือกเส้นก็ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนครับ แค่อยากรู้ว่า… มาม่ากับน้ำซุปไก่มะระจะเข้ากันไหม คำตอบหลังจากกินคือ อร่อยครับ ห้าๆๆๆๆๆ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมันมี Texture และกลิ่นเฉพาะตัวอยู่แล้ว พอมาอยู่กับน้ำซุปไก่ตุ๋น ผมว่ากินง่ายและเข้ากันกว่าที่คิด ถ้ากลับไปรอบหน้า ตัวนี้ผมสั่งได้อีก

แล้ว Topping ที่เต็มโต๊ะ… ไม่ได้รวมใน 149 บาทนะครับ

อันนี้ขอเขียนตัวใหญ่ๆ ไว้ก่อนเลย เพราะเดี๋ยวเห็นรูปแล้วเข้าใจผิด Topping ที่ผมสั่งเพิ่ม คิดเงินเพิ่มแยกต่างหากครับ ห้าๆๆๆๆๆ ราคา 149 บาทคือ ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร แต่ร้านมี Add-on ให้เลือกเพิ่มอีกเยอะมาก อย่างที่ผมเห็นในเมนู เช่น

• ไชเท้าตุ๋น 49 บาท
• มะระตุ๋น 49 บาท
• ข้อไก่ตุ๋น 59 บาท
• ไก่บ้านฉีก 59 บาท
• น่องไก่ตุ๋น 69 บาท
• ตีนไก่ตุ๋น 69 บาท
• ปีกไก่ตุ๋น 79 บาท

รวมถึงเพิ่มเส้นต่างๆ ได้อีก ผมก็สั่งเพิ่มไปเรื่อยๆ… พออาหารมาครบถึงได้รู้ว่า เออ… เยอะเหมือนกันนะ ห้าๆๆๆๆๆ

ไก่ฉีก Topping แบ่งกัน 2 คนได้น้า… เยอะเลย

เครื่องแยกมาเป็นอีกชาม… พอเห็นปริมาณก็เข้าใจ

อีก Detail ที่ผมชอบคือ เครื่องที่เพิ่มมาไม่ได้เทกองลงไปในก๋วยเตี๋ยวทั้งหมด ร้านแยกมาเป็นชามให้ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอเห็นปริมาณจริง… ดีแล้วครับที่แยก เพราะถ้าเอา Topping ที่ผมสั่งเพิ่มทั้งหมดเทลงไปในชามก๋วยเตี๋ยว… ผมว่าน่าจะล้น ห้าๆๆๆๆๆ

ข้อดีอีกอย่างคือกินง่ายด้วย อยากหยิบตีนไก่มากินกับเส้นก็หยิบ อยากเพิ่มไชเท้า เพิ่มข้อ เพิ่มไก่ จัดเองได้ตามใจ จริงๆ Feeling ก็ยังคล้ายร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่เราคุ้นเคยนะ “พี่ เพิ่มตีน เพิ่มข้อ เพิ่มไชเท้า” เพียงแต่รอบนี้… เราสั่งจากเมนูใน CentralWorld ครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ไม่อยากกินรวมมิตร ก็เลือกส่วนที่ชอบได้

เมนูก๋วยเตี๋ยวไม่ได้มีแค่รวมมิตรครับ ร้านแยกตามส่วนของไก่ให้เลือกค่อนข้างละเอียด มีตั้งแต่ ก๋วยเตี๋ยวเลือดไก่ล้วน 109 บาท, ก๋วยเตี๋ยวข้อไก่ล้วน 119 บาท, ก๋วยเตี๋ยวตีนไก่ล้วน 129 บาท, ก๋วยเตี๋ยวไก่บ้านฉีก 139 บาท และก๋วยเตี๋ยวน่องไก่ล้วน 149 บาท ถ้าอยากเน้นโปรตีนก็มี ก๋วยเตี๋ยวไก่ฉีก High Protein 169 บาท หรือไม่อยากกินเส้นเลยก็มี เกาเหลารวมมิตร 169 บาท ตรงนี้ผมว่าดี เพราะแต่ละคนกินก๋วยเตี๋ยวไก่มะระไม่เหมือนกันจริงๆ บางคนรักตีนไก่ บางคนไม่แตะเลย บางคนเอาแต่น่อง ร้านเลยให้เลือก Character ของชามตัวเองได้ค่อนข้างเยอะ

มีหม้อไฟด้วย ถ้ามาหลายคนน่าสั่ง

อีกกลุ่มที่ผมเพิ่งเห็นแล้วคิดว่า ถ้ามารอบหน้าหลายคนน่าลองคือ Hot Pot มี ซุปเปอร์หม้อไฟ 219 บาท และ ซุปเปอร์ตรอกมะระกาหม้อไฟ 259 บาท ตัวหลังจัดเครื่องมาทั้งเลือด มะระ ไชเท้า ปีกไก่ ตีนไก่ และข้อไก่ Concept เหมือนยกหม้อตุ๋นจากร้านก๋วยเตี๋ยวมาไว้กลางโต๊ะ ถ้ามาคนเดียวผมว่าก๋วยเตี๋ยวง่ายกว่า แต่ถ้ามากันหลายคน… หม้อไฟ + ก๋วยเตี๋ยวคนละชาม น่าจะสนุกครับ

ของกินเล่นก็ยังวนอยู่กับ “ไก่”

ร้านนี้ใช้วัตถุดิบหลักคุ้มมากครับ ห้าๆๆๆๆๆ นอกจากก๋วยเตี๋ยว ยังมีทั้ง หนังไก่ทอด 59 บาท, ข้อไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 99 บาท, ตีนไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 109 บาท, เอ็นข้อไก่ทอด 119 บาท, ปีกไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 129 บาท, น่องไก่ตุ๋นอบหม้อดิน 129 บาท รวมถึง ไก่สะเต๊ะ 139 บาท คือถ้ามากันหลายคน ผมว่าไม่ได้จำเป็นต้องกินก๋วยเตี๋ยวแล้วจบเลย สั่งของกินเล่นมาแชร์กันได้อีกเยอะ

ยำไก่บ้านฉีก 149 บาท

รอบนี้ผมสั่งอีกจานคือ ยำไก่บ้านฉีก ราคา 149 บาท เป็นอีกเมนูที่ทำให้เห็นว่าตรอกมะระกาพยายามขยับตัวเองจาก “ร้านก๋วยเตี๋ยว” มาเป็นร้านอาหารมากขึ้น เพราะวัตถุดิบเดิมอย่างไก่บ้านฉีกไม่ได้อยู่แค่ในชามก๋วยเตี๋ยว เอามาทำเป็นยำ เป็นของกินเล่น เป็นอาหารสำหรับสั่งแชร์กันได้ด้วย ดังนั้นถ้ามาหลายคน ผมว่าเมนูร้านนี้สนุกกว่ามาคนเดียวพอสมควร ได้สั่งหลายอย่างมาวางกลางโต๊ะแล้วแบ่งกันกิน

ยำไก่บ้านฉีกแซ่บ อร่อยมาก

ปิดท้ายด้วยลอดช่อง 89 บาท

กินทั้งน้ำ แห้ง ไก่ตุ๋น Topping ยำ มาถึงของหวาน… ลอดช่องครับ ห้าๆๆๆๆๆ ลอดช่อง ราคา 89 บาท ร้านใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Pandan Noodles in Coconut Milk แต่สำหรับเรา… ลอดช่องก็คือลอดช่องครับ ห้าๆๆๆๆๆ ผมว่ามันเข้ากับร้านดีนะ เพราะ Concept ตั้งแต่ของคาวไปจนของหวานยังเป็นอาหารที่คนไทยคุ้นเคย นอกจากลอดช่อง ยังมี ไอศกรีมกะทิสด, กรานิต้าชาไทยกับเฉาก๊วย, เต้าทึง และรวมมิตร ราคา 89 บาทเหมือนกัน มื้อแบบนี้จบด้วยของหวานกะทิเย็นๆ กำลังดีครับ

เครื่องดื่มก็ไทยเหมือนกัน

ร้านยังเล่น Theme ไทยต่อไปถึงเครื่องดื่ม มีทั้งชาเขียวมะลิ ชาอู่หลง แตงมะนาวโซดา เก๊กฮวย น้ำใบเตยวุ้นใบเตย กระเจี๊ยบพุทรา โอเลี้ยง โอเลี้ยงนมยกล้อ ลำไยสด น้ำอ้อยสด รวมถึงชาไทยเฉาก๊วยและเฉาก๊วยนมสด ราคาเริ่มประมาณ 65 บาท ทำให้ภาพรวมของร้านไม่ได้เหมือน Noodle Shop ที่เอาเครื่องดื่มทั่วไปมาใส่เมนูเฉยๆ แต่พยายามสร้าง Menu Universe แบบอาหารไทยให้ครบตั้งแต่คาวยันหวาน

แล้วก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ “ขึ้นห้าง” เป็นยังไง?

นี่คือคำถามที่ผมสงสัยตั้งแต่เดินเข้าร้านครับ เพราะเราคุ้นกับก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่หากินง่ายมาก แล้ววันหนึ่งมีคนเอามาเปิดร้านสวยๆ กลาง CentralWorld ชามละ 149 บาท มันคุ้มไหม? ผมว่าต้องแยกเป็นสองเรื่อง ถ้าจะเอาราคาไปเทียบตรงๆ กับร้านป๊อกๆ ข้างทาง… แน่นอนครับ คนละราคา

แต่สิ่งที่ได้เพิ่มมาคือร้านนั่งสบาย ห้องแอร์ การบริการ เมนูที่เป็นระบบ สามารถเลือกเส้น เลือกน้ำหรือแห้ง เลือกระดับความเผ็ด และ Customize Topping ได้ค่อนข้างละเอียด รวมถึงมีอาหารจานอื่น หม้อไฟ ของกินเล่น ของหวาน และเครื่องดื่มครบ มันเลยไม่ได้ขายแค่ “ก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม” แต่ขาย Experience แบบร้านอาหารเต็มรูปแบบด้วย

ส่วนเรื่องที่สำคัญที่สุดคือ… อร่อยไหม? รอบนี้ผมลองทั้งน้ำและแห้ง คำตอบของผมคือ อร่อยครับ โดยเฉพาะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบน้ำ ผมชอบเกินคาด ส่วนแห้งเส้นเล็กก็ไปอีกทางและกินสนุกดี ดังนั้นถ้าถามว่าจะกลับไปกินอีกไหม… กลับครับ แต่คราวหน้าอาจต้องควบคุมตัวเองเรื่อง Topping หน่อย ห้าๆๆๆๆๆ

ตรอกมะระกา CentralWorld อยู่ตรงไหน?

สาขาที่ผมไปคือ ตรอกมะระกา CentralWorld ชั้น 6 การเดินทางง่ายที่สุดคือ BTS ลง สถานีชิดลม แล้วเดิน Skywalk เชื่อมมายัง CentralWorld หรือ BTS สยามแล้วเดินต่อมาก็ได้ ถ้าขับรถมา สามารถจอดภายใน CentralWorld ได้ตามปกติ เวลาเปิด-ปิดและรายละเอียดสาขาอาจมีการเปลี่ยนแปลง แนะนำตรวจสอบกับร้านหรือ CentralWorld ก่อนเดินทางครับ

สรุป รีวิว ตรอกมะระกา CentralWorld

ตอนแรกผมสนใจร้านนี้เพราะ Concept ง่ายๆ เลยครับ “ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระขึ้นห้าง” มันเป็นอาหารที่เราคุ้นเคยมาก จนอยากรู้ว่าเมื่อ iberry Group หยิบมาทำเป็นร้านจริงจังกลาง CentralWorld แล้วจะออกมาเป็นยังไง พอได้กิน… ผมว่าร้านยังเก็บ Character ของก๋วยเตี๋ยวไก่มะระไว้เยอะกว่าที่คิด ยังเลือกเส้นได้ เลือกน้ำหรือแห้ง แบบแห้งเลือกระดับความเผ็ดได้ อยากกินส่วนไหนของไก่ก็เลือกได้

อยากเพิ่มตีน เพิ่มข้อ เพิ่มน่อง เพิ่มไชเท้า ก็สั่ง Topping เพิ่มได้ แค่ทุกอย่างถูกจัดให้เป็นระบบมากขึ้น

รอบนี้ผมลอง ก๋วยเตี๋ยวไก่ตรอกมะระการวมมิตร 149 บาท ทั้งสองแบบ แห้งเส้นเล็ก และ น้ำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ผมชอบทั้งคู่ แต่ตัวบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับน้ำซุปนี่… ถูกใจเกินคาดครับ ส่วน Topping ที่เห็นเต็มโต๊ะ ขอเน้นอีกครั้งว่า… ไม่ได้รวมอยู่ในราคา 149 บาททั้งหมดนะครับ อันนี้ผมสั่งเพิ่มเอง ห้าๆๆๆๆๆ

ร้านมี Add-on ให้เลือกเยอะมาก ตั้งแต่ไชเท้าตุ๋น มะระตุ๋น ข้อไก่ ไก่บ้านฉีก น่องไก่ ตีนไก่ ไปจนถึงปีกไก่ ผมก็เลือกเพิ่มไปเรื่อยๆ พอมาเสิร์ฟจริงถึงได้รู้ว่า… เยอะเหมือนกันนะ ร้านเลยแยก Topping มาให้อีกชาม ซึ่งผมว่าดีแล้วครับ เพราะถ้าเททุกอย่างลงไปพร้อมกับก๋วยเตี๋ยว… ชามน่าจะล้น ห้าๆๆๆๆๆ

นอกจากก๋วยเตี๋ยว รอบนี้ยังลอง ยำไก่บ้านฉีก 149 บาท และปิดท้ายด้วย ลอดช่อง 89 บาท

ทำให้รู้สึกว่าตรอกมะระกาไม่ได้ตั้งใจเป็นแค่ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่ย้ายจากข้างทางมาอยู่ในห้าง แต่พยายามแตกเมนูให้กลายเป็นร้านอาหารเต็มรูปแบบ มีทั้งก๋วยเตี๋ยว อาหารจานเดียว หม้อไฟ ของทอด ยำ ของหวานไทย รวมถึงเครื่องดื่มไทยๆ อีกเพียบ

ส่วนร้านก็ตกแต่งสวย นั่งสบาย และยังมีกลิ่นอายความเป็นไทยอยู่เต็มๆ ดังนั้นถ้าถามผมว่า… ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระขึ้นห้างแล้วเป็นยังไง? สำหรับผม สอบผ่านครับ แน่นอนว่าราคา 149 บาท เอาไปเทียบตรงๆ กับร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระป๊อกๆ ข้างทางไม่ได้ เพราะบริบทคนละแบบกันเลย แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือร้านนั่งสบาย เมนูหลากหลาย เลือกเส้น เลือกเครื่อง เลือกน้ำหรือแห้ง และเพิ่ม Topping ในแบบที่ตัวเองชอบได้

ที่สำคัญที่สุด… ผมว่าอร่อย โดยเฉพาะ แบบน้ำ + บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อันนี้เป็น Combination ที่ตอนสั่งไม่ได้คาดหวังอะไรเป็นพิเศษ แต่กลับชอบมาก ส่วน แซ่บแห้ง + เส้นเล็ก ก็อร่อยไปอีกแบบ ถ้ามากันสองคน ผมว่าแนะนำให้สั่งคนละแบบแล้วแบ่งกันชิม จะได้รู้เลยว่าชอบฝั่งไหนมากกว่ากัน และถ้าชอบเครื่องไหนเป็นพิเศษ… ค่อยสั่ง Topping เพิ่มครับ แต่อย่าสั่งเพลินเหมือนผม ไม่งั้นจากก๋วยเตี๋ยวคนละชาม… สุดท้ายเต็มโต๊ะ ห้าๆๆๆๆๆ

The post ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระขึ้นห้างแล้ว! ตรอกมะระกา CentralWorld ลองทั้งน้ำ-แห้ง แล้วเผลอสั่ง Topping จนเต็มโต๊ะ appeared first on ChilliLazy.

ส่วนขนม… ไว้กลับไปแก้มือรอบหน้าครับ ห้าๆๆๆๆๆ แต่สิ่งที่ผมสงสัยตั้งแต่เห็นร้านครั้งแรกคือ… ธง Union Jack เต็มร้าน สถาปัตยกรรมแบบอังกฤษ มีคำว่า AMAM London ขาย Bagel, Scone, Donut, Croissant มีน้องหมาถือธงอังกฤษยืนอยู่กลางร้าน นี่ต้องเป็นร้านจาก London แน่ๆ ใช่ไหม? ปรากฏว่า… ไม่ใช่ครับ นี่คือแบรนด์เบเกอรี่ที่เกิดใน Shanghai ประเทศจีน และเพิ่งเริ่มต้นเมื่อปี 2024 เท่านั้น เรื่องนี้เริ่มน่าสนุกแล้วครับ

AMAM LONBAKERY TOWN ไม่ได้มาจาก London

ชื่อเต็มของร้านคือ AMAM LONBAKERY TOWN และถึงแม้ทั้งร้านจะเต็มไปด้วยกลิ่นอายอังกฤษ แต่ต้นกำเนิดจริงๆ อยู่ที่ เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ข้อมูลจากเขต Jing’an ของนครเซี่ยงไฮ้ระบุถึงร้าน AMAM LONBAKERY TOWN บนถนน Wujiang Road ซึ่งกลายเป็นร้านที่มีคนต่อคิวจำนวนมาก และเปิดขายเบเกอรี่ตั้งแต่เวลาเที่ยง โดยคนเริ่มมาต่อคิวกันก่อนเปิดด้วยซ้ำ

ข้อมูลธุรกิจอีกแหล่งระบุว่าแบรนด์เริ่มต้นในปี 2024 ที่ Huangpuhui Food Plaza ใน Shanghai ก่อนขยายตัวอย่างรวดเร็วไปยังทำเลสำคัญต่างๆ ในจีน ดังนั้นถ้าเห็นคำว่า London แล้วเข้าใจเหมือนผม… ไม่แปลกครับ เพราะร้านตั้งใจสร้างตัวเองขึ้นมาใน Concept London Bakery Town อยู่แล้ว

แต่เป็น… London ที่เกิดใน Shanghai ห้าๆๆๆๆๆ

จากร้านเกิดใหม่ปี 2024 ทำไมถึงดังเร็วขนาดนี้?

อันนี้น่าสนใจครับ เพราะ AMAM ไม่ใช่ Bakery เก่าแก่ร้อยปีจากอังกฤษ ตรงกันข้ามเลย แบรนด์อายุประมาณ 2 ปีเท่านั้น แต่ข้อมูลปี 2026 ระบุว่าขยายไปประมาณ 15 สาขา ตามพื้นที่สำคัญในจีน เช่น West Nanjing Road, Xintiandi, Wukang Road รวมถึงเมืองอื่นอย่าง Nanjing, Wuxi และ Beijing เหตุผลหนึ่งที่ผมว่าเห็นชัดมากจากร้าน Siam Paragon คือ… AMAM ไม่ได้ขายแค่ขนม แต่ขาย Experience ของการเดินเข้าไปใน Bakery Town

ร้านเบเกอรี่ที่ทำเหมือน Theme Park ขนาดย่อม

ถ้าไม่ได้เห็นของจริงอาจนึกภาพไม่ออกครับ AMAM ไม่ได้เป็นร้านเบเกอรี่แบบ ตู้กระจกหนึ่งตู้ เคาน์เตอร์หนึ่งอัน แล้วจบ แต่สร้างหน้าร้านเหมือนอาคารในเมืองอังกฤษขนาดย่อม สีขาว น้ำเงิน ทอง มี Union Jack รูปปั้น โคมไฟ หน้าต่าง ระเบียง ป้ายสไตล์ Vintage ตรงกลางร้านมีโต๊ะขนาดใหญ่หลายชั้นที่วางขนมเต็มไปหมด ด้านหลังยังมองเห็นพื้นที่ทำขนมอีก เดินเข้าไปแล้ว Feeling จึงเหมือนเดินเข้า Market มากกว่าร้าน Bakery ธรรมดา

สาขาต้นทางใน Shanghai ก็ใช้แนวคิดคล้ายกัน โดยข้อมูลจากทางการ Jing’an อธิบายถึงการตกแต่งแบบ London ย้อนยุค การจัดขนมในรูปแบบ Market และมีทั้งเบเกอรี่ เครื่องดื่ม รวมถึง Merchandise ภายในร้าน พอมาถึง Bangkok… Concept นี้ถูกยกมาค่อนข้างเต็มเลยครับ

แล้วน้องหมาที่ถือธงอยู่บนร้านคือใคร?

อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นแล้วจำร้านได้ทันทีคือ น้องหมา ตัวใหญ่เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ยืนอยู่ด้านบนร้าน ใส่หมวกเชฟและถือธงอังกฤษ Character นี้คือหนึ่งในภาพจำสำคัญของ AMAM และมักถูกเรียกว่า Bagel Dog ร้านใช้ Character สุนัขนี้แทบทุกส่วน หน้าร้าน ป้าย Packaging ของที่ระลึก และ Graphic ต่างๆ แม้แต่ป้ายหน้าสาขาไทยที่ผมถ่ายมา ยังเขียนว่า “Bagel Dog is ready to bring the whole Lonbakerytown to Bangkok” ทำให้ AMAM มี Brand Character ที่จำง่ายมาก เห็นน้องหมา + สีน้ำเงิน + London Theme…

ก็เริ่มจำได้แล้วว่า AMAM นี่น่าจะเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่แบรนด์เกิดในยุค Social Media แล้วโตเร็วครับ

สาขาไทยคือสาขาแรกนอกจีน

จุดนี้ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก ข้อมูลปัจจุบันระบุว่า ประเทศไทยเป็นตลาดต่างประเทศแห่งแรกของ AMAM และสาขาที่ Siam Paragon คือสาขาแรกนอกจีน พูดง่ายๆ คือ… จาก Shanghai แบรนด์ไม่ได้ไป London ก่อนนะครับ มาหาเราก่อน ห้าๆๆๆๆๆ Location ก็ไม่ธรรมดา เพราะเลือก Siam Paragon ชั้น G Siam Paragon Directory ระบุตำแหน่งร้านไว้ที่ชั้น G เช่นกัน วันที่ผมไปร้านเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ร้านยังใหม่มาก เห็นคิวแล้วก็เข้าใจครับ

250+ เมนู… ไม่รู้จะเริ่มหยิบตรงไหนจริงๆ

จุดขายใหญ่อีกอย่างคือ จำนวนขนม ข้อมูลช่วงเปิดสาขาไทยระบุว่ามีเบเกอรี่ให้เลือก มากกว่า 250 เมนู ไม่ใช่ 25 นะครับ 250+ ห้าๆๆๆๆๆ มีตั้งแต่ Croissant, Bagel, Scone, Donut, Choux, Cake, Pretzel, Salt Bread, Tart, ขนมปังหวาน, ขนมปังคาว และอีกสารพัด นี่ทำให้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมร้านต้องสร้างโต๊ะขนมตรงกลางใหญ่ขนาดนั้น เพราะของมันเยอะจริง

อย่าเพิ่งหยิบตั้งแต่โต๊ะแรก!

อันนี้ผมว่าน่าจะเป็น Tip สำคัญสำหรับรอบหน้าที่จะกลับไปกิน เวลาเข้าไป ร้านจะมี Tray ให้เราเดินเลือกขนม แต่จากที่ผมเดินดู… อย่าเพิ่งเห็นอะไรแล้วหยิบหมดตั้งแต่โซนแรกครับ เพราะเดินต่อไปอีกนิด… มีอีก เลี้ยวไปอีกด้าน… ก็มีอีก ตรงกลางหลายชั้น… ก็ยังมีอีก ห้าๆๆๆๆๆ ด้วยจำนวนมากกว่า 250 เมนู ถ้าหยิบทุกตัวที่รู้สึกว่า “น่ากิน” ตั้งแต่ 5 นาทีแรก ผมว่าถาดเต็มก่อนเดินครบร้านแน่นอน ดังนั้นรอบหน้าผมจะใช้วิธี เดินดูก่อนหนึ่งรอบ แล้วค่อยย้อนกลับมาเลือก ไม่อย่างนั้นงบบานแน่ครับ

Top 1, Top 2, Top 3 มีไว้ช่วยคนเลือกไม่ถูก

อีกอย่างที่ผมเห็นตามชั้นขนมคือป้าย Top 1, Top 2, Top 3 หลายจุด ตอนแรกอาจเข้าใจว่า Top 1 คือเมนูขายดีที่สุดของร้านเพียงตัวเดียว แต่ดูจาก Layout แล้วมี Top 1 อยู่หลายจุด จึงน่าจะเป็นการแนะนำ Bestseller หรืออันดับเด่น แยกตามกลุ่มขนม อันนี้ช่วยได้เยอะครับ เพราะมี 250+ เมนู ถ้าไม่มีป้ายบอกอะไรเลย… ผมว่ายืนเลือกถึงเย็น ห้าๆๆๆๆๆ

แล้วเมนูไหนควรลอง?

ถึงรอบนี้ผมยังไม่ได้กิน ผมเลยยังไม่ขอฟันธงว่าอะไร “อร่อยที่สุด” แต่จากเมนูและข้อมูลที่พบ มีหลายกลุ่มที่น่าสนใจสำหรับรอบหน้า หนึ่งใน Signature ที่ถูกพูดถึงคือกลุ่ม Bakewell Tart ตามด้วย Croissant หลากหลายแบบ รวมถึงกลุ่ม Bagel, Scone, Salt Bread, Pretzel และ Cake ข้อมูลล่าสุดเกี่ยวกับสาขาไทยยังพูดถึง British Chocolate Bakewell Tart ในฐานะหนึ่งในตัวเด่น รวมถึง Black Truffle Butter Salt Bread ด้วย

ถ้าผมกลับไปกินจริง… ผมจะเริ่มจาก ตัวติดป้าย Top 1 แล้วเลือก Signature จากแต่ละหมวด มากกว่าหยิบขนมหน้าตาคล้ายกันสิบตัว ไม่งั้นรีวิวจบที่… “อร่อยครับ แต่จำไม่ได้ว่าอันไหนชื่ออะไร” ห้าๆๆๆๆๆ

ที่ไทยยังมีเมนู Exclusive ด้วย

นี่เป็นอีก Part ที่ผมว่าน่าลองมากกว่าการกินเฉพาะเมนูเดียวกับจีน สาขาไทยมีการทำเมนูที่ใช้ Flavor แบบไทยเพิ่มเข้ามา และมีรายงานถึงเมนู Thai Aromatic Coconut Pie ซึ่งถูกระบุว่าเป็นเมนู Exclusive สำหรับประเทศไทย ตรงนี้ผมชอบนะ เพราะถ้าสาขา Bangkok เอาเมนู Shanghai มาวางทั้งหมดเฉยๆ…

เราก็ได้แค่ AMAM สาขาจีนที่ย้ายมาไทย แต่การมีเมนูเฉพาะประเทศทำให้สาขา Bangkok มี Character ของตัวเอง ดังนั้นรอบหน้า… Thailand Exclusive ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งตัวครับ

สำคัญ! 10 โมงร้านเปิด แต่ขนมยังไม่ขาย

อันนี้ถ้าจะไป… อ่านก่อนครับ เพราะผมถ่ายป้ายหน้าร้านมาเอง ในช่วงที่ผมไป ร้านประกาศว่า TODAY’S BAKES WILL BE READY FROM 12:00 แล้วแบ่งเวลาไว้ว่า 10:00–12:00 น. — Beverages Only มีเฉพาะเครื่องดื่ม ส่วน 12:00–22:00 น. — Bakery & Beverages Available ถึงจะเริ่มมีขนมขาย

ดังนั้นอย่าคิดว่า… “ไปตั้งแต่ห้างเปิด 10 โมง จะได้ไม่มีคิว” แล้วไปยืนหน้าร้านพร้อมความงงว่า… ขนมอยู่ไหน ห้าๆๆๆๆๆ อย่างไรก็ตาม นี่คือระบบตามป้ายที่ผมเห็น ในช่วงเปิดร้านเดือนกันยายน 2569 เวลาและระบบขายสามารถเปลี่ยนได้ในอนาคต ถ้าจะไปหลังจากนี้ แนะนำเช็กกับร้านอีกครั้งครับ

แล้วขนมออกเป็นรอบไหม?

อันนี้ผมหาข้อมูลเพิ่มแล้ว แต่ยังไม่พบประกาศทางการที่ระบุว่า

• 12:00 รอบหนึ่ง
• 14:00 รอบหนึ่ง
• 16:00 รอบหนึ่ง

หรือมีตาราง Batch แบบตายตัว ดังนั้นผมจะไม่เขียนว่าร้านมี “รอบอบทุกกี่ชั่วโมง” สิ่งที่ยืนยันได้จากป้ายที่ผมเห็นคือ Bakery เริ่มขายเวลา 12:00 น. ในช่วงเปิดตัว หลังจากนั้นเป็นการขายและเติมสินค้าไปตลอดช่วง Bakery Service ถ้าตั้งใจไปล่าเมนูใดเมนูหนึ่งโดยเฉพาะ… ผมว่าเช็กกับร้านตรง ๆ ก่อนดีที่สุดครับ

แล้วทำไม Shanghai ก็ต้องต่อคิว?

ตอนแรกผมนึกว่าคิวที่ Siam Paragon ยาวเพราะเป็นร้านใหม่ ซึ่งก็คงมีส่วนเยอะครับ แต่พอไปหาข้อมูลสาขา Shanghai… ที่นั่นก็ต่อครับ ห้าๆๆๆๆๆ

รายงานของเขต Jing’an เมื่อเดือนมกราคม 2025 พูดถึง AMAM บน Wujiang Road ว่าแม้เปิดมาเกือบสองเดือนแล้วก็ยังมีคนต่อแถวยาวทั้งวันธรรมดาและวันหยุด ร้านเริ่มขายตอนเที่ยง แต่มีลูกค้าเริ่มมาต่อคิวตั้งแต่ประมาณ 11 โมง แปลว่าปรากฏการณ์ “ร้านเปิดเที่ยง คนมารอก่อน” ไม่ได้เพิ่งเกิดที่กรุงเทพฯ ต้นทางก็เป็นครับ

ทำไม AMAM ถึงกลายเป็นร้าน Social Media ได้ง่ายมาก?

เดินดูร้านแล้วผมว่าเข้าใจเลย เพราะทุกอย่างถูกออกแบบให้มีอะไรถ่าย หน้าร้านก็ถ่ายได้ Bagel Dog ก็ถ่ายได้ โต๊ะขนมก็ถ่ายได้ Packaging ก็มี Character ขนมเองก็มีสี รูปทรง และ Topping เยอะ แถมร้านยังมีความ Maximalist คือไม่ได้ Minimal เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ใส่มาเต็ม London, Vintage, ทอง, น้ำเงิน, Union Jack, รูปปั้น หมา ขนม 250 กว่าเมนู มันเลยเกิดภาพที่เห็นแล้วรู้ทันทีว่า “นี่ร้าน AMAM”

Time Out Bangkok เองก็อธิบายร้านว่าเป็น British-inspired vintage bakery และชี้ถึงทั้ง Packaging และหน้าร้านที่ถ่ายรูปขึ้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้แบรนด์มีคุณสมบัติของ Viral Bakery ชัดเจน

รอบนี้ผมไม่ซื้อ… เพราะคิวไม่ไหวจริง ๆ

กลับมาที่ประสบการณ์ของผมครับ รอบนี้ตั้งใจว่าจะมาดูร้านและถ้าไหวก็ซื้อกลับไปลอง แต่พอเห็นคิว… ไม่ไหวครับ ห้าๆๆๆๆๆ แถวลากออกมาจากหน้าร้าน ข้างในก็ยังมีคนเลือกขนมกันเต็ม แล้วร้านเพิ่งเปิดใหม่ กระแสยังแรงมาก สุดท้ายผมเลยตัดสินใจว่า ถ่ายรูปก่อน ขนมเอาไว้รอบหน้า

ข้อดีคือได้เดินดูร้านค่อนข้างละเอียด ได้เห็น Layout ดูเมนู ดูป้าย Top Sellers เห็นครัว เห็นระบบเลือกขนม แล้วก็ได้ข้อมูลเรื่องเวลาเริ่มขาย Bakery กลับมาด้วย เหลือ Mission เดียว… กิน ห้าๆๆๆๆๆ

รอบหน้าจะกลับไปตอนไหนดี?

ถ้าอิงจากระบบที่ผมเจอรอบนี้ ผมคงไม่เลือก เสาร์-อาทิตย์ ตอน 12:00 น. ถ้าไม่จำเป็น เพราะนั่นคือการเอา Weekend ร้านใหม่ เวลา Bakery เริ่มขาย มารวมกัน Combo ใหญ่เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ถ้าไม่รีบตามกระแส ผมอยากลอง วันธรรมดาหลังเที่ยงไม่นาน มากกว่า อย่างน้อยขนมเริ่มออกแล้ว และมีโอกาสเจอคนเบากว่าวันหยุด แต่ตรงนี้เป็น Strategy ของผมเองนะครับ ไม่ได้หมายความว่าร้านรับประกันว่าช่วงนั้นคิวจะสั้น ดูจากความฮิต… อาจไปถึงแล้วเจอเหมือนเดิมก็ได้ ห้าๆๆๆๆๆ

AMAM LONBAKERY TOWN อยู่ตรงไหน?

• AMAM LONBAKERY TOWN Thailand
• Siam Paragon ชั้น G
• เดินทางสะดวกด้วย BTS Siam มีทางเชื่อมเข้าสู่ Siam Paragon
• ในช่วงที่ผมไปเดือนกันยายน 2569 ป้ายหน้าร้านระบุ
• 10:00–12:00 น. เครื่องดื่ม
• 12:00–22:00 น. Bakery + เครื่องดื่ม
• ใครจะไปหลังจากช่วงเปิดตัว แนะนำตรวจ

The post รีวิว AMAM LONBAKERY TOWN Siam Paragon นึกว่ามาจากลอนดอน… ที่แท้เบเกอรี่ดังจากเซี่ยงไฮ้! 250+ เมนู เปิดไทยคิวยาวมาก appeared first on ChilliLazy.

เพราะรอบนี้มาในธีม SHOWTIME: Foie Gras Theatre ไม่ได้มีฟัวกราส์แค่หนึ่งหรือสองเมนู แต่จัดมาเป็น 10 เมนูพิเศษ มีตั้งแต่

• Foie Gras Oba Shiso
• Foie Gras Terrine
• Foie Gras Chawanmushi
• Foie Gras & Wagyu Donburi
• Foie Gras Handroll
• Foie Gras Nigiri
• Foie Gras Risotto
• Wagyu Rossini

ไปจนถึง… Foie Gras Crème Brûlée และ Raspberry Crumble ใช่ครับ Crème Brûlée ก็ยังมีฟัวกราส์ ห้าๆๆๆๆๆ แล้วที่ผมชอบคือหลายเมนูไม่ได้เอาฟัวกราส์มาใส่เพื่อให้ดูแพงอย่างเดียว แต่จับคู่กับ Wagyu ซึ่งเป็น Combination ที่ปกติถ้าไปกินในร้านญี่ปุ่นหรือร้าน Fine Dining ราคาก็ไม่เบาแล้ว

ดังนั้นรอบนี้ถ้าเป็นคนชอบทั้ง Foie Gras + Wagyu ผมว่า… เตรียมท้องมาให้ดีครับ

ตับห่านใหญ่ๆ มาเต็มไม่ต้องกลัวว่าจะหมด

ซูชิตับห่านในตำนาน

The Emerald Coffee Shop บุฟเฟต์โรงแรมย่านรัชดา

The Emerald Coffee Shop อยู่ที่ ชั้น 1 โรงแรม The Emerald Hotel Bangkok ย่านรัชดาฯ ใกล้ MRT ห้วยขวาง รอบนี้เป็น Premium Sushi & Seafood Dinner Buffet เวลาให้บริการมื้อค่ำ 18.00–22.00 น. Concept หลักยังเป็น International Buffet ที่มีอาหารหลายกลุ่ม ตั้งแต่ อาหารญี่ปุ่น, Sushi & Sashimi, Seafood, อาหารไทย, อาหารยุโรป, Pasta, Teppanyaki, Carving ไปจนถึงของหวาน

แต่ถ้าถามผมว่ารอบนี้ควรเดินไปตรงไหนก่อน… Foie Gras ครับ ห้าๆๆๆๆๆ เพราะเป็น Highlight ที่แตกต่างจากบุฟเฟต์ทั่วไปชัดที่สุด

ติ่มซำ ขาหมู ก็อร่อย อย่างละนิด อย่างละหน่อย

Foie Gras Theatre — จากเมนูดังเมนูเดียว กลายเป็น 10 เมนู

ผมชอบชื่อ Foie Gras Theatre นะ เพราะรอบนี้ร้านไม่ได้ทำแค่ Station ตับห่านแล้วจบ แต่เหมือนเอาฟัวกราส์มาเป็นวัตถุดิบหลัก แล้วให้เชฟตีความออกมาเป็นอาหารหลายรูปแบบ จากญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส, ตะวันตก ไปจนถึงเมนูที่ค่อนข้างทดลองอย่างของหวาน รวมทั้งหมด 10 เมนู

คือ

1. Foie Gras Oba Shiso
2. Foie Gras Terrine
3. Foie Gras Chawanmushi
4. Foie Gras & Wagyu Donburi
5. Foie Gras Handroll
6. Foie Gras Nigiri
7. Foie Gras Risotto
8. Wagyu Rossini
9. Foie Gras Crème Brûlée
10. Warm Raspberry Crumble

ถ้าจะกินให้ครบ… ต้องวางแผนครับ อย่าเพิ่งเดินไปตักข้าวผัดเต็มจานตั้งแต่รอบแรก ห้าๆๆๆๆๆ

Foie Gras Nigiri — เมนูที่ผมยังยกให้เป็น The Best

เริ่มจากตัวที่ผมจำ The Emerald ได้ก่อนเลย Foie Gras Nigiri หรือซูชิฟัวกราส์ อันนี้สำหรับผม… The Best เพราะมันเป็น Combination ที่เข้าใจง่ายมาก ข้าวซูชิ กับฟัวกราส์ ความมันของตับห่านเจอกับข้าวพอดีคำ ทำให้กินง่ายกว่าการกินฟัวกราส์เป็นชิ้นใหญ่ๆ เปล่าๆ และนี่เป็นหนึ่งในเมนูที่ทำให้บุฟเฟต์ The Emerald เป็นที่พูดถึงมานานด้วย ดังนั้นถ้ามาครั้งแรกแล้วไม่รู้จะเริ่มตรงไหน… ผมเริ่มตัวนี้ครับ

Foie Gras Handroll — ตับห่านในแบบที่สนุกขึ้น

อีกตัวที่ผมชอบคือ Foie Gras Handroll อันนี้ Feeling ต่างจาก Nigiri ชัดเจน เปลี่ยนจากซูชิคำเล็กๆ มาเป็น Handroll ที่ได้ทั้งสาหร่าย ข้าว และเครื่องต่าง ๆ อยู่ในคำเดียว ส่วนตัวผมรู้สึกว่าเป็นวิธีกินฟัวกราส์ที่ดู Modern ขึ้น และทำให้ตับห่านไม่รู้สึกหนักจนเกินไป ถ้ากิน Foie Gras Nigiri ไปแล้ว…

ผมว่า Handroll เป็นตัวที่ควรตามมาครับ

Foie Gras & Wagyu Donburi — ของแพงสองอย่างมาเจอกัน

มาถึง Combination ที่ผมชอบมาก Foie Gras & Wagyu Donburi แค่ชื่อก็รู้แล้วครับว่า… เบาไม่ได้ ห้าๆๆๆๆๆ มีทั้ง Wagyu มีทั้ง Foie Gras แล้วกินกับข้าว อันนี้คือ Combination ที่ถ้าไปสั่งในร้านอาหารญี่ปุ่นดี ๆ ราคามักขึ้นเร็วมาก เพราะวัตถุดิบหลักสองอย่างก็ Premium ทั้งคู่ แต่พอมาอยู่ในบุฟเฟต์… มันทำให้เราลองได้ง่ายขึ้นเยอะ

สำหรับคนชอบเนื้ออย่างผม ผมว่าตัวนี้เป็นหนึ่งในเมนูที่ไม่ควรข้าม เพราะฟัวกราส์มีความมันและ Rich อยู่แล้ว พอจับกับ Wagyu ก็ไปสุดทางเลย ดังนั้น Portion ที่ร้านทำไม่ใหญ่ ผมว่าดีด้วยนะ ได้ชิม อร่อย แล้วไปต่อเมนูอื่นได้

Wagyu Rossini — คู่คลาสสิกของเนื้อกับฟัวกราส์

ถ้า Foie Gras & Wagyu Donburi เป็นฝั่งญี่ปุ่น อีกฝั่งหนึ่งที่จับ เนื้อ + ฟัวกราส์ เหมือนกันคือ Wagyu Rossini Rossini เป็นการจับเนื้อกับ Foie Gras ในสไตล์ฝรั่งเศส ในป้ายของร้านระบุว่าใช้ วากิวพรีเมียม จับคู่กับฟัวกราส์ และมี Truffle Sauce เข้ามาเสริม ตัวนี้เลยต่างจาก Donburi ชัดเจน Donburi คือข้าวญี่ปุ่น Rossini คือ Feeling ฝรั่งเศสและเข้มข้นกว่า แต่แกนกลางเหมือนกันคือ… เนื้อ + ตับห่าน คนชอบเนื้ออย่างผมเจอสองตัวนี้ในบุฟเฟต์เดียว… ก็ต้องลองทั้งคู่ครับ

Foie Gras Chawanmushi — เปลี่ยนฟัวกราส์ให้กินเบาลง

อีกตัวที่น่าสนใจคือ Foie Gras Chawanmushi หรือไข่ตุ๋นญี่ปุ่นกับฟัวกราส์ อันนี้เป็นการเปลี่ยน Character ไปอีกทาง เพราะ Chawanmushi มี Texture นุ่มและรสค่อนข้าง Delicate อยู่แล้ว เมื่อใส่ฟัวกราส์เข้าไป จึงเป็นอีกวิธีหนึ่งในการกินตับห่านที่ต่างจากการกินแบบย่างหรือวางบนข้าว ผมว่าเหมาะเอาไว้คั่นระหว่างเมนูหนักๆ ดีครับ ไม่อย่างนั้นถ้ากิน

Nigiri → Donburi → Rossini

ติดกัน… อาจต้องพักยก ห้าๆๆๆๆๆ

Foie Gras Risotto

ต่อด้วยฝั่งอิตาเลียน Foie Gras Risotto จากป้ายเมนูของร้านเป็น Risotto ที่จับคู่กับฟัวกราส์และเห็ด Concept นี้เข้ากันอยู่แล้ว เพราะ Risotto มีความ Creamy ส่วน Foie Gras ก็มีความ Rich นี่จึงเป็นหนึ่งในเมนูที่น่าจะเหมาะกับคนที่อยากกินฟัวกราส์ในรูปแบบ Main Dish มากขึ้น แต่ผมแนะนำเหมือนเดิม… อย่าตักเยอะ (บอกพนักงานว่าไม่ต้องเยอะ) เพราะเรายังเหลืออีกหลายเมนูครับ

Foie Gras Terrine — ฝรั่งเศสแบบดั้งเดิมขึ้นมาอีกหน่อย

Foie Gras Terrine เป็นอีกวิธีกินฟัวกราส์แบบคลาสสิกของฝรั่งเศส แทนที่จะย่างแบบชิ้นร้อนๆ จะเป็นการเตรียมฟัวกราส์ให้มี Texture เนียนและแน่นขึ้น ในป้ายของ The Emerald เสิร์ฟมาพร้อมองค์ประกอบผลไม้ ซึ่งช่วยเพิ่มรสหวานและเปรี้ยวเข้ามาตัดความ Rich ของฟัวกราส์ ถ้าอยากรู้ว่า Foie Gras ไม่ได้มีแค่แบบย่าง… ลองตัวนี้ครับ

Foie Gras Oba Shiso — เพิ่มความสดชื่นจากใบชิโสะ

อีกเมนูคือ Foie Gras Oba Shiso ชื่อ Oba/Shiso ก็บอก Character แล้วว่าเอาความหอมสดชื่นของใบชิโสะญี่ปุ่นมาช่วยตัดกับความมันของ Foie Gras อันนี้เป็นอีกแนวทางที่ผมว่าฉลาด เพราะ Challenge ของการทำ Foie Gras หลายเมนูในมื้อเดียวคือ… ทำยังไงไม่ให้คนกินเลี่ยนก่อน ดังนั้นการมีทั้ง Shiso สาหร่าย ข้าว ผลไม้ และวัตถุดิบที่มีความเปรี้ยว เข้ามาช่วยเปลี่ยนรสระหว่างเมนู สำคัญมากครับ

เดี๋ยวนะ… Foie Gras Crème Brûlée?

มาถึงตัวที่ชื่อสะดุดที่สุด Foie Gras Crème Brûlée ครั้งแรกที่เห็นผมก็ประมาณ… “เอาจริงดิ?” ห้าๆๆๆๆๆ เพราะ Crème Brûlée ในหัวเราคือของหวาน แต่ร้านเอา Foie Gras เข้าไปอยู่ใน Concept นี้ด้วย จากคำอธิบายบนป้าย เป็นเมนูที่เล่นกับความมันของฟัวกราส์ ความ Creamy และผิวด้านบนที่เบิร์นแบบ Crème Brûlée

ผมว่าเมนูแบบนี้คือเหตุผลที่ชื่อ Foie Gras Theatre เหมาะดี เพราะไม่ได้เล่น Safe อย่างเดียว มีตัวที่เชฟลองเอาฟัวกราส์ไปอยู่ใน Format ที่เราไม่ค่อยเห็นด้วย

Warm Raspberry Crumble — จบด้วยของหวาน

อีกเมนูในชุด Foie Gras Theatre คือ Warm Raspberry Crumble จากป้ายเป็นของหวาน Raspberry Crumble เสิร์ฟอุ่นๆ ตัวนี้เหมาะเอาไว้ปิด Sequence หลังจากผ่านเมนู Rich ๆ มาเยอะแล้ว เพราะ Raspberry มี Character เปรี้ยวหวาน ช่วยเปลี่ยนรสในปากก่อนเข้าสู่ของหวานส่วนอื่นของ Buffet ได้ดี

ชอบตรง Portion ไม่ใหญ่ เลยลองได้หลายอย่าง

อันนี้เป็น Detail ที่ผมชอบมากของรอบนี้ เมนู Foie Gras หลายตัวทำมาเป็น Portion ไม่ใหญ่ บางคนอาจมองว่าเล็ก แต่สำหรับผม… ถูกแล้วครับ เพราะนี่คือ Buffet ถ้า Foie Gras & Wagyu Donburi มาเป็นชามใหญ่แบบร้าน À la carte… จบครับ กินชามเดียวแล้วกลับบ้านได้เลย ห้าๆๆๆๆๆ แต่พอ Portion เล็ก เราสามารถกิน Nigiri, Handroll, Donburi, Chawanmushi, Rossini แล้วค่อยกลับไปซ้ำตัวที่ชอบได้ และ Station ต่างๆ ก็ทยอยเติมอาหารอยู่เรื่อยๆ

ผมว่ารูปแบบนี้เหมาะกับ Concept มากกว่า เพราะเป้าหมายคือ ลองให้หลากหลาย ไม่ใช่กินเมนูเดียวให้อิ่ม

ไม่ได้มีแต่ Foie Gras — Sushi & Sashimi ก็มาเต็ม

ถึงรอบนี้ผมจะพูดถึงตับห่านเยอะมากจนเหมือนเป็น Foie Gras Buffet ห้าๆๆๆๆๆ แต่จริงๆ Main Buffet ยังเป็น Premium Sushi & Seafood Dinner Buffet ฝั่งอาหารญี่ปุ่นมีทั้ง Sushi และ Sashimi จากที่ผมไป… ซาชิมิมาเต็มครับ มีปลาให้เลือกหลายอย่าง และไลน์อาหารญี่ปุ่นโดยรวมดูน่ากินมาก อันนี้สำคัญสำหรับผม เพราะหลังจากกิน Foie Gras ไปหลายเมนูแล้ว

การกลับมากินปลาดิบสด ๆ ช่วย Reset ปากได้ดีมาก แล้วค่อย… กลับไป Foie Gras ใหม่ ห้าๆๆๆๆๆ

ซาชิมิน่ากินมาก สดใหม่ หยุดไม่ได้…

ซูชิมาเต็มหลากหลายหน้า

Seafood เอาไว้แก้เลี่ยนได้ดีมาก

ต่อจาก Sashimi ก็มี Seafood มีทั้ง กุ้ง ปู หอยนางรมสด รวมถึง Seafood on Ice และกุ้งแม่น้ำเผา ผมว่า Seafood มีบทบาทสำคัญมากในมื้อนี้นะ เพราะ Theme Foie Gras มัน Rich มาก กินตับห่านติดกันหลายเมนูยังไงก็มีโอกาสเลี่ยน ผมเลยใช้วิธี Foie Gras → Sashimi → Seafood → กลับไป Foie Gras แบบนี้ไปได้เรื่อยกว่าครับ

ใครตั้งใจจะเก็บ 10 เมนูให้ครบ… วาง Strategy นิดหนึ่ง ห้าๆๆๆๆๆ

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ Wagyu ก็อย่ามองข้าม

อีกตัวที่ผมว่าไม่ควรพลาดคือ ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ Wagyu ถึงมื้อนี้จะมี Wagyu ไปจับคู่กับ Foie Gras หลายเมนูแล้ว แต่การได้ Wagyu มาในรูปแบบก๋วยเตี๋ยว เป็นการเปลี่ยน Feeling ไปอีกแบบ โดยเฉพาะช่วงกลางหรือปลายมื้อ ได้ซุปร้อนๆ เส้น กับเนื้อ ช่วยเปลี่ยนจากอาหารมันๆ Richๆ ได้ดี ถ้าเป็นสายเนื้อเหมือนผม… อย่ากิน Foie Gras จนลืมตัวนี้ครับ

อันนี้ต้องลองซุปร้อนๆ เนื้อวากิวนุ่ม…

มี Carving Highlight หมุนเวียนทุกวัน

อีกส่วนที่น่าสนใจของ Dinner Buffet คือ Carving Station ไม่ได้เสิร์ฟเมนูเดิมทุกวัน แต่จะหมุนเวียน Highlight เช่น Beef Wellington, Pork Ham, Lamb Rack และเมนูพิเศษอื่นๆ ดังนั้นวันที่ไปต่างกัน อาจเจอ Carving Highlight ไม่เหมือนกัน ผมว่าตรงนี้ดีสำหรับคนที่กลับมากินมากกว่าหนึ่งครั้ง เพราะไม่ได้รู้สึกว่าไลน์เหมือนเดิมทุกอย่างครับ

แล้ว Foie Gras Theatre มีทุกวันไหม?

ตรงนี้ต้องแยกจาก Dinner Buffet ปกติให้ชัดครับ ส่วนของ SHOWTIME: Foie Gras Theatre เป็น Special Event จะมีทุกวันศุกร์ อาทิตย์ เว้นอาทิตย์ 18.00–22.00 น. ดังนั้นถ้าตั้งใจมาเพราะอยากเก็บ Foie Gras 10 เมนู โดยเฉพาะ ต้องตรวจสอบรอบกิจกรรมกับโรงแรมก่อนจองครับ

ราคา Premium Sushi & Seafood Dinner Buffet

ข้อมูลโปรโมชั่นที่ได้รับสำหรับ เดือนกันยายน 2569 ราคาปกติ 2,001 บาท แต่สำหรับสมาชิกโรงแรม มี Member Special Offer เหลือ

1,369 บาทสุทธิ / ท่าน

ใช้ได้ วันจันทร์–เสาร์ ตลอดเดือนกันยายน 2569 ตามเงื่อนไขโปรโมชั่นที่ได้รับ ถ้ามองเฉพาะตัวเลข 1,369 บาท แล้วมื้อที่ไปมีทั้ง Sushi, Sashimi, Seafood, Wagyu, Carving, อาหารนานาชาติ และโดยเฉพาะถ้าตรงกับรอบ Foie Gras Theatre ผมว่าคนที่ชอบ Foie Gras มีของให้เล่นเยอะมากครับ

โดยเฉพาะ Foie Gras + Wagyu เพราะไปกินสองอย่างนี้แบบ À la carte ร้านดีๆ ไม่กี่จาน… ราคาก็ขึ้นเร็วแล้ว

The Emerald Coffee Shop อยู่ตรงไหน?

• อยู่ที่ ชั้น 1 โรงแรม The Emerald Hotel Bangkok
• ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพฯ
• ใกล้ MRT ห้วยขวาง
• Premium Sushi & Seafood Dinner Buffet เวลา 18.00–22.00 น.
• สำรองที่นั่ง / สอบถามโปรโมชั่น: 02-276-4567
• LINE OA: @TheEmeraldHotel

สำหรับ SHOWTIME: Foie Gras Theatre อย่าลืมตรวจสอบกับทางโรงแรมก่อนนะครับ โปรโมชั่นและรอบกิจกรรมสามารถเปลี่ยนแปลงได้ แนะนำสอบถามโรงแรมอีกครั้งก่อนเดินทาง

สรุป รีวิว The Emerald Coffee Shop — Foie Gras Theatre

ถ้าถามว่ารอบนี้อะไรคือพระเอก… Foie Gras ครับ ไม่ต้องคิดนานเลย ห้าๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะคนที่เคยรู้จัก The Emerald จาก ซูชิตับห่าน แบบผม ผมว่ารอบนี้เหมือนเอาความทรงจำนั้นมาขยายใหญ่ขึ้น จากเดิม… Foie Gras Sushi เป็นหนึ่งในเมนูดังของ Buffet กลายเป็น Foie Gras Theatre 10 เมนู มีทั้งญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส, อิตาเลียน, ข้าว, ซูชิ, Handroll, Chawanmushi, Risotto, Wagyu ไปจนถึง Crème Brûlée เรียกว่า… แทบหันไปทางไหนก็เจอตับห่าน ห้าๆๆๆๆๆ

แต่ถ้าให้ผมเลือกจริงๆ Foie Gras Nigiri ยังเป็น The Best เป็นเมนูที่เรียบง่าย แต่ผมว่ากินแล้วเข้าใจฟัวกราส์ได้ดีที่สุดตัวหนึ่ง รองลงมาผมชอบไอเดียของ Foie Gras Handroll แล้วสำหรับสายเนื้อ… Foie Gras & Wagyu Donburi กับ Wagyu Rossini สองตัวนี้อย่าข้ามครับ เพราะการเอา Wagyu มาจับกับ Foie Gras เป็น Combination ที่ Rich มากก็จริง แต่ถ้าทำ Portion พอดี มันกลายเป็นข้อดีของ Buffet เลย ลองหนึ่ง พักด้วย Sashimi ไปกิน Oyster กลับมากินอีกหนึ่ง แบบนี้สนุกกว่าเยอะ และอย่าลืมว่า Buffet ยังมีทั้ง Sushi, Sashimi, Seafood, กุ้งแม่น้ำ, Carving, Teppanyaki, อาหารไทย อาหารยุโรป และของหวานอีก

ดังนั้นถ้ามา… อย่าทุ่มพื้นที่ในท้องให้ตับห่านทั้งหมดตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงแรก ถึงมันจะยากก็เถอะ ห้าๆๆๆๆๆ

สำหรับผม Foie Gras Theatre ทำให้ The Emerald Coffee Shop รอบนี้น่าสนใจกว่าการเป็น International Buffet ที่มีของเยอะ เพราะมี Theme ให้เรา “ตามเก็บ” มีเมนูให้เปรียบเทียบ แล้วทำให้วัตถุดิบอย่าง Foie Gras ที่ปกติเราอาจกินอยู่ไม่กี่รูปแบบ… กลายเป็นของเล่นของเชฟถึง 10 เมนูในมื้อเดียว

ใครเป็นสาย Foie Gras + Wagyu + อาหารญี่ปุ่น + Seafood ผมว่า Theme นี้ตรงมากครับ ส่วนผม… ถ้ากลับไปอีกรอบ ซูชิตับห่านก่อนเลยครับ แล้วค่อยว่ากัน ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว The Emerald Coffee Shop บุฟเฟต์ Foie Gras Theatre ตับห่าน 10 เมนู! จากซูชิฟัวกราส์ในตำนาน สู่มื้อที่แทบทุกทางมีตับห่าน appeared first on ChilliLazy.

จากภูเขา ทะเลสาบ ถนนยาวๆ และบ้านพักกลางธรรมชาติ กลับมาเป็นเมืองใหญ่ที่มีทั้งอาคารเก่า Tram สวน Botanic Gardens ร้านอาหาร คาเฟ่ และสถาปัตยกรรมยุโรปอยู่เต็มเมือง แต่ Christchurch ไม่ได้เป็นแค่เมืองสวยสไตล์อังกฤษ เพราะเมืองที่เราเห็นในวันนี้ผ่านเหตุการณ์ครั้งใหญ่มาแล้ว โดยเฉพาะแผ่นดินไหวรุนแรงในปี 2010 และ 2011 ซึ่งเปลี่ยนหน้าตาของ Christchurch ไปอย่างมาก

แผ่นดินไหววันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2011 มีขนาด 6.3 และทำให้มีผู้เสียชีวิต 185 คน อาคารประวัติศาสตร์จำนวนมากได้รับความเสียหาย หลังจากนั้น Christchurch จึงเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูเมืองครั้งใหญ่ที่ยังทิ้งร่องรอยให้เห็นอยู่จนถึงปัจจุบัน และถ้ามีเวลาเที่ยว Christchurch แค่หนึ่งวัน…

เดินเที่ยวกลางเมืองนี่แหละครับ สนุกกว่าที่คิด

คืนนี้พักกลางเมือง Novotel Christchurch Cathedral Square

หลังจากขับรถมาจาก Lake Tekapo เราเลือกพักที่ Novotel Christchurch Cathedral Square ทำเลอยู่กลาง Christchurch CBD ที่ 52 Cathedral Square พอดี จึงเหมาะมากสำหรับใช้เป็น Base แล้วเดินเที่ยวเมืองต่อ โรงแรมเป็นระดับ 4 ดาว และอยู่ใกล้ Te Pae Christchurch Convention Centre ด้วย

สำหรับทริปนี้เราไม่ได้เลือกโรงแรมเพราะต้องการ Resort หรือใช้ Facility ทั้งวันเหมือนตอนอยู่ Queenstown หรือ Lake Tekapo สิ่งที่ต้องการจริงๆ คือ… จอดรถ เก็บกระเป๋า แล้วเดินเที่ยวได้เลย หลังจากขับรถ Road Trip มาหลายวัน การได้เปลี่ยนจากคนขับมาเป็นคนเดินบ้างก็ดีเหมือนกัน

Christchurch Botanic Gardens สวนอายุกว่า 160 ปีใจกลางเมือง

หนึ่งในสถานที่ที่เราเดินไปคือ Christchurch Botanic Gardens สวนแห่งนี้ก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1863 จุดเริ่มต้นมักนับจากการปลูกต้น English Oak เพื่อเฉลิมฉลองการอภิเษกสมรสของ Prince Albert Edward กับ Princess Alexandra of Denmark ปัจจุบันเป็นหนึ่งใน Botanic Gardens เก่าแก่ของ New Zealand และตั้งอยู่ติดกับ Hagley Park และแม่น้ำ Ōtākaro / Avon River ใจกลาง Christchurch

สิ่งที่ผมชอบคือมันไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนสวนจัดแสดงที่ต้องเดินตามเส้นทางเป๊ะๆ พื้นที่ค่อนข้างใหญ่ มีทั้งต้นไม้เก่าแก่ สนามหญ้า สวนดอกไม้ และอาคารประวัติศาสตร์กระจายอยู่ตามจุดต่างๆ เดินไปเรื่อยๆ ก็จะเจออะไรให้หยุดดูตลอด

Peacock Fountain น้ำพุที่เคยโดนด่าว่าไม่สวย

หนึ่งในสิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ Peacock Fountain ชื่อ Peacock ไม่ได้ตั้งเพราะรูปร่างเหมือนนกยูง แต่ตั้งตาม John Thomas Peacock นักธุรกิจและนักการเมืองยุคแรกของ Canterbury ซึ่งทิ้งเงิน £1,000 ไว้สำหรับการปรับปรุงสวนและแม่น้ำ Avon ของ Christchurch น้ำพุถูกสั่งมาจากอังกฤษและติดตั้งใน Botanic Gardens เมื่อปี 1911 ตัวน้ำพุเป็น Cast Iron ตกแต่งด้วยปลาโลมา นกกระสา ใบไม้และพืชน้ำ

แต่เรื่องสนุกคือ… ตอนมาใหม่ๆ ไม่ได้มีแต่คนชม งานออกแบบที่ค่อนข้างอลังการถูกคนในวงการศิลปะยุคนั้นวิจารณ์แรงถึงขั้นมีคำเปรียบเปรยประมาณว่าเป็นกองเหล็กขนาดยักษ์และดูเว่อร์เกินไป ต่อมาน้ำพุมีปัญหาทั้งการรั่วและการบำรุงรักษา จนถูกถอดออกในปี 1949 แล้วหายไปจากสวนหลายสิบปี ก่อนจะได้รับการบูรณะครั้งใหญ่และเปิดอีกครั้งในปี 1996

จากของที่เคยมีคนบ่นว่าไม่สวย… วันนี้กลับกลายเป็นหนึ่งใน Landmark ที่คนมาถ่ายรูปของ Christchurch Botanic Gardens ไปแล้ว

รูปปั้นผู้ชายที่นั่งกอดอกคือใคร?

เดินต่อมาเราจะเจอรูปปั้น Bronze ผู้ชายคนหนึ่งนั่งไขว่ห้างกอดอกอยู่บนเก้าอี้ ชื่อของเขาคือ William Sefton Moorhouse อดีต Superintendent ของ Canterbury Province และเป็นบุคคลสำคัญในการผลักดันโครงการทางรถไฟและ Lyttelton Rail Tunnel ซึ่งเจาะผ่าน Port Hills เชื่อม Christchurch กับท่าเรือ Lyttelton ในยุคที่เมืองต้องพึ่งพาท่าเรือในการขนส่งสินค้า การสร้างเส้นทางเชื่อมสองฝั่งจึงมีความสำคัญต่อการพัฒนา Canterbury มาก Lyttelton Tunnel เปิดให้บริการผู้โดยสารในปี 1867

ส่วนรูปปั้น Moorhouse ที่เราเห็นสร้างใน London โดย G. A. Lawson ในปี 1885 และตั้งอยู่ใน Botanic Gardens หันไปทางปลายด้านตะวันตกของ Hereford Street ถ้าเห็นชื่อ Moorhouse Avenue ใน Christchurch ก็ใช่ครับ… มาจากคนเดียวกันนี่แหละ

อาคารที่เหมือนโบสถ์ แต่จริงๆ ไม่ใช่โบสถ์

ออกจากสวนมาแถว Rolleston Avenue จะเห็นอาคารหิน Gothic สวยมาก ตอนแรกผมก็นึกว่า… โบสถ์อะไรเนี่ย? แต่จริงๆ แล้วบริเวณนี้คือ The Arts Centre Te Matatiki Toi Ora และอาคารเด่นที่เราเห็นคือ Great Hall พื้นที่แห่งนี้เคยเป็น Canterbury College ซึ่งต่อมากลายเป็น University of Canterbury และยังเคยเป็นที่ตั้งของ Christchurch Boys’ High School และ Christchurch Girls’ High School ด้วย

The Arts Centre มีอาคารทั้งหมด 23 หลัง โดย 22 หลังได้รับการขึ้นทะเบียนโดย Heritage New Zealand และ 21 หลังอยู่ใน Historic Place Category One

Great Hall เปิดมาตั้งแต่ปี 1882

Great Hall เดิมเรียกว่า College Hall เปิดใช้งานในปี 1882 ช่วงแรกใช้เป็นทั้ง Library ขนาดเล็ก สถานที่บรรยาย พิธี Graduation ก่อนจะค่อย ๆ ใช้สำหรับ Concert, Dance และกิจกรรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัย

ด้านในมี Highlight สำคัญคือ Memorial Window ซึ่งเป็น Stained Glass ขนาดใหญ่ ประกอบจากกระจกประมาณ 4,000 ชิ้น ติดตั้งครั้งแรกในปี 1938 และปัจจุบันอุทิศให้บุคลากรและนักศึกษาที่เกี่ยวข้องกับสถาบันแห่งนี้ซึ่งรับใช้ชาติในสงครามโลกครั้งที่ 1

อาคารเก่าที่เกือบเสียไปเพราะแผ่นดินไหว

ตรงนี้ทำให้การเดินดู The Arts Centre มีความหมายขึ้นเยอะ แผ่นดินไหว Canterbury ปี 2010 และ Christchurch Earthquake ปี 2011 ทำให้อาคารของ The Arts Centre 22 จาก 23 หลังได้รับความเสียหายอย่างหนัก โครงการบูรณะเริ่มขึ้นในปี 2012 ด้วยงบประมาณประเมินประมาณ NZ$290 ล้าน และเป็นหนึ่งในโครงการอนุรักษ์อาคารมรดกขนาดใหญ่ เฉพาะ Great Hall ก็ต้องถอดไม้และชิ้นส่วนตกแต่งมากกว่า 14,000 ชิ้น ออกมาถ่ายภาพ ทำหมายเลข และเก็บรักษา ก่อนเสริมโครงสร้างใหม่แล้วประกอบกลับ

Great Hall เปิดอีกครั้งในปี 2016 และงานบูรณะ Great Hall กับ Clock Tower ยังได้รับ Merit Award จาก UNESCO Asia-Pacific Awards for Cultural Heritage Conservation ในปี 2017 ด้วย เพราะฉะนั้นเวลาเห็นตึก Gothic สวยๆ วันนี้… มันไม่ใช่ตึกเก่าที่รอดมาแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เป็นอาคารที่เมืองเลือกลงทุนมหาศาลเพื่อ เก็บอดีตไว้ใน Christchurch ยุคใหม่

ผมว่าตรงนี้สะท้อน Character ของเมืองได้ดีมาก

New Regent Street ถนนสี Pastel ที่ Tram วิ่งผ่าน

จากอาคาร Gothic เปลี่ยนบรรยากาศกันแบบคนละเรื่อง เดินเข้ามาที่ New Regent Street สิ่งแรกที่เห็นคืออาคารสี Pastel เรียงกันสองฝั่ง ทั้งเขียว ฟ้า ครีม และเหลือง ตรงกลาง… มีราง Tram ถนนสายนี้สร้างขึ้นช่วง 1931–1932 ในช่วง Great Depression โดยใช้งานสถาปัตยกรรมสไตล์ Spanish Mission เดิมออกแบบให้มีร้าน Specialty Shop เล็ก ๆ ประมาณ 40 ร้าน และถือเป็นแนวคิด Shopping Precinct ที่ค่อนข้างใหม่ใน New Zealand ยุคนั้น

ปัจจุบัน New Regent Street ได้รับการขึ้นทะเบียน Heritage Category I และ ChristchurchNZ ระบุว่าเป็น Complete Heritage Streetscape แห่งเดียวที่ยังเหลืออยู่ใน Christchurch

Tram ยังวิ่งกลางถนนจริง

ปี 1994 ถนนถูกปิดไม่ให้รถทั่วไปวิ่งและปรับเป็น Pedestrian Mall เพื่อรองรับการกลับมาของ Christchurch Tram ปัจจุบัน Heritage Tram ยังวิ่งผ่านกลาง New Regent Street จริง สองข้างทางก็ไม่ได้เป็น Museum มี Cafe, Restaurant, Bar และร้านเล็กๆ เปิดใช้งานจริง ผมชอบตรงนี้มาก เพราะเมืองไม่ได้อนุรักษ์อาคารเก่าไว้ให้คนแค่มอง แต่เอามันกลับมาใช้ในชีวิตประจำวัน

ถ้าเจอ Tram สีแดงวิ่งผ่านตอนถ่ายรูปพอดี… ครบสูตร Christchurch เลยครับ

เสียดายไม่เจอรถ Tram อาจจะเพราะแวะไม่นานแล้วไปกินมื้อเย็น

Christchurch เมืองเก่าที่ไม่ได้หยุดอยู่กับอดีต

หลังจากเดินมาหลายจุด ผมเริ่มเข้าใจว่าทำไม Christchurch ถึงดูแปลกกว่าหลายเมืองใน New Zealand เราสามารถเดินจาก Botanic Gardens อายุกว่า 160 ปี ผ่านน้ำพุปี 1911 เจอ Great Hall ปี 1882 แล้วไม่กี่ช่วงตึกต่อมาก็เห็นอาคารกระจกสมัยใหม่ Street Art และพื้นที่ที่สร้างขึ้นใหม่หลังแผ่นดินไหว เมืองจึงมีความรู้สึกเหมือน Old Christchurch กับ New Christchurch ซ้อนอยู่ด้วยกัน บางอาคารได้รับการซ่อมกลับมาเหมือนเดิม บางพื้นที่ถูกสร้างใหม่ และบางร่องรอยยังทำหน้าที่เตือนว่าเมืองนี้เคยผ่านอะไรมา

สำหรับผม นี่กลับเป็นสิ่งที่ทำให้ Christchurch น่าสนใจมากกว่าแค่คำว่า “เมืองสไตล์อังกฤษ”

คืนสุดท้ายของ Road Trip เกาะใต้

หลังจากเดินเที่ยวกันเกือบทั้งวัน เรากลับมาที่ Novotel Christchurch Cathedral Square คืนนี้มีความรู้สึกต่างจากคืนก่อนๆ นิดหนึ่ง เพราะมันคือ…

คืนสุดท้ายของเกาะใต้

ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเราเดินทางตั้งแต่ Queenstown ไป Fiordland, Milford Sound, Arrowtown, Kawarau Bungy, Lake Tekapo, Aoraki / Mount Cook จนมาจบที่ Christchurch มีทั้งวันที่ฟ้าเปิดสวยมาก วันที่ฝนตกจนมองไม่เห็น Glacier และคืนที่เข้านอน Lake Tekapo แบบไม่มีหิมะ แต่ตื่นเช้ามาทั้งเมืองกลายเป็นสีขาว Road Trip เกาะใต้กำลังจะจบตรงนี้ แต่ New Zealand ของเรายังไม่จบ

จาก Christchurch บินต่อ Rotorua — เปลี่ยนจากเกาะใต้สู่เกาะเหนือ

วันต่อไปเราไม่ได้ขับรถต่อแล้ว คราวนี้มุ่งหน้าไปสนามบิน Christchurch เพื่อบินข้ามไปยัง Rotorua Airport (ROT) เมือง Rotorua บนเกาะเหนือ Rotorua Airport เป็นสนามบินภูมิภาคที่เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี 1964 และปัจจุบันเป็นหนึ่งใน Gateway สำคัญของ Central North Island โดยมีเที่ยวบินภายในประเทศเชื่อมกับ Auckland, Wellington และ Christchurch

ตรงนี้ถือเป็นการเปลี่ยน Chapter ของทริปแบบจริงจัง จาก…

South Island → North Island

จากภูเขาหิมะ Southern Alps และ Glacial Lakes กำลังจะเปลี่ยนไปเจอ Rotorua ที่มีทั้ง Geothermal Activity, Māori Culture, น้ำพุร้อน และกลิ่น Sulphur ที่ว่ากันว่าลงจากเครื่องมาก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่าถึง Rotorua 

มื้อปิดท้าย เกาะใต้ อาหารเกาหลี ที่นี่ก็ใช้ได้เหมือนกันน้า…

ลาก่อน South Island

ถ้าถามว่าหลังจาก Road Trip มาหลายวัน เมืองไหนสวยที่สุด ผมว่าตอบยาก Queenstown สนุก Lake Tekapo สวย Aoraki / Mount Cook ยิ่งใหญ่ แม้วันที่เราไปจะมองแทบไม่เห็นอะไร แต่ Christchurch ให้ความรู้สึกอีกแบบ มันไม่ได้พยายามเอาชนะธรรมชาติแบบเมืองอื่นในเกาะใต้ เสน่ห์ของมันอยู่ที่ เรื่องราวของเมือง สวนที่อยู่มานานกว่า 160 ปี อาคารมหาวิทยาลัยเก่า Tram ที่ยังวิ่งผ่านถนนสี Pastel น้ำพุที่เคยถูกเก็บหายไปเกือบครึ่งศตวรรษ และอาคารประวัติศาสตร์ที่พังจากแผ่นดินไหว แต่ถูกประกอบขึ้นมาใหม่ทีละชิ้น

ถ้ามีเวลาแค่ 1 วันใน Christchurch ผมว่าไม่จำเป็นต้องพยายามเก็บทุก Landmark จอดรถไว้ ใส่รองเท้าที่เดินสบาย แล้วลองเดินดูเมืองไปเรื่อยๆ เพราะบางทีสิ่งที่น่าสนใจที่สุดของ Christchurch… ไม่ใช่ว่ามีอะไรให้ดู แต่คือการได้เห็นว่า เมืองหนึ่งพังลงไปแล้ว สามารถลุกขึ้นมาใหม่ โดยไม่จำเป็นต้องทิ้งอดีตของตัวเองไว้ข้างหลัง

สำหรับเรา… ตรงนี้คือบทสุดท้ายของ Road Trip New Zealand เกาะใต้ เก็บกระเป๋า คืนรถ แล้วขึ้นเครื่อง Rotorua…เจอกันครับ

Chapter ต่อไป — North Island New Zealand

The post Christchurch 1 วันก่อนลาเกาะใต้ เมืองที่สร้างตัวเองขึ้นใหม่หลังแผ่นดินไหว ก่อนบินต่อ Rotorua appeared first on ChilliLazy.

หลังใหญ่ที่สุดของโครงการ

โต๊ะอาหารนั่งได้ 10 ที่นั่ง มีเสริมด้านอกอีก และสามารถขอโต๊ะและเก้าอี้เพิ่มได้

Thammachat Grand บ้านใหญ่แค่ไหน?

Thammachat Khaoyai Villa มีบ้านหลายขนาด ตั้งแต่ Villa สำหรับ 14 คน, Grand สูงสุด 18 คน ไปจนถึง Estate สูงสุด 20 คน โดยบ้านที่เราเลือกคือ Thammachat Grand ซึ่งเว็บไซต์ระบุว่าสามารถรองรับผู้เข้าพักได้สูงสุด 18 คน แต่จากที่เราอยู่จริง ถ้าถามผมว่าเท่าไรถึงกำลังสบาย…

ประมาณ 10–12 คน ผมว่ากำลังดี

เพราะคำว่า “พักได้” กับ “พักแล้วสบาย” เป็นคนละเรื่องกัน บ้านมีทั้งหมด 5 ห้องนอน 6 ห้องน้ำ มีห้องนั่งเล่น ห้องครัว และพื้นที่ส่วนกลางค่อนข้างเยอะ เหมาะกับครอบครัวใหญ่ กลุ่มเพื่อน หรือทริปรวมญาติที่อยากอยู่ด้วยกันมากกว่าการแยกนอนคนละห้องตามโรงแรม

สิ่งอำนวยความสะดวกหลักของวิลล่ามีทั้งครัวและอุปกรณ์ทำอาหาร เตา BBQ, Wi-Fi, Smart TV และคาราโอเกะ ส่วนข้อมูลส่วนกลางของที่พักระบุว่ามีสระส่วนตัวระบบเกลือยาว 12 เมตรพร้อมสระเด็กด้วย

พื้นที่ส่วนกลางใหญ่ สวย อบอุ่น

ครัวมีทั้งตู้เย็น เตา ไมโครเวฟ หม้อทอด เครื่องล้างจาน … ครบ ขอให้บอกอยากได้อะไร

ห้องนอนหลักชั้น 1 มีอ่างอาบน้ำ ด้านบนเปิดให้ดูดาว

Master Bedroom อยู่ชั้น 2 มีโซฟา และห้องน้ำใหญ่ พร้อมอ่างอาบน้ำ

นอนดูวิวแบบเต็มๆ วิวประมาณนี้เลย โล่งดี ไม่มีอะไรมาขวางวิว

อีกห้องที่ชั้น 2 วิวหน้าต่าง จะอยู่ทางด้านข้าง

ห้องติดสระสวยนะ…แต่มีข้อแลกเปลี่ยน

ห้องหนึ่งที่ผมจำได้เป็นพิเศษอยู่ตรงบริเวณสระว่ายน้ำ มองออกมาแล้วสวย ได้บรรยากาศ Pool Villa เต็มๆ แต่ห้องค่อนข้างเล็กกว่าห้องหลัก และตำแหน่งของมันทำให้เวลาเข้าไปยังพื้นที่บ้านต้องเดินผ่านบริเวณสระ ผมเลยมองว่าห้องนี้มี Character ดี เหมาะกับคนที่ชอบความเป็นส่วนตัวหรืออยากตื่นมาเจอสระทันที

แต่ถ้าให้เลือกห้องที่อยู่สะดวกที่สุด… ผมอาจเลือกห้องด้านในบ้านมากกว่า นี่เป็น Detail ที่ดูจากเว็บไซต์อย่างเดียวอาจไม่รู้ แต่พอไปอยู่จริงแล้วรู้สึกได้เลย

ห้องที่สระว่ายน้ำ เล็กหน่อย ถ้าฝนตกจะเข้าบ้านลำบากหน่อย ต้องเดินลัดตรงสระว่ายน้ำ

แต่นอนจะได้วิวแบบนี้ ทั้งวิวภูเขาและสระว่ายน้ำ

Day 1 — Check-in 15:00 แล้วเลิกคิดเรื่องออกไปเที่ยว

เวลา Check-in ของที่พักคือ 15:00 น. และ Check-out 11:00 น. วันแรกพอเข้าบ้าน เก็บกระเป๋า เดินสำรวจห้องกันเสร็จ เราก็เข้าสู่โหมดพักผ่อนทันที ไม่มีใครเสนอว่า… “ไปคาเฟ่กันไหม?” ดีมาก  เพราะแค่พื้นที่ในบ้านก็มีอะไรให้ทำพอสมควร ทั้งเล่นน้ำ นั่งคุย เล่นเกม เปิดเพลง หรือแยกย้ายกันไปพัก และการเช่าบ้านหลังใหญ่มีข้อดีที่โรงแรมให้ไม่ได้ คือ ทุกคนยังอยู่ด้วยกัน

อยากกินก็มารวมกันที่โต๊ะ อยากคุยก็นั่งห้องนั่งเล่น อยากพักก็แยกเข้าห้อง

โดยไม่ต้องนัดว่า “เดี๋ยวเจอกัน Lobby ตอนหกโมงนะ”

เย็นวันแรก BBQ กันที่บ้านเลย

พอเย็นก็ไม่ต้องคิดว่าจะไปกินร้านไหนอีกเหมือนกัน บ้านมีเตา BBQ ให้ใช้อยู่แล้ว ซึ่งเป็น Facility ที่ทางที่พักระบุไว้เช่นกัน เราเตรียมทั้งเนื้อและ BBQ มาย่างกันเอง ส่วนอาหารอย่างอื่นก็สามารถสั่งผ่านทางที่พักให้มาส่งถึงบ้านได้ และนี่คือจุดที่ Experience เริ่มต่างจากการเช่า Pool Villa ทั่วไป เพราะไม่ได้หมายความว่า…

“เช่าบ้านแล้วทุกอย่างจัดการกันเองนะครับ”

มีทีมงานมาช่วยเตรียมโต๊ะ แกะอาหาร จัดของ และดูแลความเรียบร้อยให้ หน้าที่ของเราจึงเหลือประมาณ… ย่าง → กิน → คุย → กินต่อ  ทางที่พักมีบริการอาหารเย็นทั้งหมูกระทะและ BBQ โดยสามารถสั่งล่วงหน้าได้ด้วย

Butler + แม่บ้าน คือสิ่งที่ทำให้ทริปนี้สบายขึ้นเยอะ

คำว่า Pool Villa บางทีฟังดูสบาย แต่ความจริงถ้ามากัน 10 กว่าคน… แค่จานหลัง Dinner ก็สามารถทำลายบรรยากาศ Vacation ได้แล้ว  สิ่งที่ผมชอบของที่นี่คือมีคนช่วยประสานและดูแลบ้าน เรามี Butler เป็นเหมือนหัวหน้าผู้ดูแล คอยประสานสิ่งต่างๆ ระหว่างเข้าพัก ติดต่อได้เวลาต้องการอะไร ส่วนแม่บ้านก็คอยเข้ามาดูแลความเรียบร้อย เก็บกวาดและล้างจาน

จากประสบการณ์ที่เราเข้าพัก สามารถเรียกทีมดูแลได้ตั้งแต่ช่วงเช้าจนประมาณ สามทุ่ม ถ้ากินดึกกว่านั้นก็ไม่จำเป็นต้องยืนล้างจานตอนห้าทุ่ม วางไว้แล้วเช้ามาทีมงานค่อยเข้ามาจัดการ ตรงนี้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ “เช่าบ้านหลังใหญ่” แต่ใกล้เคียงกับการเอา Service ของโรงแรมมาใส่ไว้ใน Private Villa มากกว่า

Day 2 — ตื่นมา Breakfast รออยู่แล้ว

เช้าวันที่สองไม่ต้องตื่นมาเปิด Google Maps หาร้านอาหารเช้า ประมาณก่อน 08:30 น. ทีมงานก็เข้ามาจัดอาหารไว้ให้ที่บ้าน Set แรกที่เราได้มีทั้ง ข้าวต้ม ไข่ดาว ไส้กรอก สลัด ผลไม้ น้ำส้ม และนม ปริมาณถือว่าพอกินและสะดวกมาก แต่ผมขอบอกตามตรงว่า ถ้าเป็นสาย Breakfast แบบผมที่ชอบ Buffet โรงแรมใหญ่ๆ มี Egg Station, Bakery, Cold Cut และเดินตักสามรอบ…

อันนี้อาจไม่ได้ว้าวขนาดนั้น

ข้อดีของมันไม่ใช่ความอลังการ แต่คือ ตื่น → เดินลงมา → กิน ไม่ต้องอาบน้ำแต่งตัว ไม่ต้องขับรถออกไป และไม่ต้องแย่งกันคิดว่า 10 คนจะกินร้านไหนดี ทางที่พักยืนยันว่ามีบริการอาหารเช้าและอาหารเย็นสำหรับผู้เข้าพัก โดยต้องแจ้งสั่งล่วงหน้า

11 โมง หมอนวดมาหาเราถึงบ้าน

กิจกรรมต่อไปของวันนี้ยิ่งทำให้เหตุผลที่จะออกจากบ้านน้อยลงไปอีก นวด แต่ไม่ใช่เราออกไปหาร้านนวด ร้านนวดมาหาเรา ประมาณ 11 โมง หมอนวดเดินทางมาถึง Villa พร้อมอุปกรณ์และที่นอนสำหรับนวด สามารถจัดพื้นที่นวดกันภายในบ้านได้เลย มีทั้งนวดไทยและนวดน้ำมันให้เลือกตามที่นัดหมาย อันนี้ผมชอบมากสำหรับทริปครอบครัวหรือกลุ่มใหญ่ เพราะถ้าออกไปร้านนวดพร้อมกันหลายคน ต้องทั้งจองร้าน ขับรถ และรอกัน

แต่แบบนี้นวดเสร็จ… เดินไปนอนต่อได้เลย นี่แหละ Vacation ที่แท้จริง

เที่ยงวันที่สอง ในที่สุดก็ยอมออกจากบ้าน

หลังจากอยู่ Villa กันมาตั้งแต่เมื่อวาน ในที่สุดเราก็ยอมออกไปเที่ยวเขาใหญ่กันบ้าง มื้อกลางวันเราไปกินที่ ระลึก เขาใหญ่ ถือเป็นช่วงเปลี่ยนบรรยากาศ ออกไปหาอะไรกิน เดินเล่น ซื้อของที่อยากได้ แล้วค่อยกลับบ้าน

สังเกตคำว่า… กลับบ้าน อยู่แค่สองคืน แต่เริ่มเรียก Pool Villa ว่าบ้านแล้ว

มื้อเย็นเราก็ยังเลือกกลับมากินที่ Villa เหมือนเดิม เพราะพอมีโต๊ะใหญ่ ครัว สระ และพื้นที่นั่งเล่นอยู่พร้อม จะซื้อของกลับมาเพิ่มหรือสั่งอาหารให้มาส่งก็สะดวกกว่าการลากสมาชิกทั้งหมดออกไปกินข้างนอกอีกครั้ง

มีเกม มีสระ มีคาราโอเกะ แล้วก็…TV น้อยไปหน่อยนะ

บ้านมี Entertainment ให้ทำพอสมควร โดย Official ระบุทั้ง Smart TV, Wi-Fi และคาราโอเกะ เป็น Facilities ของที่พัก แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่ค่อยชอบ TV น้อย บ้านใหญ่ขนาดนี้ ตอนที่เราเข้าพักมี TV หลักๆ ที่ห้องนั่งเล่นและห้องเด็ก รวมแล้วประมาณ 2 เครื่อง ในห้องนอนอื่นไม่มี สำหรับบางคนอาจไม่ใช่ปัญหาเลย เพราะมาเขาใหญ่ทั้งที จะนอนดู TV ทำไม

แต่สำหรับผม…

กลางคืนก่อนนอนมันก็อยากดูบ้างไง หรือ Concept ของเขาอาจตั้งใจว่า มาพักกับครอบครัวแล้ว กรุณาคุยกับครอบครัวด้วยครับ ถ้ามองอีกมุม มันก็ทำให้ทุกคนออกมาใช้พื้นที่ส่วนกลางมากขึ้นจริง แต่ถ้าเป็นคนติดดู Netflix ก่อนนอนเหมือนผม เรื่องนี้ควรรู้ไว้ก่อน

ห้องนั่งเล่น โซฟาใหญ่มาก

ห้องเด็กใหญ่ไม่แพ้ Master Bedroom มีเตียง 2 ชั้น เอาจริงๆ ผู้ใหญ่ก็น่าจะนอนได้

สระว่ายน้ำอุ่น สำคัญกว่าที่คิดเมื่อมาเขาใหญ่

อีกอย่างที่ผมชอบคือ สระว่ายน้ำอุ่น เวลาไปเขาใหญ่ อากาศช่วงเช้าหรือเย็นบางฤดูค่อนข้างเย็น ถ้าเป็นสระธรรมดา บางครั้งเห็นสระสวยแต่ไม่มีใครอยากลง การมีน้ำอุ่นจึงทำให้สระเป็น Facility ที่ใช้งานได้จริงมากขึ้น ไม่ใช่มีไว้ถ่ายรูปอย่างเดียว ยิ่งบ้านพักเป็น Pool Villa ถ้ามาแล้วไม่มีใครลงสระ… ก็เหมือนสั่งกะเพราแล้วลืมกะเพราไปนิดหนึ่ง

สระว่ายน้ำใหญ่ อุ่น สบาย ตื่นเช้ามาเล่นก็ไม่หนาว

Day 3 — ตื่นมา Breakfast เปลี่ยนเมนูแล้ว

เช้าวันสุดท้าย ทีมงานเข้ามาเตรียมอาหารให้เหมือนเดิม แต่วันนี้เปลี่ยนเป็น โจ๊ก + หมูปิ้ง + ข้าวเหนียว ผมชอบที่ไม่ได้ให้ Set เดิมซ้ำสองวัน ยังคงเป็นอาหารเช้าแบบง่ายๆ ไม่ได้อลังการเหมือน Hotel Buffet แต่เหมาะกับ Morning Routine ของบ้านมากกว่า ตื่นมา กินกาแฟ กินข้าว ค่อยกลับขึ้นไปอาบน้ำ เก็บกระเป๋า

ก่อน Check-out เวลา 11:00 น. และวันนี้… เราถึงจะเริ่ม “เที่ยวเขาใหญ่” กันจริงจัง

Check-out แล้วค่อยเที่ยว — หลวงปู่ทวด, Primo และเป็นลาว

หลังออกจาก Thammachat Grand เราไปไหว้ หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ ก่อน จากนั้นแวะ Primo Café ถ่ายรูป เดินเล่น และพักก่อนมื้อกลางวัน ส่วนมื้อสุดท้ายของทริปฝากท้องกันที่ เป็นลาว ตรงนี้ผมชอบวิธีจัดทริปแบบนี้นะ แทนที่จะพยายามยัดทุกอย่างลงใน Day 1–2 จนเหนื่อย เราเลือกใช้สองวันแรกเป็น Staycation จริงๆ แล้วเก็บสถานที่เที่ยวบางส่วนไว้วัน Check-out ระหว่างเดินทางกลับ ทำให้ได้ทั้งพักและเที่ยว โดยไม่ต้องตื่นเช้าแล้วรีบออกจาก Villa ทุกวัน

แวะมาเที่ยวหน่อยก่อนกลับ ที่นี่เอาจริงๆ ยังไม่เคยมา เลยถ่ายรูปเล่นหน่อย

บัตรเข้าสามารถเอาไปแลกอาหารแกะ เลี้ยงแกะกันได้

เที่ยวหน้าฝนมันดีแบบนี้ ต้นไม้เขียวขจี สวยมาก

แล้ว Thammachat Grand คุ้มไหม?

ราคาที่เราเห็นในช่วงวางแผนอยู่ประมาณ 19,000–29,900 บาทต่อคืน แล้วแต่วันและช่วงเวลา ดังนั้นควรตรวจสอบราคาจริงในวันที่จะเข้าพักอีกครั้ง เพราะ Rate สามารถเปลี่ยนได้ ถ้ามองตัวเลข 20,000 กว่าบาทต่อคืนแบบคนสองคน… แพงแน่นอน

แต่บ้านนี้ไม่ได้ทำมาสำหรับสองคน

สมมติคืนละ 19,000 บาท มากัน 10 คน จะเฉลี่ยประมาณ 1,900 บาท/คน/คืน พอคิดในบริบทว่าได้บ้านส่วนตัวทั้งหลัง 5 ห้องนอน 6 ห้องน้ำ สระส่วนตัว ห้องครัว พื้นที่ BBQ และมี Service มาช่วยดูแล ประสบการณ์จะแตกต่างจากการจองโรงแรมแยกกัน 5 ห้องพอสมควร และสิ่งที่สำคัญกว่า Cost per Head คือ… ทุกคนได้อยู่ด้วยกัน นี่เป็นเหตุผลที่ผมคิดว่าบ้านแบบนี้เหมาะกับทริปครอบครัวใหญ่หรือเพื่อนหลายครอบครัวมากกว่าโรงแรม

สูงสุด 18 คน แต่ผมว่า 10–12 คนกำลังสวย

Official ระบุว่า Thammachat Grand รองรับสูงสุด 18 คน แต่ถ้าถามจากคนไปอยู่จริง ผมเลือก 10–12 คน จำนวนนี้ใช้ห้องและพื้นที่ส่วนกลางได้สบายกว่า ไม่ต้องแย่งห้องน้ำ โต๊ะอาหารไม่แน่น เวลาใช้สระหรือห้องนั่งเล่นก็ยังรู้สึกเป็น Private Villa มากกว่าบ้านพักหมู่คณะ ถ้าต้องการประหยัด Cost per Head จริงๆ จะเพิ่มจำนวนคนก็ได้

แต่ถ้ามาทริปพักผ่อนและ Budget ถึง… อย่าเอาคำว่า “รองรับสูงสุด” มาเป็น Target 

ทริปเขาใหญ่ที่แทบไม่ได้เที่ยวเขาใหญ่

พอมองย้อนกลับไป 3 วัน 2 คืน รอบนี้ เราไปสถานที่ท่องเที่ยวจริงๆ ไม่เยอะเลย

• วันแรก Check-in แล้วอยู่บ้าน
• วันที่สองออกไปกินข้าวกลางวันแล้วก็กลับบ้าน
• วันที่สาม Check-out แล้วถึงค่อยเที่ยวก่อนเดินทางกลับ

แต่ผมกลับไม่รู้สึกว่าเสียเที่ยว เพราะจุดประสงค์ของทริปนี้เปลี่ยนจาก “ไปเขาใหญ่แล้วต้องเที่ยวให้ครบ” เป็น “ไปเขาใหญ่เพื่อพัก” เรากิน BBQ ด้วยกัน เล่นน้ำ นั่งคุย นวดที่บ้าน ตื่นมาก็มีอาหารรออยู่ เย็นก็ไม่ต้องขับรถออกไปไหน สำหรับผม นี่คือจุดที่ทำให้ Thammachat Grand แตกต่างจากการจองที่พักเพื่อใช้เป็นแค่ Base สำหรับเที่ยวเขาใหญ่ เพราะถ้าจะพักที่นี่แล้วออกจากบ้าน 8 โมงเช้า กลับ 4 ทุ่มทุกวัน…

ผมว่าเสียดายบ้าน ลองเผื่อเวลาให้ตัวเองสักวัน ไม่ต้องเปิด Google Maps ไม่ต้องหาร้านกาแฟร้านต่อไป ไม่ต้องถามว่าแลนด์มาร์กถัดไปอยู่ไหน ตื่นมากินข้าว เล่นน้ำ นวด หิวก็กิน เหนื่อยก็นอน แล้วอาจพบว่า…

ทริปเขาใหญ่ที่แทบไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน กลับเป็นทริปที่ได้พักจริงๆ มากที่สุดทริปหนึ่งก็ได้

The post เขาใหญ่ 3 วัน 2 คืน แต่แทบไม่ได้ออกจากบ้าน! รีวิว Thammachat Grand Pool Villa สระน้ำอุ่น Butler + แม่บ้านดูแล appeared first on ChilliLazy.

แต่ละคนไม่ได้ซื้อกล่องเดียวเหมือนที่ผมคิดนะครับ หิ้วกันทีหลายกล่อง สุดท้าย… จากคนที่ตั้งใจมาชิมสักกล่อง ผมก็หิ้วกลับกรุงเทพฯ หลายกล่องเหมือนเขา ห้าๆๆๆๆๆ เอาไปเป็นของฝากด้วย แล้วพอได้กินตอนยังอุ่นๆ… ก็เริ่มเข้าใจว่า ทำไมร้านนี้ถึงขาย Toffee Cake มาได้เกือบ 30 ปี

จากขนมฝีมือคุณแม่ในปี 2540 สู่ Toffee Cake Chonburi

Story ของร้านนี้น่าสนใจกว่าที่ผมคิดครับ จากบทสัมภาษณ์ทายาทรุ่นที่ 2 จุดเริ่มต้นของร้านย้อนกลับไปถึง พ.ศ. 2540 หรือปี 1997 ช่วงนั้นครอบครัวกำลังเผชิญกับปัญหาหลายอย่าง คุณแม่ซึ่งเดิมเป็นคนชอบทำขนมและมีฝีมือด้านนี้อยู่แล้ว จึงเริ่มทำขนมขายเพื่อช่วยสร้างรายได้ให้ครอบครัว จากขนมที่เริ่มทำขายในครอบครัว… หนึ่งในเมนูที่ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็คือ Toffee Cake ลูกค้ากินแล้วบอกต่อ จากคนในพื้นที่ กลายเป็นคนที่ซื้อกลับบ้าน ซื้อไปฝาก แล้วค่อยๆ เติบโตมาเป็น Toffee Cake Chonburi อย่างที่เราเห็นในปัจจุบัน โดยธุรกิจส่งต่อมาถึงทายาทรุ่นที่ 2 แล้ว

ถ้านับจากปี 2540 ถึงปี 2569… ก็ประมาณ 29 ปี เรียกว่า เกือบ 30 ปี ได้เต็มปากแล้วครับ จากขนมที่เริ่มทำเพื่อช่วยหารายได้ให้ครอบครัว วันนี้กลายเป็นหนึ่งในชื่อที่หลายคนนึกถึงเวลาพูดถึง “ของฝากจากชลบุรี” ผมว่า Story นี้ดีนะ

ชื่อร้านบอกอยู่แล้ว… มาถึงต้องกินอะไร

ร้านใช้ชื่อว่า Toffee Cake Chonburi — ท๊อฟฟี่เค้กชลบุรี ไม่ต้องเปิด Google หา Top 10 Recommended Menu เลยครับ ห้าๆๆๆๆๆ ชื่อร้านบอกให้เรียบร้อยแล้วว่า… มาถึงต้องลอง Toffee Cake ถึงทุกวันนี้ร้านจะมีขนมและเครื่องดื่มอื่นเพิ่มเข้ามาแล้ว แต่ Toffee Cake ก็ยังเป็น Hero Product ที่คนรู้จักร้านจากเมนูนี้ และจากภาพที่ผมเห็นวันที่ไป… ก็น่าจะยังขายดีมากอยู่ครับ เพราะกล่องออกมาเรื่อยๆ แล้วก็ออกไปจากร้านเรื่อยๆ เหมือนกัน

พอเห็นทำสดอยู่ตรงหน้า… ก็เข้าใจว่าทำไมต้องรอ

สิ่งหนึ่งที่ผมชอบมากจากการไปครั้งนี้คือ ได้เห็นกระบวนการทำจริงๆ ไม่ใช่เดินเข้าไปแล้วเห็นแต่เค้กที่แพ็กเสร็จเรียงอยู่บนชั้น แต่เห็นถาดเค้กขนาดใหญ่ เห็นการทำหน้า ตัดเป็นชิ้น เรียง แพ็กใส่กล่อง แล้วทยอยนำออกมาขาย เรียกว่า… ทำไป ขายไป วันนั้นผมเลยต้องรอประมาณครึ่งชั่วโมง แต่พอเห็นแบบนี้ก็โอเคครับ อย่างน้อยรู้ว่า… ที่รออยู่ ข้างหลังเขากำลังทำให้เรานี่แหละ ห้าๆๆๆๆๆ และข้อดีของการทำสดคือ…

ถ้าจังหวะดี เราจะได้กินตอนที่ขนมยังสดใหม่มากๆ ซึ่งสำหรับผม… อันนี้สำคัญครับ

Toffee Cake ร้านนี้อร่อยตรงไหน?

ถ้าถามหลังจากกินจริง ผมว่าจุดแข็งอยู่ที่ Texture ของตัวเค้กกับหน้าท๊อฟฟี่ที่ต่างกัน ด้านล่างเป็นเนื้อเค้ก นุ่ม ส่วนด้านบนเป็นหน้าท๊อฟฟี่คาราเมลกับ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ทำให้เวลากัดพร้อมกัน จะได้ทั้ง นุ่ม หนึบ และ กรุบ อยู่ในคำเดียว

ข้อมูลเกี่ยวกับสูตรของร้านที่เผยแพร่ก่อนหน้านี้ระบุว่า ตัวเค้กมีองค์ประกอบของ โกโก้ กาแฟ และวานิลลา ส่วนด้านบนเป็นหน้าท๊อฟฟี่และเม็ดมะม่วงหิมพานต์ พอกินรวมกันแล้วมันเลยไม่ได้มีแต่ความหวานอย่างเดียว มีกลิ่นกาแฟกับโกโก้เข้ามาช่วย ตามด้วยความหอมหวานของหน้าท๊อฟฟี่ แล้วจบด้วย Texture กรุบ ๆ ของเม็ดมะม่วงหิมพานต์

สำหรับผม… กินเพลินมาก อันตรายตรงนี้แหละครับ ห้าๆๆๆๆๆ

ถ้าได้ตอนยังอุ่นๆ… กินเลยครับ

อันนี้เป็นคำแนะนำจากประสบการณ์ผมเองเลย ถ้าได้ Toffee Cake ที่เพิ่งทำสดใหม่มา แล้วตัวเค้กยังอุ่นอยู่… เปิดกินเลยครับ ผมชอบตอนนี้ที่สุด เนื้อเค้กนุ่ม กลิ่นหอมชัด หน้าท๊อฟฟี่เข้ากับตัวเค้กดีมาก แล้วมันมี Feeling ต่างจากการซื้อขนมที่ทำไว้นานแล้วจริงๆ โดยเฉพาะหลังจากยืนรอ เห็นเขาทำ ได้กลิ่นมาตลอดครึ่งชั่วโมง… พอได้กินตอนอุ่นๆ มันยิ่งอร่อย หรือผมหิวก็ไม่รู้นะ ห้าๆๆๆๆๆ

แช่เย็นแล้วก็ยังนุ่ม (แต่น้อยลงหน่อย ตามเวลา)

เพราะผมซื้อกลับมาหลายกล่อง แน่นอนครับ… กินวันเดียวไม่หมด เลยมีบางส่วนเอาเข้าตู้เย็น ตอนแรกผมแอบกลัวเหมือนกันว่า เนื้อเค้กจะแข็งหรือแห้งไหม แต่พอหยิบออกมากิน… ยังนุ่มอยู่ครับ ยังอร่อย Texture ไม่ได้หายไปจนหมด แต่ถ้าถามผมว่า กินแบบไหนดีที่สุด? ผมยังเลือก สดใหม่ครับ ยิ่งถ้าได้กินตอนอุ่นๆ ยิ่งดี และถึงจะแช่เย็นแล้วกินได้อร่อยอยู่…

ผมก็ไม่แนะนำให้ซื้อมาแล้วเก็บลืมไว้หลายวันนะ ของแบบนี้ ยิ่งสด ยิ่งอร่อย ซื้อมาแล้วกินเถอะครับ อย่าเสียดาย ห้าๆๆๆๆๆ

ทำไม Toffee Cake ถึงเหมาะเป็น “ของฝาก”?

หลังจากซื้อจริง ผมว่าเข้าใจเลยว่าทำไมขนมแบบนี้ถึงกลายเป็นของฝากได้ง่าย อย่างแรกคือ แบ่งกินง่าย เป็นชิ้นๆ อยู่ในกล่อง ไม่ต้องตัดเค้กเอง เอาไปถึงบ้านหรือออฟฟิศ เปิดกล่องแล้วแบ่งกันได้เลย อย่างที่สองคือ รสชาติเข้าถึงง่าย ไม่ใช่ขนมเฉพาะทางที่บางคนชอบ บางคนกินไม่ได้ กาแฟ โกโก้ คาราเมล เม็ดมะม่วงหิมพานต์ เป็น Flavor ที่คนส่วนใหญ่ค่อนข้างคุ้นเคย อย่างที่สาม… มีกล่องหลายขนาด ตั้งแต่กล่องเล็กประมาณ 2–3 ชิ้น ไปจนถึงกล่องใหญ่ 24 ชิ้น แต่ขนาดและราคาที่มีจำหน่ายอาจแตกต่างกันตามสาขาและช่วงเวลา เลยเลือกได้ว่าจะ ซื้อชิมเอง ซื้อฝากครอบครัว หรือซื้อกล่องใหญ่ไปแจกที่ทำงาน แล้วมันก็เกิดเหตุการณ์แบบผมนี่แหละครับ

ตอนแรก… “เอากล่องเดียว” พอคิดถึงคนนั้น… เพิ่มอีกกล่อง คนนี้ก็ควรได้… เพิ่มอีก สุดท้าย… หลายกล่องครับ ห้าๆๆๆๆๆ

จากร้านขนมของครอบครัว วันนี้ขยายหลายสาขาแล้ว

อีกอย่างที่น่าสนใจคือ จากจุดเริ่มต้นเมื่อปี 2540 ร้านไม่ได้หยุดอยู่แค่ร้านเดียว ข้อมูลสาขาที่ตรวจพบล่าสุดมี 6 แห่ง ได้แก่ เมืองชลบุรี, บางแสน, อมตะนคร, ศรีราชา, พัทยา (แถวทางเข้าพัทยาเหนือ ที่ผมไปมา… https://maps.app.goo.gl/RauyTfGHJSTYsdvT6) และขยายออกนอกจังหวัดชลบุรีไปถึง ระยอง จากขนมที่เริ่มทำขายเพื่อหารายได้ให้ครอบครัว เกือบ 30 ปีต่อมา… กลายเป็น 6 สาขา ผมว่าเห็นการเติบโตของแบรนด์ค่อนข้างชัดเลยครับ แต่จำนวนสาขาเป็นข้อมูลที่เปลี่ยนได้ ใครตั้งใจไปสาขาไหน แนะนำเช็กช่องทางของร้านก่อนเดินทางอีกครั้ง

คนเยอะจริง… จะมาเผื่อเวลาด้วย

อันนี้ไม่ได้อ่านจากรีวิวคนอื่นครับ ผมเจอเอง ห้าๆๆๆๆๆ วันที่ผมไป… ที่จอดรถแทบไม่มี ต้องวนรอรถออกแล้วค่อยเข้าไปจอด พอเข้าร้านก็มีคนรออีก รวมๆ แล้วผมใช้เวลาประมาณ ครึ่งชั่วโมง ดังนั้นถ้าเป็นช่วงวันหยุด หรือช่วงที่คนกำลังเดินทางกลับกรุงเทพฯ เหมือนผม อย่าวางแผนว่า “แวะ 5 นาที ซื้อแล้วไปต่อ” มีสิทธิ์ผิดแผนครับ

ถ้าต้องรีบเดินทางจริงๆ ผมแนะนำเช็กกับสาขาที่จะไปก่อนว่ารับสั่งล่วงหน้าหรือไม่ จะได้ไม่ต้องมานั่งลุ้นทั้ง ที่จอดรถ และ คิวขนม พร้อมกัน ห้าๆๆๆๆๆ

สรุป รีวิว Toffee Cake Chonburi

จากตอนแรกที่คิดว่า… “ซื้อสักกล่องมาลองก็พอ” สุดท้ายกลายเป็น… หิ้วกลับกรุงเทพฯ หลายกล่องครับ เอาไปเป็นของฝากด้วย แต่หลังจากได้กินแล้ว ผมเข้าใจนะว่าทำไมร้านนี้ถึงอยู่มาได้เกือบ 30 ปี แน่นอนว่า Story ของร้านดี เริ่มจากคุณแม่ทำขนมเพื่อช่วยหารายได้ให้ครอบครัวตั้งแต่ปี 2540 จากร้านเล็กๆ ค่อยๆ เติบโตจนวันนี้มีหลายสาขา แต่ประวัติอย่างเดียวทำให้ร้านอยู่มาเกือบ 30 ปีไม่ได้ครับ สุดท้าย… ขนมต้องอร่อยด้วย และสำหรับผม Toffee Cake ของร้านนี้ทำตรงนั้นได้ เนื้อเค้กนุ่ม หน้าท๊อฟฟี่หอม มีเม็ดมะม่วงหิมพานต์กรุบๆ กินพร้อมกันแล้ว Texture ดี โดยเฉพาะถ้าได้กินตอนยังอุ่นและสดใหม่… อร่อยจริงครับ แช่เย็นแล้วก็ยังนุ่ม (น้อยลงตามเวลา แต่ยังอร่อย) อยู่ แต่ส่วนตัวผมยังเชียร์ให้กินเร็วๆ มากกว่า อย่าซื้อแล้วเก็บจนลืม ของแบบนี้สดใหม่ดีที่สุด

ถ้ากำลังกลับจากชลบุรีแล้วคิดว่า “จะซื้ออะไรกลับไปฝากดี?” Toffee Cake Chonburi เป็นอีกตัวเลือกที่ผมว่าซื้อง่าย กินง่าย และแบ่งกันง่ายครับ แค่มีคำเตือนอย่างเดียว… คิดจำนวนกล่องก่อนเข้าร้านให้ดี เพราะของผมตอนเดินเข้าไป… “กล่องเดียวพอ” ตอนเดินออกมา… ไม่ใช่แล้วครับ ห้าๆๆๆๆๆ

The post รีวิว Toffee Cake Chonburi จากขนมฝีมือคุณแม่เมื่อเกือบ 30 ปีก่อน สู่ของฝากเมืองชลที่วันนี้ยังต้องต่อคิวซื้อ appeared first on ChilliLazy.